PGD - clubje (gratis toegang whihiihhihi)

[Lieke1990]

@star; wat fijn dat je mag gaan spuiten!!
Ken het probleem , mijn schoonbroer en zus zijn ook aan er proberen kinderen te krijgen, hoop echt voor ze dat het snel lukt maar ti's een dubbel gevoel. Ook voor mijn man(is zijn broer) is het lastig!

@Marieke; hoe is het met je kwaaltjes? hoe was trouwens de echo?

@suzie; vervelend hoor! Hoop dat je snel uit je dipje komt zodat je met een positieve
gedachten kan beginnen aan de grote stap!

Met mij gaat het redelijk goed, bijwerkingen worden inderdaad(gelukkig)minder! Over 2 weken is het dan zover, de punctie!! Ik hoop dat alles goed gaat, tot nu toe valt t me allemaal wel mee maar daar zie ik wel een beetje tegen op!
Iemand tips om de punctie goed in te gaan?

Liefs, Marlieke

[domi]

Hey Linda,
van mij ook een super dikke proficiat met jullie wondertje. Eindelijk na 9 spannende maanden zalig in je armen houden.. daar doen we het allemaal voor .

xx
cleo

[huizeke]

@Suzie & Lieke

veel succes met de laatste spuitjes nu de punctie eraan komt Ik vond het de eerst maal ook erg spannend Gelukkig leggen ze alles mooi uit Ik ben na de tweede punctie over gegaan om punctie onder narcose Mijn eierstokken liggen zo diep dat niet haalbaar was omdat onder lokale verdoving te doen Laat alvast horen wanneer de punctie plaats vinden en het resultaat eh Hoe is met de tandpijn suzie?

@star
we zijn bijna september ik hoop voor jou dat je inderdaad mag startten met spuiten.
Dat je schoonzus ook een klein wonder wil is normaal maar het moet dan nog lukken van de eerste keer. Dat weet je niet op voorhand. Ik weet dat ik op men man zijn verjaardag een zwangerschapstest had gedaan (negatief bleek te zijn) en diezelfde dag vertelde mijn schoonzus dat ze zwanger was. Ja dan zie je even groen van jaloezie eh maar ja niet wanhopen. We hebben al zo'n medische vooruitgang dat er al veel kan. Ik denk altijd had ik 15 jaar eerder geleefd kon dit allemaal niet.Laat iets weten eh veel succes

[caat]

Dag allemaal,

Ik ben hier nieuw.
Kort even ons probleem plaatsen: door een genetische problematiek komt het er eigenlijk op neer dat we geen jongens mogen krijgen want deze zouden een zware mentale/fysieke handicap hebben. Bij ons komt er dus een geslachtsbepaling bij kijken.
We hebben nu eindelijk het startschot gekregen. Ik ben sinds drie dagen aan de pil, en half september starten met spuiten.
Maar nu.. de angst is toegeslagen en ik worstel met wat dingen. Mss is er hier iemand die raad kan geven of wat antwoorden op mijn vragen..
- opstart pil, ik ben er eigenlijk helemaal tegen. Ik heb zelf echt een hele mooie cyclus, precies 28 dagen en ben nu bang dat die helemaal ontregeld zal worden. Ik ben drie jaar geleden gestopt met de pil en heb toen bijna een jaar op menstruatie moeten wachten!! Zou dat nu ook terug kunnen gebeuren? Want dat wil ik dus echt niet!!!
- alle uitleg is overweldigend, zeker de verhalen van overstimulatie, en toch de grote kans op niet eens kunnen terugplaatsen omdat er genetisch niets goed tussen zit. Pf dan alleen zakt de moed al in je schoenen.
- ik ben nu echt aan het twijfelen of het niet beter zou zijn om er op natuurlijke weg voor te gaan en dan een vlokkentest te laten bepalen of het jongen/meisje is. In geval van de jongen zitten we natuurlijk met een groot probleem.. Maar in geval van meisje bespaar ik me een hoop medische ellende denk ik..

Ik zal de komende dagen de voorbije boodschappen hier eens lezen, dan ben ik een beetje bij met jullie situaties!

Grtjes,
Caat

[suzie]

Heb mijn tandpijn onder controlle. Voel het nog wel dagelijks, maar is te doen. Soms een paracetamol en dan is het weer weg. Denk dat het door de spanning komt en dat het mss ook vanzelf weer weg gaat. heb ook al 2x tandpijn gehad voor vakantie en voor mijn bruiloft. Toen was helaas wel een zenuwbehandeling nodig, maar hoop nu niet.

@Caat: kan me indenken dat het allemaal niet zo rooskleurig lijkt. Is een belangrijke overweging die je moet maken. Wij wilden het eerst ook op de 'gewone' manier proberen en dan hopen dat het een gezonde baby zou worden. Helaas bleek het zaad van mijn man hier te traag voor, waardoor we na een jaar nog niet zwanger waren en alsnog ICSI moetsen doen en eigenlijk een jaar wachten 'verspild' hebben. Mja ...

