Moppertopic voor mama's

[mini]

amai, wat een vreselijk mens ja, je moet maar durven èh

Ik kom hier ook even mopperen. Na weer maar eens 3 zwangerschapsaankondigingen dit weekend, heb ik toch weer even een dip. Ook al heb ik ondertussen zelf een flinke dochter van 7 maanden, toch heb ik het nog steeds moeilijk met de weg die wij hebben moeten afleggen om haar te 'krijgen'. Iedereen in mijn omgeving wordt precies maar met een vingerknip zwanger... Het is niet dat ik het hen niet gun èh, helemaal niet. Maar toch stel ik mij nog steeds de vraag waarom het bij sommigen zo gemakkelijk kan gaan, en bij anderen niet. Ik weet het, je moet je er bij neer leggen, maar dat lukt niet altijd even goed Herkennen jullie dit of helemaal niet?

Sorry voor mijn gezaag, maar het moest er even uit

[Sterretje]

heel herkenbaar hoor mini. Gelukkig bleef het in onze omgeving beperkt, maar op sommige momenten leek het inderdaad of 'iedereen' zomaar zwanger was.
heb het er nu nog steeds moeilijk mee!
ik bescherm mezelf nog steeds en probeer in te schatten wie er wel eens zwanger zou kunnen zijn/willen worden en doe zelfs al gokskes op de datum van aankondiging
mij helpt het wel om van sommigen te weten dat ze er ook wat voor moeten proberen hebben. en als ik dan denk aan hoevelen er toch nog kinderloos achterblijven, dan relativeer ik vele beter...
maar 'k begrijp heel goed dat het soms een rot gevoel is... het gevolg van de MMM

[Tammyke]

Zal voor veel herkenbaar zijn mini.

Ik vind dat ik niet mag klagen, ok hier duurde het ook 2 jaar. Kwam een kijkoperatie, testen van de vriend en een hsg onderzoek aan te pas, maar verder hebben we niets moeten doen. Alleen wachten en toen we besloten om even te rusten ( had ander werk op revalidatie) was ik plots zwanger. Dus het is allemaal spontaan gekomen, heb niet zoals veel mensen hier moeten meemaken dat je voor het minste naar het ziekenhuis moest en god weet welke med allemaal moest nemen eer jullie een wondertje kregen. Ik heb voor jullie allemaam heel veel bewondering, want ik denk niet dat ik he zou kunnen.

Ik heb er soms meer moeite bij als ik iemand ga bezoeken in he ziekenhuis en wanneer ze hun kindje dicht bij hun hebben en kunnen knuffel en tonen aan iedereen. Daar blijft het soms steken bij mij, dat ik dat allemaal nie hebben kunnen meemaken omdat Ebe op neo lag.

Wanneer je als koppel beslist om een kindje, sta je er niet bij stil dat het allemaal heel anders kan verlopen dan je wenst. Maar dan kijk ik naar mijn klein wondertje en dan besef ik wel dat ondanks ik hem op neo moest achterlaten elke dag, dat wij de 1 ste weken zoveel meer Ebe en mama tijd hadden, want ik heb hem de 1ste maand niet met iemand moeten delen. Maar toch als toekomstige mama denk je dat het anders gaat lopen allemaal.

[nogeenkeer]

heb het er nu nog steeds moeilijk mee!
ik bescherm mezelf nog steeds en probeer in te schatten wie er wel eens zwanger zou kunnen zijn/willen worden en doe zelfs al gokskes op de datum van aankondiging

Ok, ik ben dus niet de enige die dat doet...
Momenteel ben ik zwanger en daar dus niet zo mee bezig maar ons nummertje twee heeft ook 2 jaar op zich laten wachten en in tussentijd leek precies gans onze omgeving zwanger te zijn. En idd, telkens je naar een feestje gaat, probeer je al te denken "en wie zou het nu zijn" alsof je je al op voorhand probeert in te dekken en voor te bereiden op slecht nieuws! Spijtig genoeg perfect normaal dus mini...

