mama in een dip

[Sterretje]

ik ken dat gevoel nathalie. maar het dipje waar we over spreken is niet gelijk aan 'ongelukkig' zijn hé. 't is even een emmer die overloopt en hij heeft de tijd niet om leeg te lopen.
ik voel dat vaak toch zo aan. soms verdampt er eens een beetje vocht (relativeren) maar als er steeds meer water bijkomt dan er uitkomt, loopt hij over hé...
en wat ik wel ondervind is, dat eens je er zo eens wat onderdoor hebt gezeten, je sneller vatbaarder bent. ik ben dus superalert naar mezelf toe dat ik het niet zo ver laat komen.

maar zeg, super van kleine L hoor. waarschijnlijk al een hele verademing. laat ons hopen dat het zo goed blijft evolueren.

[Wappie]

Eva, ik heb kiné gehad, pijnstilling en spierontspanners. De spierontspanners heb ik nog altijd liggen, moest het weer eens voorvallen. De kiné heeft wel geholpen hoor maar er zijn sommige bewegingen die ik fout doe en die gewoonte is soms moeilijk te doorbreken. Al probeer ik heel goed op mijn heffen, bukken,... te letten.

[nogeenkeer]

Hey Nathalie,

da's niet meer dan normaal hoor. Iedereen kan eens een dipje hebben, dat wil absoluut niet zeggen dat je ongelukkig hoeft te zijn. Bij mij is het ommes net zo. Ik ben zo blij met mijn man, ons zoontje en kleine baby die er bijna is en tóch heb ik het regelmatig moeilijk omdat kabouter zo slecht slaapt, omdat hij eens moeilijk luistert en het mij soms lastig maakt, omdat ik eens een slechte dag heb op het werk... Maar ik zou het niet anders willen hoor!
Goed dat L al wat beter slaapt en je je terug wat beter voelt. Dat helpt altijd om dingen "in het juiste perspectief" te zien!

Knuf,
nogeenkeer.

[Vi]

Nathalie, geloof het of niet maar ik heb anderhalve week terug net hetzelfde gezegd tegen mijn psychologe. Ik heb alles om gelukkig te zijn, 2 zoontjes waar ik zo naar velangd heb, een man die me graag ziet, een dak boven ons hoofd, eten op tafel en toch zit ik ganse dagen te blèten en heb ik angst voor vanalles en nog wat.
Maar zoals de anderen hier zeggen, heeft het inderdaad niets te maken met al dan niet gelukkig zijn want dat ben ik wel. Het is doodgewoon uitputting of zoals Sterretje het vernoemd, mijn emmer die aan het overlopen is, was. Ik doe het sindsdien ook kalmer aan (en heb nochtans nog massa's werk tegen dat ik in verlof ga) en ik begin me stilletjes aan wat beter te voelen en voel me al een beetje rustiger.
Ik ben blij te lezen dat de nachten met L al wat beter zijn en hopelijk mag het zo blijven duren en misschien nog verbeteren.

Eva, hoe gaat het met de rug? Ik heb ook eens een blokkage gehad in mijn rug. Ik wou een stuk hout voor onze haard uit een mand nemen en bij het vooroverbuigen schoot iets in mijn rug en kon ik niet meer recht en amper nog wandelen. Kreunend van pijn ben ik van de ene kant van ons huis naar de andere kant moeten geraken om mijn gsm te kunnen nemen en te bellen naar de dokter. Ik heb toen een inspuiting gekregen en moest spierontspanners en pijnstilling nemen. Ik kreeg wel geen kiné van mijn toenmalige dokter. Rusten was toen de boodschap. Maar ik had toen nog geen kindjes dus was dat rusten geen probleem. Ik hoop dat je snel van de pijn verlost raakt en dat er geen nieuwe blokkage meer komt. Het is welletjes geweest voor jou.

