mama in een dip

[cimoca]

Bedankt Nathalie & grootgevaarke,

Ik ga straks inderdaad in de tuin een boekske lezen.

Cinne

Nogeenkeer, alles ok?

[nogeenkeer]

Met mij alles ok, dank je!!
Vanmorgen ff mee opgestaan voor kabouter (jaja, man wou hem toch liefst thuishouden maar is dan vannacht wel bij hem gaan liggen zodat hij me niet constant zou wekken...) maar nadien terug in bed gekropen en verder geslapen tot half elf. Man, man, wat kan zo'n extra rust deugd doen!
Maar ik voel wel dat het écht nodig was, want ook nu heb ik nog last van mijn buik. Zit nu in het zonnetje met de krant, mn pc, wa yoghurt en een banaan. Als ik dan toch moet rusten, dan doen we dat maar zo optimaal mogelijk!

[nathalie v]

"Boenk eroep", tegen mijn eigen grens, de spreekwoordelijke druppel. Zelfs mijn check-barometer, mijn man, staat in min, iets te bitsig vannacht tegen L... Hoe lang kan je soms iets volhouden? Wetende dat het de nacht erop waarschijnlijk opnieuw zo zal zijn; wenen...wenen...en nog eens wenen...niet te troosten, met niks en door niemand. En ik weende mee, brulde mee (weliswaar beneden), kreeg een beklemmend gevoel op de borst: ik kan niet meer...HET MOET ECHT OPHOUDEN, KHEB HET WEL GEHAD, GEDULD IS OP

Maar ja, hij kan er ook niet aan doen he, tzal wel aan ons liggen, maar wat doen we dan verkeerd? Heeft hij pijn of last? Warm of koud? Honger? Natte pamper? En wat als je dit alles gecheckt hebt en hij nog weent? Dan, ja, dan ween ik mee he, moedeloos en moe. Al maanden bezig, ik wil gewoon dat het stopt.

Vannacht sliep F pas na twaalven en na suppo (uitzonderlijk hoor), drie uur later was L er, toen hij kalm was moest ik opstaan, weeral maar eens drie uurtjes geslapen...ik hou dat echt ni vol...

Ik kan het niet meer relativeren, wetende dat er veeeeeeel ergere dingen zijn, maar dit overheerst weer mijn hele leventje en het geraakt niet opgelost.

[Sterretje]

trop is te veel hé. je kan je echt niet eeuwig rechthouden.

'k leef met je mee. huil stilletjes mee om zo veel machteloosheid, frustratie, vraagtekens...

op de duur twijfel je aan alles en aan jezelf en idd, grenzen bereikt en emmer loopt over

spuw het er maar uit meid, niet schuldig voelen.

kan je echt L niet een nachtje elders laten slapen? Mogelijks zelfs F even mee doen zodat jullie 1 ononderbroken nachtje hebben?

heel dikke knuf en we steunen je dag en nacht hé ...

(en ik die me al zo beroerd voel nadat ik drie keer voor I ben opgestaan )

[nogeenkeer]

Oooh Nathalie, je emmer overgelopen??
't Is idd extreem vermoeiend hé en soms wordt het een mens te veel! En hoe meer moe je bent hoe minder je kan relativeren en kregeliger je wordt. Ik kan je alleen maar aanraden om er eens ff tussenuit te knijpen. Pak een dag/paar dagjes verlof puur voor jezelf om eens uit te rusten, naar sauna te gaan, te gaan uit eten met een vriendin en je beklag te doen enz.. Of breng de kindjes een paar dagen naar familie of vrienden zodat je kan bijslapen. Eens je je grens bereikt hebt moet er iets gebeuren hé!
Je zou ook persoonlijk slaapadvies kunnen inwinnen van K&G. Die komen dan aan huis, evalueren de situatie en geven tips, maar 'k kan me nu ook niet indenken dat zij hét wondermiddel bij uitstek gaan hebben...
Dikke knuf!!!!

[nathalie v]

Dat is het net Nogeenkeer, ik heb de laatste weken best wel veel leuke dingen gedaan (winkelen, etentjes, feestje), dus das oke, maandag zelfs nog gans de dag gaan shoppen met man zonder kindjes. Tzijn de nachten die me radeloos maken. Ik kan hem uit slapen doen, maar dat lost het probleem niet op en ik wil het probleem oplossen, maar dan moet je weten wat de oorzaak is vooraleer je een aanpak kiest he? En ja, de vermoeidheid maakt me prikkelbaar, kan wel ter plekke bleiten, ben bang om straks te gaan "slapen".

