Zwanger en bang

[Janne]

Kom me hier even aansluiten. Ik weet sinds 13/06 dat ik zwanger ben en de waarden waren mooi gestegen bij mijn tweede bloedname op 20/06. Nu heb ik vanavond mijn eerste echo (gyne was met verlof, vandaar zo lang moeten wachten) en ik ben echt verschrikkelijk bang. Ik heb in januari een miskraam gehad op 8.5 weken. Ik zou nu ongeveer 9 weken ver moeten zijn. Ik hoop zo hard dat ik vanavond een kloppend hartje ga horen en dat alles in orde is.Ben zo bang dat het niet zo gaat zijn.

[nogeenkeer]

Effectief héél spannende dag voor jou, Janne. Ik brand vanavond een kaarsje!!!

[mindyke]

duimen draaien op volle toeren Janne!

[wat is er mis?]

Janne meid, ik kom effe voor je supporteren. Ik kan me goed inbeelden welke angst je nu doorgaat. Maar ik duim super hard dat alles ok is vanavond!

[nathalie v]

Succes Janne, ik duim mee voor een mooi kloppend hartje!

[Sterretje]

Duimen staan gespannen! Succes...

[inaatje13]

Hier duimen we ook!!

[Vi]

Ik duim ook mee Janne.

[Janne]

Merci voor jullie duimen en het kaarsje! Het doet deugd om zoveel steun te krijgen.
Ik heb een afspraak vanavond om 19u. Hopelijk moet ik niet te lang wachten.
Ik ben eigenlijk de afgelopen weken heel rustig geweest, maar nu de echo dichterbij komt, is dat niet zo gemakkelijk meer... Mijn partner vind dat ik positief moet blijven en ik probeer het ook te zijn, maar ik ben zo bang dat ook deze zwangerschap me 'afgepakt' gaat worden.
Ik laat vanavond of morgen wel iets weten.

[nogeenkeer]

Ik ben eigenlijk de afgelopen weken heel rustig geweest, maar nu de echo dichterbij komt, is dat niet zo gemakkelijk meer... Mijn partner vind dat ik positief moet blijven en ik probeer het ook te zijn, maar ik ben zo bang dat ook deze zwangerschap me 'afgepakt' gaat worden.

Klinkt héél bekend in de oren. In januari zat ik in exact dezelfde positie als jij nu. Zelfs tot de man die aandrong dat ik positief moest blijven toe... Bij ons is het ditmaal positief uitgedraaid, ik hoop op hetzelfde resultaat voor jullie! 19u staat genoteerd voor het kaarsje-branden

[Glenys]

Het moet er gewoon even uit. Ik ga even lekker egoïstisch mijn berichtje schrijven in de hoop dat ik dan even verlost ben van een beklemmend angstgevoel.

Op dit moment ben ik 34 weken zwanger. Ik heb net een echo achter de rug en daaruit blijkt dat alles OK is.

Toch ben ik plots enorm angstig en wel hierom:

--> op 6 weken vaststelling dat ik toxoplasmose heb doorgemaakt. Na onderzoeken in Jette bij specialist kon er met bijna zekerheid worden vastgesteld dat ik de toxo heb doorgemaakt voor de bevruchting. Pas op week 22 na structurele echo was ik gerustgesteld. Geen enkel zware afwijking te zien. Geen vruchtwaterpunctie. oef! De baby en placenta zullen volledig onderzocht worden na de bevalling.

--> op 24 weken zwanger: vaststelling placenta previa. Niet ongerust maken volgens gyn, de placenta kon nog stijgen, indien niet, keizersnede. Wel een heel grote kans op bloedingen. Dan onmiddellijk naar spoed. Geen bloeding gehad. Op dit moment ligt de placenta op 2 cm van de doorgang. Ik ben een twijfelgeval voor een keizersnede en krijg de keuze. Ik ga voor een natuurlijke bevalling.

--> Op 30 weken zwanger: vaststelling besmetting CMV
Waarschijnlijk tijdens het tweede zwangerschapstrimester. Slechts 5% kans op een afwijking. De baby zal gedurende 2 jaar na de bevalling opgevolgd worden. Te laat voor vruchtwaterpunctie. Hoogstwaarschijnlijk zal alles wel in orde zijn.

--> 31 weken zwanger: negatieve diabetestest. tweede test: resultaat OK.

EN NU HEB IK HET GEHAD EN NU BEN IK BANG.

Nog zes weken en deze helse zwangerschap is voorbij. Je hebt er geen idee van hoe opgelucht ik ga zijn als ik dat kleine wondertje in mijn armen krijg.

[nathalie v]

Tis ook ni niks he Glenys, de boodschappen die je de afgelopen maanden gekregen hebt, en mss (dat weet ik niet juist sorry) de weg die je hebt afgelegd voor deze zwangerschap. Daarboven, hormonen die opspelen, mss een beetje bang voor wat gaat komen met een babytje erbij, gaat alles oke zijn? En ga zo maar door... Maar: de echo was oke, volgens je berichtje is alles in orde, ondanks het moeilijke parcours. Nog eventjes en je babytje is er, en alles zal wel oke zijn, dikke knuffel

[cimoca]

Daarnet het verschrikkelijke nieuws gehoord : een collega wiens dochtertje bijna twee jaar geleden op 10 weken aan kinkhoest gestorven is, was weer zwanger. Haar dochtertje is doodgebboren; een knoop in de navelstreng. hoeveel ongeluk kan je hebben, hoeveel kan je dragen????

Cinne

[Sterretje]

oh nee, daar zijn geen woorden voor...

[K'tje]

Vreselijk... zoals je zegt, hoeveel kan een mens dragen??

Pff, ik moet eerlijk zeggen dat ik ook vaak denk aan wat er allemaal kan misgaan... In de tijd dat we ons meisje moesten afgeven heb ik zoveel verhalen gelezen en gehoord, het deed me echt beseffen wat een wonder het is om zwanger te raken, te zijn, te blijven, én waar moeder en kind helemaal gezond de bevalling doorkomen...

Ik mag niet doemdenken, maar soms vraag ik me af of het ons na onze gezonde jongen wel nog een tweede keer zal gegund zijn dat alles goed mag gaan, ook al dragen we al een kruis, dat deed jouw collega ook hé Cinne... 't leven is soms zo hard...