mama in een dip
-
juffie
- Berichten: 900
- Lid geworden op: 11 mei 2009, 10:10
goh die kilo's, ik houd heel veel vocht op en heb blijkbaar veel vruchtwater, dus ja ik zit weeral bijna aan 20 kilo.
maar dat was vorige keer ook en toen ik uit het moederhuis kwam nog 2 kilo te veel en 3 maanden later 5 kilo extra kwijt.
Dus ik hoop en beetje op hetzelfde scenario; maar ze zeggen dat het bij een tweede niet zo vlot gaat we zullen zien.
maar dat was vorige keer ook en toen ik uit het moederhuis kwam nog 2 kilo te veel en 3 maanden later 5 kilo extra kwijt.
Dus ik hoop en beetje op hetzelfde scenario; maar ze zeggen dat het bij een tweede niet zo vlot gaat we zullen zien.
-
E+P
- Berichten: 667
- Lid geworden op: 26 november 2010, 14:52
De tranen rollen hier over mijn kaken terwijl ik typ. Sorry, hoor, maar dit wordt een echt ego-bericht.
Tot mijn allergrootste frustratie ben ik opnieuw vervallen. Na een vrij goede week was ik vrijdagnamiddag wat stijver in de rug. Eerlijk gezegd misschien mijn eigen fout aangezien ik plezier had in het maken & stikken van een jurkje voor ons H. 's Avonds ben ik dan gestruikeld over A.'s rondslingerende beker en dat deed helemaal geen deugd. De blokkage zat er nog niet volledig in maar pijn voelde ik wel.
's Anderdaags voelde ik direct dat tillen niet zou lukken. Aangezien mijn man zaterdag moest werken, dan maar gebeld naar mijn ouders en asiel aangevraagd. Maar hoe goed ik er ook op lette (had zelfs al gebeld naar de verpleegpost van materniteit aangezien ze daar een boek hebben met de medicijnen die je al dan niet mag gebruiken), is er 's avonds net voor het slapen gaan terug iets in mijn rug geschoten. Stomweg door uit de berging te komen. Een opstapje dat ik dagelijks wel 20 keer doe.
Gisteren viel uiteindelijk goed mee. Mijn man was thuis, dus geen tilwerk. Zware medicijnen genomen, baby terug KV en mama afkolven, gewandeld (wat zeer goed is voor de rug).
Vandaag was dan weer minder. Onze 1. met grootste moeite en veel pijn uit haar bedje en naar beneden gekregen. Haar nadien niet meer kunnen tillen om te verschonen en weer een hulplijn gebeld. Verd***mme!!
Ondertussen heb ik al verschillende mensen aan de lijn gehad maar geen enkele kan een echte oplossing bieden. Enkele opmerkingen:
* eigenlijk begin je te snel terug met alles. -> huh, wie zorgt er dan voor mijn kinderen? De kabouters?
* kraamzorg? -> had ik ook al aangedacht maar die werken maar pas vanaf 8u en de rug is het stijfst 's morgensvroeg. Ik kan die van kraamzorg toch ook moeilijk vragen om elke dag te blijven van 8u tot 14u, he?
* stop gewoon met BV -> Mijn haren gaan dan helemaal overeind staan. Oké, BV vergt serieus wat van mijn lichaam maar het geeft me ook zoveel emotionele steun. En wie zegt me dat ik, na gestopt te zijn, mijn dochter wel kan tillen?
Voorlopig zit ik hier nu. Ons mama heeft de oudste zoon mee en de dochter ligt te slapen in haar draagmand bovenop tafel waaruit ik haar zeer niptekes kan tillen. Er is ook al naar de ostheopaat gebeld en daar mag ik woensdagmorgen naartoe.
Het is behelpen en ikkan alleen maar hopen dat het lukt. Dat mijn rug het volhoudt en niet weer blokkeert. Duimen maar... Ver vooruit durf ik al helemaal niet meer kijken en ik kan alleen maar me aan de laatste beetjes hoop optrekken dat ik zaterdag nog op reis kan vertrekken.
Tot mijn allergrootste frustratie ben ik opnieuw vervallen. Na een vrij goede week was ik vrijdagnamiddag wat stijver in de rug. Eerlijk gezegd misschien mijn eigen fout aangezien ik plezier had in het maken & stikken van een jurkje voor ons H. 's Avonds ben ik dan gestruikeld over A.'s rondslingerende beker en dat deed helemaal geen deugd. De blokkage zat er nog niet volledig in maar pijn voelde ik wel.
