mama in een dip

[nogeenkeer]

Prima advies van Sterretje daar, Nathalie. Zet u in het zonnetje en probeer wat te rusten!!
Zodra mijn dagtaak er hier opzit, heb ik hetzelfde plan! Geen zware boodschappentassen meer rondsleuren, geen was insteken, opvouwen of strijken, geen eten maken, niet opruimen, helemaal niets. Vanavond gewoon genieten van een gezellige chaos vanuit mijn luie zetel en proberen tegelijkertijd nog wat zon mee te pikken! Gevolgd door een lange ononderbroken nacht (buiten de plaspauzes ) om me hopelijk morgen weer terug gewoon "zen" te voelen ipv het gevoel alsof ik gisteren een marathon gelopen heb dat ik vandaag ervaar

[Sterretje]

nogeenkeer, groot gelijk. Als ik echt niet meer kan, doe ik dat ook. ik zet me buiten op terras of in de zetel en geniet van de chaos.
heb momenteel veel werk met de groenten die plukklaar zijn in de serre en groentetuin. probeer daar een ontspanning van te maken en zit leuk op het terras groentjes te kuisen
intussen spelen de kindjes nog buiten en hou ik een oogje in 't zeil
na bedtijd van de kindjes probeer ik minimaal het huis aan de kant te krijgen en daarna werk ik aan een fotoboek van onze vakantie!

[Vi]

O Nathalie, wat lees ik nu. Zoveel ellende. Wat moet een mama nog allemaal verdragen hé. Het is gewoon teveel aan het worden. Ben al blij te lezen dat je thuisgezet bent door je HA zodat je toch wat op je positieven kan komen. Verzorg je maar goed hé. Hopelijk heb je snel duidelijkheid welke allergie F juist heeft want ik kan me goed voorstellen dat je nu een enorme angst hebt voor alles waar je kindje mee in aanraking komt. Dikke knuffel hoor.

Nogeenkeer, bij jou is het precies ook wat teveel aan het worden hé. Rust maar goed uit en gelijk heb je dat je jezelf en je kindje nu prioriteit heeft (moet daar ook dringend eens werk van maken). Hopelijk ben je tegen donderdag al zen en anders gewoon stoppen met werken.

Marit, 2 weken je zoontjes moeten missen. Ik zou het ook moeilijk hebben hoor. De mijne mogen geheel onverwachts vanavond bij mijn schoonouders blijven slapen en alhoewel ik ze nu al ontzettend mis ben ik ook wel blij dat ik eens wat langer ga kunnen slapen en er eens niet uitmoet vannacht.

Sterretje, hoe gaat het een beetje met jou? Hopelijk vinden ze snel iemand om te komen poetsen dan is dat dan al een beetje een verlichting voor jou. Is I al een beetje minder aanhankelijk ondertussen?

En voor alle andere mama's die ook een dipje hebben, dikke knuffel.

[Sterretje]

goh Vi, 't is vooral ook in het weekend dat ze heel aanhankelijk is, net alsof ze schade wil inhalen omdat ze me zo weinig ziet.
Gisteren en vanmorgen heeft ze toch al enige minuten flink alleen gespeeld
en vanmorgen in de crèche klauwde ze zich aan me vast en huilde toen ik haar aan de verzorgster gaf, waarop A prompt ook begon te huilen
maar toen ik aan de deur stond riep I dada en zwaaide vrolijk
dus ja, ik denk dat we de goede richting uitgaan

[Sterretje]

nathalie, hoe gaat het ermee? en slaapt kleine L al wat beter?

Hier gisteren een driftbui van I gefilmd. zal't eens op facebook zetten.
was begonnen toen we met een lepel aan het spelen waren
ze vind niks leuker dan die keer op keer op de grond te gooien en daarbij te gieren van het lachen.
tot we zeiden dat het nu genoeg was. man man man ze sprong bijna uit haar stoel van colère. nu ja, dat is het karakter zeker.

de nachten zijn hier terug ononderbroken dus mama blij, d e hangerigheid is er uit en 'k krijg zelf de dingen terug beter op een rijtje.

dit weekend leuke dingen gepland dus echt iets om naar uit te kijken!

