Net zwanger geweest en al terug zwanger willen zijn
-
Fien83
- Berichten: 1627
- Lid geworden op: 3 september 2009, 12:01
Geef jezelf toch tijd Evy... Ik wilde ook heel graag snel zwanger worden na de geboorte van onze dochter, maar ik wist rationeel gezien dat het beter was om mijn lichaam terug op plooi te laten komen en om gewoon quality time te spenderen met ons langverwachte wonder. En nu, nu ze 15 maanden is, blijf ik twijfelen of ik er allemaal nog eens door wil gaan. We hebben het zo goed met ons drietjes en ik ben bang voor het effect dat de hele MMM zal hebben op onze dochter.
En na drie rondes het al beu zijn... Je moet niet verwachten dat je plots hypervruchtbaar bent ook niet hé... En 't is ook niet omdat uw ouders/grootouders heel vruchtbaar waren dat jullie dat ook zijn hé. 't Is altijd een samenspel van twee partijen. Ik zou volgens ons CRG zwanger kunnen worden van een andere man en mijn man zou een erg vruchtbare vrouw ook zwanger kunnen maken ondanks de vastgestelde problemen die we hebben. Ik snap dat het frustrerend is, maar ik heb altijd het gevoel dat je zelfs niet geniet van je zoontje en gewoon maar verder en meer wil.
En na drie rondes het al beu zijn... Je moet niet verwachten dat je plots hypervruchtbaar bent ook niet hé... En 't is ook niet omdat uw ouders/grootouders heel vruchtbaar waren dat jullie dat ook zijn hé. 't Is altijd een samenspel van twee partijen. Ik zou volgens ons CRG zwanger kunnen worden van een andere man en mijn man zou een erg vruchtbare vrouw ook zwanger kunnen maken ondanks de vastgestelde problemen die we hebben. Ik snap dat het frustrerend is, maar ik heb altijd het gevoel dat je zelfs niet geniet van je zoontje en gewoon maar verder en meer wil.
-
Kruimel
- Berichten: 500
- Lid geworden op: 14 mei 2010, 22:53
Toch hoop ik, zowel voor de vrouwen als voor de kindertjes, dat daar iets meer dan 3 maanden tussen zat steeds. Ook omdat flesvoeding toen niet gewoon was.Evy_ schreef:Mijn oma heeft 12 kinderen op de wereld gezet en de oma van mijn man 14 (voor ons allebei de moeder van ons vader)!
Dat was daar aan de lopende band ook, en tzal wel geen kwaad gekund hebben voor hun gezondheid want ze zijn beiden tegen de 90...
En ik en mijne man zo sukkelen, raar vind ik dat.
Maar dan nog, feit is dat je lijf echt heeft gepresteerd en dat er niet voor niets 9 maanden op, 9 maanden af wordt gezegd. En ja, o.a. de katholieke kerk predikte wat anders, maar dat was en is niet fysiek niet gezond voor een vrouw.
Maar weet je, ik heb niet het idee dat er iets aankomt van wat ik tegen je zeg... Dus dan maar iets wat misschien wel aankomt: hè, wat naar dat je nog niet zwanger bent, ik hoop dat het snel lukt.
-
Ster_
- DVO Lid

- Berichten: 2946
- Lid geworden op: 18 juli 2011, 10:53
Ik ben blij te lezen dat ik niet alleen ben met deze gevoelens. Ik ben bevallen op 25 september en zielsgelukkig met ons lang langverwachte tweede zoontje. Maar tegelijk mis ik ook al mijn zwangerschap en de bevalling en ziekenhuistijd, het is zo een speciale periode. Ik ben dus nu ook al aan het dromen van een derde kindje in de toekomst (nu wil ik eerst genieten van ons prinske). Alleen mijn vriend ziet dit (nog) niet zitten.
Wat doen/deden jullie om deze gevoelens van heimwee en verlangen een beetje de kop in te drukken? Want ik kan er met momenten echt tranen voor laten.
Twee jaar lang zo hard verlangd naar een zwangerschap en bevalling, zo vaak voorgesteld hoe het zou zijn. En nu is het al voorbij, veel te snel...
Wat doen/deden jullie om deze gevoelens van heimwee en verlangen een beetje de kop in te drukken? Want ik kan er met momenten echt tranen voor laten.
Twee jaar lang zo hard verlangd naar een zwangerschap en bevalling, zo vaak voorgesteld hoe het zou zijn. En nu is het al voorbij, veel te snel...
