Opvoeden
-
Sterretje
- Berichten: 12336
- Lid geworden op: 18 december 2007, 15:11
wij zijn hier in het weekend ook veel met hen bezig, gaan wandelen, buiten spelen, binnen K3 op TV kijken, dansen, zingen, ... wegrijden. en dan krijgen ze ook de kans niet om zich binnen te gaan vervelen. als we dan thuis zijn, grijpt ze toch meer naar haar speelgoed.
hier neemt ze veel dingen van ons over hoor, of we moeten maar 1x iets zeggen en ze zegt t na
ik had water gemorst op de grond. zo zegt A: mama gemost, stoute mama!
en ik m'n lach maar inhouden, en de papa maar grinniken!
hier neemt ze veel dingen van ons over hoor, of we moeten maar 1x iets zeggen en ze zegt t na
ik had water gemorst op de grond. zo zegt A: mama gemost, stoute mama!
en ik m'n lach maar inhouden, en de papa maar grinniken!
-
nathalie v
- Berichten: 2975
- Lid geworden op: 16 april 2009, 19:54
Loeki,
Het feit dat onze peuters precies zo fel op elkaar lijken doet me aan iets denken, ik weet niet of je er iets mee aankan, kgeef het maar mee...
Ik ben vrijdag naar homeopate(is ook klassieke HA)geweest voor ukje, omdat hij toch al drie keer iets aan luchtwegen heeft gehad afgelopen maanden en ik wilde iets preventief laten toedienen. Ik moest namelijk oppassen voor de luchtwegen ivm allergie voor onze kat. Zoals je wellicht weet, dienen homeopaten iets toe obv het "individu" en niet zozeer obv symptomen.
Dus een heel uur vragen stellen ivm zijn karakter en gedrag en dan ben ik de granules gaan halen (kmoet ze nog geven, want ik ben wat "bang" door de opstoot die ze er van kunnen hebben
)
Wat ik onthouden heb uit het gesprek:
- kindje is avonturier, heeft ruimte nodig
- kindje trekt anderen aan, zowel volwassenen als andere kinderen...
- kindje heeft weinig geduld
- kindje is moeilijk te straffen
- kindje is moeilijke-slechte-lichte slaper
- meer kans op allergieën en intoleranties, waarbij melk en kat expliciet vernoemd zijn
...
Al wat ze vertelde en navroeg bij ons, viel als een puzzel in elkaar...
Het feit dat onze peuters precies zo fel op elkaar lijken doet me aan iets denken, ik weet niet of je er iets mee aankan, kgeef het maar mee...
Ik ben vrijdag naar homeopate(is ook klassieke HA)geweest voor ukje, omdat hij toch al drie keer iets aan luchtwegen heeft gehad afgelopen maanden en ik wilde iets preventief laten toedienen. Ik moest namelijk oppassen voor de luchtwegen ivm allergie voor onze kat. Zoals je wellicht weet, dienen homeopaten iets toe obv het "individu" en niet zozeer obv symptomen.
Dus een heel uur vragen stellen ivm zijn karakter en gedrag en dan ben ik de granules gaan halen (kmoet ze nog geven, want ik ben wat "bang" door de opstoot die ze er van kunnen hebben
Wat ik onthouden heb uit het gesprek:
- kindje is avonturier, heeft ruimte nodig
- kindje trekt anderen aan, zowel volwassenen als andere kinderen...
- kindje heeft weinig geduld
- kindje is moeilijk te straffen
- kindje is moeilijke-slechte-lichte slaper
- meer kans op allergieën en intoleranties, waarbij melk en kat expliciet vernoemd zijn
...
Al wat ze vertelde en navroeg bij ons, viel als een puzzel in elkaar...
-
leisje
- Berichten: 301
- Lid geworden op: 25 mei 2011, 12:04
Mijn dochtertje is pas één jaar geworden, maar ook ik heb best wat 'opvoedingsvraagstukken'. Ik vind niet dat ze echt 'stout' is, maar ze doet wel een heleboel dingen die ze niet mag, en we hebben daar nog geen goede reactie op gevonden (denk ik).
Wat wel heel erg opvalt is dat het benadrukken van wat negatief is en wat niet mag, een omgekeerd effect heeft.
Zo bvb gooit ze systematisch haar boterhammen op de grond wanneer ze er geen zin meer in heeft. Ze wéét dat dat niet mag, maar precies daarom doet ze het toch. De wisselwerking tussen wij die zeggen 'niet doen', en zij die overweegt om het toch te doen, vindt ze denk ik tof.