's Anderdaags voelde ik direct dat tillen niet zou lukken. Aangezien mijn man zaterdag moest werken, dan maar gebeld naar mijn ouders en asiel aangevraagd. Maar hoe goed ik er ook op lette (had zelfs al gebeld naar de verpleegpost van materniteit aangezien ze daar een boek hebben met de medicijnen die je al dan niet mag gebruiken), is er 's avonds net voor het slapen gaan terug iets in mijn rug geschoten. Stomweg door uit de berging te komen. Een opstapje dat ik dagelijks wel 20 keer doe.
Gisteren viel uiteindelijk goed mee. Mijn man was thuis, dus geen tilwerk. Zware medicijnen genomen, baby terug KV en mama afkolven, gewandeld (wat zeer goed is voor de rug).
Vandaag was dan weer minder. Onze 1. met grootste moeite en veel pijn uit haar bedje en naar beneden gekregen. Haar nadien niet meer kunnen tillen om te verschonen en weer een hulplijn gebeld. Verd***mme!!
Ondertussen heb ik al verschillende mensen aan de lijn gehad maar geen enkele kan een echte oplossing bieden. Enkele opmerkingen:
* eigenlijk begin je te snel terug met alles. -> huh, wie zorgt er dan voor mijn kinderen? De kabouters?
* kraamzorg? -> had ik ook al aangedacht maar die werken maar pas vanaf 8u en de rug is het stijfst 's morgensvroeg. Ik kan die van kraamzorg toch ook moeilijk vragen om elke dag te blijven van 8u tot 14u, he?
* stop gewoon met BV -> Mijn haren gaan dan helemaal overeind staan. Oké, BV vergt serieus wat van mijn lichaam maar het geeft me ook zoveel emotionele steun. En wie zegt me dat ik, na gestopt te zijn, mijn dochter wel kan tillen?
Voorlopig zit ik hier nu. Ons mama heeft de oudste zoon mee en de dochter ligt te slapen in haar draagmand bovenop tafel waaruit ik haar zeer niptekes kan tillen. Er is ook al naar de ostheopaat gebeld en daar mag ik woensdagmorgen naartoe.
Het is behelpen en ikkan alleen maar hopen dat het lukt. Dat mijn rug het volhoudt en niet weer blokkeert. Duimen maar... Ver vooruit durf ik al helemaal niet meer kijken en ik kan alleen maar me aan de laatste beetjes hoop optrekken dat ik zaterdag nog op reis kan vertrekken.
-
Sterretje
- Berichten: 12336
- Lid geworden op: 18 december 2007, 15:11
oh jee, da's echt balen zeg. je hebt het echt zwaar te pakken hé meid.
vind het wel heel straf dat je maar zo laat bij een osteopaat terecht kan... kunnen die nu echt eens geen uitzondering maken voor zo een dringend geval?
(nu ja, mijn man zit ook met z'n rug, kon ook max. binnen 1 week daar terecht, maar is intussen vanzelf opgelost)
ik kan me inbeelden hoe hulpeloos en machteloos je je voelt. heel dikke knuf daarvoor
natuurlijk moet je daarvoor niet stoppen met BV. maar je moet ook aan jezelf denken en zorgen dat je je rug geen extra schade toebrengt!
Misschien kan je enkele dagen echt zware pijnstillers,spierontspanners, ... nemen en totaal geen BV geven maar wel afkolven, en daarna terug de BV opnemen...
en het niet-tillen kan je echt niet vermijden met een babietje.
Kraamhulp zou je wel een hele voormiddag van alles kunnen ontlasten, maar die komen ook niet elke dag hé, en tja, wat doen ze op de duur nog als de baby slaapt.
heel veel beterschap gewenst meid! ik hoop dat het in orde komt, en dat je nog heel veel steun krijgt!
vind het wel heel straf dat je maar zo laat bij een osteopaat terecht kan... kunnen die nu echt eens geen uitzondering maken voor zo een dringend geval?
(nu ja, mijn man zit ook met z'n rug, kon ook max. binnen 1 week daar terecht, maar is intussen vanzelf opgelost)
ik kan me inbeelden hoe hulpeloos en machteloos je je voelt. heel dikke knuf daarvoor
natuurlijk moet je daarvoor niet stoppen met BV. maar je moet ook aan jezelf denken en zorgen dat je je rug geen extra schade toebrengt!
Misschien kan je enkele dagen echt zware pijnstillers,spierontspanners, ... nemen en totaal geen BV geven maar wel afkolven, en daarna terug de BV opnemen...
en het niet-tillen kan je echt niet vermijden met een babietje.
Kraamhulp zou je wel een hele voormiddag van alles kunnen ontlasten, maar die komen ook niet elke dag hé, en tja, wat doen ze op de duur nog als de baby slaapt.
heel veel beterschap gewenst meid! ik hoop dat het in orde komt, en dat je nog heel veel steun krijgt!
