Kieskeurige eter thuis

[NatSar]

Onze T. zit volop in z'n peuterpuberteit. Nee is nee en ja is ja. Komt er nog bij dat hij ontzettend koppig en af en toe behoorlijk driftig kan zijn.
Nu zit het zo:

In de creche eet hij werkelijk alles. Groenten, fruit, vlees,boterhammen,...
Maar thuis is dat een ander paar mouwen! 's morgens drinkt hij een fles melk en wil daarna geen boterham. 's middags eet hij een bordje soep en wil daarbij meestal maar 1/2 boterhammetje. In de namiddag wil hij geen fruit maar zeurt constant om koeken. 's avonds wil hij geen boterhammen... En ga zo maar door.
Weet iemand hoe je daar concreet mee om moet gaan?

[mindyke]

ik wacht met veel nieuwsgierigheid mee!
hier ook 1tje me kuren rond het eten.

Patatjes gaan er bij de OM om ter snelste in, maar thuis :-/
amper,: geen vlees, geen vis, geen rijst, geplet, apart het is altijd met heel veel moeite

melk,bokes,yoghurt,platte kaas en fruit altijd...

Ik wil zo graag dat ie ook bij ons goed patatjes eet...

[Sterretje]

been there done that.
jullie kennen mijn slechte etertje wel.
hier was het wel met periodes.
van 9 maand tot 14 maand of zo ook in crèche supergoeie eter, thuis systematisch weigeren.

bij jullie klinkt het ook wel als typisch peutergedrag: koek vragen, 'lekkere' dingen wel willen eten, ...

de tips die ik kan geven zijn misschien niet altijd even opvoedkundig of ideaal, maar hier wat ik zou doen:
- consequent zijn: boterham eten of 'niets'. Eventueel laten kiezen welk beleg ze willen (we hebben hier periodes dat ze enkel choco wou of speculoospasta). evt cornflakes aanbieden als alternatief

- groentemaaltijd: geen alternatief aanbieden, geen yoghurt, geen fruit in de plaats
(wat ik wel deed was yoghurt met groentepap samen geven, maar achteraf bekeken geen goed idee)
- soep aanbieden
- fruit evt een smoothie van maken of mengen in yoghurt
- potjesvoeding proberen?
- keuze laten tussen 2 soorten fruit, 2 soorten groenten
- proberen onderhandelen: bord volscheppen en 'toegeven' dat ze maar de helft moeten opeten.
- belonen na flink eten (in begin niet te veeleisend zijn): stickertjes, klein speelgoedje, extra aandacht, TV, ...
ik heb wel ondervonden dat je er het best heel weinig aandacht aangeeft.

zoals bij mindyke: ik zou zeggen: bord voorschotelen, als hij systematisch weigert te proeven, laat hem maar rondlopen tot hij terugkomt of probeer het na een half uur nog eens.

'k weet hoe frustrerend het is
heb alles geprobeerd: potje van de creche meedoen, in shoppingcenter op een bankje bij andere kindjes gaan zitten, voor de TV, ...
rond haar 2e verjaardag is't gebeterd. Nu is ze nog kieskeurig, maar ze weet dat er vaak een belonig is bij goed eten en dat ze geen koek krijgt.

oh ja, zichzelf uithongeren doen ze absoluut niet hoor met dit gedrag... 't is puur uitproberen.

[Kruimel]

Ik laat 't volledig los. Eet hij, prima, eet hij niet, ook goed. Hebben wij een toetje, dan mag hij daarvan mee-eten, ongeacht of er een bord is leeg gegaan. Omdat ik hem niet wil leren dat zoet een beloning is.
Eten= lekker en leuk, en geen dwang. Hij mag erbij zitten, of niet.
Nou geef ik nog bv, dus als hij weinig eet tankt hij daarmee bij.
Het wonderlijke is dat hij bepaalde dingen soms heel graag lust, en op andere momenten laat. Prima, ik heb ook niet altijd zin in broccoli, hoe lekker ik het ook vind.

