Stress voor bevalling

sassie2
Berichten: 1203
Lid geworden op: 10 mei 2010, 14:41

Stress voor bevalling

Bericht door sassie2 » 11 oktober 2012, 13:36

Zoals jullie je misschien nog herinneren ben ik van Lennert binnen het half uur na aankomst in het ziekenhuis bevallen. Kort samengevat: roze bloedverlies rond 15 uur, gebeld gyn, zolang ik geen pijn/weeën had geen probleem maar bij ongerustheid mocht ik toch naar het verloskwartier gaan om aan de monitor te gaan, eerst Brent van school gehaald, dan om 17:30 toch aan de monitor, na een half uur geen enkele wee (dus ik beeld me niets in), wel 5 cm opening, ik mocht terug naar huis (gyn weet dat ik op nog geen 5 minuten rijden woon), terug thuis gegeten, Brent in bed (was intussen al 19:30), ventje vertrekt naar de fitness, ik bel ventje dat hij toch naar huis moet komen, dat ik ‘een druk naar beneden voel’, let wel, nog steeds geen weeën, ventje belt in de auto al zijn ouders, die komen Brent halen, en weg zijn we. Rond 8:40 toegekomen in het ziekenhuis, ze voelen, 9 cm opening, ze breken de vliezen en om 9:13 is Lennert geboren.

Ik heb dus sedertdien (3 jaar geleden) al nachten wakker gelegen van een volgende bevalling, die krijgt nu stilaan vorm, uitgerekend 10 maart. Ik ben al de dood om thuis te moeten bevallen, ook de gyn had toen al haar bezorgdheid uitgesproken, het was gewoon niet normaal dat ik om 18:00 nog geen enkele wee had gehad. Nu zegt ze maandag tegen mijn man: ‘en, meneer, ben je er klaar voor om deze keer de bevalling zelf te doen?’. Was het als grapje bedoeld? Geen idee, echt 100 % een grapje leek het ons niet, en ja, ze zeggen dat iedere volgende bevalling sneller en sneller gaat (ter info, Brent heeft er ook maar 6 uur over gedaan tussen water gebroken en geboren, wat ook snel is voor een eerste). Ik zit echt al in het scenario dat de kinderen zullen mee moeten naar het ziekenhuis, omdat we gewoon geen tijd gaan hebben om op oma/opa te wachten, dat we de ziekenwagen gaan moeten bellen, of nog erger, gewoon thuis zelf moeten bevallen. En inleiden gaat ook niet echt een optie zijn, want beiden zijn al te vroeg geboren (10 en 7 dagen), dus, wanneer leid je dan in, nog vroeger?! Hoelang kan ik blijven werken?! Sedert maandag zit ik echt boordevol stress.

Iemand die mij kan geruststellen dat een volgende bevalling niet noodzakelijk sneller moet gaan dan een voorgaande?

Sterretje
Berichten: 12336
Lid geworden op: 18 december 2007, 15:11

Bericht door Sterretje » 11 oktober 2012, 14:45

'k begrijp jouw stress heel goed, al wil het volgens mij niet veel zeggen voor een volgende bevalling...
zou het niet kunnen dat je nu door ervaring al 'weet' dat het menens is?

praat er zeker eens over met je gyn, of je de laatste weken niet wat vaker op controle mag komen of zo?
Je kan moeilijk al gaan kamperen in het ziekenhuis hé.

mijn nichtje is onlangs bevallen van een 3e en zij is meer dan een week overtijd gegaan...'k weet niet hoe het met de twee eerste zat. 'k zal 't haar eens vragen ;)

pelkie
Berichten: 1927
Lid geworden op: 15 oktober 2007, 9:49

Bericht door pelkie » 11 oktober 2012, 14:48

Misschien is je angst voor thuisbevalling wel irrationeel. Een vroedvrouw kan je misschien hierin wat kalmeren.
Ik zeg niet dat je je mening daarover moet veranderen en persé een thuisbevalling plannen. Maar het kan wel helpen om daar iets meer ontspannen tergenover te staan.
Zolang je kindje maar gezond is achteraf, toch?

