Bevallen na de zomer van 2011...

[Vi]

Hey Anks en Yago,

Ik vertoef hier ook nog op het forum hoor. Wat doen jullie kindjes het al flink zeg. Mijn zoontjes nemen hun tijd hoor voor alles maar volgens K&G zitten ze wel op schema of hoe moet ik het zeggen.
Ze zijn bijna 9,5 maanden. X is 73 cm en weegt 10,560 kg en Y is 72 cm en weegt 10,260 kg. Dus op dat gebied zijn ze wel goed mee.
Ook speelgoed nemen en verpakken van hun ene handje naar hun andere handje doen ze al een 2 à 3-tal maanden dus daar zijn ze ook rap genoeg in.
Rollen deden ze in het verleden wel eens maar het is nog maar een maand dat ze constant van hun rug naar buik rollen. Het omgekeerde hebben ze al eens gedaan maar het lijkt of ze vergeten zijn hoe ze dat moeten doen. Kruipen zit er ook nog niet direct in hoor. Ze verschuiven wel maar meestal is dat in rondjes en niet echt voor- of achteruit.
Het is al een tijdje dat ik ze in een eetstoel zet om te eten maar in het begin hingen ze altijd scheef erin. Nu zit er echt al stevigheid in. Op de schoot konden ze ook al een tijdje recht zitten maar het echt alleen en zelfstandig zitten doen ze nog maar een paar weken en de ene dag gaat het al wat beter dan de andere. Sommige dagen kunnen ze al een uur of langer recht zitten zonder te vallen en andere dagen vallen ze bij het minste omver.
De laatste 2 weken beginnen ze zich nu ook recht te zetten in hun relaxjes en maxi-cosi’s. Het eerste wordt dus nog zelden gebruikt want ik ben bang dat ze gaan omkantelen. En van zodra we wat tijd hebben om naar de winkel te gaan voor een autozitje voor beiden, worden de maxi-cosi’s aan de kant geschoven.
Groenten- en fruitpap gaan er hier het overgrote deel van de tijd vlotjes in tenzij ze ziekjes zijn dan duurt het wat langer. Maar ze eten hun porties wel uit. Het gebeurd zelden dat ik iets moet weggooien. Brood is hier nog geen succes. Ik heb het een tijdje gegeven gedrenkt in wat melk en met een lepeltje en dat ging nog maar we hebben het moeten stopzetten omdat ze hun melk niet meer dronken (ze hadden soms maar de helft binnen van wat ze moesten binnen hebben). Toch presenteer ik nu en dan eens een stukje brood met wat boter maar van onze Yorben vliegt het meteen op de grond. En Onze Xibe eet het enkel als je het hem in kleine stukjes in de mond stopt.
Misschien betert het als ze genoeg tandjes hebben.
Xibe heeft sedert vorige week zijn eerste tandje. Alé, ’t is te zeggen het zit erdoor maar het moet nog wat verder groeien. Bij Yorben is het eerste er een week eerder doorgekomen en sedert vorige week zit ook het 2e erdoor.
Ze kunnen ook allebei gefascineerd naar hun handjes kijken. Ze steken ze dan voor zich uit en draaien ermee en ondertussen bestuderen ze ze. Echt schattig om te zien. En hun voetjes vastgrijpen doen ze ook al enkele weken.
Yorben durft zich al eens afduwen met zijn voetjes op mijn schoot maar Xibe is daar totaal nog niet mee bezig. Hij heeft het drukker met rondkijken. Alles moet hij gezien hebben.
Dingen laten vallen kunnen ze allebei al heel goed maar het is niet zo dat ze er dan echt naar kijken hoe het valt. Soms wel maar het overgrote deel nog niet.
En wat ik leuk vind is dat ze al goed brabbelen. Hele vertellingen zijn het soms en die gezichtsuitdrukkingen erbij, soms hilarisch om te zien.
En een plezier dat ze soms met elkaar hebben. Ze kunnen soms gewoon naar elkaar liggen kijken en liggen lachen naar elkaar zonder dat ze iets doen. Of dan neemt de één iets af van de ander en is het ook lachen geblazen.
Dat is het zo wat denk. Dus zoals je kunt lezen, zijn het geen zo’n vlugge maar ik lig er niet echt van wakker. Zo blijven ze nog iets langer mijn baby’tjes en tot nu toe kunnen ze alles wat ze moeten kunnen op bepaalde leeftijden dus zijn ze ook niet achter.

