Wat de donatie ervan betreft: ik zou dat niet zien als 'een kind doneren' maar als 'een koppel een extra kans geven op een zwangerschap'. Je bent nooit zeker of er écht een zwangerschap van zal komen: het cryootje moet nog goed ontdooien, teruggeplaatst worden en zich nestelen. De kans op succes is niet enórm groot. Een koppel dat een gedoneerd embryo zal teruggeplaatst krijgen, is er hoogstwaarschijnlijk eentje waarvoor álle andere mogelijkheden uitgeput zijn (zouden ze anders niet enkel voor spermadonatie of voor eiceldonatie kiezen?). Ik denk dat ik me er dan wel mee kan verzoenen dat het om óns genetisch materiaal gaat, hetzelfde als waaruit ons kindje gemaakt is. En er verder vooral niet te veel over nadenken, de kans is immers groot dat het niet gelukt is...
Maar ik heb nu gemakkelijk praten natuurlijk, op het moment zelf zal dat misschien heel anders aanvoelen.
Ik denk wel: je moet echt zéker zijn dat je een extra kindje ziet zitten, en het niet enkel nemen omdat je je moreel verplicht voelt ten opzichte van de cryootjes! Maar dat spreekt voor zich natuurlijk