[Tammyke]

Vurig karaktertje sterretje

Niet leuk soms, maar hebben ze allemaal wel!
Ga ik zeker eens piepen of fb.

[Vi]

Gisteren nog kunnen schrijven in 'mama en blij'-topicje. Maar vanmorgen heb ik toch een dipje en moet ik constant huilen. Ik heb het zo moeilijk met die korte nachten. Al maanden kan ik gemiddeld 6 uur slapen en moet ik er 1 op 2 à 3 nachten uit om tuutjes te gaan geven. Vandaag voor de verandering al om 5 uur in de weer om ja, ja die tuut te gaan geven. Ik vraag me af wanneer het betert. Ik ben al iemand die de laatste tijd gemiddeld een uur nodig heeft om in slaap te raken 's avonds omdat mijn hoofd te vol zit. En eens wakker 's ochtends (hoe vroeg ook) raak ik bijna niet meer in slaap, hoe moe ik ook ben. En ik heb ook mijn 8 uur slaap nodig om een beetje goed te kunnen functioneren. Maar dat heb ik dus niet meer. Ik ben moe en weet niet meer hoe lang ik dit nog ga kunnen of moeten volhouden.

[Wappie]

Vi, als ik jouw berichtje lees herken ik zoveel van mezelf erin Hier ook heel lang onderbroken nachten gehad, tot sommige nachten 15 keer uit uw bed moeten komen om tutjes te geven, troosten, drinken geven,... Het is zo slopend en je verlangt zo eens naar een goede nachtrust!
Onze Alexander is meestal een heel vaste slaper die weinig wakker wordt. Matthias is een beetje de woeligere slaper en kan op sommige nachten het echt uithangen. Nu zijn ze 3jaar en is het veel beter! Sommige nachten moet ik er nog veel uit maar andere nachten soms niet. Er is hier gewoon ook geen lijn in te trekken.
Vannacht was het weer heel moeilijk, waarschijnlijk ook door de warmte maar Matthias heeft enkele keren het kot op stelten gezet.
Als ik dan zo'n nachten heb vraag ik me af hoe ik het vroeger deed Dan was dat soms elke nacht kermis. Het is heel vermoeiend en je kan soms de muren oplopen omdat je niet meer weet wat te doen. Kan je misschien eens proberen meerdere tutjes in hun bed te leggen?

[Sterretje]

Vi, ik kan me voorstellen hoe je je voelt hoor.
De laatste maand gaat het hier bergop (hout vasthouden) en moet ik er maar 1x in de 5 dagen uit. 's morgens is het gemiddeld 7 uur dat een van beiden wakker wordt.
maar ik heb ook maanden gehad van ongeveer 6 u slaap en ja, veeeel te weinig. en toch hield ik vol.
ik functioneerde ook minder goed, zowel thuis als op het werk. 's avonds niet in slaap geraken ofwel zo lang bezig zijn dat ik er veel te laat in lag.
wat ik gedaan heb is veel minder druk op mezelf gelegd. zowel in mijn job als thuis.
de externe druk (vb als schoonmoeder of moeder komt wou ik opgeruimd hebben) kan me gestolen worden. mijn huis wordt nu eenmaal bewoond. ik ben mama van twee jonge kindjes
en ja, ik loop al eens rond met ongekamde haren en ja, mijn kleren hebben wel eens snottebelle en vuile mondjes vlekken. Leuk is het niet, maar 'k zou er eigenlijk best trots op zijn.
collega's hebben er vaak wel begrip voor en ook de bazen zijn al eens wat milder.
ik toon gewoon mijn goede wil en inzet, en zeg al eens dat ik een minder dagje heb
'k weet niet of jij zelfstandig bent? dan is dat anders natuurlijk.
soit, 't lost jouw problemen niet op hé.
'k zou ook meerdere tutjes in bed leggen, evt met een ketting of doekje er aan, een klein waaklampje laten branden op de kamer.
Of laten huilen! heb ik ook enkele nachten gedaan en op de duur gaan ze idd zelf op zoek naar hun tutje.
en verder veel aan jezelf denken, genoeg rust nemen en hulp vragen om eens te komen babysitten, poetsen, de boodschappen uitbesteden, ...
sterkte hoor, ik denk dat veel jonge mama's soms door een diep dal gaan!