@ star, mijn broer en zijn vrouw zijn nu voor de 2e keer zwanger in de periode dat wij ook ermee bezig en in afwachting van pgd zijn. Idd erg pijnlijk, zeker toen ze ons kwamen vertellen zwanger van de 2e te zijn toen de 1e nog amper een half jaar oud was. En ik al die tijd maar wachten op mijn pgd plek. Is soms hard. Maar als we straks zelf een kindje hebben telt dit allemaal helemaal niet meer, denk ik maar.

Heel veel succes allemaal!
Liefs, Suzie

[valentine0409]

Dag meiden,

Eventjes ook nog iets van mij laten horen. Ik ben blij dat het voor de meesten van jullie begint te vlotten. Ikzelf heb jaren tussen hoop en wanhoop geleefd, maar ben er steeds in blijven geloven en kijk nu... Een jaar terug had ik nooit verwacht om te staan waar ik nu sta!
De behandelingen, het heen en weer geloop, de onzekerheid, ... zijn zwaar, maar in mijn geval ook snel 'vergeten' als het wonder eenmaal geschiedt.
Ik heb veel geleerd doorheen de jaren en ben ervan overtuigd dat wij (ventje en ik) ervoor gezorgd hebben dat het eindelijk is gelukt. Daarom blijf ik met jullie meelezen, voor mocht ik kunnen helpen, tips geven, ...

Caat: wat jouw vragen betreft. Hier risico op de ziekte van huntington (50% zelf risico en dus ook om door te geven op de kinderen. En idd PGD is soms een afvalrace, maar soms ook niet. Ieder verhaal is uniek! Bij sommigen draait het idd soms zeer zwaar uit op geen terugplaatsing, dit heb ikzelf in bijna 4 jaar nooit meegemaakt, dat is dan weer mijn verhaal. Overstimulaties heb ik 2/4 behandelingen gehad. De eerste maal heel ernstig (meer dan 70 eicellen), maar dit zijn uitzonderingen!! En ok het doet pijn, het is lastig, ... maar je leert het als het ware ondergaan.
Zelf heb ik vaak getwijfeld om het op de spontane manier te proberen, maar met wat ik nu weet zou ik mijn kleintje nooit hebben kunnen afstaan na 3 maand. Geef mij dan maar liever de medische mallemolen. Chapeau voor hun die het risico hebben genomen, met angst konden afwachten, ... ik zou het niet kunnen denk ik dan. Voor mij is het dan ook duidelijk dat ik na dit wonder terug overstap op de PGD en niet op de spontane manier zoals ik altijd eerder heb verkondigd.

Maar deze beslissing kunnen jullie enkel samen maken. Onthou gewoon dat je vaak de minder goeie verhalen onthoudt en de positieve (sommigen geraken heel snel zwanger) niet leest of snel vergeet. Dit heb ik zelfs nu tijdens de zwangerschap moeten leren. Ik was zo'n angstmonster, want ik had al zo vaak gelezen dat het fout loopt en dat niet enkel voor 12 weken...maar het loopt vaak meer goed dan fout!
Succes meiden

[suzie]

Vandaag voor echo in zkh geweest en dreigende overstimulatie. Nu al 3 grotere eicellen, maar wel erg veel kleintjes. Als er daar woensdag te veel van gegroeid zijn, zullen we helaas dan al moeten stoppen. En dat met zo'n relatief lage dosis puregon (100).

Hebben we daar zo lang op gewacht.

Begin toch de moed al een beetje te verliezen, misschien uit zelfbescherming .

En hoe is het met jullie gegaan? Hopenlijk beter!

Liefs

[Nikki]

Hallo allemaal,

Wij wachten nog steeds op de resultaten van de genetische testen.
De fout in mijn gen is nog steeds niet gevonden.
Er moet dus gevonden worden waar de ziekte zich bevindt in mijn genen.
Vermoedelijk eind december zeiden ze, wat eerst vermoedelijk februari ging zijn ( de februari die dus al lang voorbj is)
Op 25 november is het onderzoek nogmaals een jaar bezig en ik heb het al dikwijls helemaal gehad!
De gevoelens van iedereen hier zijn zo ontzettend herkenbaar.
Wij weten op dit moment zelfs ng niet of we ooit met pgd kunnen starten.
Ik vroeg me af of er mensen onder ons zijn die het omwille van het risico ( 1/2) toch op een natuurlijke manier probeerde? Hoe ze zich voelde, wat de doorslag gaf enz...
We wachten al zolang en moest ik met zekerheid weten dat ze het 'ooit' zouden vinden, dan zou ik nog wachten. Maar dat weten we op dit moment zelfs niet.