[Elke2]

Eerst en vooral een hele dikke knuff hoor Nathalie!! Is zo slopend he en ongelofelijk frustrerend dat je weet dat er iets moet zijn dat maakt dat hij zoveel weent 's nachts maar je weet niet wat..

Misschien moeten jullie toch ook eens naar een andere kinderarts gaan en een 2de mening vragen? Of hebben jullie dat al gedaan? Zo kan het alleszins niet blijven duren he!

En idd eens proberen een nachtje weg te regelen voor beide kindjes zodat jullie tenminste eens 1 ononderbroken nacht hebben! Ik weet dat dat niet simpel is hoor en dat je waarschijnlijk niet graag iemand anders 'opzadelt' met zo'n nacht maar voor hen is het maar 1 nacht he en dat kunnen ze wel hebben hoor.. Of anders zelf eens een nachtje ergens anders gaan slapen en dan je man eens?

Niet simpel allemaal hoor! Ik hoop dat er snel wat rust komt bij jullie!!

[nathalie v]

Elke,
Ik ben net overgestapt naar een andere melk, medicatie mocht niet opgedreven worden. Dus weer maar even aanzien he. Hij krijgt zelfs sinds een aantal dagen een suppo voor het slapen (mocht van KA + tandje) en toch weent hij.

Straks gaat papa met hem naar fasciatherapeut, we zien wel. Andere KA raadplegen is zeker nog een optie en uit slapen brengen ook...

[pelkie]

bedje bij jullie in de kamer zetten terug? Of bij jullie in bed?
Is allemaal ook niet ideaal, maar op een gegeven moment heb je't gehad he?

[Sterretje]

't is net omdat je al zo lang achter die oorzaak zoekt dat je radeloos bent hé.

zoals elke zegt, eens 1 nachtje terug wat reserve opbouwen. gewoon bijslapen.

heb je na je laatste bezoek met de KA nog iets gewijzigd in z'n medicatie/voeding? is er eventjes beterschap geweest?
wat zei de kine onlangs, ben je bij die fasciatherapeut geweest?

wou zo dat ik je kon helpen, voor jou maar ook voor kleine L.

heb je vorige nacht pijnstilling gegeven om hem kalm te krijgen?

Klinkt misschien stom, maar kan je hem vanavond niet preventief pijnstilling geven gewoon om het verschil te merken?
heb er ook aan gedacht hoor, om vanavond I een kleine dosis nurofen te geven

[nogeenkeer]

Pfff, een mens zou van minder gaan zuchten hé Nathalie... 'k Wou dat ik je kon zeggen wat de oplossing was, maar als ik ze had zou ik ze ook hier wat vaker toepassen. Gisteren kabouter nog naar zijn voetjes gegeven na een superslechte nacht en vannacht sliep hij als een rozeke. Maar L is nog maar een baby hé, daar kan je niet mee gaan "redeneren". Ik kan niet meer doen dat met je meeleven... En toch ook Elke nog eens bijtreden: zorg dat je een aan één of twee deftige nachten toekomt, overdenk rustig wat je zal gaan proberen en begin er dan met verse moed aan!

[nathalie v]

Bed staat op een goed metertje van het mijne (wel achter het hoekje, dus ook een beetje "apart", hij slaapt altijd al zo slecht, dat naar zijn kamer verhuizen (vlak tegen F) nog nooit een optie geweest is. We pakken hem na een tijdje op, maar ook zo moeilijk te sussen, bij ons in bed lukt ook niet...

Ik doe dus al een heleboel dingen die eigenlijk niet ideaal zijn en die helpen ook ni... Ja Pelkie, ik heb het wel gehad...

[nathalie v]

Sterretje,
Dubbel gepost denk ik: antwoordje op je tips staan erboven...

[Sterretje]

ik mis dat 'dikke knuffel' knopje hier toch

we denken aan jou nathalie, ik hoop dat je ja wat beter voelt nadat je je gal eens kunnen spuwen hebt

ik weet hoe het voelt om met tranen in de ogen te staan. (heel rot dus)

[pelkie]

en als ie al van't begin van de nacht bij jou ligt?