Net zwanger geweest en al terug zwanger willen zijn

[Evy_]

Grootgevaarke, proficiat ook met de geboorte van jou dochtertje, heel mooie naam trouwens (gelezen in ander topic)!

[grootgevaarke]

Op het forum van zappybaby kom ik toch niet meer hoor, daar is de helft zwanger na 1 of 2 rondes, niet dat ik die mensen dat niet gun maar daar voel je je echt 'abnormaal'

ik denk dat daar veel over gelogen wordt ook...


En bedankt voor de gelukwensen

[Repelsteeltje]

En dan wat die drang naar immer zwanger zouden willen zijn betreft: is het niet normaal dat we die gelukzalige periode van zwangerschap en kraamtijd zo lang mogelijk willen vasthouden. Het is het mooiste wat er is, NATUURLIJK willen we dat allemaal opnieuw beleven.

Die NATUURLIJK van GG is ook letterlijke te nemen. De natuur maakt gewoon dat zwanger zijn zalig voelt. Wij mensen zijn net als de dieren geprogrammeerd om ons voor te planten. En voor de natuur is voortplanten niet 1 of 2

Evy_ jij spreekt van er 3 rondes opzitten hebben en je zoontje is er amper 16 weken! Hoeveel denk je dat die eerste cyclussen waard waren?! Zelfs al geef je geen BV, je hele hormonenhuishouden was toen zeker nog niet gereset

[NatSar]

Het is inderdaad een zalige tijd hé. Het zwanger zijn, het uitkijken naar... Vaak had ik het moeilijk omdat er inderdaad niks meer is om naar uit te kijken na de bevalling. De gynbezoekjes waren op het eind van mijn zwangerschap zo normaal dat de auto als vanzelf naar daar reed Mijn zoontje is bijna 2 en dat is voor veel mensen dé ideale leeftijd om opnieuw te bevallen. Maar eerlijk gezegd ben ik blij dat ik niet naar mijn omgeving heb gekeken en heb gewacht tot ik (wij) er klaar voor was om opnieuw in de MMM te vertoeven...

Ik denk ook dat je je er beter niet op kan focussen. In december ga je opnieuw van start, schreef je. December is amper 2 maandjes wachten nog... Misschien moet je dan nu extra genieten van je zoontje. Hem even alle aandacht geven want eens je opnieuw in het traject zit, is het af en toe van hier naar daar rennen.

[Evy_]

NatStar,

In december heb ik een afspraak met mijn gyn om eventueel in januari ofwel in februari terug ivf te doen (afhankelijk van mijn werk). Ik ga nog eens een opleiding hebben van ongeveer 3 weken voor mijn werk, en probleem is dat ik nu nog geen idee heb wanneer die opleiding zal zijn. Kan zelfs ook nog na februari zijn. Dan kan ik onmogelijk ivf doen, want dat kan in Brussel doorgaan en ik zou nooit op consultatie kunnen gaan want dat is altijd 's morgens.

Iemand een idee of je een ivf poging op een welbepaalde datum kan laten beginnen? Dus niet als je ms beginnen maar gewoon wanneer het je uitkomt ? Kan je dan geen suprefact spuiten of gewoon de pil nemen om je cyclus even stil te leggen tot de dag dat je wil starten ?

[Evy_]

Repelsteeltje,

Geen idee hoeveel die 3 cyclussen waard waren, maar ik denk toch dat de laatste 2 normaal waren want ik ik ben terug regelmatig (ongeveer 28 dagen) en ik had in die 2 laatste ook een positieve ovulatietest rond dag 14.

[NatSar]

Ik denk niet dat je zomaar kan starten wanneer het je uitkomt. Net zoals je geen terugplaatsing of pick up kan hebben op een dag dat het je uitkomt...
Maar als je daar mee zit, kan je dat best eens vragen in december hé!

[liezeke]

Ahhhhhhhh,

Ik vond zwanger zijn he-le-maal niet aangenaam. Heb bijna een hele zwsch met een dik vet angstmonster gezeten. NIET zalig.

Als het makkelijk kon zou ik zelfs een draagmoeder overwegen...

Maja, ik ben niet Natuurlijk genoeg, denk ik...

liesje

[fee]

ik heb ook allesbehalve een gemakkelijk zwangerschap gehad, en het angstmonster was ook gans de tijd aanwezig, maar toch vond ik het een zalige periode en vond het jammer dat het al op 30 weken eindigde.
Waarschijnlijk komt hier geen tweede zwangerschap meer aangezien er 2 hummeltjes in hun park liggen

[NatSar]

Tja, het angstmonster was ik eigenlijk al vergeten Ik ben eigenlijk ook geen moment gerust geweest en altijd was er wel de gedachte "dit kan niet goed blijven gaan" En ik heb dan nog niet eens een zware MMM koffer zoals anderen hier wel hebben...

[Mandy]

Evy_: Hoe had je die opleiding dan gepland als je direct zwanger was? Dan was je tegen die tijd uitgerekend.
Misschien is er een mogelijkheid om langer de pil te nemen, maar dan kun je misschien beter een ronde wachten.

Ik mis het zwanger zijn en het babygefriemel ook enorm! Zou t zo weer terug mee willen maken. Maar manlief is hier absoluut nog niet klaar voor. Hoe dan ook, hij wil gewoon niet. Misschien over een jaar of 2 zegt hij. Ik ben hier zo boos over geweest. Maar goed hij voelt het gewoon zo. En mijn relatie is mij liever dan deze grote droom/wens.