Mijn man gaat er om die reden nog harder op in, en ik negeer het. met als gevolg dat ze, als ze met mij alleen is, haar boterhammen zelden op de grond gooit. Als het toch gebeurt, besteed ik daar niet zoveel aandacht aan (ze krijgt er enkel geen andere).
Verder als ze aan iets aankomt wat niet mag (babyfoon of id de televisie), zetten wij haar systematisch ergens anders en leiden wij haar af.
We hebben ons al voorgenomen om haar in haar park te zetten als ze stout zou zijn (wordt hier anders toch niet meer gebruikt), maar zover is het nog niet gekomen.
Voor mijn dochtertje geldt in elk geval dat het voortdurend wijzen op wat niet mag, zonder afleiding, helemaal geen effect heeft. Daardoor wil ze het namelijk des te harder, en gaat ze wenen.
Denk wel dat ik dat boek van Loeki eens ga lezen...
Wat wel heel erg opvalt is dat het benadrukken van wat negatief is en wat niet mag, een omgekeerd effect heeft.
Zo bvb gooit ze systematisch haar boterhammen op de grond wanneer ze er geen zin meer in heeft. Ze wéét dat dat niet mag, maar precies daarom doet ze het toch. De wisselwerking tussen wij die zeggen 'niet doen', en zij die overweegt om het toch te doen, vindt ze denk ik tof.
Mijn man gaat er om die reden nog harder op in, en ik negeer het. met als gevolg dat ze, als ze met mij alleen is, haar boterhammen zelden op de grond gooit. Als het toch gebeurt, besteed ik daar niet zoveel aandacht aan (ze krijgt er enkel geen andere).
Verder als ze aan iets aankomt wat niet mag (babyfoon of id de televisie), zetten wij haar systematisch ergens anders en leiden wij haar af.
We hebben ons al voorgenomen om haar in haar park te zetten als ze stout zou zijn (wordt hier anders toch niet meer gebruikt), maar zover is het nog niet gekomen.
Voor mijn dochtertje geldt in elk geval dat het voortdurend wijzen op wat niet mag, zonder afleiding, helemaal geen effect heeft. Daardoor wil ze het namelijk des te harder, en gaat ze wenen.
Denk wel dat ik dat boek van Loeki eens ga lezen...
-
nathalie v
- Berichten: 2975
- Lid geworden op: 16 april 2009, 19:54
-
Repelsteeltje
- Berichten: 1422
- Lid geworden op: 23 juli 2009, 10:33
Amai, dat zat ver.
Graag jullie mening.
Ons dochtertje heeft een tijdje heel slecht gegeten thuis, maar at wel altijd goed bij de onthaalmoeder.
Uiteindelijk zijn we er achter gekomen dat als je haar iets geeft om mee te prullen/spelen tijdens het eten, ze wel heel flink eet.
Alleen, hoe leer ik haar ooit zelf te eten, zonder te spelen met haar eten zonder dat ze in hongerstaking gaat
Zijn er nog wiens kindje altijd speelde en waar het uiteindelijk goed bij gekomen is?
k Voel me soms echt een slechte mama omdat ik haar continu tevreden hou tijdens het eten door haar nieuwe 'speeltje' te geven.
Graag jullie mening.
Ons dochtertje heeft een tijdje heel slecht gegeten thuis, maar at wel altijd goed bij de onthaalmoeder.
Uiteindelijk zijn we er achter gekomen dat als je haar iets geeft om mee te prullen/spelen tijdens het eten, ze wel heel flink eet.
Alleen, hoe leer ik haar ooit zelf te eten, zonder te spelen met haar eten zonder dat ze in hongerstaking gaat
Zijn er nog wiens kindje altijd speelde en waar het uiteindelijk goed bij gekomen is?
k Voel me soms echt een slechte mama omdat ik haar continu tevreden hou tijdens het eten door haar nieuwe 'speeltje' te geven.
-
nathalie v
- Berichten: 2975
- Lid geworden op: 16 april 2009, 19:54
Repelsteeltje,
Ik probeer nu met L te denken als hij slecht eet en ik hem moet afleiden (tis een muziekdoos hier): binnen een jaar zie ik hem niet meer met de muziekdoos voor zijn neus happen!
Bij F, de eerste, dacht ik net zoals jij nu, hij moet flink eten, zonder afeiding of whatever.
Ik wil maar zeggen, als ze graag prult tijdens het eten, en ze zo goed eet, zou ik het laten. Volgens mij gaat het vanzelf weer over.
En zeeeeeker geen slechte mama door voelen, is niet nodig!
Ik probeer nu met L te denken als hij slecht eet en ik hem moet afleiden (tis een muziekdoos hier): binnen een jaar zie ik hem niet meer met de muziekdoos voor zijn neus happen!
