Hoi allemaal,
Ik heb gisteren mijn eerste pick-up gehad, in het fertiliteitscentrum in Leuven. Ik vond het erg zwaar. Ik was heel zenuwachtig, en ondanks de 2 kalmeerpilletjes die ze mij (zonder dat ik er om vroeg) op voorhand aanboden, waren de zenuwen niet weg toen ik op de tafel van de ingreep lag. Het was heel pijnlijk, en de gyneacologe was nogal bruut, vond ik. Achteraf had ik veel buikpijn. Ik heb nog tot ruim 2 uur na de pick-up in het ziekenhuisbed gelegen, en toen we naar huis gingen, voelde ik me nog zo slap en misselijk dat ik amper tot buiten kon gaan. Onderweg zijn we nog moeten stoppen omdat ik moest overgeven. Ik had niet verwacht dat het zo ingrijpend zou zijn.
Vandaag voel ik me nog slap, en ik voel dat er in mijn buik is 'gewerkt', maar het zwaarste heb ik duidelijk achter de rug.
Helaas heb ik dan ook daarstraks nog een telefoontje gekregen dat geen enkele eicel (en het waren er maar 2!) tot een embryo zijn uitgegroeid. Alle moeite voor niks.
Maar ik wel wel voor een tweede poging gaan. Mijn vraag voor jullie:
Wat zijn jullie ervaringen met de pick-up? Was je ook zo misselijk? Hebben jullie tips om de pijn en misselijkheid te verminderen?
Is er iemand die gekozen heeft voor een pick-up onder algemene verdoving? Zo ja, waarom, en wat zijn je ervaringen hiermee?
Ik hoop dat jullie me een beetje kunnen helpen met tips, want mijn gemoed kan het gebruiken op dit moment!
liefste groet,
Carine
pick-up onder algemene verdoving?
-
SN
- Berichten: 271
- Lid geworden op: 14 augustus 2007, 10:26
dag carine
ik ben 33 (nog enkele dagen
) en ik heb de afgelopen 4 jaren 5 pickups gehad... de eerste was helemaal ZONDER verdoving en ik heb echt afgezien.... achteraf ook. In de eerste plaats omdat ik toen de meeste eicellen had, omdat die moeilijk aan te prikken waren maar zeker ook omdat ik zenuwachtig was omdat het mijn eerste keer was. en ik denk dat dat laatste ook wel meer de oorzaak gaat zijn van je misselijkheid... je weet niet wat je te wachten staat en dan die pijn... je zou voor minder misselijk worden hè...
De 3 x daarna ben ik volledig verdoofd (+/- 10 minuten volledig out), zonder dat ik het vroeg, maar in dat centrum daar doen ze dat zo. Ik kloeg niet, want wist nog wat eerste keer was voor mij!
de laatste keer ben ik naar een ander centrum gegaan en daar werd ik plaatselijk verdoofd. En dat ging heel goed. Maar goed, ik kende intussen de procedure hè... je bent ook meer onstpannen... 't is daar alleen heeeeel koud in die kamers!
dus het verschilt van keer tot keer en is afhankelijk van wie het doet, hoeveel eitjes er zijn, gemakkelijk aan te prikken?, .... meestal kan je om een volledige verdoving vragen maar moet je dat op tijd aanvragen en niet op de dag van de PU zelf.
Wij zijn nu, na bijna 4 jaar, zwanger van een tweeling.... dus moed niet opgeven!
die PU is maar heel even... bevallen is volgens mij nog een beetje erger en dat zullen we er ook met veel plezier bij nemen, niet?
