mannen niet toegelaten topic :)

[Mandy]

Knuffel mindyke! Hopelijk zetten de eitjes een groeispurt in en kan t alsnog doorgaan.
Merkt je man dan niet dat je niet lekker in je vel zit? Dat je verdrietig bent? Logisch dat je je rot voelt!

[Sterretje]

kan ik begrijpen mindy! heeft hij dan de afgelopen dagen zich nog niets afgevraagd of zich gemoeid met de behandeling? je neemt clomid zeker hé?

in elk geval heel dikke knuf, zowel voor het 'slechte' nieuws als voor je ventje zijn on-interesse.
ik hoop dat het met allebei goed komt!

by the way, ventjes kunnen heeeeel vergeetachtig zijn.
ik had vorige week e afspraak 's avonds en ik zei tegen manlief 'morgen op tijd thuis'... wie was er niet op tijd? juist ja
zijn uitleg: je hebt er mij 's ochtens niet meer aan herinnerd
niet hetzelfde als jouw situatie, maar toch, dat korte termijn geheugen hé

[mindyke]

ja hij vroeg gister wel is er iets ofzo? Maar kwas te koppig om er op te antwoorden;
heb hem daarstraks een berichtje gestuurd met de uitleg en had erbij gezet dat ik het jammer vond dat ik men gevoel niet kon delen.

hij heeft sorry gezegd (en dat het fout was van hem)en als ie thuis was is ie ne knuffel komen geven. mar hij heeft er geen woord over gerept in real live...

[sassie2]

Waregem koerse: ventje weer zat thuis! Dat is al de 5de keer in 2 weken tijd. Hij zegt dat hij maandag stopt met drinken... Ben zo verdrietig en boos tegelijk.

[Sterretje]

mindyke, het klinkt wel alsof jouw ventje niet echt betrokken is hé, bij deze behandeling. Toch maar eens uitpraten hoor. het is zoveel leuker om met twee in spanning te zitten en af te tellen, goede en slechte dingen te delen... nu zit jij met een slecht gevoel en 't ventje kan blijkbaar ook zijn ei niet kwijt... misschien iets leuks plannen samen en het te berde brengen?

sassie, meid, het IS ook triest hé. een pintje drinken kan best, maar trop is te veel... dikke knuf!

[grootgevaarke]

mindyke, ik wil hier niet de grote verdediger zijn van de mannen (verre van) maar als mannen niet direct een oplossing hebben voor een probleem of het gevoel hebben dat ze er geen greep op hebben, kunnen ze zich heel oncomfortabel voelen. Vrouwen hebben dat uiteraard ook, maar proberen hun gevoelens te analyseren en er over te praten. Mannen niet. ZEGGEN tegen je man dat je gewoon over je gevoelens wil praten zonder dat er van hem verwacht wordt dat hij er iets aan doet, maar dat het jou helpt als hij gewoon luistert, kan al veel doen.

Sassie, ik heb hier ook zo eentje die veel te graag een pint drinkt naar mijn goesting. Maar ik begin het stilaan beu te worden om me er druk in te maken (het brengt toch niets op... en de enige die er zich slecht bij voelt, ben ik. )

[mindyke]

ja je hebt gelijk ze gg.
Kmoet er gewoon zelf over beginnen want ik zie wel dat ie wel wilt maar niet goed hoe ie het moet aanbrengen.
Ben benieuwd of ie morgen iets vraagt.

ja hij is er iets minder bij sterretje, dat voel ik ook wel. zijn kinderwens naar een 2de is iets minder groot. Als ik morgen zeg laat maar is het voro hem ook goed hoor.
Manlieef heeft nogal schrik van het onbekende altijd. Gaat ons dit wel lukken zegt ie altijd...

[grootgevaarke]

Manlief heeft nogal schrik van het onbekende altijd. Gaat ons dit wel lukken zegt ie altijd...

Is dat niet typisch vrouwelijk?

[sassie2]

Mijn ventje zit intussen weer vol goede bedoelingen, maar ik heb zo het idee ‘voor mij is het te laat’. Hij had al eens gezegd ‘ik ga me herpakken vanaf 1 september’, dan begint hij aan een nieuw, en het ging allemaal beter gaan, hij ging dan ook niet meer drinken. Gisteren was hij al van het principe ‘ik begin vandaag en niet maandag’. Hij zal dus ook wel beseffen dat het er echt over was. Maar toch, ik heb geen zin om weer ‘happy family’ te spelen, en dan morgen weer mega-ontgoocheld te zijn.