[linda76]

@Nikki: wat een lijdensweg, dat wachten. Als je op natuurlijke weg wil proberen, bedoel je dan met een vlokkentest of vruchtwaterpunctie en eventueel zwangerschapsafbreking mocht het kindje drager zijn van het foute gen? Want voor deze testen moeten ze toch ook weten waar de genetische fout zit? Of bedoel je gewoon echt de natuur zijn gang laten gaan en te hopen op een gezond kindje. In het laatste geval zou voor mij persoonlijk alles er dan vanaf hangen wat de impact van de ziekte is voor je kindje. Hoe ervaar je de ziekte zelf, is er iets aan te doen (medicatie, operatie, ...) en kan je je kind dat aandoen? Veel vragen waar alleen jijzelf een antwoord op kan geven. Veel sterkte nog met het wachten.

@Suzie: hopelijk zet de overstimulatie niet door. Veel succes alleszins.

[caat]

Bedankt voor de reacties! Ondanks alle problemen lijkt me dit een clubje waar je veel steun kan uithalen!

@Nikki: bij ons is het ook zo dat we 2 jaar gewacht hebben op 'waar zit het foute gen'. Tot op heden ook niks gevonden, het enige wat we weten is dat het enkel bij jongens voorkomt, maar ik weet dus niet of ik al dan niet draagster ben.. Wij mogen nu de pgd opstarten op basis van een geslachtsbepaling. Maar ik heb ook de twijfel of we niet beter op natuurlijke wijze zouden doen. Vlokkentest zou dan op 11 weken het geslacht bepalen en in geval van een jongen is er goedkeuring voor een abortus. Hebben jullie ongeveer hetzelfde voor, of bedoel je eerder dat jullie er op natuurlijke wijze voor zouden gaan en dan bij geboorte kijken of het kindje gezond is?

@suzie: hoe was de laatste echo ? Goed nieuws gekregen?

@valentine: wat fijn dat je blijft meelezen en ons met je goede raad wil bijstaan

grtjes!

[suzie]

Vandaag weer terug naar het ziekenhuis geweest voor nieuwe echo.
Er zijn nu 4 grotere eicellen, maar wel in de 20 kleine. Ik moet vrijdag terug voor een nieuwe echo. Als dan niet alle kleintjes gegroeid zijn, maar slechts een deel, dan mag ik door en zal ik maandag of dinsdag de punctie krijgen.
We houden het spannend !

@Caat: Begrijp ik helemaal. Wij hebben ook een jaar zelf geprobeerd alvorens PGD, omdat ik het ook heel wat vond. Mede omdat de risico's van de PGD voor mij nog niet bekend zijn op lange termijn.

@ Nikki: jeetje, ik vond de 11 maanden die ik moest wachten voor de eerste PGD poging al veel te lang. En jij wacht nog veel langer alleen op de uitslag! Dat is flink balen! Hoop dat de uitslag er snel is.

Succes dames!

[Lieke1990]

@Suzie; spannend zeg! Wat heb jij veel eitjes.. Of ik er weinig? Ik stap net buiten en heb aan beide kanten 5 grote en ongeveer 4 kleintjes.. Aan mijn rechterkant was er eentje aan het doorgroeien dus die moet een beetje rustig aan doen.. Vrijdag middag weer kijken hoe het gaat met m'n eitjes, hopelijk groeien de andere goed door!

@ Caat; welkom op t forum. Mijn man en ik zijn bezig met onze eerste behandeling en tot nu toe valt het ons er mee.. Ik wist aan jongs af aan al dat ik een translocatie heb geërfd van mijn moeder dus ben na een half jaar zelf proberen doorgestuurd. Uiteindelijk wel 1,5 aan het proberen geweest maar niets.. Nu zitten we midden in de behandeling en ja het is een grote stap en een keus die je samen met je vent moet maken!

@nikki; wat lang zeg! Pff, bij ons duurde het niet zo heel lang omdat ik alle papieren van m'n moeder had maar nog vonden wij het "lang" duren! Hoop dat je snel wat meer weet!!

Verder gaat hier alles redelijk! Zitten in de buurt dus hoeven niet ver te reizen.. Tussen de ziekenhuis bezoeken door proberen we er toch een vakantie van te maken door leuke dingen te doen.. Ook hebben we veel afleiding van vrienden en ouders die langs komen dus dt is fijn!
Ik hoop dat het grote eitje iets rustiger gaat groeien en de rest wat sneller gaat, dan hebben we perfect aantal eitjes!

We duimen en hopen verder!

Succes meiden!

