Zoonlief is ondertussen 4 maanden en vraagt 4 tot 6 nachtvoedingen. Dat begint op den duur wel te wegen natuurlijk.
Overdag komt hij ook vaak (maximum om het anderhalf uur), maar hij drinkt telkens maar kleine beetjes (ook bij afgekolfde melk) dus ik kan hem (blijkbaar) niet echt "volpompen overdag" zoals soms wordt aangeraden. Nu heb ik wel de raad gekregen van de kinderarts, de vroedvrouwen en lactatiekundigen (en K&G) om overdag wat strenger te zijn en de tijd tussen de voedingen wat te rekken (omdat men niet (meer) denkt dat er iets medisch aan de hand zou kunnen zijn, en mijn productie zou ook OK zijn). En zo denk ik dat hij mogelijk nog meer gaat willen "inhalen" 's nachts ipv overdag per keer meer te gaan drinken
Weet iemand hoe ik het cirkeltje kan doorbreken??
Ik heb het tot nu toe altijd maar aanvaard omdat het "bij BV hoort" (als je de "pech" hebt van een dergelijke "moeilijke" baby te hebben, want er zijn ook makkelijkere BV-baby's. Ofwel ben ik gewoon een slechte moeder en heb ik 2 gewone kinderen gewoon moeilijk gemaakt?). Maar eerlijk gezegd begint het nu echt wel te zwaar te wegen. Samen slapen in hetzelfde bed wil ik uit principe niet doen (vind het niet veilig), dus het is telkens weer opstaan en wakkerworden en dat voel ik toch wel. Laten huilen ben ik uit principe ook tegen. Bovendien loopt er hier ook nog een peuter rond, waardoor ik enerzijds niet altijd consequent kan zijn tov de baby (bepaalde methode telkens tot in de puntjes volgen gaat niet, wordt heel vaak onderbroken), en anderzijds ik ook de peuter niet te veel mag "storen" (bijvoorbeeld 4-minutenregel midden in de nacht).
(ik wil al lang overstappen op KV maar meneertje lust het niet. Hij weet goed genoeg wat hij wil
(ik zou al zooooo blij zijn mocht het teruglopen naar 2 nachtvoedingen ofzo. Wat voor velen al zwaar zou zijn. Maar zes nachtvoedingen gedurende weken aan een stuk is echt moordend. Zeker met een peuter er nog bij)