En gg, wat dat ‘je er bij neerleggen’ betreft, dat kan ik dus echt niet. Mijn ma was alcoholiste, en is gestorven aan levercirrose, ik wil dus echt geen man die te veel drinkt. Ik weet dat ik er ook wel altijd ‘snel’ een drama van maak. Ik heb bv. niet graag dat hij iedere dag na het werk ‘iets’ drinkt, al is het dus maar 1 pintje. Is dat nu nodig, iedere dag drinken? Mijn SM daarentegen vindt dat dat moet kunnen, zeker in den bouw. Mede door mijn verleden vind ik ook dat hij meer respect mag hebben voor mijn mening, en nog beter zijn best zou mogen doen.

[Sterretje]

ik kan me ook moeilijk neerleggen bij iets waar ik me keer op keer slecht bij voel.
zeker fundamentele zaken. wederzijds respect, veiligheid, trouw, .... nu ja, ik heb weinig of nooit troubles met het ventje hoor. 't is echt een schat

maar wat ik wou zeggen: als je alles zomaar gaat 'aanvaarden' omdat je het toch niet kan veranderen, loop je dan niet het risico onverschillig te worden en naast elkaar te gaan leven?
daar heb ik vaak wel schrik voor. ik zie mijn man graag en wil door het leven gaan als een koppel, dat een band heeft met elkaar. en niet 'twee mensen die in hetzelfde huis wonen en elk hun eigen ding doen'

mijn man moet niet elke dag zeggen dat hij me graag ziet, maar toch wel liefst 1x per week

[grootgevaarke]

ik heb het er ook niet altijd even gemakkelijk mee hoor, met dat erbij neerleggen, maar uit ervaring weet ik dat het toch niet helpen. Je kan de aard van het beestje niet veranderen... Hij wéét ondertussen hoe ik er over denk en dat mijn emmerke ooit wel eens vol gaat zijn. Dan zal de bom ontploffen en zal het voor mij finito caramelo zijn... Redelijk fatalistisch, maar ik heb echt geen energie meer om er in te steken...

[mindyke]

ja gg ik denk soms dat het hier de omgekeerde wereld is ze. Ik ben de "relaxte" en tventje de zenuwachtige

Ik zou me der toch oko niet zo bij neerleggen. this toch allemaal heel belangrijk.
Nu sassie, ik snaop dat je zegt elke dag drinken isniet nodig. maar dan dnek ik liever elke dag 1 en niet elke week lazarus. Is dat geen compromis dat je kan maken?

iig dikke knuffels ze meiden

[sassie2]

Hij zei gisteren dat ik vanaf nu wel héél erg boos mag zijn als hij nog eens zo'n uitspatting heeft. Hij kan toch niets meer veranderen aan het verleden, waar hij natuurlijk gelijk in heeft, maar ik heb het daar toch moeilijk mee.

Gg, ik denk ook vaak dat het van mij op een dag toch zo ver gaat zijn, dat ik opeens mijn boeltje pak en weg ben, en ik vrees dat dat pas het moment gaat zijn dat hij gaat veranderen. Hadden we het financieel wat makkelijker, dan had ik dat misschien al eens gedaan (maar ik kan nu onmogelijk 3 x huishuur als waarborg en nieuwe meubelen kopen, ik zou daarvoor geld moeten gaan vragen aan mijn pa, een auto zou ook al een probleem zijn, want die staat op zijn zaak).

[grootgevaarke]

pfff, je mag héél boos zijn om daarna terug te vergeven? Dat is nu net één van de redenen waarom ik me niet meer boos maak. Bij zichzelf denkt hij toch: ze draait wel weer bij (zoals altijd).
Op een dag hangt het gewoon mijn voeten uit en ben ik weg, ik ken mezelf. Heb nog al in die situatie gezeten. Plots was er die druppel... Financieel heb ik het toen ook helemaal niet gemakkelijk gehad maar ik had wel meer gemoedsrust

[Sterretje]

'k vind dat ook maar een makkelijk antwoord: ja, je mag boos zijn (maar ik trek het mij toch niet aan).
nu heb je daar niets meer aan natuurlijk hé. je hebt je leed al geleden!
constructief zijn en actie ondernemen, en niet enkel goede voornemens doen die toch niet haalbaar zijn, dat zou in mijn ogen pas resultaat geven.

soms maken ze er zich precies wat te makkelijk vanaf...

maar ik ben tegenwoordig nogal geëmancipeerd