[Yago]

vi, de interactie tussen de twee lijkt mij zo heerlijk!!! ik ben zelf van een tweeling en je beseft pas later hoe fantastisch dat is, zo een band met elkaar

[Anks]

Ja, ik dacht net hetzelfde toen ik het las: zo leuk dat je twee zoontjes zo'n pret hebben met elkaar, Vi! Ik merk dat Em ook heel erg geïnteresseerd is in andere kindjes, ze lacht er meteen naar en wil ze aanraken. In de crèche zijn er enkele kindjes van haar leeftijd, 't ziet er een gezellig clubje uit als ze samen in het speelhoekje zitten! Maar op een broertje of zusje hoeft ze voorlopig nog niet te rekenen hoor, daar ben ik nog láng niet klaar voor

Je ventjes doen het goed hoor, ik denk ook zeker niet dat ze achter zijn op andere kindjes. Sowieso zit er heel wat speling in wat 'normaal' is hé, ieder kind leert dingen op een andere manier of in een andere volgorde. Ik ben gestopt met 'Oei ik groei' te lezen, want volgens dat boek zou mijn dochtertje vorige maand al bezig geweest moeten zijn met kasten in- en uitladen, en zou ze nu al bijna moeten rondlopen. Ik herken Em al lang niet meer in die beschrijvingen.

Rollen deden ze in het verleden wel eens maar het is nog maar een maand dat ze constant van hun rug naar buik rollen. Het omgekeerde hebben ze al eens gedaan maar het lijkt of ze vergeten zijn hoe ze dat moeten doen.

Ik heb hier dezelfde indruk: omrollen van buik naar rug kon ze sneller dan andersom, maar nu lijkt ze vergeten te zijn hoe dat moet, en zeurt ze soms als ze te lang op haar buik ligt. Raar hé, maar ja, met al die nieuwe vaardigheden is het niet abnormaal misschien, dat ze al eens een 'oude' uit hun systeem wissen?

Yago, jammer dat A altijd weent bij het afzetten in de crèche. Niet leuk voor jou om hem zo te moeten achterlaten, en natuurlijk ook niet leuk voor hem! Heeft hij het er overdag wél naar zijn zin, of blijft het moeilijk? Van weerstand opbouwen kennen wij ook alles, na vijf maanden crèche nog geen verbetering op dat vlak...
Zés tandjes, daar ben ik wel van onder de indruk, dat gaat goed vooruit!

Ik vind het wel een enorm leuke leeftijd nu, 'k geniet er wel van! In juli gaan we op vakantie, de crèche is vier weken dicht, ik kijk ernaar uit om vier weken aan een stuk samen te zijn!

[Shadow]

Hoi iedereen,

Ik ben deze topic anderhalf jaar geleden gestart, maar ben dan blijkbaar niet meer teruggekeerd na de geboorte van ons meisje. Ze is dus op 6 oktober geboren en doet het héél goed! Ze kruipt lustig rond en zet stappen als we ze met onze 2 handen begeleiden. Ze slaapt als een roos 's nachts, eet alles op wat ze in haar handen krijgt en lacht de hele dag door.

Ik kom hier niet toevallig vandaag terug... gisteren bloedname gehad na een zéér onverwachtse 2 weken overtijd te zijn (zonder mmm en hélémaal niet gepland). Hcg 107... niet bijzonder hoog maar gyne zegt dat we toch van een beginnende zwangerschap mogen spreken.

Oh dear, de zenuwen gieren me door het lijf!

[Shadow]

Ben nog eens gaan teruglezen en blijkbaar toch tot december gepost, dan in januari terug aan het werk gegaan en sedertdien wellicht de tijd niet meer gevonden om terug te komen posten. Nu dus weer wel... Nog mensen van ons groepje actief?

[Anks]

Shadow, dat is inderdaad lang geleden! Ik hang nog wat rond hier op het forum, maar ons topicje is al een hele tijd wat stilletjes. Fijn dat je terug bent, en wauw wat een nieuws zeg! Zo leuk, een spontane zwangerschap! Ben je al wat bekomen van het nieuws? Het zal wel schrikken geweest zijn!

Met onze dochter gaat het ook heel goed. Kruipen doet ze nog niet, enkel achterwaarts schuiven. Ze wil wel vooruit, maar haar beentjes werken niet zo goed mee! Voor de rest hetzelfde als bij jullie: goed slapen, met héél veel smaak eten en veel lachen! Enorm leuk!

Ik denk nog niet aan een tweede kindje voorlopig. Ik vind het leuk zoals het nu is en het gemak van 'maar één kindje' (om mee op stap te gaan, op reis e.d.) wil ik nog niet direct opgeven. Wat niet wil zeggen dat ik niet blij zou zijn met een verrassing zoals bij jou... Hopelijk heb je een onbezorgde zwangerschap en niet te veel kwaaltjes!

[Shadow]

Hoi Anks!

Zo leuk dat het jouw meisje blijkbaar ook goed vergaat en wat dat kruipen betreft, ons pruts heeft er ook langer mee gewacht dan gemiddeld ze, ik denk dat ze nu pas een week of twee echt kruipt, daarvoor een aantal weekjes paracommando style geschoven, in eerste instantie ook in achteruit ma nu lijkt ze haar knietjes te hebben gevonden 't kan rap keren, dus niks forceren, komt wel goed!!