-
mindyke
- Berichten: 3760
- Lid geworden op: 21 maart 2010, 12:44
ster, die gevoelens ken ik ook wel hoor. dat zwanger zijn was zoo zalig, ik mistte dat ook enorm. hoeik er met omging? euh geen idee gewoon geconcentreerd op wat ik heb menkleine man. En ingeprent dat er zowieso nog een kans moet komen dat ik het allemaal nog eens meemaak.
De kracht van positief denken....
De kracht van positief denken....
-
Sterretje
- Berichten: 12336
- Lid geworden op: 18 december 2007, 15:11
Hey Ster,
dat is idd zooooo herkenbaar.
ik had een vrij mooie 1e zwangerschap en dolgelukkig dat ons meisje er eindelijk was (ondanks complicaties na de bevalling). ik genoot enorm van de kraamtijd. het stond vast dat er een 2e kwam (mocht komen), dus de drank om meteen terug zwanger te zijn was niet zo groot, al was de hoop op een spontane zwangerschap er wel (ongegrond)
we gingen na 9 maand in de MMM, toen vond ik zelf ook dat mijn lichaam het wel weer aankon... wonder boven wonder meteen zwanger, alweer met complicaties... gelukkig wel een gelukkige 9 maanden en een droombevalling!
twee prachtige kindjes had ik maar al meteen had ik een enorme drang naar een 3e wondertje.
ik denk dat het door 2 redenen kwam
- roze wolk: postnatale hormonen, mooie kraamtijd, gezonde kindjes, alles in 'harmonie'
- gezien de MMM, de complicaties en de hoop op een spontaan wondertje...
Het verlangen was/ is zo intens dat ik er vaak over droom, heel realistische dromen, het niet kunnen afscheid nemen van te kleine kleertjes, babyspullen, jaloers zijn op zwangere buiken, noem maar op.
hoe ik die gevoelens onder controle hou: genieten van mijn twee schatjes, luisteren naar mijn lichaam, en er veel over praten met mijn man, en vooral : realistisch zijn.
kan mijn lichaam (nu al) een 3e zwangerschap aan?
kan mijn gezin een 3e kindje aan?
manlief werkt heel veel, heeft daarbij nog hobby's,. zelf al weinig tijd voor mezelf, al schuldgevoelens nu naar de kindjes toe, financieel, ....
conclusie: een 3e kindje is gewenst - maar nu nog niet
dat geeft me voorlopig de rust die ik nodig heb. het verstand overheerst nog boven de hormonen
dus ja, het is enorm herkenbaar maar ik kan het nu toch wel al een plaatsje geven...
dat is idd zooooo herkenbaar.
ik had een vrij mooie 1e zwangerschap en dolgelukkig dat ons meisje er eindelijk was (ondanks complicaties na de bevalling). ik genoot enorm van de kraamtijd. het stond vast dat er een 2e kwam (mocht komen), dus de drank om meteen terug zwanger te zijn was niet zo groot, al was de hoop op een spontane zwangerschap er wel (ongegrond)
we gingen na 9 maand in de MMM, toen vond ik zelf ook dat mijn lichaam het wel weer aankon... wonder boven wonder meteen zwanger, alweer met complicaties... gelukkig wel een gelukkige 9 maanden en een droombevalling!
twee prachtige kindjes had ik maar al meteen had ik een enorme drang naar een 3e wondertje.
ik denk dat het door 2 redenen kwam
- roze wolk: postnatale hormonen, mooie kraamtijd, gezonde kindjes, alles in 'harmonie'
- gezien de MMM, de complicaties en de hoop op een spontaan wondertje...
Het verlangen was/ is zo intens dat ik er vaak over droom, heel realistische dromen, het niet kunnen afscheid nemen van te kleine kleertjes, babyspullen, jaloers zijn op zwangere buiken, noem maar op.
hoe ik die gevoelens onder controle hou: genieten van mijn twee schatjes, luisteren naar mijn lichaam, en er veel over praten met mijn man, en vooral : realistisch zijn.
kan mijn lichaam (nu al) een 3e zwangerschap aan?
kan mijn gezin een 3e kindje aan?
manlief werkt heel veel, heeft daarbij nog hobby's,. zelf al weinig tijd voor mezelf, al schuldgevoelens nu naar de kindjes toe, financieel, ....
conclusie: een 3e kindje is gewenst - maar nu nog niet
dat geeft me voorlopig de rust die ik nodig heb. het verstand overheerst nog boven de hormonen
dus ja, het is enorm herkenbaar maar ik kan het nu toch wel al een plaatsje geven...
-
juf2
- Berichten: 568
- Lid geworden op: 7 november 2009, 20:12
Tussen mijn tweede en derde (mirakel
) kindje is er maar een dikke dertien maanden. En ideaal is het niet hoor. Het is zwaar, zowel tijdens de zwangerschap als nadien!