[Wappie]

Pfff, ik moet hier toch effe iets kwijt. Ik hoop uit de grond van mijn hart dat jullie mij hier niet aan de schandpaal gaan hangen.
Gisteren dus naar een supergezellige BBQ geweest maar toch even de schrik van mijn leven gehad. Het zwembad stond uit en alle kindjes waren gezellig aan het plonzen. Onze jongens zijn echt waterratten en hebben nergens schrik van.
Het was zo een groot, zelfdragend zwembad, maar was niet helemaal gevuld, onze jongens konden gemakkelijk rechtstaan. Ik was eerst niet echt op mijn gemak want ik had hun bandjes niet bij, ging er vanuit dat het een klein badje zou zijn.
Enfin, ze speelden, gingen van glijbaantje,... en kwamen altijd op hun pootjes terecht. Onder water gaan is voor hun dus echt geen probleem. Er zaten ook zo van die speelgoedjes in om op te drijven (precies soort isomo hoop dat jullie snappen wat ik bedoel ) en Matthias was aan het spelen met zo'n lange worst. Op één of andere manier was hij daar met zijn voetjes op geraakt en moest alle moeite van de wereld doen om met zijn hoofd boven water te blijven Ik kreeg hem plots in mijn vizier en zag die kleine handjes spetteren om iets vast te nemen zodat hij kon bovenblijven Ik ben naar het zwembadje gespurt (stond er geen 5meter af) en heb hem eruit getrokken. Onmiddellijk kwam er een hele kluts water uit zijn mond en begon hij echt paniekerig te huilen. Na de nodige knuffels van mama en papa werd hij terug kalm maar is toch niet meer terug in het zwembadje gegaan.
Ik heb me daar zo slecht over gevoeld... Stel u voor dat niemand hem in het oog kreeg?? Hoe kon ik nu zo dom zijn om hun in dat zwembadje te laten zonder bandjes! Sorry dat het er nu allemaal uitkomt, ik heb er een hele nacht mee in mijn maag gezeten, het zet je nog maar eens met je 2voetjes op de grond en laat je beseffen dat het allemaal zo rap gebeurd is.

[cimoca]

Oohhhh Wappie, niet denken aan what if!!! gewoon gelukkig ( en trots) zijn dat je het op tijd gezien hebt en hem eruit gehaald hebt.

Het is echt niet makkelijk om bij vrienden ( ook niet bij familie) op je punt te blijven staan hoor. Ik moet ook vaak bij schoonfamilie veel te veel toelaten wat ik thuis nooit zou toelaten. Maar je wordt zo snel partypooper en overbezorgde mama genoemd hé.

Da's de reden waarom er bij ons nog geen intexzwembad ( want ik denk dat je dat bedoelt) komt ook alzeuren de meisjes er enorm voor. onze jongen is nog veel te klein daarvoor.