[nogeenkeer]

Nog eens ff mijn hart luchten, want ik zit hier verdomd op mijn tanden te bijten achter mijn bureau om niet te beginnen huilen. Vannacht kreeg kabouter een nachtmerrie en groot drama want hij had zo'n bang. Hem een half uur moeten kalmeren, toen is de papa maar bij hem gaan slapen. Die staat vervolgens om 6u op om te gaan lopen en om 6u20 werd kabouter wakker, terug helemaal in paniek omdat zijn papa niet meer bij hem lag. Dus dan maar mee in het grote bed genomen. Kwart voor zeven mij er zo stilletjes mogelijk uitgesleept maar 'k was nog geen halve minuut aan't douchen of terug paniek, want hij lag weer alleen in bed. Dan maar gezegd dat hij naar de badkamer mocht komen, waar hij op de mat verder heeft gerust...
Gevolgen: ik doodop voor de verandering, deze voormiddag weeral wa harde buiken, baby die het er geweldig aan het afgeven is met stampkes en gewroet, ik die me niet kan concentreren op het werk en de tranen zijn er vooral omdat ik me afvraag hoe ik het moet gaan combineren: een kleuter die niet wil slapen en een pasgeboren baby...zucht...
Ik wil écht niet ondankbaar klinken, maar 't moet er ff uit!

[nogeenkeer]

'k Voel me al wa schuldig owv vorig bericht Er zijn er zovelen uit het "brusjes in de maak"-topic die in mijn plaats zouden willen zijn nu en ik maar klagen... Steek het maar op hormonen of gewoon op vermoeidheid. Sorry voor m'n geklaag!

[juffie]

Hey nogeenkeer,

Volkomen te begrijpen hoor. Je moet je niet schuldig voelen.
Hier ook iemand die er met momenten door zit hoor en ik ben dan al gestopt met werken.
Maar na een paar moeilijke nachten kan ik het soms ook niet vatten hoor.
En vandaag wilde N zelf ook overdag niet in bed, dus kon ik mijn dutje van s middag ook vergeten dus ik begrijp heeeeel goed hoe je je voelt, ik zou niet weten hoe ik nu nog zou moeten werken.
En ja ik vraag me soms ook af waar ben ik aan begonnen hoe ga ik het combineren maar dat zijn momentopnames.
We weten allemaal hoe we naar dit tweede wonder hebben verlangd en voor hebben afgezien dus voel je maar niet schuldig zoals ik al zei het zijn momentopnames.
Maar veel sterkte ik hoop dat je een betere nacht tegmoet gaat!
Rust kan wonderen doen maar je moet er wel aan toe komen natuurlijk.

[nogeenkeer]

Hey Juffie,

ja, waar zijn we aan begonnen hé! Maar kijk, ik kan al terug lachen . Ik vraag het me ook af hoe ik hier nu juist nog zit, zelfs enkele van mijn collega's vragen zich dat luidop af. Gisteren kwamen er nog twee zeggen dat ze medelijden hadden als ze me zagen rondlopen... Tijd zal wel raad brengen over hoe de combinatie kleuter of peuter samen met baby haalbaar is zeker. Als al die mensen voor ons dat al gedaan hebben, moet ons dat toch ook lukken hé, niet??
Mijn mag ging vanavond nog maar eens proberen te gaan zwemmen met kabouter zodat ik thuis de zetel kan opzoeken. Kijk al uit naar mijn "powernap" gevolgd door Olympische Spelen met een puddingske in de zetel..
Dus nu maar terug verstand op 0, vermoeidheid uit mijn hoofd zetten, rugpijn ff uitschakelen, harde buiken negeren en terug aan het werk.

Groetjes,
nogeenkeer.