VEEEEL Succes!!!!!
ik ben 33 (nog enkele dagen
) en ik heb de afgelopen 4 jaren 5 pickups gehad... de eerste was helemaal ZONDER verdoving en ik heb echt afgezien.... achteraf ook. In de eerste plaats omdat ik toen de meeste eicellen had, omdat die moeilijk aan te prikken waren maar zeker ook omdat ik zenuwachtig was omdat het mijn eerste keer was. en ik denk dat dat laatste ook wel meer de oorzaak gaat zijn van je misselijkheid... je weet niet wat je te wachten staat en dan die pijn... je zou voor minder misselijk worden hè... De 3 x daarna ben ik volledig verdoofd (+/- 10 minuten volledig out), zonder dat ik het vroeg, maar in dat centrum daar doen ze dat zo. Ik kloeg niet, want wist nog wat eerste keer was voor mij!
de laatste keer ben ik naar een ander centrum gegaan en daar werd ik plaatselijk verdoofd. En dat ging heel goed. Maar goed, ik kende intussen de procedure hè... je bent ook meer onstpannen... 't is daar alleen heeeeel koud in die kamers!
dus het verschilt van keer tot keer en is afhankelijk van wie het doet, hoeveel eitjes er zijn, gemakkelijk aan te prikken?, .... meestal kan je om een volledige verdoving vragen maar moet je dat op tijd aanvragen en niet op de dag van de PU zelf.
Wij zijn nu, na bijna 4 jaar, zwanger van een tweeling.... dus moed niet opgeven!
die PU is maar heel even... bevallen is volgens mij nog een beetje erger en dat zullen we er ook met veel plezier bij nemen, niet?
VEEEEL Succes!!!!!
-
enirac
- Berichten: 7
- Lid geworden op: 19 maart 2009, 12:48
Hoi SN,
Bedankt voor je reactie. Zenuwen doen inderdaad geen goed aan de pijn en de misselijkheid, he! Ik weet dat de verkramptheid door de zenuwen het allemaal nog erger maakt. Maar ik vind het zo moeilijk me op zo'n moment te ontspannen.
Ik ben bang dat de nare ervaring het nog moeilijker maakt de volgende keer. Aan de andere kant weet ik nu tenminste hoe het allemaal in zijn werk gaat. Ik dacht echt dat ik even moest gaan liggen, even een pijnlijke prik, en klaar. Aankleden en naar huis. Zo liep het dus niet
!
De gyneacologe vond het ook niet nodig om op voorhand te vragen of mijn partner erbij zou zijn. Als hij op zijn werk niets had kunnen regelen, dan zou ik misschien alleen zijn gegaan. En te bedenken dat ik na afloop met moeite tot aan de uitgang van de kliniek kon lopen, zo misselijk en moe was ik! Daar zou ik mooi gestaan hebben!
In ieder geval, ik schaar mijn moed wel weer bijeen voor een volgende keer. Samen met mijn buik die zich vandaag goed herstelt, zal ook mijn moed en enthousiasme zich wel weer herstellen.
Bedankt voor je reactie, en geniet nog van je zwangerschap!
Carine
Bedankt voor je reactie. Zenuwen doen inderdaad geen goed aan de pijn en de misselijkheid, he! Ik weet dat de verkramptheid door de zenuwen het allemaal nog erger maakt. Maar ik vind het zo moeilijk me op zo'n moment te ontspannen.
Ik ben bang dat de nare ervaring het nog moeilijker maakt de volgende keer. Aan de andere kant weet ik nu tenminste hoe het allemaal in zijn werk gaat. Ik dacht echt dat ik even moest gaan liggen, even een pijnlijke prik, en klaar. Aankleden en naar huis. Zo liep het dus niet
!De gyneacologe vond het ook niet nodig om op voorhand te vragen of mijn partner erbij zou zijn. Als hij op zijn werk niets had kunnen regelen, dan zou ik misschien alleen zijn gegaan. En te bedenken dat ik na afloop met moeite tot aan de uitgang van de kliniek kon lopen, zo misselijk en moe was ik! Daar zou ik mooi gestaan hebben!
In ieder geval, ik schaar mijn moed wel weer bijeen voor een volgende keer. Samen met mijn buik die zich vandaag goed herstelt, zal ook mijn moed en enthousiasme zich wel weer herstellen.
