Anciens - clubje

[katrienc]

amai! ik moest ver terug naar beneden scrollen om ons groepje te vinden... En dacht dat ik kei veel moest gaan bijlezen maar zie nu dat ik de laatste was die schreef.

Tja, het is hier heel succesvol geweest he dus blijven er niet meer zo veel achterblijvers over...

Anie gaat het een beetje met je? Terug vooruitzichten? Dat vond ik zo leuk aan ivf, je verdriet gewoon verwerken door een nieuwe kans, een nieuw vooruitzicht. Bij donatie lijkt het alleen maar wachten.

Zondag gingen we normaal met zen twee een hele dag in de tuin werken en onze ramen nog eens schilderen. Toen we net na een wandeling smorgens onze honden in bad hadden gezet en terug beneden kwamen zagen we dat er een tante aan de deur had geweest, die we niet hadden gehoord met het boek van devroey, buik op kinderslot. Dat zat in de brievenbus met erin geschreven hoe vaak ze aan ons denken en zo. Zo lief dat die oude tantetjes even hard mee hopen en afwachten... Jammer dat we de bel niet gehoord hadden. Diezelfde tante had me vorige keer dat adres van die abdij gegeven en opeens keken we naar elkaar en zeiden we, we vertrekken!

Aan de abdij aangekomen was het daar heel rustig, we moesten drie keer bellen als je voor de stoel kwam en toen kwam er een klein nonnetje open doen. Ze begroette ons heel hartelijk en toonde ons dan de originele kloosterstoel van st lutgardis van 1200. Een heel oud afgesleten ding maar het had zo een aantrekkingskracht niet normaal!

Ze zei dat ik erop moest gaan zitten, mijn man voor me en dan moesten we in onze eigen woorden bidden tot st lutgardis en we mochten best wat aandringen zei ze, we moesten niet te lief zijn...

Ze ging even weg en zei als je denkt dat je klaar bent dan kom je maar naar buiten. Op die stoel overviel me ineens al ons verdriet. We hebben zo hard gehuild, het leek wel of ik niet alleen mijn verdriet voelde want zo erg had ik het precies nog nooit gevoeld, met daarna echt een warm gevoel. Raar maar het deed ons echt heel veel en we geloofden ook wel dat er iets is, was. Heel byzonder!

Ze gaf ons nog een kaars en een gebedje mee om ons te sterken thuis. Op den duur probeer je alles, en jullie zijn ook de enige die dit begrijpen denk ik en niet denken, die is aan het zot worden. En we waren niet de enige daar hoor! voor ons kwam er een koppel buiten, toen we buiten gingen zaten er twee koppels te wachten en toen we terug de abdij buiten wandelden kwam er nog een koppel aan. Als iets al zo lang stand houdt, moet er toch iets zijn he niet?

We zien wel. Maar ondertussen blijven we bidden en hopen... en wachten...

[lyse]

Maar ondertussen blijven we bidden en hopen... en wachten...

En wij met jou, ook al ben ik hier al lang weg, ik kan jullie niet vergeten zolang jullie niet allemaal een babytje hebben om te koesteren... Wat een mooi hartverwarmend verhaal, hoop doet leven, lieve Katrien!

[ringling]

Katrien, ik blijf met jullie mee hopen, bidden, wachten...
wat moet dat wachten moeilijk zijn met die donatie... alleen maar respect voor jullie kracht!

Liefs, 'Ringling'

[*nat*]

Katrien, ik krijg gelijk traantjes als ik je berichtje lees. Ik hoop zo voor je dat je droom mag uitkomen en dat jij ook eindelijk mag afzwaaien uit dit clubje...

[roisin]

Je hebt nog steeds je supporters e Katrien. Hopelijk moet je niet te lang meer wachten.