-
nogeenkeer
- Berichten: 1443
- Lid geworden op: 6 juli 2011, 11:49
Ooooh Eva, niet fijn!!! Klaag maar, als je het hier nog niet mag waar dan wel hé... 'k Wou dat ik veel pasklare tips had, maar die blijven misschien toch eerder beperkt...
'k Heb zelf ook jaren met mijn rug gesukkeld (afwijking in mijn onderrug, mijn onderste ruggewervel is langs één kant vastgegroeid aan mijn heiligbeen) en wat mij hielp is in één woord samen te vatten: WARMTE! Voor thuis kerspitkussentje of warmtepleister (kon ik persoonlijk niet verdragen, maar met een kleintje in huis is het wel het gemakkelijkste) en wat bijna wonderen deed was in de sauna gaan. Dan zet uw bloedvaten open waardoor al wat vastzit weer wat losser komt. Een infraroodsaune voor op onze zolder is dan ook één van de dingen die nog op mijn "wish-list" voor de komende 10 jaar staat 
-
nathalie v
- Berichten: 2975
- Lid geworden op: 16 april 2009, 19:54
-
cimoca
- Berichten: 1972
- Lid geworden op: 19 april 2010, 8:40
-
Vi
- Berichten: 707
- Lid geworden op: 5 november 2010, 11:51
Eva, dikke knuffel en ik moet je jammer genoeg vergezellen.
Ik zit sedert gisteren met een geknelde zenuw in mijn rug en de pijn straalt door tot in mijn linkervoet. Moet van de dokter ontstekingsremmers nemen, zoveel mogelijk warmte opleggen en indien mogelijk 2x per dag een warm bad nemen en niet tillen.
Met baby'tjes in huis inderdaad niet makkelijk. Gelukkig mochten mijn zoontjes direct naar mijn schoonouders en blijven ze daar tot woensdagavond. Hopelijk is het dan al wat beter. Maar aan mijn moedergevoel doet dit wel geen deugd. Ik voel me zo tekortschieten momenteel. 
-
nathalie v
- Berichten: 2975
- Lid geworden op: 16 april 2009, 19:54
Vi, tkan even niets anders he, je kan er ook niet aan doen, probeer te (be)rusten.
Wat ik me steeds afvraag als ik me slecht voel als mijn kindjes eens ergens gaan slapen of zo, kortom, als ik ze weg doe:
1/
hebben ze er last van? zullen ze er verdrietig om zijn? houden ze er een trauma aan over?
2/ heb ik (of wij als koppel) het nodig om welke reden dan ook die ik nu belangrijk vind, om de kindjes weg te brengen?
3/ ben ik zeker dat er goed voor hen gezorgd zal worden?
en 4/ zullen ze zich dit ooit herrinneren, en me dit niet kunnen vergeven?
Nee-ja-ja-nee en weg weg weg slecht gevoel!
(Sorry voor de omslachtige uitleg...)
Dikke knuffel voor de pijn, hopelijk kan je iets innemen om die te verzachten.
Wat ik me steeds afvraag als ik me slecht voel als mijn kindjes eens ergens gaan slapen of zo, kortom, als ik ze weg doe:
1/
2/ heb ik (of wij als koppel) het nodig om welke reden dan ook die ik nu belangrijk vind, om de kindjes weg te brengen?
3/ ben ik zeker dat er goed voor hen gezorgd zal worden?
en 4/ zullen ze zich dit ooit herrinneren, en me dit niet kunnen vergeven?
Nee-ja-ja-nee en weg weg weg slecht gevoel!
(Sorry voor de omslachtige uitleg...)
Dikke knuffel voor de pijn, hopelijk kan je iets innemen om die te verzachten.
-
Sterretje
- Berichten: 12336
- Lid geworden op: 18 december 2007, 15:11
oh, wat is dat nu toch met de mama's die met de gezondheid sukkelen 
veel veel veel beterschap lieve meiden!
denk eerst even aan jullie zelf, laat je verwennen, laat die mannen wat meer uit hun pijp komen! wij zouden hetzelfde doen voor hen!
de kindjes zijn in goede handen en zoals nathalie zegt, ze zullen het je niet kwalijk nemen!
heel dikke knuf iedereen!!
veel veel veel beterschap lieve meiden!
denk eerst even aan jullie zelf, laat je verwennen, laat die mannen wat meer uit hun pijp komen! wij zouden hetzelfde doen voor hen!
de kindjes zijn in goede handen en zoals nathalie zegt, ze zullen het je niet kwalijk nemen!
heel dikke knuf iedereen!!