Bedankt voor je reactie, en geniet nog van je zwangerschap!
Carine
-
enirac
- Berichten: 7
- Lid geworden op: 19 maart 2009, 12:48
Hoi Nikita,
Bedankt voor je reactie.
Misschien is dat geen slecht idee, wat jij suggereert. Onder het mom van "ik moet me toch sterk houden" en "wat een ander kan, kan ik ook", denk ik altijd dat ik het zonder algemene verdoving moet doen. Maar voor wie eigenlijk?
Jij hebt er dan ook geen goede ervaringen mee?
Carine
Bedankt voor je reactie.
Misschien is dat geen slecht idee, wat jij suggereert. Onder het mom van "ik moet me toch sterk houden" en "wat een ander kan, kan ik ook", denk ik altijd dat ik het zonder algemene verdoving moet doen. Maar voor wie eigenlijk?
Jij hebt er dan ook geen goede ervaringen mee?
Carine
-
Isa3
- Berichten: 56
- Lid geworden op: 16 maart 2008, 20:39
Hey enirac,
ik heb ook 2 pu gehad in leuven, alle twee onder volledige narcose en ik schaam me daar echt niet voor hoor. Ik vind het al erg genoeg dat we dit allemaal moeten meemaken, waarom zouden we pijn moeten hebben als het ook zonder kan.
Na de pu had ik ook altijd wel pijn, lopen ging moeilijk, maar misselijk ben ik niet geweest.
Wel een tip als je volgende keer onder volledige narcose wil gaan, denk ik wel dat je dat best op voorhand even zegt, voor de dag van de pu bedoel ik, want zij moeten dat regelen met de mensen van anesthesie.
Veel succes in iedere geval bij je volgende poging, hopelijk met meer reusltaat.
Groetjes,
isa
ik heb ook 2 pu gehad in leuven, alle twee onder volledige narcose en ik schaam me daar echt niet voor hoor. Ik vind het al erg genoeg dat we dit allemaal moeten meemaken, waarom zouden we pijn moeten hebben als het ook zonder kan.
Na de pu had ik ook altijd wel pijn, lopen ging moeilijk, maar misselijk ben ik niet geweest.
Wel een tip als je volgende keer onder volledige narcose wil gaan, denk ik wel dat je dat best op voorhand even zegt, voor de dag van de pu bedoel ik, want zij moeten dat regelen met de mensen van anesthesie.
Veel succes in iedere geval bij je volgende poging, hopelijk met meer reusltaat.
Groetjes,
isa
-
Hanne.lore
- Berichten: 249
- Lid geworden op: 13 juni 2008, 22:32
-
itteke
- Berichten: 118
- Lid geworden op: 20 januari 2009, 12:31
hallo,
ik sluit me volledig aan bij Isa, ik ben gisteren ook voor PU in Leuven geweest en met volledige verdoving. Dit was wel op voorhand en op aanraden van de gynea overeen gekomen. En volledige verdoving is in dit geval maar relatief want je bent niet volledig "weg", je maakt dus alles bewust mee maar je hebt geen pijn. Ik kan natuurlijk enkel voor mezelf spreken maar ik heb tot nu - meer dan een dag later dus - totaal geen pijn gehad (heb niks moeten bijnemen van Dafalgan of Brufen of zo) en ben niet misselijk geweest of zo. Van het prikken van de celletjes heb ik totaal niks gevoeld en ik had er 9. Het meest pijnlijke was het prikken van het infuus voor de verdoving
Ik zou dus iedereen aanraden om voor volledige te kiezen. De anesthesist blijft ook gans de tijd bij je om verdoving bij te geven indien nodig. Ze laten je echt niet onnodig afzien, de behandeling op zich is al zwaar genoeg; 't is niet de moment om 'stoer' te willen zijn...