P.S.: Niet meer zelf beginnen kuisen hé nu zelfs de vervangster niet is opgedaagd!! En om op je vraag "zijn er nog mensen die willen werken" te antwoorden: eum ja, ikke dus, om toch maar tot het einde van 2012 bij kabouter en de baby te kunnen blijven

[Sterretje]

huil gerust maar eens uit hier hoor dames.
het is gewoonweg niet makkelijk om een jonge werkende mama te zijn... en als je dan nog eens (hoog)zwanger en/of oververmoeid bent... dan hebben we niet veel nodig hé!
ik ken eerlijk gezegd niet veel mama's met jonge kindjes die beweren dat het allemaal supermakkelijk en keileuk is. de ene trekt elk weekend naar haar ouders met de kindjes, of doet de kindjes minstens 1x per weekend uit logeren en de andere heeft dan bijvoorbeeld weer een echtgenoot die een echte keukenprins is.

weet je nogeenkeer, als je eenmaal thuis bent met de baby en kabouter staat alles in een ander perspectief hé,want je moet niet meer werken, je kan (hopelijk) al eens mee dutje doen met de baby... hopelijk geraak je zelfs in het zkh wat uitgerust. er zijn de hormonen die vrijkomen vlak na de bevalling die je er bovenop halen.
zeker nog niet wanhopen of doemdenken, het kan echt alle kanten uit!!
'k hoop dat je wat kan ventileren en relativeren. En binnen enkele jaren kan je met 'weemoed' terugblikken op deze moeilijke periode...

knuf voor alle mama's hier!

[nathalie v]

hoi Nogeenkeer,

Ik begrijp dat je bang bent voor wat gaat komen, mede door de vermoeidheid, nog gaan werken...tis zwaar opt einde he. Ik had het op het laatste van mijn zwangerschap van L ook moeilijk met F soms, en dat lag zeker niet altijd aan hem, ik kon gewoon veel minder verdragen, was moe (toen al ) en hij peuterpuberde.

Ik hoop echt dat kabouter betere nachten krijgt. En zoals Sterretje zei, mss kan je in't moederhuis wat extra "rusten". Klinkt heel raar, met F wast een nachtmerrie in't moederhuis, met L een zege.

En ivm dat klagen, ik begrijp heel goed wat je bedoelt, ik lees ook mee op het brusjesonderdeel, vind het heel erg voor de mama's die daar al (te) lang vertoeven en heel wat meemaken. Maar ieder heeft zijn eigen situatie, met zijn eigen dipjes, ieder huisje heeft zijn kruisje niet?

Dus schaam je maar niet om hier te komen schrijven, we begrijpen het wel hoor. Ik doe dat hier omdat het in mijn omgeving niet kan, schoonzus heeft de natuur tegen en zus is pril zwanger, kleuterjuf en dus direct gestopt met werken en gaat het helemaal anders aanpakken dan ik...

[E+P]

Goh, nogeenkeer, 2 kindjes in huis is langs de ene kant niet simpel maar langs de andere kant zo zalig!

In 't begin, toen ons H. net geboren was, hebben we 's nachts ook serieus afgezien. Beide kindjes tegelijk aan het wenen of elkaar afwisselend. Ik heb zelfs nog gehad (en dat gebeurd nu zelfs soms nog) dat ik beneden BV zit te geven en dat ik door de babyfoon de zoon hoor. Vader is er dan niet (heeft om de andere week de vroege) of hoort het gewoon niet. En dan hop, mama met baby nog aan de borst naar boven!

Gelukkig ging A. vanaf april al naar de kleuterklas en kon ik bijslapen als H. ook sliep. Ik merkte ook dat ik toen op Duracellekes leefde. En dat werkte nog ook. Meer zelfs, als ik dan al eens een goede nacht had, was ik daarna meer moe dan anders. Alsof mijn lichaam zei "Nog slaap, nog slaap,...!"

Maar je mag gerust zijn, om een of andere reden sla je jezelf daar toch steeds weer door. En dan lachen die kindjes overdag eens naar jou en je bent al die zware nachten opeens vergeten. Da's ongelooflijk hoe ik kan smelten voor van die zalige moeder-kindmomenten. En momenteel loopt ook dat beter (de ene nacht natuurlijk beter dan de andere)

Met mij gaat het ondertussen stap voor stap beter. Tillen lukt nog niet voor de volle 100% maar ik heb aan de meeste dingen een mouw gepast: draagmand in het bedje gezet en babyblocks onder het bedje, speelmat op de eettafel (oké, wel wat gevaarlijker maar ik blijf er bij,...
Voor de rest probeer ik zoveel mogelijk in beweging te blijven zodat alle spieren losser komen te zitten. En dan duimen maar dat die blokkages wegblijven, he.