We zijn sinds deze week behoorlijk in chock eigenlijk, want een paar weken geleden vroeg mijn vriend me ten huwelijk en we hadden besloten om ons brusje-plannen tot na het huwelijk uit te stellen... Het lot besliste er echter anders over, het moet al van voor onze verloving zijn of van vlak erna

Maar ik durf echt nog niet te héél hard juichen, zo'n lage hcg-waarde doet me doemdenken bij ons Lio was ik nog maar drie dagen overtijd en was mijn hcg 268. Nu ben ik wellicht al twee weken overtijd en 't is nog maar 107 Heb trouwens al 2 negatieve testen achter de rug deze week, vanavond wel positief getest... Maar ben zo bang voor een miskraam...

Zou het kunnen dat de hcg-waarde bij Lio beïnvloed werden door de pregnyl en clomid die ik toen gebruikte?

[Yago]

proficiat shadow!!!
ons ventje is van 22 oktober en doet het ook goed. Momenteel een beetje een moeilijke periode omdat hij vooruit wil maar het niet kan, dus hopelijk binnenkort ene kruipertje
ik zou het eerlijk gezged nog niet zo goed zien zitten om nu al zwanger te zijn, zou het zo erg vinden voor Arthurtje dat hij binnenkort al zijn aandacht zou moeten delen. Maar moest het zo zijn zou ik natuurlijk supergelukkig zijn maar ik denk dat ik mijzelf niet ga kwellen en gewoon anticonceptie ga blijven nemen want anders ben ik binnen de kortste keren weer zo teleurgesteld in mijn lichaam dat het niet spontaan lukt en in de mmm heb ik echt geen zin!

[Shadow]

Ik zou superblij zijn mocht het goed gaan, ook omdat het zo spontaan zou gebeurd zijn en zonder mmm-beslommeringen, maar idd, heb me ook al gevraagd hoe Lio zich erbij zal voelen. Maar 't ventje en ik hebben al goed besproken dat we haar bij zoveel mogelijk gaan betrekken en dat ze evenveel aandacht verdient dan het eventuele nieuwe kindje. Moet lukken toch? Als alles goed gaat, zal het druk worden, maar ik denk dat er dat ons al velen hebben voorgedaan, dus dat het wel zal lukken.

Nu aftellen naar volgende bloedname, want ben er hier nog steeds niet gerust in

[Anks]

Shadow, natuurlijk zal dat wel lukken om je aandacht te verdelen tussen Lio en het nieuwe kindje! Er zijn veel kindjes die al een broertje of zusje krijgen wanneer ze 1,5 zijn. Ik denk niet dat die kindjes daaronder lijden: als ze nog zo jong is zal ze misschien wel sneller wennen aan het hebben van een brusje (tegenover oudere kindjes die zich misschien bewust 'aan de kant geschoven' kunnen voelen)! Over zo'n dingen is hier op het forum al veel geschreven, een absolute waarheid over wat het beste is bestaat niet.

Over die HCG-waarden kan ik weinig zeggen. Als je 't internet afschuimt vind je zowel doemverhalen als succesverhalen hé, ik ben er zelf ook naar op zoek gegaan omdat bij mij het HCG te traag steeg indertijd. Ik duim heel erg mee dat het gewoon goed loopt en dat je de mmm-beslommeringen achterwege mag laten!

[Shadow]

Straks bn, ik ben zo nerveus.... :s

[Shadow]

Nog een dik uur wachten... ik hou het bijna niet meer :s en mijne papa dan nog net opgenomen op spoed... Hopelijk is dat geen slecht voorteken :s

[Shadow]

Ow ow ow, 1400!!! Ik kan het bijna niet geloven!

[Anks]

HCG 1400? Dat is een héél mooie stijging hé, dikke proficiat, je bent écht zwanger! Hopelijk keert de rust nu wat terug en kan je wat zorgenloos genieten!

(Verdorie zeg, ik voel de zin om óók weer zwanger te zijn stilletjes opkomen. Snel weer wegduwen )

Alles OK met je papa op spoed, toch niets te ergs?

[Shadow]

Ik had al content geweest met 500, dus 1400 is toch wel boven de verwachtingen Stilletjes aan begint het besef te komen dat de kans groot is, als alles goed blijft gaan, dat we binnen een maand of 7-8 ons 2de pruts in ons armen sluiten. Ons 1ste dochter zal dan anderhalf zijn... te gek voor woorden. Echt! 3 jaar heen en weer-geloop, ziekenhuizen, behandelingen, rollercoaster van emoties, onbegrip, strubbelingen... en dan nu... zomaar, uit het niets! Das echt gek om te beseffen!

Papa ligt nog steeds in het ziekenhuis jammer genoeg :s de andere kant van de medaille. Een gevaarlijk abces in zijn keel dat niet mag opgengaan en dat ze dus aan het behandelen zijn... Hopelijk keert dat snel, zondag wordt ons meisje gedoopt en hoop toch dat het kan doorgaan...

Gemengde gevoelens hier :s