[Vi]

Ik heb het ook nog altijd moeilijk met aankondigingen van zwangerschappen. Enkele weken terug nog belden kennissen van ons naar mijn man om te melden dat ze zwanger zijn. Het is voor februari (weet niet begin of eind) dus ze was dus nog maar tussen de 4 en 8 weken zwanger en was zelfs nog niet naar de gyné geweest en toch vertelden ze het al rond. Ikzelf heb het maar aan 12 weken durven rondvertellen en dan nog met de schrik dat het toch nog fout kon aflopen terwijl anderen zo onbezorgd kunnen zijn. Gelukkig konden ze mij niet zien want ik was (ook al gun ik het ze van harte) niet meteen blij met de aankondiging. De mmm en 7 jaar geduld moeten hebben, hebben hier ook een serieuze wonde achtergelaten die maar langzaam hersteld.

[Fien83]

Ik kom hier even mopperen...

Ik heb een buurvrouw die ondertussen hoog zwanger is. Een vrouw met heel wat pretentie en allures, dus niet bepaald een type waar ik mee overeen kom . Dus sowieso al een beetje (heel) jaloers op haar zwangere buik. Nu komt daar bij dat mevrouwtje (die niet op haar privacy gesteld is en dus alles op haar facebook zet) een linkje naar haar blog had gezet. Ik kan het dan ook weer niet laten om dat allemaal eens te lezen hé. Nu staat daar in 't lang en in 't breed uitgelegd hoe dochterlief verwekt is... Jaja, ze hebben geen hoog libido en ze had eindelijk beslist dat dik worden niet erg is, een vrouw ook nog carrière kan maken met een kind, dat lichaamssappen van uw kind niet vies zijn,... en dan hebben ze welgeteld één keer seks en patat, 't is gelukt. Ik zie groen van jaloezie voor 't moment... Ik kan er zelf niet tegen hé! Ik begin dat helemaal terug te krijgen, de tranen kwamen onlangs in mijn ogen toen ik op babybezoek was bij iemand, terwijl ik voor die persoon ook echt oprecht gelukkig was, maar oh, wat verlang ik er zelf ergens terug zo naar maar ik kan het momenteel niet (meer) opbrengen om de MMM in te stappen...

[nathalie v]

Dikke knuffel Fien. Ik heb zelf niet zo veel meegemaakt als jij (en anderen hier) en toch kan ik het best begrijpen. Ik probeer alleen maar te denken dat ze niet beter weten en ervan uitgaan dat "kindjes kopen" een evidentie is voor iedereen. Probeer het van je af te zetten, het heeft geen zin om je verdrietig te laten worden door een ander. Jouw tijd komt nog wel, als jullie er klaar voor zijn.

[Kiya]

Och Fien, het lijkt mij nu niet meteen het type vrouw waarop je jaloers moet zijn
Maar toch, ik snap het maar al te goed. Het blijft zo'n pijn doen...
Ik heb een hele goede vriendin die, zoals ze zelf zegt "zwanger wordt van zodra ze nog maar naar elkaar kijken". Ze is een jaar na mij getrouwd en heeft nu al twee kindjes, terwijl ik op die tijd net mijn ene wondertje heb. Onlangs waren we samen op stap en zei ze heel serieus dat ze nu wel eventjes ging wachten voor een derde. En hoezeer ik het haar ook gun, er was dat stemmetje in mijn hoofd dat riep "heb je al niet genoeg met je twee kindjes???". Reden daarvoor is dat ik dolgraag twee kindjes wil, maar dat ik dan terug de mmm moet ingaan voor god-weet-hoelang met pijnlijke behandelingen en veel verdriet en miserie. Blah.

[Sterretje]

Fien, ook hier dikke knuffel. het is degoutant om zo veel details over je seksleven/zwangerschap te openbaren.
mensen snappen echt niet wat het effect daarvan is. zelfs voor mensen die niet de MMM nodig hebben moet het toch ook exhibisionistisch overkomen!

en dikke knuf voor de jaloerse gevoelens en tranen-opwellingen. het is verdomd niet eerlijk. en nee, heel eerlijk, zo een mensen gunnen we dat niet. (ik toch niet), die zouden we liever toch wat meer moeite moeten zien doen, maar ja, het is niet anders

ik hoop oprecht dat jouw gevoelens wegebben, en dat jullie van de natuur een kans krijgen om een wondertje te verwekken. en is het niet zo, dan zal er met heeeeel vee liefde een babietje door de wetenschap verwekt worden, dat minstens even welkom is!