Ze heeft veel liefde voor haar broertje maar de jaloerse gevoelens komen er nu ook door! Hij krijgt kusjes maar dikwijls is ze wat te wild, niet altijd express maar soms toch al wat meer gemeend!
En als je zo als ik een KS gehad hebt mag je uw andere kindjes niet oppakken, en probeer dat maar eens uit te leggen aan een dertien maandertje!
Ik wou effe mijn ervaring delen.
Maar ben wel super gelukkig met mijn drie schatjes!
Ze heeft veel liefde voor haar broertje maar de jaloerse gevoelens komen er nu ook door! Hij krijgt kusjes maar dikwijls is ze wat te wild, niet altijd express maar soms toch al wat meer gemeend!
En als je zo als ik een KS gehad hebt mag je uw andere kindjes niet oppakken, en probeer dat maar eens uit te leggen aan een dertien maandertje!
Ik wou effe mijn ervaring delen.
Maar ben wel super gelukkig met mijn drie schatjes!
-
Noa
- Berichten: 1820
- Lid geworden op: 1 september 2008, 10:44
Sterretje, ik heb hetzelfde gevoel als jou. Alleen denk ik dat er hier nooit een derde kindje zal komen. Ik heb het moeilijk om het hoofdstuk af te sluiten, maar dat komt door de immens lange weg van de mmm denk ik. Jaren gefocust op het zwanger willen worden en nu moet die focus voorgoed wegvallen, vraagt tijd denk ik. Hier moet ik rationeel denken. Een derde kindje zou ook welkom zijn binnen 3 jaar ofzo, maar ik denk dat het dan ook tijd wordt voor mij om weer wat aan mezelf te denken. Mijn ventje is zo vaak weg, ik sta er altijd alleen voor met de kindjes. Ben supergelukkig, ik zeg het elke dag, maar ben ook zoooo ongelooflijk moe. Werken, huishouden, 2 kleintjes, vaak alleen in het weekend... Me-time is er bitterweinig. Het lijkt me gewoon heerlijk om met mijn gezin te kunnen citytrippen, om in het weekend als ik alleen ben gewoon tegen de kinderen te kunnen zeggen: "hup in de auto, we gaan naar... (zonder buggy's, flesjes, pampers), met mijn ventje eens uit eten te kunnen gaan en een oppas te vragen (kan nu ook, alleen maak ik me nog teveel zorgen om ons kleintje, ik vertrouw die enkel nog toe aan de oma en de opvang
). Hihi, zo, da's mijn manier om mijn drang naar nakomelingen wat te temperen!
-
nogeenkeer
- Berichten: 1443
- Lid geworden op: 6 juli 2011, 11:49
-
Emmake
- Berichten: 442
- Lid geworden op: 4 december 2009, 12:02
Ook hier zeer enthousiast aan een 2e begonnen na 9 maanden en in (enorme) tegenstelling tot de eerste keer, meteen zwanger.
Er zit dus 18 maanden tussen de twee kleintjes, en het is inderdaad bijzonder zwaar.
Maar toch.... die drang blijft bij mij, zelfs nu
Helaas had ik een placenta accreta en raden ze me een 3e echt af.
Op dit moment heb ik mijn handen vol, maar zelfs tegen beter weten in, denk ik dat het ooit nog wel weer zal kriebelen.
Het gevoel van 'mijn laatste', vind ik zeer moeilijk.
Er zit dus 18 maanden tussen de twee kleintjes, en het is inderdaad bijzonder zwaar.
Maar toch.... die drang blijft bij mij, zelfs nu
Helaas had ik een placenta accreta en raden ze me een 3e echt af.
Op dit moment heb ik mijn handen vol, maar zelfs tegen beter weten in, denk ik dat het ooit nog wel weer zal kriebelen.
Het gevoel van 'mijn laatste', vind ik zeer moeilijk.
-
Elke2
- Berichten: 409
- Lid geworden op: 11 juli 2010, 21:46
Hier hetzelfde hoor.. 2 kindjes kort na elkaar (17 maanden tussen) Na de geboorte van ons 2de kindje had ik het gevoel van 'nu zijn we compleet' maar de laatste tijd begint het toch terug te kriebelen en denk ik meer en meer aan een 3de kindje..
