Wat moeten we doen??

[Leske]

Dag allemaal,

Ik ben nieuw op dit forum maar ben wel al een tijdje aan het lezen.
Vandaag heb ik mijn 4de IUI poging achter de rug maar is weinig hoopgevend. Het staal van mijn vriend is van slechte kwaliteit en het aantal goede zaadcellen wisselend heel hard. De eerste 2 keren waar redelijk goed met 6 en 12 miljoen, maar de laatste 2 keren was het slecht met 800.000 en 1.300.000 goede zaadcellen. Dus te weinig om de behandeling te laten lukken.
Vorige week hebben we een afspraak gehad met de gynecoloog om over IVF te praten maar ik sta er eigenlijk weigerachtig tegenover. Eerst en vooral omdat we een dochter hebben rond lopen die op natuurlijke manier is gekomen en als 2de reden de schrik. Ik ben bang voor het hele gebeuren: de hormonen samen met mijn gevoelens (héél prikkelbaar), de pick-up met de nodige pijnlijke plaatselijke verdoving en pijn achteraf en zeker niet te onderschatten het emotionele! We hebben het beide op het moment héél zwaar met de IUI's, dus wat gaat dat geven bij IVF. Ik kan mij goed voorstellen dat dat nog véél zwaarder is om te verwerken. We kunnen er thuis ook niet deftig over praten omdat ik hem wil sparen. Hij vindt dat de 'schuld' bij hem ligt en dat hij mij kwetst. Ik heb hem al meermaals gezegd dat ik dat niet zo zie en dat we er samen voor moeten gaan maar als hij ziet dat ik het moeilijk heb voelt hij zich weer schuldig, waardoor ik me weer inhou voor hem te sparen.
Ik weet het allemaal niet goed meer. Maar als we een tweede kindje willen moeten we ervoor gaan denk ik.

Het bange wezen,
Leske

[Nancy1979]

Hey Leske;

ik versta goed hoe je je voelt.Heb ook 5 mislukte iui gehad en ben vorige maand gestart met eerste ivf poging;
om eerlijk te zijn de behandeling van iui vond ik niet zwaar,de tegenslagen niet meegerekend natuurlijk.Moet eerlijk zijn dat ivf wel een stukje zwaarder is zeker wat de hormonen betreft .De PU is inderdaad een beetje pijnlijk maar is gelukkig van korte duur .Bij mij werd er geen TP gedaan omdat mijn hormonen waarde veel te hoog waren en ik kans maakte op overstimulatie,ik had namelijk 41 eitjes.Ondertussen wachten er 14 cryo's op ons .Volgende week weer afspraak om te zien hoe het verder moet,dat zal waarschijnlijk geplaatst worden tijdens normale cyclus.
Ik zou het zeker doen omdat de kansen veel hoger zijn dan bij iui.Effe doorbijten zou ik zeggen,hou ons op de hoogte
veel succes!!

[Jo'tje]

Begrijpelijke gevoelens ervaar je Leske.

Ik heb dik twee jaar geleden bij de overgang van IUI naar IVF geprobeerd om er niet te veel bij na te denken. We hebben 6 IUI's gehad, ik werd zwanger van de eerste IVF behandeling.
Nu, ik weet eerlijk gezegd al niet meer wat ik juist moest spuiten of innemen. Er was geen probleem gevonden bij ons. Maar ik weet nog dat ik niks speciaals gevoeld of ervaren heb, wat hormonen betreft. Je zegt dat het probleem niet bij jou ligt, dan denk ik dat het qua hormonen heel goed zal meevallen.
De pick up was niet gezellig, maar van korte duur en de nalast was bij mij beperkt. Ik herinner me goed de wandeling met de familie twee dagen na de pick up, een dag voor de TP, en dat ging goed.
Als het moeilijk is om erover te praten, dan moet je dat in mijn ogen niet forceren. Probeer het als de normale volgende stap te zien.

Bang zijn kan je niet zomaar "afzetten", maar door hier mee te lezen, ga je jezelf allicht kunnen overtuigen dat het allemaal nog wel zal meevallen. En je bent zeker niet alleen met die gevoelens.

[ilse,]

dag Leske,

Ik kan je ook maar aanraden om het te doen! Wij zitten een beetje in dezelfde situatie. Ik heb een dochtertje van 4 die via de natuurlijke weg gekomen is. Mijn wens voor een tweede kindje is ook heel groot. Ik heb twee keer inwendige bloedingen gehad (gesprongen eierstok en buitenbaarmoederlijke zwangerschap) waardoor ik niet meer op de natuurlijke weg kan zwanger geraken. Na twee jaar wachten zijn we dit jaar uiteindelijk toch gestart met IVF. Mijn vriend zag het eertst ook niet zitten doorhetgene vooraf al gebeurd was. Ik ben heel blij deze stap gezet te hebben... we zijn er nog niet, ik heb net een derde terugplaatsing gehad. Maar ik vind de behandeling ook heel goed meevallen. Pijn heb ik nog niet gehad en je krijgt een heel goeie begeleiding vanuit het ziekenhuis. Het doet ook deugd om te praten met mensen die in dezelfde situatie zitten. Een aanrader dus... en hopelijk voor iedereen met de gewenste resultaten... ilse,

[Leske]

Bedankt allemaal voor jullie reacties.
Volgend weekend weten we of de 4de IUI gelukt is wat ik zeer sterk betwijfel.
Vandaag heb ik vernomen dat weer iemand uit de vriendenkring zwanger is. Dit nieuws wordt steeds moeilijker en moeilijk om te horen. Heb vandaag een heel slechte dag hierdoor. Waarom wil het bij ons nu niet lukken??????
Ik weet dat het een heel zwaar weekend zal worden eens ik de uitslag ken maar hoe dichter we komen en hoe meer ik hier op het forum lees denk ik van 'waarom ook niet?'. Heb het er juist met mijn vriend over gehad en hij zegt dat we niet veel andere keus hebben. Voor hem wordt het ook heel zwaar om dikke buiken en pasgeboren baby's te zien rondom hem.
Succes allemaal!

[Fieken]

Hey Leske, zo herkenbaar al je gevoelens en twijfels. Het is een stap in het onbekende. En het ivf gebeuren vind ik persoonlijk toch wel zwaar op emotioneel vlak maar ja een kinderwens (ook voor een tweede) is moeilijk te onderdrukken. Ik werd zwanger bij mijn eerste ivf en kreeg een prachtige dochter! Nu opnieuw bezig voor een brusje. Ik zou zeggen ga ervoor!!! Hier vindt je ook veel antwoorden en steun.
Wat je ook beslist,ik wens je veel succes.
Liefs Fieken

[Leske]

Hey allemaal,

mijn 4de IUI is dan toch geslaagd!!. Wij zijn bijna 8 weken zwanger. We hebben deze week onze eerste echo gehad en tot dan geloofden we het niet echt ondanks de klachten van misselijkheid en vermoeidheid. Maar het was weer zo een slecht staal dat we niet durfden te hopen dat het inderdaad gelukt was. Maar we hebben de bevestiging gekregen. Ik ben zwanger!!
Dus iedereen, blijf hopen, ook al is het een poging met weinig kans, durf te dromen dat het wel lukt!!

Groetjes,
Leske