Ik denk dat kinderen prima aan kunnen geven wat ze willen eten en hoeveel.
In de koek zou ik niet snel toegeven, maar als er een moment komt dat ik zelf een koek zou gaan eten, of mij lief, dan mag hij wel meedoen.

Oh, en over het op 't KDV goed eten, meedoen met de groep, nadoen, dat is hoe kinderen leren Als de meeste kindjes eten, zal hij ook eerder eten. Werkt voor ons precies hetzelfde. Als we aan tafel zitten met lekker etende mensen, eten we ook meer.

[Wappie]

Ik heb ook heel veel leren loslaten. Deels om de reden die kruimel aanhaalt, ik wilde hen niet dwingen, eten moet leuk blijven.
Maar ook om de reden dat ik het soms zo strontbeu was! Matthias was/is een heel slechte eter. Ik moet zeggen dat het ferm vooruitgegaan is maar er zijn dagen dat ik mijn haar zou uittrekken van frustratie
Hij is ondertussen 3jaar en nu zitten we aan de fase:"ik lust dat niet"
Nu is het ook zo dat als hij niet eet, eet hij niet, dan is het zo. Maar waar ik wel spijt van heb is dat hij tot een aantal maanden geleden eten kwam vragen op de meest onmogelijke momenten en ik hem dat ook gaf. Dus nu kan hij aan het tafel niet eten en dan een halfuurtje later naast mij komen staan en zeggen:"mama, ik heb zo'n honger" Vroeger had ik hem eten gegeven omdat ik dan blij was dat hij iets binnen had, maar nu moet ik hem dit dus afleren. HEt is mijn eigen schuld, ik had maar strenger moeten zijn in het begin. Nu eten we aan tafel, samen en nergens anders.
Er is een topicje over slechte eters, ik zal het eens uppen, misschien staan daar nog tips en trics in!

[Sterretje]

zoals in het andere topicje ook aan bot komt is er ook een wezenlijk verschil tussen kindjes die al weinig reserve hebben en kindjes die er wat 'steviger' inzitten.
maar in mijn situatie heb ik dat ook leren nuanceren:
ons A is altijd molliger geweest, een vrij goede curve altijd gevolgd, en dat door relatief weinig te eten... nu groeit ze uit die molligheid uit, maar weegt nog altijd meer dan het gemiddelde. haar eetgedrag is niet spectaculair, maar voor ons wel aanvaardbaar.

kleine zus heeft altijd een heel lage curve gehad, is verre van mollig maar ook niet mager. en zij eet 'als een paard'. het is zo een wezenlijk verschil! wij snappen bijna niet dat I niet zwaarder is.
Wat wel is, is dat I minder 'restvoeding' krijgt dan wat A kreeg op die leeftijd. I heeft voldoende groente/fruit/melk binnen. Terwijl A vaak een extra yoghurtje of koek kreeg om toch maar iets binnen te krijgen.
ik weet niet goed hoe ik het opnieuw zou doen. ik ben niet goed in loslaten, en eten blijft een gevoelig punt.
je moet ook wat naar je kind zelf kijken.
ik zal nooit vergeten dat we A eens een dag hadden uitgehongerd en haar 3x groentepap hadden voorgeschoteld, en 3x geweigerd. Tegen 's avonds was ze zo slap als een vod. een fruitpotje later was ze dan terug in orde...

dus ja, soms gewoon ook een beetje je gevoel volgen...

[K'tje]

Herkenbaar helaas! Sem is altijd een goeie eter geweest, en nu nog, alleen niet thuis of als wij erbij zijn... 't is alsof hij z'n ouders wil testen en kijken hoever hij kan gaan.