Ik vind het echt een heel moeilijke beslissing om te nemen. Rationeel gezien is het best om het bij 2 kindjes te houden denk ik maar mijn gevoel zegt iets anders
Ik vind het echt een heel moeilijke beslissing om te nemen. Rationeel gezien is het best om het bij 2 kindjes te houden denk ik maar mijn gevoel zegt iets anders
-
Evy_
- Berichten: 734
- Lid geworden op: 26 april 2011, 20:55
Leuk om te lezen dat er nog vrouwen zijn met die gevoelens en dat ik dan toch niet alleen bent
!$
Weet je waar ik vooral 'zot' van word, dat ik niet weet wat er bij ons aan de hand is. De meeste onder jullie weten wel ongeveer de reden waarom het niet of zeer moeilijk spontaan kan lukken om zwanger te worden. Dan is dat nog moeilijk, maar om te horen dat alles perfect normaal is (zowel bij mij als mijn man), maar dan toch niet zwanger te worden op de spontane manier en met ivf dan ook nog meerdere beurten nodig te hebben gehad dat valt gewoon niet te vatten.
Ik wil weten wat er aan de hand is en hoeveel kans wij hebben om spontaan zwanger te worden ! Is het wel de moeite om op de natuurlijke manier te proberen ? Niemand die het mij kan zeggen!
Ik vind dat mijn gyn dat toch ook moet beseffen hoe moeilijk dat is. Zijn er nog onderzoeken die kunnen gedaan worden die we misschien over het hoofd hebben gezien ?
Weet je waar ik vooral 'zot' van word, dat ik niet weet wat er bij ons aan de hand is. De meeste onder jullie weten wel ongeveer de reden waarom het niet of zeer moeilijk spontaan kan lukken om zwanger te worden. Dan is dat nog moeilijk, maar om te horen dat alles perfect normaal is (zowel bij mij als mijn man), maar dan toch niet zwanger te worden op de spontane manier en met ivf dan ook nog meerdere beurten nodig te hebben gehad dat valt gewoon niet te vatten.
Ik wil weten wat er aan de hand is en hoeveel kans wij hebben om spontaan zwanger te worden ! Is het wel de moeite om op de natuurlijke manier te proberen ? Niemand die het mij kan zeggen!
Ik vind dat mijn gyn dat toch ook moet beseffen hoe moeilijk dat is. Zijn er nog onderzoeken die kunnen gedaan worden die we misschien over het hoofd hebben gezien ?
-
Evy_
- Berichten: 734
- Lid geworden op: 26 april 2011, 20:55
En dan bij mijn nacontrole adviseerde mijn gyn om toch minstens een halfjaar af te wachten alvorens terug ivf te doen, omdat ik nu 'misschien' gewoon zal zwanger worden. En dan zei ze erbij dat ik er niet teveel mag mee bezig zijn, want dat je er toch niets kan aan doen. Zij heeft gemakkelijk praten, ze heeft mij wel valse hoop op die manier en ik ben zo iemand die dat allemaal gelooft hé.
Ster_, lang geleden, proficiat met de geboorte van je zoontje !! Hoe is de bevalling verlopen ?
Ster_, lang geleden, proficiat met de geboorte van je zoontje !! Hoe is de bevalling verlopen ?
-
Sterretje
- Berichten: 12336
- Lid geworden op: 18 december 2007, 15:11
ik kan me ook niet verzoenen met het idee nooit meer zwanger te zijn, raar hé...
en rationeel gezien hebben wij het zoooooo goed met twee kindjes, kunnen bijna alles doen wat we willen, een 3e kindje erbij zal veel verschil uitmaken in veel dingen. en dan begint die twijfel weer hé.
en toch, die groeiende buik, dat levende wezentje voelen stampen, ... 'k romantiseer het vast weer veel te veel
en rationeel gezien hebben wij het zoooooo goed met twee kindjes, kunnen bijna alles doen wat we willen, een 3e kindje erbij zal veel verschil uitmaken in veel dingen. en dan begint die twijfel weer hé.
en toch, die groeiende buik, dat levende wezentje voelen stampen, ... 'k romantiseer het vast weer veel te veel
-
Evy_
- Berichten: 734
- Lid geworden op: 26 april 2011, 20:55
-
mindyke
- Berichten: 3760
- Lid geworden op: 21 maart 2010, 12:44
hmm ik vidn toch wel dat je rationeel moet denken hoor. Je moet ze tenslotte wel opvoeden he.
Op voorhand afwegen of je de dingen kan laten of niet.
Ik zou er ook graag 3willen, maar dat betekent verhuizen en echt wel meer centjes die moeten binnenkomen.
Dus, of we moeten de lotto winnen, zal het bij 2 blijven. (want dat 2de moeter komen
)
Op voorhand afwegen of je de dingen kan laten of niet.
Ik zou er ook graag 3willen, maar dat betekent verhuizen en echt wel meer centjes die moeten binnenkomen.
Dus, of we moeten de lotto winnen, zal het bij 2 blijven. (want dat 2de moeter komen
Wie is er online
Gebruikers op dit forum: Google [Bot] en 1 gast