[anie]

Katrien, de tranen schieten me in de ogen van jouw berichtje. Ik hoop zo hard dat jullie wens snel in vervulling gaat gaan. Ik denk dikwijls aan jullie.
Ik begrijp jullie idee om naar de abdij te gaan. Op de duur doe je alles. Wij zijn totaal geen gelovige familie maar ik vraag aan mijn moeke en schoonmama toch elke keer een vruchbaarheidskaars van Lourde aan te steken, gewoon... Ik denk dat ik ook in tranen zou uitbarsten. Op sommige momenten wordt het ineens te veel, meestal zo'n onverwachte momenten. Ik heb dat dikwijls met nieuwjaar.
In ieder geval een hele dikke knuffel voor jullie beide, zo'n schatten van mensen.

Ik heb maandag een cryo terug gekregen. Het was in een stadium dat ze de cellen even niet meer konden zien, kon er niet goed aan uit. Heb er een fotootje van meegekregen. Direct naar ons mama gestuurd met als tekstje: "Helemaal de papa hé." Ons mama stuurde terug: "Ja, hetzelfde schattige neusje." Ja dat zijn zo de leuke momenten aan dit alles. Maar dan terug met de voetjes op de grond... Ergens wil ik wel geloven maar blijf me toch afvragen waarom het met die andere 7 toppertjes niet wilde lukken. En de vraag zoals velen zich al hebben gesteld: gaat het ooit lukken? Ik word wel elke keer rustiger, een beetje nonchalant aan het worden ook.

En inderdaad Katrien, ik kan elke mislukte poging verwerken door een nieuwe. Dat moet het hardste voor jullie zijn, dat wachten en wachten... Ik kan het niet inbeelden hoe zwaar dat moet zijn.

4de poging is terug in Jette voor ons. Middelheim was goed voor een beetje rust kwestie van tijdsgebrek en verwerking met ons mama, maar Jette heeft toch een toplabo
Gesprek gehad met dr Blockeel die het echt erg voor ons vond. Hij zat daar echt zo van "Allé mevrouw, waaaaaarom lukt dat nu niet bij jullie? Waarom wilt dat nu niet lukken??? Hoe komt dat nu toch??" Dus binnen 5 weken stoppen ze nog die twee laatste cryo's in mij en twee weken later kan ik beginnen spuiten met menopur en orgalutran dus dan zijn we aan het pickuppen half december.

Katrien, ik heb jullie hele verhaal al eens gelezen, maar hoeveel terugplaatsingen heb jij in totaal gehad?

en ik blijf in jullie geloven! Er komt een dag...

[katrienc]

hey meiden,

wat doet het goed om te zien dat jullie nog wel hier komen meelezen en supporteren!

anie, ik heb nog nooit cryo's gehad maar ik denk dat het wil zeggen dat je een blastocyst hebt, een embryootje met zoveel cellen dat ze ze niet meer kunnen tellen. Dus dat is een goed teken he! Ik hoop dat het voor je lukt. Zou zo mooi zijn voor jullie en ook voor je mama en familie...

Ik heb van de 12 pogingen maar 2 tp's met eicelletjes van mezelf gehad en 2 met donoreicellen. In totaal 6 embrootjes. En dat is soms het probleem. Als ik aan decleer vraag om iets extra te doen voor de innestelling te bevorderen dan zegt hij, net zoals ze in jette zeiden want die eerste twee tp's zijn nog van edegem, ja maar je hebt nog niet veel tp's gehad dus er zijn geen problemen he met je bms en zo.


mijn eigen eicellen waren nooit rijp, of raakten niet bevrucht of deden een eisprong tijdens de pu.

knuffels aan iedereen!

ringling, hoever ben jij ondertussen met je zwangerschap? Ik kan gaan rekenen want je had samen tp met mij in jette he maar heb dat hoofdstuk precies verbannen...

[anie]

Katrien: raar dat ze jou dan niets willen bijgeven... Het zijn dan al zo'n dierbare embryootjes.
Soms denk ik dat ze wat méér zouden moeten doen.