Bij F, de eerste, dacht ik net zoals jij nu, hij moet flink eten, zonder afeiding of whatever.
Ik wil maar zeggen, als ze graag prult tijdens het eten, en ze zo goed eet, zou ik het laten. Volgens mij gaat het vanzelf weer over.
En zeeeeeker geen slechte mama door voelen, is niet nodig!
-
mindyke
- Berichten: 3760
- Lid geworden op: 21 maart 2010, 12:44
hier ook ne fruller ze; Met speelgoed maar ook met eten.
soms eet ie de confituur van zenboterham met zen vingers eraf
soms erger ik me maar langs de andere kant denk ik hoe saai is dat eetgebeuren niet voor zo een kindje?
kan je haar niet tevreden houden met een lepeltje en een potje? kanje maybe al eens wat pudding ofzo indoen...
geen slechte mama voelen hoor!
soms eet ie de confituur van zenboterham met zen vingers eraf
soms erger ik me maar langs de andere kant denk ik hoe saai is dat eetgebeuren niet voor zo een kindje?
kan je haar niet tevreden houden met een lepeltje en een potje? kanje maybe al eens wat pudding ofzo indoen...
geen slechte mama voelen hoor!
-
Sterretje
- Berichten: 12336
- Lid geworden op: 18 december 2007, 15:11
repelsteeltje, werd en wordt hier ook gedaan
niet misschien het meest opvoedkundige, maar op slechte eetmomenten werd hier ook een speeltje op tafel gezet. wij hebben zo enkel speeltjes die je met een zuignap op tafelblad kan bevestigen.
soms kan 't ook een kleine prul zijn, of een extra lepel om mee te pletsen.
Hoe oud is Roosje nu precies?
wij trekken wel een grens van spelen. als we zien dat ze er beginnen van profiteren, is het gedaan met spelen. met onze peuter van 2,5 gaat dat al vele beter natuurlijk. met ons I hebben we minder problemen.
maar soms is afleiden het enige middel, en dat kan dan een speeltje of een extra lepel zijn, of het zingen van een liedje, of gek doen.
wat ik vroeger al deed bij A was haar tijdens het eten laten rondlopen, maar dat heb ik afgeleerd, was op de duur geen houden meer
succes
niet misschien het meest opvoedkundige, maar op slechte eetmomenten werd hier ook een speeltje op tafel gezet. wij hebben zo enkel speeltjes die je met een zuignap op tafelblad kan bevestigen.
soms kan 't ook een kleine prul zijn, of een extra lepel om mee te pletsen.
Hoe oud is Roosje nu precies?
wij trekken wel een grens van spelen. als we zien dat ze er beginnen van profiteren, is het gedaan met spelen. met onze peuter van 2,5 gaat dat al vele beter natuurlijk. met ons I hebben we minder problemen.
maar soms is afleiden het enige middel, en dat kan dan een speeltje of een extra lepel zijn, of het zingen van een liedje, of gek doen.
wat ik vroeger al deed bij A was haar tijdens het eten laten rondlopen, maar dat heb ik afgeleerd, was op de duur geen houden meer
succes
-
Repelsteeltje
- Berichten: 1422
- Lid geworden op: 23 juli 2009, 10:33
Roosje is ondertussen 16 maand.
Ja hier zijn het spulletjes die op tafel rondslinger: een rolletje plakband waar ze eindeloos mee rolt, een tutjes houdertje, het doosje van de foliumzuur, een papiertje,... Dus geen echt speelgoed (nu zij maakt daar toch geen onderscheid in).
Haar al rondlopend eten geven helpt ook, maar dat doe ik zelden (alleen als we nadien bv een uur in de auto moet zitten en we het ons niet kunnen veroorloven dat ze nog honger heeft).
Maar kvoel me dus echt slecht bij dat spelen tijdens het etensmoment. Misschien moet ik haar eens zelf laten en zien hoe het afloopt.
Ja hier zijn het spulletjes die op tafel rondslinger: een rolletje plakband waar ze eindeloos mee rolt, een tutjes houdertje, het doosje van de foliumzuur, een papiertje,... Dus geen echt speelgoed (nu zij maakt daar toch geen onderscheid in).
Haar al rondlopend eten geven helpt ook, maar dat doe ik zelden (alleen als we nadien bv een uur in de auto moet zitten en we het ons niet kunnen veroorloven dat ze nog honger heeft).
Maar kvoel me dus echt slecht bij dat spelen tijdens het etensmoment. Misschien moet ik haar eens zelf laten en zien hoe het afloopt.