[Vi]

Pff, ik kom ook eens mopperen. Vanacht maar 4 uurtjes kunnen slapen omdat onze X niet wou slapen. Huilen dat dat kind gedaan heeft. Niets was goed, rondlopen niet, wiegen niet enkel tv kon verzachting bieden en heeft hem uiteindelijk in slaap gekregen. Daarna nog een paar keer uit bed gemoeten dat hij weer begon te huilen. Ook vanmorgen wou hij zijn ochtenddutje niet doen en was het weer huilen, huilen geblazen. Ik heb er het raden naar wat er aan de hand is met hem. Is het nu omdat hij mij de voorbije 2 dagen niet gezien heeft. Ik weet het niet. Hopelijk wil hij vanmiddag zijn middagdut doen want anders weet ik het niet meer.

Komt nog bij dat ik deze voormiddag normaal gezien poetshulp zou hebben maar er is niemand afgekomen. Ik heb al de ganse morgen proberen te bellen en nog maar zopas binnengeraakt. Blijkbaar zijn ze dus vergeten iemand te sturen. Nu gaan ze morgen iemand sturen. Al een geluk want ik weet niet wanneer ik dat nog ging doen deze week.

Het wordt een baaldagje vandaag heb ik de indruk.

[nogeenkeer]

Oooh, Vi, niet fijn!!! Hopelijk komt X snel terug in zijn ritme!!

Hier ook weer mopper-mopper. Vannacht zowaar de machtsstrijd gewonnen van kabouter, maar 't heeft bloed, zweet en tranen gekost. Om kwart na twee wakker en de laatste keer dat ik op de klok zag was het al vijf uur... Vannacht nog belist dat ik vandaag echt niet kon gaan werken. Te belastend voor ons minike. En effectief, veel veel last van mijn buik vanmorgen. Geslapen tot half elf en nu met pc ff de zetel in. 'k Ga het een hele dag op het gemakje doen in de hoop dat ik morgen terug aan de slag kan.

[Sterretje]

grote oppepper voor de moeie mama's. OOOOOIT komt er een einde aan hoor!

hout vasthouden, maar hier twee goede slapers. 't is de mama zelf die 's nachts ligt te piekeren of te woelen
'k geraak dus ook niet uitgeslapen en ik baal er ook van

hier klein mopperke op de papa: had gisteren afgesproken met vriendinnen en vertrok vlak voor bedtijd van de kindjes.
'k was nog niet weg, of papa belde al, enorm verontwaardigd: zeg, er ligt geen pyama en geen slaapzak klaar voor I!!
'k heb gezegd dat die in de kast lagen
'oh nee hé zeg, moet ik dat nog gaan zoeken ook, dan gaat ze maar zonder pyama en slaapzak slapen'
mannen hé!
gelukkig had hij wel een pyama genomen. voor slaapzak was het te warm!
en A die lag in bed met armen en handen vol stift-strepen...tssss

[Vi]

Weeral hele voormiddag bezig aan het bellen omdat poetsvrouw weer niet is afgekomen.

Pfff, en vanmorgen opgestaan met evenwichtsstoornissen. Mijn schoonouders zijn mijn zoontjes komen halen en ze blijven vanavond daar slapen zodat ik kan rusten en bijslapen vandaag.
Stopt het dan nooit?!

[Sterretje]

ooh Vi, nee toch. die evenwichtstoornissen blijven je parten spelen hé? of zou dat door vermoeidheid extra in de hand gewerkt worden?

poetswerk gewoon laten liggen meid; eens snel met de stofzuiger rond en verder oogje dichtknijpen.

heel dikke knuf. hopelijk niet te veel stress met het werk en ik wens je een heeeeel goede nacht toe!

(hier poetshulp al geweest en ben er ontzettend blij mee!)

[nogeenkeer]

'k Heb ooit een tweelingmama tegen een vriendin van mij (met ook een tweeling) weten zeggen: "'t Is heel erg afzien de eerste twee jaar, maar daarna wordt het écht plezant." Zal dus niet veel anders opzitten dan nog wat afzien vrees ik Maar af en toe de zoontjes eens naar je ma doen, kan zeker geen kwaad! Je moet zien dat je er niet aan onderdoor gaat hé.