sassie2
Berichten: 1203
Lid geworden op: 10 mei 2010, 14:41

Bericht door sassie2 » 11 oktober 2012, 15:03

Brent is geboren met de navelstreng rond zijn nek, dus dat zou mij dan weer zorgen baren (woordkeuze :D ). Maar ik ga inderdaad voldoende raad moeten hebben op voorhand. We wonen ook maar op 3 minuutjes rijden van het ziekenhuis (zonder verkeer), dus ik ga ervan uit dat een ambulance ook wel op tijd zal zijn om mij te helpen, en vroeger zal zijn dan een vroedvrouw die van weet ik niet waar zou moeten komen. Ik heb meest schrik van het feit dat ik opeens naar het toilet ga moeten, en niet weten dat ik 'een kind aan het kopen ben'.

Nu, als ik ga en ik heb 5 cm opening, tuurlijk gaan ze me niet terug naar huis krijgen!

Loeki
Berichten: 12951
Lid geworden op: 8 mei 2008, 9:30

Bericht door Loeki » 12 oktober 2012, 10:36

Tis da, gewoon op tijd gaan, en ze gaan je sneller daar houden. Daarnaast zou ik ook zoals Pelkie zegt, een vroedvrouw die thuisbevallingen doet eens raadplegen. Zij gaan je kunnen geruststellen (en verdorie je gyn zou dat ook moeten kunnen).

Ambulanciers kunnen volgens mij ook een routine bevalling aan, als je te ver bent gaan ze mss niet meer met je naar het ziekenhuis gaan. Beter thuis bevallen dan onderweg naar het ziekenhuis! (ivm afkoelen vd baby)

Kben thuisbevallen van mijn eerste, en in de cursus hebben we "geleerd" wat we moesten doen als het allemaal heel snel gaat. Je kan dat echt wel als het zover is. Uiteindelijk gaat bevallen vanzelf, en bevallingen die zo snel gaan zijn altijd de meest probleemloze!

Navelstreng rond het halsje kan je ventje zien, of kan je zelf voelen. Je kan die dan over het hoofdje trekken, zo doen ze dat in het ziekenhuis ook meestal. Een navelstreng kan wat hebben hoor. :wink: En dan komt 't kindje er vanzelf uit. Op je blote buik leggen, kindje afdrogen en toedekken met droge warme doek. Lekker blijven liggen en wachten op hulp. Eigenlijk hoef je niets te doen, navelstreng doorknippen meteen hoeft niet persé, als je kindje op je buik ligt dan liggen ze hoog genoeg. Vooral ervoor zorgen dat kindje lekker warm blijft. Het grootste probleem met kindjes die zo onverwachts ergens langs de kant van de weg / op de parking / ... komen, dat ze onderkoeld zijn (wat niet echt een probleem is).

Betreft de oudere kindjes, die kan je voorbereiden op een thuisbevalling waar ze bij zijn met youtube, je vind daar wel geschikte videos van bevallingen. Bij thuisbevallingen gebeurt het vaker dat mensen bewust kiezen de andere kinderen erbij te laten zijn. Das ook op te vangen hoor, moest je daar ook bang voor zijn.

In ieder geval mag je gyn daar niet tover grappen vind ik.

Repelsteeltje
Berichten: 1422
Lid geworden op: 23 juli 2009, 10:33

Bericht door Repelsteeltje » 12 oktober 2012, 11:05

Sassie,
hier nog een snelle thuis bevalster.