-
Fien83
- Berichten: 1627
- Lid geworden op: 3 september 2009, 12:01
Ik zou het ook zo laten hoor Repelsteeltje. Zolang ze op die manier flink eet... Ze doet er op zich geen kwaad mee hé. Als ik zie hoe er hier soms gegeten wordt... spaghettislierten zwiert mevrouwtje wat rond... tsja ik denk dat dat er gewoon bij hoort. Het enige waar ik iets van zeg is bewust eten op de grond gooien, al de rest maakt mij niet uit. Er is nog tijd genoeg om tafelmanieren aan te leren. Ik zou wel duidelijk eten aan de tafel laten gebeuren en ze idd niet laten rondlopen ofzo, kwestie van wat duidelijkheid te scheppen.
En je zeker en vast geen slechte mama voelen, want dat ben je echt niet!
En je zeker en vast geen slechte mama voelen, want dat ben je echt niet!
-
Sterretje
- Berichten: 12336
- Lid geworden op: 18 december 2007, 15:11
-
Emmake
- Berichten: 442
- Lid geworden op: 4 december 2009, 12:02
Mijn dochtertje is ondertussen bijna 20 maanden. Ze is meestal een erg lief en tevreden peutertje. Maar zoals alle peutertjes heeft ze zo 'haar momenten' 
Ze gooit zich op de grond als ze haar zin niet krijgt en kan dan echt een woedeuitbarsting krijgen.
We proberen haar dan zoveel mogelijk te negeren, al is dat niet altijd makkelijk en kan ze het lang volhouden.
De laatste tijd huilt ze ook onophoudelijk als er mensen op bezoek komen. Wat een gesprek met het bezoek moeilijk kan maken. ze kan een echte scène maken, niemand mag iets tegen haar zeggen dan ... Is dat nog vreemdelingenangst? Zo laat?
Op een gegeven moment vinden wij dan toch dat het 'genoeg' is geweest en zetten haar dan 'in de hoek'. Daar wordt ze meestal kalmer.
Gisteren was mijn moeder getuige van zo'n scène. Ze kon dan ook merken dat ik boos werd, op mijn dochtertje 'riep' dat het genoeg was en haar vervolgens in de hoek zette.
Zij deed echter alsof ik 'kweetnietwat' deed en heb me nadien héél slecht gevoeld... Een slechte, boze moeder......
Ze gooit zich op de grond als ze haar zin niet krijgt en kan dan echt een woedeuitbarsting krijgen.
We proberen haar dan zoveel mogelijk te negeren, al is dat niet altijd makkelijk en kan ze het lang volhouden.
De laatste tijd huilt ze ook onophoudelijk als er mensen op bezoek komen. Wat een gesprek met het bezoek moeilijk kan maken. ze kan een echte scène maken, niemand mag iets tegen haar zeggen dan ... Is dat nog vreemdelingenangst? Zo laat?
Op een gegeven moment vinden wij dan toch dat het 'genoeg' is geweest en zetten haar dan 'in de hoek'. Daar wordt ze meestal kalmer.
Gisteren was mijn moeder getuige van zo'n scène. Ze kon dan ook merken dat ik boos werd, op mijn dochtertje 'riep' dat het genoeg was en haar vervolgens in de hoek zette.
Zij deed echter alsof ik 'kweetnietwat' deed en heb me nadien héél slecht gevoeld... Een slechte, boze moeder......
-
nathalie v
- Berichten: 2975
- Lid geworden op: 16 april 2009, 19:54
Je bent geen boze, slechte moeder. Je probeert dochterlief te leren waar de grenzen liggen en op die leeftijd is dat nodig. Driftbuien kan je negeren-afleiden enz, maar erover is erover en dan ist de hoek. Ik heb dit bij F een periode eindeloos veel keer per dag moeten doen, ik voelde me er heel slecht bij, hij deed het er precies voor, lokte me uit, zag hoe ver hij kon gaan, ik stond vaak met tranen in de ogen, niet meer weten wat te doen. Maar ik kan je zeggen, het loont. Ik heb nu het gevoel dat het consequent zijn en het straffen indien nodig helpt om hen te leren wat kan en wat niet. En wat anderen er ook van denken, ik weet dat hij bij mij vaker de grenzen op zoekt (tegenover bv bij grootouders) omdat hij weet dat ik altijd zijn mama zal zijn en onvoorwaardelijk van hem hou.
Dus, laat ze maar kijken, je weet best wanneer ze ff afgezonderd moet worden.
Dus, laat ze maar kijken, je weet best wanneer ze ff afgezonderd moet worden.
Wie is er online
Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 4 gasten