Buiten misschien een apart feestje voor meter en peter, zou ik voor de familie het liever bij één feestje houden, om geen heel weekend bezig te zijn of twee weekends na elkaar een vol huis te hebben. Maar ja, helemaal zónder nonkels en tantes wordt het wat saai, en mét wordt het wat druk. En selecteren welke wel en welke niet, is zo 'not done', terwijl onze voorkeuren eigenlijk duidelijk zijn.
'k Heb een stiefmoeder en enkele stiefbroers: die stiefbroers, daar heb ik nooit echt goed mee overeengekomen, maar ja, als ik mijn eigen broer en zus uitnodig en de stiefbroers niet, riskeer ik ambras met de stiefmoeder. En met mijn schoonbroer en zijn vrouw botert het niet zo goed, onze relatie met hen is héél oppervlakkig om constante wrevel te vermijden, maar ja, wij worden wel elke keer uitgenodigd op het verjaardagsfeestje van hun kinderen: kunnen we het dan maken hen niet uit te nodigen?
Dus ik schipper nu tussen:
- één keer een groot feest met iedereen (omdat de eerste verjaardag wat speciaal is), en vanaf de tweede verjaardag een klein feestje
- Of: toch maar opsplitsen in twee feestjes
- Of: toch maar wat mensen strategisch niet uitnodigen en ons niks aantrekken van kritiek
Nu ja, het is de sfeer die telt hé.