Ik had op voorhand wel nagedacht over een thuisbevalling maar uiteindelijk durfde ik het toch niet. Mijn plan was dus om thuis het grootste deel van de arbeid te doen, samen met de vv en dan voor de eigenlijke bevalling naar het ziekenhuis te gaan (10min hiervandaan).
Ik ben om 4u onregelmatige weeën beginnen krijgen, tegen 12u30 is de vv komen kijken, ik had 2cm ontsluiting. Ze was ook van mening dat het niet kon blijven duren, ofwel moest het doorzetten ofwel moest het stoppen zodat ik kon rusten.
Na het toucheren ishet dan echt in gang geschoten, kwamen de weeën wel om de 5min. k Ben in bad gegaan zodat het warme water me kon ontspannen. De weeën zijn nooit sneller dan om de 5min gekomen, en duurde max 30sec (dus niet zoals we in de zwangerschapscursus geleerd hadden). Na een tijdje begon ik het wat zwaar te vinden en heb ik de vv laten komen (ik dahct toen dat het echt nog uren zou duren en wou wat mentale support). Wat later (16u) was ze daar: ik had 9cm ontsluiting en persdrang!
Een autorit zag ik niet meer zitten. Aangezien ik op 2,5u van 2cm naar volledig ontsluiting was gegaan zag ze geen probleem om thuis te bevallen (snelle ontsluiting is een teken dat de baby makkelijk door het geboortekanaal geraakt).

Sassie, ik was ook bang van thuisbevallingen, maar zoals Loeki zegt, t zijn de trage bevallingen die risico's inhouden. Snelle bevallingen zijn meestal probleemloos . Laat je goed informeren en dan hoeft een blitsbevalling helemaal niet dramatisch te zijn.

Als ik ooit nog eens zwanger mag zijn hoop ik terug thuis te kunnen bevallen. Wat ik met mijn dochterjte zou doen weet ik nog niet, veel kans dat ik ze toch gewoon thuis hou.

sassie2
Berichten: 1203
Lid geworden op: 10 mei 2010, 14:41

Bericht door sassie2 » 12 oktober 2012, 12:37

Bedankt voor de tips.

Wat mijn gyn betreft, die gaat me wel geruststellen, dat weet ik nu al, maar die is in alles altijd zo relaxed, dat ik ze niet altijd 'geloof'. Alles gaat altijd wel gaan, volgens haar.

Ik dacht dat ze van Brent de navelstreng dan doorgeknipt hadden (ventje heeft dat alleszins niet mogen doen), ik wist niet dat dat rond het hoofdje kon.

Ik zit wel met een super-stressy-ventje. Van Brent wist hij de weg naar het ziekenhuis (3 minuten rijden dus) haast niet meer te vinden van de stress, van Lennert weet ik zelf niet meer hoe we er geraakt zijn, want wij hebben dus wel een autorit gedaan met 9 cm opening.

Voor thuisbevalling zou ik dan weer inzitten met de buren, ik kan nl. nogal roepen :oops: , en daarvoor zou ik dan misschien ook de kindjes wegdoen, zeker Brent zou daar echt niet goed van zijn, denk ik. Alhoewel hij wel alles aan de juf zou vertellen :wink: .

Loeki
Berichten: 12951
Lid geworden op: 8 mei 2008, 9:30

Bericht door Loeki » 12 oktober 2012, 13:00

Knippen doen ze ook soms hoor. Hangt er wat vanaf hé (hoeveel ruimte er is). Heb je een angelsound trouwens? Kan je mss ook geruststellen... Zolang de harttoontjes goed zijn mag je baby ook gerust laten steken denk ik. Vragen voor de gyn. 8)

Repelsteeltje ik heb ook nagedacht over Yveske bij de bevalling of niet (toen ik dacht dat ik nog thuis ging mogen bevallen :( ). Ik wilde hem er ook bij, en ik ging het dan proberen en zien hoe het ging (omdat ik maar niet kon beslissen). Sowieso iemand voorzien die thuis op je oudste kan letten (die uitleg kan geven, met haar de kamer uitgaan als het niet gaat, die bij haar kan blijven als je toch naar het ziekenhuis moet, ...). Yveske begon toen al te huilen bij de paar weeën die ik had. Gewoon de uitdrukking van pijn op mijn gezicht en wat gekreun was voldoende om hem van slag te maken. Mijn zus is hem toen komen halen... de bevalling is trouwens pas echt begonnen toen Yveske twee seconden de deur uit was... moeder natuur steekt soms toch echt goed in mekaar. Vooral dat laatste toch een teken dat hij er niet bij moest zijn.

