Nacontrole zwangerschap
-
cimoca
- Berichten: 1972
- Lid geworden op: 19 april 2010, 8:40
't hangt uiteindelijk ook van de reden van onvruchtbaarheid af hé.
Ik denk dat als 't onverklaarbare onvruchtbaarheid is dat 't inderdaad heel goed mogelijk is dat 't tweede kindje zonder ingreijpen komt.
Bij mij was 't omgekeerd : eerste zonder probs, tweede na heel wat moeite en derde zelfs met de pil zwanger.
Als er een duidelijke reden van onvruchtbaarheid is ( geen eileiders, problemen met zwemmertjes,...) moet je jezelf ook niets wijsmaken é
cinne
Ik denk dat als 't onverklaarbare onvruchtbaarheid is dat 't inderdaad heel goed mogelijk is dat 't tweede kindje zonder ingreijpen komt.
Bij mij was 't omgekeerd : eerste zonder probs, tweede na heel wat moeite en derde zelfs met de pil zwanger.
Als er een duidelijke reden van onvruchtbaarheid is ( geen eileiders, problemen met zwemmertjes,...) moet je jezelf ook niets wijsmaken é
cinne
-
Evy_
- Berichten: 734
- Lid geworden op: 26 april 2011, 20:55
Sterretje,
Wil je dan zeggen dat je denkt dat ik meer stress zal krijgen als ik langer op de natuurlijke manier probeer dan een half jaar, dan dat ik van de IVF zal krijgen ? Ik zou het echt niet kunnen zeggen ... Ik zal dat maar weten binnen een half jaar. Maar misschien spreek je uit ervaring ?
Cimoca,
Het is inderdaad onverklaarbare onvruchtbaarheid bij ons. Alhoewel het sperma van mijn man niet super van kwaliteit is (de beweeglijkheid is minder), maar normaal had het als het alleen daaraan lag ook via IUI moeten lukken, maar dat is niet gelukt. Ik heb gisteren bij de gyn wel terug zo een blad gevraagd voor een spermaonderzoek. En dat is dan er niet mee bezig zijn ...
Stel dat het niet goed is, wat bereik ik er dan mee ? Nog meer stress ? Misschien kan mijn man dan beginnen met terug voedingssupplementen nemen want daarmee was zijn spermakwaliteit wel veel verbeterd. Maar sedert ik zwanger was neemt hij die niet meer en hij leeft terug ook veel ongezonder. Dus eigenlijk ben ik er wel terug mee bezig hé. Ze hebben allemaal gemakkelijk spreken, er niet mee bezig zijn, pff
Wil je dan zeggen dat je denkt dat ik meer stress zal krijgen als ik langer op de natuurlijke manier probeer dan een half jaar, dan dat ik van de IVF zal krijgen ? Ik zou het echt niet kunnen zeggen ... Ik zal dat maar weten binnen een half jaar. Maar misschien spreek je uit ervaring ?
Cimoca,
Het is inderdaad onverklaarbare onvruchtbaarheid bij ons. Alhoewel het sperma van mijn man niet super van kwaliteit is (de beweeglijkheid is minder), maar normaal had het als het alleen daaraan lag ook via IUI moeten lukken, maar dat is niet gelukt. Ik heb gisteren bij de gyn wel terug zo een blad gevraagd voor een spermaonderzoek. En dat is dan er niet mee bezig zijn ...
-
Sterretje
- Berichten: 12336
- Lid geworden op: 18 december 2007, 15:11
dat spermaonderzoek kan je toch al laten doen, dan weet je al 'iets' meer. Hoewel de kwaliteit op elk moment kan verminderen hé. heb nogal verhalen gehoord dat het de ene keer goede kwaliteit is en 3 maanden later ineens slecht...
goh, ik zou in jouw plaats idd terug de MMM instappen, net omdat je zoveel piekert. Je gaat er sowieso mee bezig zijn, of je nu natuurlijk probeert of niet
Mijn man geloofde niet in een natuurlijke zwangerschap (heb PCO en geen eisprong), ik wou (beetje hopen) proberen op de natuurlijke manier maar op mijn man zijn aandringen maakte ik na zes maand toch al een afspraak. Ik mocht toen onmiddellijk starten met een nieuwe ICSI en achteraf gezien was dat voor mij ook het beste. Geen teleurstellingen, geen valse hoop, maar gewoon alles overlaten aan de dokters...