Ook ik zou echt wel relativeren ipv alleen op emotioneel vlak kijken. T wil niet zeggen dat grote gezinnen minder gelukkig zouden zijn, maar ik hou echt wel van qualiteit van leven. Als ik iets leuks zie, dan koop ik het. Ik denk niet dat gezinnen van vroeger te vergelijke zijn met t leven van nu. Als je bekijk wat alles tegenwoordig kost. En t ziet er niet naar uit dat dit gaat beteren in de toekomst. Ieder moet dit voor zich weten natuurlijk, maar ik moet er niet aan denken dat ik mijn zoontje een (school)uitje of iets dergelijks moet ontzeggen vanwege t geld. Van zijn verdriet zou ik kapot gaan.

Ik wil hier niemand mee kwetsen, maar dit is hoe ik t bekijk. Ik wil grote gezinnen ook zeker niet afvallen. Want ieder stelt zijn eigen eisen.

En ja stiekum hoop ik ook wel volgende maand zwanger te zijn, maar helaas t wordt nog een hele tijd jaloers zijn en stilletjes hopen dat t korter dan 2 jaar zal duren!

[Bjorn en Kim]

Liezeke ik sluit me volledig aan, waar lopen die draagmoeders rond

Evy_ zwangerschappen zijn nu eenmaal moeilijk te plannen met IVF of zonder IVF. Laat het 'inplannen' in je leven wat los. we moeten tijdens de behandelingen al genoeg plannen.

Wij gingen voor tp in december, gynae sprak van november en dus gaan we ervoor. Als het tegen dan nog kan en tot mijn grote schrik niet uitgesteld moet worden...(rare complicatie op ander topic te lezen)

[*nat*]

Liezeke, ik vond zwanger zijn eigenlijk ook niet echt / echt niet leuk hoor. En ik heb bijlange jouw rugzakje niet. Dat oermoedergevoel heb ik pas hééééél recent stilaan af en toe voelen opkomen.

Maar ik betrap mezelf er wel op dat ik het nu toch wel mis en niet zo heel erg stiekem droom van een tweede, ook al had ik na 6 verse pogingen echt wel genoeg van de mmm...

Maar ik denk inderdaad dat wij geprogrammeerd zijn om veel en snel te vergeten, anders was de mensheid al lang uitgestorven...

[Ster_]

Liezeke, ook ik ben héél mijn zwangerschap, tot de allerlaatste moment (heb de nacht dat ik werd ingeleid aan de vroedman gevraagd om een monitor te doen omdat ik zoontje niet voelde) heeeeel bang geweest. Zo bang dat mijn man mijn zwangerschap echt niet leuk vond, hoewel hij er zo naar had uitgekeken. Misschien heb ik mezelf zo de das omgedaan dat hij niet meer wil, maar dit terzijde. Maar ondanks die vreselijke angst en de opluchting dat ik eindelijk mocht gaan bevallen, mis ik het nu allemaal zo hard. Ik ween er dagelijks om. Ik ben boos op mezelf dat ik niet meer heb genoten. Ik mis het gedraai en gefriemel in mijn buik en ik mis het uitkijken naar die bevalling, het binnengaan in de kliniek en dat pasgeboren hoopje kind op mijn buik.

Mandy, ook hier een man die niet meer mee wil voorlopig. Ik geef het ook tijd, maar ben tegelijk heel bang dat het een definitieve neen gaat blijven. Ik wil echt ooit een derde, want heb nu het gevoel dat ik nog zoooooveel liefde over heb voor nog een kindje en dat mijn gezinnetje toch nog niet helemaal compleet is. Ik kan ook bvb mijn toiletzak van het ziekenhuis niet uitpakken, kan niet wegblijven van dvo (moeilijker zelfs dan tijdens zwschap), omdat het dan in mijn ogen zo afgesloten is, en dat kan ik nog niet. Bij mijn eerste had ik dat allemaal niet, omdat ik toen heel erg zeker was dat er een tweede zou komen, en dan wist ik dat ik het nog allemaal eens ging mogen meemaken, terwijl dit nu een groot vraagteken is.

[jette]

Ik kan mij hier ook volledig in terug vinden.
Ik kan het hoofdstuk ook zeker nog niet afsluiten.
Eerst na al die moeilijke jaren had ik zoiets zal heel blij zijn als er 1tje komt en nu dat ons zoontje 6 maanden is wil ik toch wel een 2.
Ben zoooo bang geweest maar vond het zwanger zijn super ondanks de schrik en al de kwaaltjes.

Dat is het nu ook juist mis de buik en de bewegingen enorm en ja wa kan je daar nu aan veranderen hé.
Ben ook nog zooo emotioneel, amai zeg.
Dus wil het allemaal ook nog eens meemaken maar persoonlijk zie ik heel de mmm periodes ni meer zitten.
Het is ook zo moeilijk te combineren met het werk, doordat je constant naar brussel mt rijden.
En ook gewoon voor mijn eigen lichaam.
We hebben nog 1 kans om de 2 laatste cryo's te laten terug plaatsen.
Ik hoop dus ook echt dat de natuur het ons gewoon gunt.
Maar de tijd zal het wel uitwijzen natuurlijk.