Zaterdag op 't jubileumfeest van schoonouders ook: r stond ook zo'n zwembad, neef en nicht dolenthoesiast maar ik vond het eigenlijk nog veel te koud ( 't was toen maar 19° hé). direct commentaar over mij. Uiteindelijk is mijn man mee in 't zwembad gegaan zodat ik helemaal niets meer kon zeggen. achteraf gaf hij dan wel toe dat het heeeeel koud was . Maar ondertussen zaten de kids er wel in en kon ik direct vrezen voor verkoudheden hé

dikke knuffel en bravo voor je mama-instinct

cinne

[Sterretje]

ooh dikke knuf hoor
natuurlijk ben je onder de voet!
en natuurlijk moet je jezelf niets kwalijk nemen.
Het is idd zo rap gebeurd, kindjes kunnen zelfs verdrinken in een bodempje water (laat ons hopen dat niemand dat ooit moet meemaken)
Je zal nooit weten of hij uberhaupt zelf weer was kunnen rechtstaan, maar ik vermoed van wel. Instinctief doen ze ook wat ze kunnen/moeten in zo een situatie.
Misschien dat het met bandjes minder risicovol was ja, maar ik zou me daar niet schuldig om voelen. je kan het niet weten hé...
hopelijk heeft hij nu geen schrik opgedaan hé...

en om in de bekentenissen te blijven:
ik heb A onlangs vergeten vastmaken in de autostoel.
ze stapt altijd zelf in langs de kant van I, ik maak I vast en stap dan rond om A te gaan vastmaken; nu was ik dat dus vergeten (een vorige keer herinnerde ze er mij aan toen ik ingestapt was)
en nu moest ik plots hard remmen en ik hoor een boenk en voel iets tegen mijn zetel vallen. ons meisje was dus uit de stoel geschoven tussen de zetel en de voorste zetel.
ik direct uitgestapt (na veilig ad kant te gaan staan)
ze was enkel wat geschrokken, maar mama was ook wat van haar melk zenne!
't voordeel is: ik ga het niet meer vergeten, en A vindt het ineens niet meer erg om vastgemaakt te worden terwijl ze eerder altijd zeurde dat de gordels te strak zaten

en pff, hoor net op het nieuws dat een baby overleden is in een geparkeerde auto.
wat een nachtmerrie

[cimoca]

oooh nee, weer?

daarom wisten ze bij mij in de creche wanneer de papa hem bracht en dat ze moesten bellen als hij er om 8 u30 niet was. 'k heb nl ook zo'n verstrooide professor in huis.

kom het maar tegen!

[Wappie]

Merci meiden, jullie zijn zo geweldig! Ik wist dat ik hier mijn ei wel kwijt kon.
Ik zou het mezelf gewoon nooit vergeven moest er iets gebeurd zijn
Maar zoals Cinne zegt, niet denken aan 'wat als'
Sterretje, ik zou ook verschoten zijn. Ook zoiets dat ik nooit zal beweren niet voor te hebben
Zeg, en weeral een kleintje in de auto vergeten?? Zo erg

[sassie2]

Lennert is eens omgevallen in het bad en geraakte al geen kanten meer recht, je kunt moeilijk in het bad bandjes aandoen, hè, en ok, ik laat ze daar bijna niet alleen, maar ga toch ook eens naar het toilet of kleertjes halen of zo.

Jullie zullen ook wel gehoord hebben van dat kindje dat tussen 2geparkeerde autos gelopen heeft, wel Brent heeft dat ook eens gedaan, aan de zee, tussen onze auto en die erachter, een super drukke baan, we waren de buggy in de koffer aan het steken, en hadden hem echt in de gaten, maar in een fractie van een seconde was hij weg, hij liep gewoon flink naar zijn deur om in te stappen, langs een super drukke weg waar je 70 mag. We zijn daar lang niet goed van geweest.

Gordel ben ik ook nog vergeten, gelukkig zegt brent dat altijd.

We zijn Brent ook al eens kwijtgeraakt op de bouwbeurs waar mijn ventje stond.

Voilà, wappie,je bent dus zeker niet alleen, er kan zo veel gebeuren in zo weinig tijd.

Dan ben ik nog vergeten hoe lennert o
Boven op de glijbaan stond te wachten op zijn beurt, en het kindje voor hem recht ging staan met zijn poep achteruit, lennert naar beneden, en het was ook hoog. Papa van het kindje voor hem was er nog minder goed van dan wij!