ik heb geen cyclus dus kon me toch al niet baseren op maandstonden of mogelijke eisprongen, maar moest ik dat wel hebben zou ik reuze controlefreak geweest zijn denk ik. en dan het vrijen van 'te moeten' zou een serieuze druk op onze relatie gezet hebben. Nu hebben we daar vele minder onder geleden.
maar ja, da's mijn persoonlijke ervaring
goh, ik zou in jouw plaats idd terug de MMM instappen, net omdat je zoveel piekert. Je gaat er sowieso mee bezig zijn, of je nu natuurlijk probeert of niet
Mijn man geloofde niet in een natuurlijke zwangerschap (heb PCO en geen eisprong), ik wou (beetje hopen) proberen op de natuurlijke manier maar op mijn man zijn aandringen maakte ik na zes maand toch al een afspraak. Ik mocht toen onmiddellijk starten met een nieuwe ICSI en achteraf gezien was dat voor mij ook het beste. Geen teleurstellingen, geen valse hoop, maar gewoon alles overlaten aan de dokters...
ik heb geen cyclus dus kon me toch al niet baseren op maandstonden of mogelijke eisprongen, maar moest ik dat wel hebben zou ik reuze controlefreak geweest zijn denk ik. en dan het vrijen van 'te moeten' zou een serieuze druk op onze relatie gezet hebben. Nu hebben we daar vele minder onder geleden.
maar ja, da's mijn persoonlijke ervaring
-
Evy_
- Berichten: 734
- Lid geworden op: 26 april 2011, 20:55
Sterretje, het zal misschien beter worden als ik terug begin te werken, ik denk er nu veel aan omdat ik veel alleen thuis zit met de baby... Maar ik heb nu ook alweer de neiging om ovulatietesten te beginnen gebruiken want ik heb wel een cyclus en eisprong, niet echt goed bezig dus ... Het is gewoon sterker dan mezelf!
-
grootgevaarke
- Berichten: 4815
- Lid geworden op: 15 juli 2008, 14:20
Ik zou je toch ook aanraden om nog even te "ontzwangeren", je lichaam even de tijd geven om op zijn plooi te komen. Bij ons zat er 8 maand en 6 maand tussen de zwangerschappen, en heb het toch vaak lastig gehad...
Het feit dat er geen bijzondere oorzaak van "onvruchtbaarheid" is, maakt dat de gyn zegt dat je nu even goed spontaan zwanger kan worden. Dat was bij ons ook zo. Mijn gyn weet echt niet waarom we eerst op ICSI aangewezen waren en nu al twee keer spontaan zwanger geworden zijn. Die twee spontane zwangerschappen zijn er wel gekomen zonder er op te focussen en zonder er naar te tellen en door enkel te vrijen wanneer we er zin in hadden. Die stress van MOETEN vrijen wou ik ook niet meer meemaken, daar heeft onze relatie trouwens heel erg onder geleden. In die zin had ik ook meer zin om terug in de mmm te stappen dan te hopen en teleurgesteld te worden...
Het feit dat er geen bijzondere oorzaak van "onvruchtbaarheid" is, maakt dat de gyn zegt dat je nu even goed spontaan zwanger kan worden. Dat was bij ons ook zo. Mijn gyn weet echt niet waarom we eerst op ICSI aangewezen waren en nu al twee keer spontaan zwanger geworden zijn. Die twee spontane zwangerschappen zijn er wel gekomen zonder er op te focussen en zonder er naar te tellen en door enkel te vrijen wanneer we er zin in hadden. Die stress van MOETEN vrijen wou ik ook niet meer meemaken, daar heeft onze relatie trouwens heel erg onder geleden. In die zin had ik ook meer zin om terug in de mmm te stappen dan te hopen en teleurgesteld te worden...
-
Evy_
- Berichten: 734
- Lid geworden op: 26 april 2011, 20:55
Grootgevaarke, ik heb gelijk de indruk dat mijn man vooral goesting heeft in de weken dat ik niet kan zwanger worden en bijna nooit in de week voor de eisprong, daar krijg ik echt stress van! Zo kan het natuurlijk nooit lukken. Het is gelijk dat hij erom doet ook al zeg ik niet wanneer mijn eisprong is.