[juffie]

Eindelijk een poetshulp gearriveerd.
En geen moment te laat want op 38w zwangerschap kan ik echt niet goed meer bukken.
En gezien N al 2 dagen om half 6 wakker is ben ik oh zo moe!!!
Plus ze is echt haar grenzen aan t uittesten om gek van te worden.
En het ergste is dat ik zo moe ben dat ik veel te snel toe geef, hoeplijk komt dat achteraf nog goed.

Nogeenkeer "geniet" van je laatste werkdag en vooral van de laatste weken die je nog kan rusten.
Kan kabouter nog naar de creche ondertussen? Dan heb je nog een beetje rust.

Ben blij dat het weekend wordt en de papa thuis is en dan gaat n 2 dagen bij oma en opa logeren zodat ik echt nog een beetje energie kan opdoen tegen de bevalling.

[nogeenkeer]

Ah, de poetshulp gearriveerd? Prima!! Doe het dan nu maar rustig aan! Nog op controle geweest trouwens? Geen opening, geen indaling? Wacht nog maar ff hé, zodat we samen in't ziekenhuis liggen, dan kom ik je ff bezoeken Allé, of jij mij, want de eerste twee dagen na een keizersnee geraak ik écht niet aan een andere kamer...
Misschien dat N stilaan aanvoelt dat er vanalles staat te veranderen? Heb me zelf al afgevraagd of dat misschien bij kabouter ook meespeelt...
'k Zou heel graag willen genieten van mijn laatste werkdag, maar die is pas op 14aug dus nog niet vandaag Gisteren mijn laatste snipperdagje genomen, maar nu dus nog 8 dagen op mijn tanden bijten. En ja, kabouter mag nog naar de crèche. De week van de 13e beginnen ze daar wel net aan hun verlof maar mag hij twee dagen naar oma/opa en nemen mijn ouders hem drie dagen mee naar de zee, dus dan kan ik ook zeker wat rusten. En de week nadien is mijn man thuis, dus dan zorgt die er wel voor dat ik wat ontzien word!

[juffie]

Oei wat een bvergissing van mij, het was je wel heel erg gegund dat het de laatste zou zijn geweest hoor!!!
Maandag op controle geweest een serieus stevige baby aan t worden, al 3kg maar zit nog hoog.
Zal zeker niet vroegen komen.
En de dr Geyskens dacht zelfs dat het nog wel zou duren tot ze terug uit verlof was dus ik moet er nog iet op zitten hopen vrees ik.
Ja zo zie je maar mss belanden we echt nog samen in t moederhuis en ik zal dan wel eens komen piepen naar je baby hoor!!

[nogeenkeer]

't Zal idd niet veel schelen dan! Ik heb nog controle op 20aug (haar eerste dag terug op het werk) en dan keizersnee op 23aug. Tenzij het tegen alle verwachtingen in toch nog zou ingedaald zijn daartegen. Nu voel ik wel dat beebje heel veel moeite doet om naar beneden te geraken, want veel druk op mijn bekken, maar dat had ik bij kabouter ook en die geraakte er toch niet door... Dus ik ga nog steeds uit van 23/08! Onze beebjes zullen trouwens ongeveer evenveel wegen, want het onze vorige week 2,750kg, dat van jullie nu 3kg. Zal ongeveer vergelijkbaar zijn! Jij trouwens zo rond geworden?? Las het op facebook... (ja, mijn productiviteit kan beter, I know ) Ikke toch weeral terug 15kg bijgekomen maar ze zitten wel allemaal vanvoor op mijn buik. Bij kabouter in het totaal 18kg.