mannen niet toegelaten topic :)

[grootgevaarke]

ja, dat "verwijt" krijg ik ook vaak naar mijn hoofd, dat ik overgeëmancipeerd ben.
Dat hij zich dan een huissloor zoekt (zoals zijn moeder, die mocht niet buitenshuis gaan werken, en die mocht enkel huishouden doen en kindjes grootbrengen terwijl de "toegewijde vader" op zwier ging )

[sassie2]

Ik mag wel alles van mijn ventje, wat uitgaan betreft. Daarin is hij dan wel gemakkelijk, hij zal altijd voor de kindjes zorgen, ik hoor ook soms van mama's die zo snel mogelijk naar huis gaan of zo, maar ik ben echt op mijn gemak als hij er voor zorgt. Weet dat hij dat 100 % goed doet, en graag doet. Ze zitten ook mooi op tijd in hun bedje. Vanavond pensioen van mijn baas, en dus moet hij voor de kindjes zorgen. Brent zal morgen wel vertellen dat ze cola of chips gekregen hebben, maar als het dat maar is .

't Is eigenlijk alleen dat drinken dat me stoort, en soms mag hij ook wel eens na zijn werk wat sneller naar huis komen .

[Wappie]

Ok, ik heb even objectieve meningen nodig
Mijn schoonbroer is hostess bij jetair (wat is in godsnaam de mannelijke variant van hostess???), af en toe kan hij goedkoop iemand meenemen op een lange afstandsvlucht.
Nu heeft hij aan mijn man gevraagd of hij zin heeft om mee te gaan naar Thailand.
Hij zou 20/10 vertrekken en het zou max. 7dagen zijn (is nog niet bekend). Het kost hem slechts 50€ aan een ticket en ginder ong. 200€ voor all in. Dus voor zo'n reis absoluut spotgoedkoop.
Ik zie dat niet zitten, ik vind het ten eerste eigenlijk niet leuk dat hij alleen gaat en mij en de kinderen een week alleen laat.
Ten tweede, zaag ik een hele vakantie om eens een paar dagen verlof te nemen en dat gaat niet want het is te druk, of hij heeft geen verlofdagen,...
Ten derde, financieel zitten wij er niet super voor (niet slecht hoor maar ni al te veel overschot) dus ik hou mij voor alles in en ik vind dat dan wel veel geld. Ze zullen daar uiteraard ook nog wel geld op doen denk ik...
Ik zit in een tweestrijd, ik wil hem dat wel gunnen, echt waar maar het wringt zo tegen bij mij. Gisteren hebben we er lang over gebabbeld, ik denk dat als ik al ja zeg dat het nooit met de volle 100% goesting zou zijn. Hij zegt dat hij dan niet vertrekt als ik er niet 100% achter staat.
Pffff, ik weet niet wat ik moet doen

[Sterretje]

pfff, ik zou met dezelfde tweestrijd zitten.

wat mij het meeste zou storen is dat hij geen verlof kan nemen voor gezin maar wel daarvoor.

en ja, ik zou het hem ook gunnen. Het is een unieke kans, maar wie zegt dat die kans nooit meer komt?

rationeel zou ik zeggen: ik heb liever dat je thuis blijft, en emotioneel zou ik zeggen: ga maar en geniet er van.
'k heb je waarschijnlijk niet echt geholpen

Dat geld zou ik het minste om geven, dat haal je al bij al wel weer in en is kwestie van een budget vast te stellen ivm uitgaven ter plaatse.

ik denk dat als hij niet zou gaan, hij er misschien nog lang over zal zagen dat hij die kans 'gemist' heeft?

als ik die beslissing aan mijn man zou overlaten, zou die gaan, met of tegen mijn zin. en uiteindelijk zal ik het hem wel vergeven

[Wappie]

Sterretje, eerst en vooral merci om zo snel te antwoorden
Ik denk er net hetzelfde over als jij... ik dacht dat een nachtje slapen mij wel verder zou helpen maar helaas

rationeel zou ik zeggen: ik heb liever dat je thuis blijft, en emotioneel zou ik zeggen: ga maar en geniet er van.

Je slaat hier echt de nagel op de kop! Ik vind ook niet dat ik hem die kans mag ontnemen.
Maar zoals je eerder zei is het idd die verlofperiode dat me blijft dwarszitten. Met ons kan het niet en voor dat kan het wel...
Het geld is idd het minste, het is meer iets dat er extra bijkomt. Iets dat ik als reden kan gebruiken om nee te zeggen.
Ik moet vandaag de knoop doorhakken, het heeft geen zin om hier een hele week over te tobben.