[Nikki]

bedankt allemaal

@Caat: ik heb tubereuze sclerose en heb 50% (1op2) om het door te geven maar dan in ergere mate.
Ik dacht eigenlijk MISSCHIEN te proberen en na 3 maand vlokkentest of vruchtwaterpunctie, maar blijkbaar moet je dus ook eerst weten waar de fout in mijn gen ergens zit.
Het is ontzettend raar dat ze dit niet vinden, want ik heb duidelijk zichtbaar de aandoening.
Het is me een groot raadsel en er is me nu gezegd dat het einde van het onderzoek vermoedelijk december is. Maar dat 'fabeltje' is me al een paar keer verteld en eindigt steeds op een teleurstelling.
Eerst gezocht in bloed ik dacht 2 maal maar ik denk zelfs 3 maal
22 sept 2010 wegnemen vlekjes
Juni: nog steeds niets gevonden
juni: terug langsgaan bij dokter, 'snel' onderzoek op 3 maanden teruggedaan weer niets gevonden.
September 2011 afspraak met nieuwe dokter, oude is op pensioen
25 november: nogmaals wegnemen vlekjes, dit maal niet op kweek gezet
Geef het tot februari dan komt het wel in orde
Januari : geef het tot maart, we hebben het maximale eruit gehaald, het ziet er positief uit
Maart: nog steeds niets
April: ze zijn er mee bezig
Mei: prof zei me aan de telefoon: "ik stuur iedere maandag een mail ivm de gang van zaken, krijg steeds terug nog in progressie"
Juni: Nog steeds niets: Vermoedelijk einde onderzoek december.
En nu bel ik niet meer en zal ik wel wachten tot december! DEDJU!=)
Ben nu bezig met een kalender te maken, de dagen kunnen aftellen maakt het wat draaglijker. Als de datum klopt natuurlijk, want ze kennen er wat van!

[caat]

@suzie en lieke: spannend zeg, nu komt het lekker dicht bij voor jullie . Hopelijk vrijdag mooie eitjes te zien!! Ik duim alvast mee met jullie hoor!!

@nikki: pff ik herken het wel een beetje hoor. Bij ons ook altijd maar het nieuws, nee we hebben nog niet gevonden op welk gen het zit, heb nog een half jaar geduld. Na uiteindelijk 2 jaar (en dan moet je weten dat ze er eigenlijk al van bij mijn geboorte zoveel jaar geleden bij mijn ouders mee zijn gestart hè!) hebben ze nu gezegd dat er in (ik geloof) 40% van de gevallen ze nooit een antwoord zullen kennen. Ze zullen wss nooit weten of ik draagster ben.. We hebben dus onze toestemming voor pgd. Dan denk je wel even verdorie, weh hadden al 2 jaar kunnen zo proberen en proberen voor een meisje te gaan. Maar ja, dat doe je dan ook niet want je hoopt natuurlijk dat ze vinden op welk gen het zit en indien geen draagster liggen alle kaarten weer open hè . Maar zo draaide het dus niet uit..
Ben jij ook in leuven? Want het verhaal van de gepensioneerde prof komt me bekend voor.. Frijns toevallig?
Vind het wel knap dat je gaat wachten tot december (ik weet je kan eigenlijk niet anders!!), maar klinkt alsof je er vrede mee hebt en dat is toch een grote stap.

Ondertss is mijn pakketje toegekomen in de bus! 17sept eerste spuit decapeptyl. Eindelijk een beetje schot in de zaak. Hoewel de twijfels stijgen met de dag. Ik hoop dat alles goed gaat..

Wat ik me nog afvraag: herstelt je eigen cyslus zich snel na zo'n behandelperiode? Stel dat we na 1 keer toch zeggen van, nee dit niet meer, dan wil ik er natuurlijk direct invliegen . Of mss krijgen we wel overstimulatie en moeten we stoppen in het midden v
onze poging.. dan wil ik ook niet teveel tijd verdoen..

x

[suzie]

Vandaag weer in het zkh geweest. 6 grote eitjes, maar nog te klein voor punctie en wel 19 kleine.
Maandag moeten we weer terug in de hoop dat de grote iets gegroeid zijn. Ze willen de dosis puregon liever nog niet verhogen, omdat dan de kans aanwezig is dat al die kleine eitjes ook groot gaanworden en er overstimulatie ontstaat. Het blijft spannend! Had me na afspraak van woensdag er al helemaal ingesteld dat ik maandag de punctie zou krijgen, maar nog ff wachten ...

@Lieke: Hoe was het bij jou gegaan? mag jij maandag wel al? Jouw aantal klinkt overigens een stuk beter hoor. Veel is niet altijd goed.

@Caat: Dat is nu ook al snel, 17 sept eerste spuit. Heb er geen ervaring mee hoe je lichaam erna reageert, is voor mij ook de eerste keer. Maar gewoon hopen dat het in 1 keer lukt. Zou helemaal super zijn toch!

@Nikki: Hoop dat het in december eindelijk klaar is, want dat wachten is echt vervelend!

Fijn weekend!