In de creche, bij mammie, bij oma, overal eet hij flink en zonder problemen. Maar thuis, ja hij eet, en soms zelfs braaf zonder veel problemen, maar vaak dan wil hij rechtstaan in z'n stoel, of op een gewone stoel gaan zitten, om dan even later te verkruipen naar de stoel ernaast, of hij leunt voorover en wil "gevoederd" worden. Hij zegt ook na enkele happen al "gedaan", ik haal hem dan uit z'n stoel omdat ik ook graag rustig eet... Gaat hij dan steevast op papa's schoot kruipen om daar eten te bedelen, terwijl zijn bord zo goed als onaangeroerd blijft...
Bij ons is het probleem dat m'n vriend en ik er niet echt in overeenkomen. Ik negeer het meestal, eet hij maar drie happen, pech dan. Maar de papa zit constant te zeggen "eet eens flink, zet je neer", enzovoort enzoverder. Aandacht dus, en zo blijft het spelletje duren. Hoeveel keer ik tegen m'n vriend niet zeg: Negeren! Het is bijna m'n stopwoordje geworden... Maar't ventje heeft het dus moeilijk met negeren. (is ook zo als Sem een woede aanval krijgt, meestal doe ik alsof ik het niet hoor en zie - niet altijd evident als hij zo ligt te gillen, maar het helpt wel)
Sem komt trouwens ook vaak om koeken vragen, maar die weiger ik altijd als hij niet veel gegeten heeft. En ook boterhammen met choco is iets wat hij altijd zou willen, soms zijn we nog geen uur van tafel. Ook babybelkaasjes wil hij altijd, maar da's meer omdat het zo leuk is om dat open te prutsen. Echte peuterpuberkuren denk ik. Ik geef daar 's avonds niet aan toe, en maak me eigenlijk geen zorgen over 't feit dat hij honger zal hebben. Overdag in de creche eet hij goed en veel, en ik hoop dat het iets is wat wel zal overgaan met de tijd... 't Is wel niet leuk, samen eten resulteert vaak in nerveus gedoe en irritaties, al is dat bij ons dus meer omdat ik het wil negeren en m'n vriend dat niet kan...
Als ik het zo bedenk, is er altijd meer "miserie" als we allemaal aan tafel zitten, als ik er alleen mee ben, dan eet hij veel flinker en beter... Hmmzz...

[mindyke]

hier wordt een toetje oko niet als beloning gebruikt. Kheb ook niet het idee dat ie al begrijpt dat ie een half bord ofzo moet leegeten.

Gister heeft ie over heel de dag 2 bokes, beker melk, 1 banaan, 2stukjes vlees en 1 hap wortelpuree en een half yoghurtje gegeten.

Das dus ni veel he;
Ik probeer me er niet te druk in te maken maar soms ja dan heb je in een rush gelijk net zot zitten koken en dan eet meneer niet. en dan wordt ik wat zenuwachtig he

Dus als ik het goed begrijp gewoon als ie niet eet, niks anders aanbieden. Moet ik dan savonds nog een beker melk geven? Is iets wat ik (sinds de stop van de droomvoeding op 1j) niet meer gedaan heb. Of zeldzaam toch...

[LittleBean]

Hier ook zo'n geval. Tot een 4-tal maanden geleden at LO bijna alles maar nu is hij echt wel kieskeurig.

Op de dagen dat hij naar de crèche gaat eet hij blijkbaar wel iets beter maar thuis gaat het veel minder vlot.

Pasta, vlees en kip gaan er goed in maar groenten en aardappelen is meestal een ramp.

Ik probeer er ook geen machtsstrijd van te maken en probeer hem vaak om de tuin te leiden:

Als ik hesp of kaas op een boterham doe dan haal hij die er steevast vantussen en laat het brood liggen. Dus nu geef ik hem eerst brood met wat boter en dan krijgt hij het beleg apart.

Of ik maak wortelpuree of spinaziepuree en geef die dan eerst aan hem terwijl ik zijn kip of worst aan het bakken ben. Als ik dat samen op een bord zou leggen dan eet hij enkel het vlees.

Maar mijn geduld is soms ook op, zeker nu ik hoogzwanger ben, dus er zijn dagen dat ik er gewoon geen tijd en energie in kan steken en dat hij een potje krijgt.

En 's morgens en 's avonds krijgt hij nog wel een fles melk dus verhongeren doet hij niet hoewel hij altijd klein en fijn geweest is.

[mindyke]

een potje wordt hier niet meer gegeten. gaat er nog slechter in..