[grootgevaarke]

Bij ons zou het net zijn zoals bij Sterretje: man zou sowieso gaan (want, wat een kans!!) en uiteindelijk zou ik het hem wel vergeven

Hij is nu (achter mijn rug) een skiverlof aan het inplannen met wat mannen hij weet nochtans dat ik zelf ook doodgraag ski en ik had gezegd: we zoeken een oplossing zodat we allebei kunnen gaan skiën (samen!) en ik niet skiën gij ook niet skiën... Klinkt mss wat egoïstisch van mijn kant, maar zelf is hij ook zo egoïstisch om een verlof achter mijn rug om te plannen (ik kom dat dan te weten doordat we één van die mannen ergens tegen het lijf lopen en die hem dan vragen: seg, ivm dat skiverlof... )

[sassie2]

Ja, Wappie, ’t is inderdaad een moeilijke. Als hij inderdaad niet overdreven veel congé heeft, zou ik dat toch ook niet leuk vinden. Dan liever dat hij eens een dag congé kan nemen als er een dag geen school is of zo. Die week van huis, en alleen met de kindjes, daar zou ik persoonlijk minder van maken, zeker niet de schooldagen, wel jammer van het weekend dan natuurlijk … En wat het geld betreft, ik zou het ook niet zo veel geld vinden, maar langs de andere kant inderdaad, hoeveel zal hij daar nog verdoen (ik weet dat mijn ventje dat niet onder controle zou houden, ik weet natuurlijk niet hoe jou ventje is), en dan ga je toch al gauw aan 500 euro zitten, en ja, daarvoor zou ik dan ook liever schoentjes voor de kindjes en zwangerschapskledij voor mij kopen, wij hebben ook geen 500 euro ‘op overschot’ voor zo’n zaken.


Conclusie: ik zou ook liever hebben van niet, maar weet nog niet of ik het zou ‘weigeren’. Vraagje: waarom mag jij niet mee? Dat zou ik denken, ’t is weer niet raar dat ventje meegevraagd wordt en ik niet.

[Sterretje]

oooh gg, dan zou het kot idd te klein zijn bij ons!

man is vorig jaar alleen op skiverlof gegaan (ik doe dat niet zo graag) met mannen, en heb hem dat gegund.
dit seizoen gaan de vrienden niet en ik weet dat hij nu al stiekem aan het denken is hoe hij toch zou kunnen gaan skiëen. het zal ook njet zijn.
een weekendje landal/CP kan er niet af, wel het skiëen dus ook niet!

maar Thailand zou ik hem niet kunnen ontzeggen.
ik denk dat ik zelf eerder alles zou doen om ook mee te kunnen
Wappie, we vangen je wel op mss een gelegenheid om nog een DVO bijeenkomst te doen?

[Wappie]

GG, dat is idd niet mooi
Ik ben echt superblij dat hij mij erin betrekt, dat hij niet zomaar zegt:"ik ga" ondanks dat hij dat wel zou willen.
Ik voel mij helemaal niet aangesproken om naar Thailand te gaan, het zegt mij eigenlijk niets.
Hij is veel avontuurlijker daarin dus soms denk ik hem dat nu te gunnen omdat ik weet dat ik dat waarschijnlijk nooit wil doen.
Aaaaahhh! En ik ben al de eeuwige twijfelaar!! Dit is echt niet goed voor mijne mayonaise in mijne kop

[Wappie]

Sassie, het is eigenlijk omdat mijn schoonbroer gaat, er nog een plek is op het vliegtuig en er een extra kamer is in het hotel.
Mijn schoonbroer doet dit voor zijn werk en af en toe hebben ze de kans iemand mee te mogen nemen.
Maar zoals ik al zei, ik zou dat sowieso niet doen, het land zegt mij niets en eerlijk, ik zou mijn jongens echt geen 7dagen willen/kunnen missen.
De week alleen thuis is voor mij wel een probleem. Ik heb het deze periode op het werk enorm druk, ik kan niet 's morgens en /of 's avonds van school halen, alleen dinsdag dan ben ik thuis. Dus ik zal weer mijn hele familie moeten mobiliseren.
Dus veel hangt ook af van hoe lang het zal zijn. Is het van zaterdag tem zaterdag, of spreken we tot half van de week. Het weekend is ook niet leuk maar dan ben ik tenminste thuis en kan ik ze opvangen.