-
Marit
- Berichten: 468
- Lid geworden op: 30 januari 2011, 12:27
hej Eva en Vi, wat is dat hier inderdaad met al die blessures? Ik kan jullie helaas ook niet helpen. Heb ook geen tips of zo 
Kan me alleen maar aansluiten bij de andere reacties hier: het is niet fijn om je kindjes uit logeren te moeten sturen omdat het even niet gaat om welke reden dan ook.
Maar laat je moedergevoel er niet onder lijden, he. Jullie zijn niet aan het falen als moeder omdat jullie met een rugblokkage zitten. Die kindjes zijn dan wel in goede handen, ik hoop mee dat jullie ze snel weer bij jullie hebben en dat de kwetsuren voor eens en voor altijd de trein op kunnen naar ver-weg-istan...
Kan me alleen maar aansluiten bij de andere reacties hier: het is niet fijn om je kindjes uit logeren te moeten sturen omdat het even niet gaat om welke reden dan ook.
Maar laat je moedergevoel er niet onder lijden, he. Jullie zijn niet aan het falen als moeder omdat jullie met een rugblokkage zitten. Die kindjes zijn dan wel in goede handen, ik hoop mee dat jullie ze snel weer bij jullie hebben en dat de kwetsuren voor eens en voor altijd de trein op kunnen naar ver-weg-istan...
-
juffie
- Berichten: 900
- Lid geworden op: 11 mei 2009, 10:10
Heeft er iemand tips om een peuter van 20 maanden langer te laten slapen?
Ons meisje is sinds 2 weken altijd om 5u wakker, en met wakker bedoel ik echt wakker klaar om te spelen.
Ik ben zelf 39 weken zwanger en mijn energie is zowiezo al ver te zoeken.
Mijn man heeft het gezien de vakantieperiode heel druk op t werk dus kan ik moeilijk verlangen dat hij in de week zo vroeg op staat.
Nu momenteel gaat het nog want ze slaapt 's middags goed dus kan ik ook wat rusten maar ik vrees voor de komende weken.
Als er een baby bij is en ik moet s nachts voeding geven en dan om 5u er al terug uit met een actieve peuter zie ik niet direct zitten.
Ze is heel actief overdag, dus s avonds echt wel moe en gaat om 20u direct slapen, slaapt flink door maar om 5u is het genoeg geweest voor haar.
Mss gaat het ook zo weer over maar als iemand tips heeft laat maar komen!
Natuurlijk is dit niet zo erg dan de problemen waar sommigen hier mee kampen dus aan voor die mama's veel sterkte en hopelijk vinden jullie een oplossing.
Toen ik met mijn rug sukkelede was warmte ook een deugd. En ik zou zeggen probeer zoveel mogelijk hulp in te schakelen van buitenaf, ik weet dat dat pijnlijk is als mama maar als het nodig is is het nodig heb ik geleerd.
Succes!!!
Ons meisje is sinds 2 weken altijd om 5u wakker, en met wakker bedoel ik echt wakker klaar om te spelen.
Ik ben zelf 39 weken zwanger en mijn energie is zowiezo al ver te zoeken.
Mijn man heeft het gezien de vakantieperiode heel druk op t werk dus kan ik moeilijk verlangen dat hij in de week zo vroeg op staat.
Nu momenteel gaat het nog want ze slaapt 's middags goed dus kan ik ook wat rusten maar ik vrees voor de komende weken.
Als er een baby bij is en ik moet s nachts voeding geven en dan om 5u er al terug uit met een actieve peuter zie ik niet direct zitten.
Ze is heel actief overdag, dus s avonds echt wel moe en gaat om 20u direct slapen, slaapt flink door maar om 5u is het genoeg geweest voor haar.
Mss gaat het ook zo weer over maar als iemand tips heeft laat maar komen!
Natuurlijk is dit niet zo erg dan de problemen waar sommigen hier mee kampen dus aan voor die mama's veel sterkte en hopelijk vinden jullie een oplossing.
Toen ik met mijn rug sukkelede was warmte ook een deugd. En ik zou zeggen probeer zoveel mogelijk hulp in te schakelen van buitenaf, ik weet dat dat pijnlijk is als mama maar als het nodig is is het nodig heb ik geleerd.
Succes!!!
-
Sterretje
- Berichten: 12336
- Lid geworden op: 18 december 2007, 15:11
-
juffie
- Berichten: 900
- Lid geworden op: 11 mei 2009, 10:10
-
nathalie v
- Berichten: 2975
- Lid geworden op: 16 april 2009, 19:54
Wie is er online
Gebruikers op dit forum: Google [Bot] en 2 gasten