[Sterretje]

gaat er bij ons kindjes wel haast altijd in.
Zelfs ons A van bijna 3 vraagt soms nog eens naar spaghetti uit een potje...
en wordt dus wel gedaan als we eens niet koken en ik toch wil dat de kindjes iets 'warms' binnen hebben

[Wappie]

Hier ook nooit potjes gehad, niet omdat ik het niet wil maar omdat ze het gewoon niet eten
Zoals bij Mindyke ging dat dus nog slechter...

[sassie2]

Een slechtere (warm)eter dan Brent bestaat volgens mij echt niet. De mogelijke menu's zijn hier zeer beperkt: komkommers, frietjes, spaghetti, macaroni, vlees op basis van gehakt. Als het echt moet erwten en wortelen, let wel, zonder peterselie of uiten, of het is weer om zeep, en let ook wel, de wortelen moeten in kleine stukjes/blokjes, en zeker niet in schijfjes. Oma had gisteren balletjes in tomatensaus met wortelen en aardappelen gedaan. Aardappelen, daar doen we geen moeite meer voor, maar de wortelen, helaas in schijfjes, moesten toch op van mij, 7 schijfjes, heeft me dat een eeuwigheid geduurd. Wat hielp? 'Ik ga zeggen aan juf K. (van de middagopvang) dat je morgen warm eet', eerst lukte het niet, dan maar mijn telefoon erbij en hup, ze waren op. En intussen was Lennert al aan zijn 4de bord... 't Ligt dus echt niet aan de opvoeding.

Fruit en boterhammen zijn geen probleem, al is het hier al even beperkt: bananen, meloen en appelen en op de boterham altijd salami.

[LaBatsa]

Hier ook slechte eters Tot 1 jaar aten ze alles, maar daarna ging het snel berg af.
Bij mijn oudste (6jaar) begint het nu weer te beteren, bij hem helpt omgekeerde psychologie zeer goed ('dat moet je niet opeten, daar word je veel te sterk/slim van' en hop, op slag eet hij toch). Hij eet nog niet fantastisch goed, maar hij proeft nu tenminste toch van alles.
De jongste (19 maanden) eet bijna niks van warm eten, tenzij frieten of pasta. Geen vlees, geen groenten.
Ik maak er geen drama van, ze zijn alle twee gezond, hebben een goed gewicht en groeien goed. Willen ze niet eten? Pech, maar ze krijgen niks anders. Zeker zo'n peutertje kan je niet dwingen om te eten.
Gelukkig eten ze wel graag fruit, hebben ze dat tenminste binnen.

[Fien83]

Ik denk dat je het het beste gewoon loslaat. Zeker als ze bij de OM of crèche alles eten moet je al niet bang zijn voor tekorten ofzo. Ik heb altijd geleerd dat kindjes zichzelf niet uithongeren en dat intuitief weten wat ze moeten eten. Je schotelt voor wat jullie eten, maar je kindje bepaalt hoeveel hij ervan eet. Als hij/zij weigert, tsja, dan is dat zo. Volgende voedselmoment is een nieuwe kans. Als je er zelf te veel stress van krijgt (wat heel logisch is) voelt je kindje dat aan en hij/zij gebruikt dat sowieso als machtsmiddel. Ook niet belonen met dessert of lekkere dingen. Als er na de warme maaltijd pudding op het programma staat, laat je kindje die pudding ook eten want die hoort bij de maaltijd.

Wij hebben het hier ook soms voor. Vandaag nog. Wijzen naar de kast en roepen om een koek terwijl ze worteltjes met aardappeltjes en kalkoen 'moest' eten. Huilconcert tot gevolg. We hebben haar gewoon genegeerd tot ze stopte met brullen. Toen hebben we rustig gevraagd of ze toch ging eten en ze zei ja. Weer een huilconcert, weer genegeerd en nog één keer aangeboden. Mevrouwtje heeft flink haar bordje leeggegeten. Wij kunnen daar allebei heel kalm in blijven en ook consequent in blijven dus dat scheelt wel denk ik. Maar het neemt niet weg dat het moeilijk is hoor!