-
Cimmetje
- Berichten: 220
- Lid geworden op: 20 juni 2012, 15:02
-
grootgevaarke
- Berichten: 4815
- Lid geworden op: 15 juli 2008, 14:20
Mss vindt je man het idd nog te vroeg om al aan een tweede kindje te beginnen hé Heb je daar met hem al over gepraat? (kan hem niet echt ongelijk geven, bij ons zit er 17 maand tussen de kindjes en dat is al héél zwaar... je zit in dezelfde situatie als ik: man die zelfstandig is en heel weinig tijd heeft. binnenkort komt er nu nog een derde bij en ik hou mijn hart vast voor de handen die ik ongetwijfeld te kort ga hebben... maar ik wou niet na mijn 40ste bevallen, dus 3 kort op elkaar)Evy_ schreef:Grootgevaarke, ik heb gelijk de indruk dat mijn man vooral goesting heeft in de weken dat ik niet kan zwanger worden en bijna nooit in de week voor de eisprong, daar krijg ik echt stress van! Zo kan het natuurlijk nooit lukken. Het is gelijk dat hij erom doet ook al zeg ik niet wanneer mijn eisprong is.
-
linda76
- Berichten: 347
- Lid geworden op: 28 juni 2010, 15:16
Ook even een vraagje van mijn kant over de nacontrole omdat ik binnen vier weken ook moet gaan. Hoe kijken ze eigenlijk na of er geen restjes van de placenta achtergebleven zijn. Is dit via een vaginale echo? Na mijn eerste bevalling hebben ze dit nooit gecontroleerd (denk ik, geen echo alleszins) en bleek ik bij de brusjespoging een chronische ontsteking in mijn baarmoeder te hebben. Oorzaak hiervan ken ik niet, maar ik zou deze keer wel zeker willen zijn dat alles terug in orde is na de bevalling.
-
grootgevaarke
- Berichten: 4815
- Lid geworden op: 15 juli 2008, 14:20
-
Fien83
- Berichten: 1627
- Lid geworden op: 3 september 2009, 12:01
Linda: Hier standaard een inwendige echo gekregen om idd na te gaan of er geen restjes placenta waren over gebleven. Ik zou denken dat ze dat altijd doen om dat toch te checken. Indien je gyn geen aanstalten maakt om dit te doen, zou ik gezien je voorgeschiedenis toch even ernaar vragen hoor.
Evy: Je bent er echt al fel mee bezig hé. Als jullie onvruchtbaarheid geen duidelijke oorzaak heeft, kan het echt hé, maar zoals GG zegt denk ik dat de stress van het moeten vrijen bij de eisprong wel eens in je nadeel kan spelen. Hier hebben we echte slechte zwemmers en ik heb een lichte vorm van PCO. Wij gebruiken geen anticonceptie en ergens hoop ik op een natuurlijk brusje al weet ik dat, zoals Cinne zei, dat ik mezelf niets moet wijsmaken. De kans was 0,01 op een natuurlijke bevruchting werd ons destijds verteld dus... Hier wordt niet geteld en gedaan want daar knap ik echt op af. Wanneer er zin is langs de twee kanten wordt er gevreeën en anders niet. Wel heeft het voor mijzelf geholpen om te zeggen dat we sowieso in januari terug naar het CRG gaan. Ook al blijf ik er tegenop zien, ergens geeft het een soort rust.
Evy: Je bent er echt al fel mee bezig hé. Als jullie onvruchtbaarheid geen duidelijke oorzaak heeft, kan het echt hé, maar zoals GG zegt denk ik dat de stress van het moeten vrijen bij de eisprong wel eens in je nadeel kan spelen. Hier hebben we echte slechte zwemmers en ik heb een lichte vorm van PCO. Wij gebruiken geen anticonceptie en ergens hoop ik op een natuurlijk brusje al weet ik dat, zoals Cinne zei, dat ik mezelf niets moet wijsmaken. De kans was 0,01 op een natuurlijke bevruchting werd ons destijds verteld dus... Hier wordt niet geteld en gedaan want daar knap ik echt op af. Wanneer er zin is langs de twee kanten wordt er gevreeën en anders niet. Wel heeft het voor mijzelf geholpen om te zeggen dat we sowieso in januari terug naar het CRG gaan. Ook al blijf ik er tegenop zien, ergens geeft het een soort rust.
Wie is er online
Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 3 gasten