[sassie2]

Zo zie je maar, wat ik negatieve punten zou vinden (weekend niet samen, geld) vind jij minder belangrijk, en jij aanhaalt (in de week alleen) zou ik dan weer niet zo erg vinden.

Het zal dus een persoonlijke keuze worden, maar ik denk, aan je berichtjes te lezen, dat je toch 'ja' zult zeggen .

[Anks]

Een moeilijk dilemma, maar ik denk dat ik in jouw geval toch niet te snel akkoord zou gaan, en er misschien wel voor zou zorgen dat hij niet gaat. OK, met de nodige schuldgevoelens aan jouw kant, en misschien wat wrevel aan zijn kant, maar hij zal het jou uiteindelijk toch vergeven? (Om even de redenering van de dames vóór mij om te draaien, die zeggen dat ze het hun man uiteindelijk wel zouden vergeven als hij zou gaan )

De lasten en de lusten in een huishouden moeten evenwichtig verdeeld worden he. Zou hij het jou gunnen, als je zo'n kans kreeg, zou hij dan een week alleen voor de kindjes zorgen en alles regelen? Doet er niet toe of jij dat zou willen, ik vind het eerder een principiële zaak:
- als er weinig financiële ruimte is voor 'leuke dingen', waarom dan toch geld vrijmaken voor iets waar alleen hij iets aan heeft?
- als het op het werk altijd te druk is om verlof te nemen om bij het gezin te zijn, waarom dan toch een hele week verlof nemen om alléén weg te gaan?
- daar bovenop laat hij jou een hele week alleen opdraaien voor de kindjes en je de benen van onder je lijf rennen en je hele familie mobiliseren voor opvang,...

Mijn opsomming klinkt misschien wat berekend en cru, maar alles bij elkaar zou het toch redelijk egoïstisch van hem zijn om dit erdoor te drukken (al lees ik in je bericht dat hij niet van plan is om dit eenzijdig te beslissen, dat is goed ).
Pas op, ik vind niet dat je ieders inspanningen voor het gezin tot weet-ik-veel-hoeveel cijfers na de komma moet uitrekenen en tegenover elkaar afwegen, en ook niet dat je geen compromissen kan sluiten... Misschien kan je, als je hem toch zou willen laten gaan, concrete afspraken maken voor een verlofperiode met het gezin in de nabije toekomst? Of kan je afspreken dat hij op voorhand de afspraken met familie regelt voor de opvang van de kindjes tijdens die week?

'k Probeer maar om wat tegengewicht te bieden tegen jouw schuldgevoelens 'omdat je hem dit moet gunnen' en je het eens op een andere manier te laten bekijken, denk er nog eens over na / bespreek het nog eens met hem

[cimoca]

Goh Wappie, een moeilijke.

Bij mij zou 't grootste struikelblok zijn dat hij geen verlof kan nemen voor 't gezin en dan wel om met zijn broer weg te gaan.

Toen ik destijds zwanger was van onze jongen wist ik dat mijn man 4 weken na de bevalling voor 4 weken naar Kaapstad moest. hij vroeg toen ook of hij er geen paar daagjes mocht bijplakken om ook een beetje toerist te spelen. Ik vond dat toen ook moeilijk. want uiteindelijk zat ik al 4 weken alleen met 3 kids waaronder een piepklein babietje. Ik heb dat toch gedaan gewoon omdat een ticket naar daar zo duur is en ik ook wel wist hoe hard hij daar zou moeten werken.

Bij jou is't natuurlijk anders: hij koopt zijn biljet.

Ik ken genoeg koppels waar de man met vrienden gaat skieën en de vrouw met vriendinnen een citytrip doet. maar eerlijk da's mijn stijl niet.

Persoonlijk zou ik tot compromis komen : hij moet de week ervoor voor de kindjes zorgen zodat jij overuren kan opbouwen om de practische kant tijdens zijn afwezigheid op te vangen.

Cinne

[mindyke]

moeilijk ...
Ik denk dat ik hem zou laten gaan. Zonder wrevel, zonder spijt.
Kzou wel duidelijk maken dat als ik zo een kans krijg ik het ook mag doen en hij dan voor de kindjes zorgt.
ook zou ik zeggen dat verlfo nemen volgend jaar in de verlofnu verplicht is. En dat er nog genoeg congé overblijft bij hem om de herfst of kerstvakantie op te vangen.
als dit allemaal kan arriverdeci dan

(hmm is dit dan zonder wrevel? )

[Sevenflow]

***