Spijtig dat sommigen zo'n slechte ervaring hebben terwijl het dus echt niet nodig is!
veel succes iedereen, denk aan jezelf en doe vooral waar je je zelf het beste bij voelt !!
ik sluit me volledig aan bij Isa, ik ben gisteren ook voor PU in Leuven geweest en met volledige verdoving. Dit was wel op voorhand en op aanraden van de gynea overeen gekomen. En volledige verdoving is in dit geval maar relatief want je bent niet volledig "weg", je maakt dus alles bewust mee maar je hebt geen pijn. Ik kan natuurlijk enkel voor mezelf spreken maar ik heb tot nu - meer dan een dag later dus - totaal geen pijn gehad (heb niks moeten bijnemen van Dafalgan of Brufen of zo) en ben niet misselijk geweest of zo. Van het prikken van de celletjes heb ik totaal niks gevoeld en ik had er 9. Het meest pijnlijke was het prikken van het infuus voor de verdoving
Ik zou dus iedereen aanraden om voor volledige te kiezen. De anesthesist blijft ook gans de tijd bij je om verdoving bij te geven indien nodig. Ze laten je echt niet onnodig afzien, de behandeling op zich is al zwaar genoeg; 't is niet de moment om 'stoer' te willen zijn...
Spijtig dat sommigen zo'n slechte ervaring hebben terwijl het dus echt niet nodig is!
veel succes iedereen, denk aan jezelf en doe vooral waar je je zelf het beste bij voelt !!
-
enirac
- Berichten: 7
- Lid geworden op: 19 maart 2009, 12:48
Isa, Hannelore, Itteke,
Bedankt voor jullie reacties.
Ik raak er meer en meer van overtuigd dat ik bij een volgende PU best ook voor zo'n vorm van verdoving kan kiezen. Dan hoef ik me al op voorhand niet zenuwachtig te maken. Het zal me goed doen.
Ik bespreek het bij mijn volgende bezoek aan de gyneacologe.
Bedankt aan iedereen nog eens voor jullie bijdrages. Wat een uitvinding, toch, zo'n forums. Zoveel goede raad van wie er ervaring mee heeft. Dat kon ik echt wel gebruiken!
Carine
Bedankt voor jullie reacties.
Ik raak er meer en meer van overtuigd dat ik bij een volgende PU best ook voor zo'n vorm van verdoving kan kiezen. Dan hoef ik me al op voorhand niet zenuwachtig te maken. Het zal me goed doen.
Ik bespreek het bij mijn volgende bezoek aan de gyneacologe.
Bedankt aan iedereen nog eens voor jullie bijdrages. Wat een uitvinding, toch, zo'n forums. Zoveel goede raad van wie er ervaring mee heeft. Dat kon ik echt wel gebruiken!
Carine
-
Inas
- Berichten: 129
- Lid geworden op: 11 april 2009, 8:32
Ik heb gisteren mijn eerste PU gehad onder lokale verdoving en was eigenlijk helemaal niet nerveus. Het moet gewoon en ik had veel reacties gelezen van mensen die zeiden dat het meeviel dus geen probleem. Maar sorry, het was gewoon verschrikkelijk en kan heus wel wat pijn verdragen. Dit voor mijn part nooit meer onder lokale verdoving. De pijn trok helemaal niet weg na elk prikje dat accumuleerde gewoon en was uiteindelijk niet meer te houden. "Draaglijke pijn" noemen ze dat dan!!!
CONCLUSIE: SEDATIE OF ALGEMENE VERDOVING!!!
CONCLUSIE: SEDATIE OF ALGEMENE VERDOVING!!!
-
Loeki
- Berichten: 12951
- Lid geworden op: 8 mei 2008, 9:30
Het hangt echt gewoon van de gevoeligheid van je eierstokken af. Ook hoe meer ze gezwollen zijn, hoe pijnlijker. Dus het is soms gewoon erg pijnlijk, ook al ben je zo "dapper". Je hoeft je daar helemaal niet schuldig om te voelen ofzo. Je hebt het geprobeerd, dat was heel erg dapper, en volgende keer, als die er komt, kies je gewoon voor algemene verdoving. Je hoeft toch niet af te zien voor niks, das nergens goed voor.