Hier is een beetje leve de kunstmatige cyclus zonder pregnyl... Geen pijnlijke borsten, geen krampen, rugpijn en weet ik allemaal wat. Gewoon afwachten op de bn. In de toekomst mogen ze zo'n kunstmatige cyclussen meer toepassen op mij.

[anie]

Rozie en Betty: hoe gaat het met jullie? Lang geleden niets gehoord...

Hier alles rustig. Ik voel niets omdat ik geen pregnyl heb gekregen. Ik zit dus maar wat in mijn (.)(.) te nijpen en te hopen dat ze toch wat beginnen pijn te doen door een eventuele innesteling ofzoiets Uiteindelijk begonnen ze wat pijn te doen maar denk dat het eerder door het vele nijpen was

Afwachten dus...

[ringling]

Katrien: hier intussen al 33 weken... en hoe lang het ook al geleden is dat we samen in Jette lagen... toch lijkt het nog allemaal zo dichtbij... de angst en onzekerheid, de wanhoop... en de hoop...
Het komt steeds dichterbij. En toch voelt het soms nog zo onwezenlijk. Ook al weet ik dat dit echt is, toch denk ik dat het pas echt zal doordringen al dat kleine wezentje er eindelijk is. Mn vriend en ikzelf vermoeden dat pas dan alle emoties zullen loskomen. Want zorgen blijven er steeds (zal alles in orde zijn?).
Ik wens jullie dit allemaal zo hard toe!!! Ik blijf trouwe supporter!
Ringling x

[anie]

Inderdaad ringling, de wanhoop, de hoop het ligt heel dichtbij. Veel succes met de bevalling binnen enkele weken. En inderdaad zorgen zullen er altijd zijn, binnen enkele weken, binnen enkele maanden en binnen enkele jaren,... Waarom willen wij eigenlijk een kindje?? Doe dat goed ringling en geniet!

Hier morgen bn, zondag uitslag, ben benieuwd,...

Ondertussen lig ik ziek op de zetel, helemaal uitgedroogd, superzere keel, maar van misselijkheid of symptomen geen sprake. Ik weet het, ik moet er niet op roepen

Hoe gaat het ondertussen met Noa? Lang geleden precies...

Rozie en betty er al terug??

[Noa09]

Hoi anie,

Ik volg nog zijdelings mee hoor maar k voel me niet zo lekker momenteel (constant brandend maagzuur en zwaar oververmoeid maar verder alles ok hoor).

Lees dus net op tijd dat het morgen tijd is om voor je te duimen! Veel succes he!

Ringling jij bent al iets verder dan mij, k ben 29 weken nu en begin 'm een beetje te knijpen bij momenten De ongerustheid blijft...

Katrien, je knuf heeft geholpen hoor, k heb nog een leuke avond gehad ondanks de mindere dag.

Veel succes voor iedereen, niet opgeven he, jullie supporters blijven op de achtergrond meeduimen!

Noa09

[anie]

Oei Noa toch... Het zal goed zijn dat hij er is hopelijk verdwijnen dan de symptomen. Want zo is het ook maar niets.

Bedankt om mee te supporteren, helaas vanavond bruinverlies en migraine uitgebroken,... We weten dus helaas hoe laat het is.

Binnen drie weken 7de tp van nummer 9 en 10. We kijken weeral vooruit!

[Noa09]

Nee he anie... niet wéér...
Vind niet de juiste woorden nu... it sucks!!

Noa09

[anie]

Dankje lieve Noa! This weer effe balen...

Ik krijg er elke keer wel een beter gevoel bij maar wanneer gaat het nu eens lukken? We zullen moeten blijven volhouden. Ben wel blij dat er nog cryo's zijn. Alhoewel dat de pickup in december weer superslecht valt voor ons. Ons mamske haar operatie is 6 december en rond die datum gaan ze wss pickuppen. Hopelijk toch wat dagen later dat ik er kan zijn voor haar...

Nu naar het ziekenhuis voor bn.

Aan iedereen een fijn weekend gewenst!