-
Tiny
- Berichten: 301
- Lid geworden op: 20 juli 2008, 21:07
hoi Enirac,
ik heb net mijn 1ste IVF-poging achter de rug via GHB.
Op aanraden (!) van mijn fertiliteitsarts heb ik ook gekozen voor algemene verdoving. Mijn arts heeft tijdens een consultatie met mij en mijn man de verschillende mogelijkheden uitgelegd zodat ik wist waar ik voor koos. Zij adviseerde zelf de verdoving "omdat het niet nodig is deze pijn te lijden".
Ook op de dag zelf kreeg ik een goede uitleg van de anesthesist. Zij vertelde me dat ik het gevoel zou krijgen dat ik een lichte slaap was, maar dat ik onmiddellijk zou ontwaken als men mij op de schouder tikte.
Achteraf gezien heb ik weinig beleefd van de PU. Maar de pijn in mijn onderbuik nadien deed me wel beseffen dat het zonder deze verdoving geen pretje moest geweest zijn. Chapeau voor jou !
Bij mijn volgende IVF doe ik het opnieuw zo.
Als ik in jou plaats was, zou ik dit bij een volgend gesprek met je arts zeker aankaarten.
Veel succes gewenst !
Tiny
ik heb net mijn 1ste IVF-poging achter de rug via GHB.
Op aanraden (!) van mijn fertiliteitsarts heb ik ook gekozen voor algemene verdoving. Mijn arts heeft tijdens een consultatie met mij en mijn man de verschillende mogelijkheden uitgelegd zodat ik wist waar ik voor koos. Zij adviseerde zelf de verdoving "omdat het niet nodig is deze pijn te lijden".
Ook op de dag zelf kreeg ik een goede uitleg van de anesthesist. Zij vertelde me dat ik het gevoel zou krijgen dat ik een lichte slaap was, maar dat ik onmiddellijk zou ontwaken als men mij op de schouder tikte.
Achteraf gezien heb ik weinig beleefd van de PU. Maar de pijn in mijn onderbuik nadien deed me wel beseffen dat het zonder deze verdoving geen pretje moest geweest zijn. Chapeau voor jou !
Bij mijn volgende IVF doe ik het opnieuw zo.
Als ik in jou plaats was, zou ik dit bij een volgend gesprek met je arts zeker aankaarten.
Veel succes gewenst !
Tiny
-
girl
- Berichten: 217
- Lid geworden op: 10 april 2009, 18:14
Hallo!
Ik heb in 02-09 mijn eerste pick-up gehad onder volledige narcose in Jan-Palfijn,Gent. Ik was tevreden dat het zo gebeurd is.Ik had na de pick-up geen last van pijn/bloeding,gelukkig. Alleen verschillende dagen een opgeblazen buik,maar ging vanzelf voorbij. Binnenkort ga ik terug pick-up voor icsi ondergaan. Bij mijn 1te pick-up was ik zenuwachtig omdat ik niet wist hoe alles ging verlopen.
Hopelijk verloopt het bij jou ook goed...
Ik heb in 02-09 mijn eerste pick-up gehad onder volledige narcose in Jan-Palfijn,Gent. Ik was tevreden dat het zo gebeurd is.Ik had na de pick-up geen last van pijn/bloeding,gelukkig. Alleen verschillende dagen een opgeblazen buik,maar ging vanzelf voorbij. Binnenkort ga ik terug pick-up voor icsi ondergaan. Bij mijn 1te pick-up was ik zenuwachtig omdat ik niet wist hoe alles ging verlopen.
Hopelijk verloopt het bij jou ook goed...
Wie is er online
Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 1 gast