liezeke
Berichten: 2796
Lid geworden op: 14 juli 2009, 7:23

Bericht door liezeke » 12 oktober 2012, 14:08

sassie, blijkbaar voel je geen contracties. Lastig om dan (als je water niet breekt) de weten dat je aan het bevallen bent...
Maar je zegt dat je bij L wel een 'druk' voelde, ws persdrang?
Misschien kan je, omdat je schrik hebt voor die navelstreng, met je gyn afspreken dat als je die persdrang voelt je nr de spoed belt die een mug sturen met een spoedarts in. Die kan ook bevallingen doen en zal er vlugger (en confortabeler) staan. Wel goed afspreken met gyn dan wnt spoed stuurt niet zomaar zijn mug uit...
tzou natuurlijk nog beter zijn moest het ventje je opening knn voelen/meten:). Misschien mini-opleiding/stage laten doen;)

succes,

Liesje

sassie2
Berichten: 1203
Lid geworden op: 10 mei 2010, 14:41

Bericht door sassie2 » 12 oktober 2012, 14:24

Die druk was volgens mij inderdaad al de persdrang, maar toen was mijn water nog steeds niet gebroken, dat hebben ze wel in het ziekenhuis gedaan (en toen verergerde de pijn nog x 10 :wink: ).

Misschien gaat de gyn op het einde inderdaad wel ventje tonen hoe hij opening moet meten (als ik dan niet 2 muggen zal moeten bellen natuurlijk :D ).

De gyn zal het ook wel goed opvolgen, want de vorige keer had zij tegen de vroedvrouw gezegd dat ik weer naar huis mocht, en ze is daar waarschijnlijk ook nog steeds niet goed van :D ).

Maar ja, ik heb nu al stress, en zij waarschijnlijk maar vanaf dat ik 36 weken ver ga zijn of zo.

sassie2
Berichten: 1203
Lid geworden op: 10 mei 2010, 14:41

Bericht door sassie2 » 23 oktober 2012, 11:14

Gisteren ganse dag hoofdpijn en maagpijn/buikpijn. Ganse avond in de zetel gelegen, maar ik lig al niet meer gemakkelijk. Ik ben nog maar pas 20 weken, maar ik loop rond met een buik van iemand van 30-35 weken ver, en loop ook zo rond. Kindjes opheffen wordt ook al lastig, en dan denk ik 'ik haal nooit de 40 weken'. Ik weet ook niet of ik naar de dokter moet gaan, is het buikgriep, griep, of toch iets met de baby?! Of gewoon 'het plaagje'.

Mijn volgende afspraak met de gyn is 5 november, niet meer zo ver af, maar voor mij lijkt het nog een eeuwigheid. En gezien het de uitgebreide echo is, is het een andere gyn (die ik nu ook wel al ken door een bevalling, verschillende IUI's en 2 keer een uitgebreide echo bij Brent en Lennert, maar toch, 't is een man, en ik heb liever mijn eigen gyn).

Sterretje
Berichten: 12336
Lid geworden op: 18 december 2007, 15:11

Bericht door Sterretje » 23 oktober 2012, 11:21

sassie, net jouw symptomen effe gelezen en doet me wel denken aan mijn zw-vergiftiging, zeker in combi met de maagpijn en hoofdpijn.
'k zou in jouw plaats het zekere voor het onzekere nemen en effe bij de huisarts bloeddruk laten checken + eiwitten in de urine( heb ik ook eens -onterecht- gedaan in weekenddienst bij huisarts van wacht). Beter te veel controleren dan te weinig zenne.

Voel je je vandaag wel beter?

sassie2
Berichten: 1203
Lid geworden op: 10 mei 2010, 14:41

Bericht door sassie2 » 23 oktober 2012, 11:27

Ben wel al beter vandaag, maar ik voel dat ik niet veel nodig heb, hoofdpijn ligt op de loer, en straks eten, pff, ook niet echt zin. Vanmorgen ook nog diarree gehad, maar was precies maar éénmalig :wink: . Ik ben morgen thuis, en dacht ook eens snel bij de huisarts binnen te springen. Wel goed idee om urine mee te nemen, moet ik daar niet meer gaan als ik niet kan :oops: .

sassie2
Berichten: 1203
Lid geworden op: 10 mei 2010, 14:41

Bericht door sassie2 » 23 oktober 2012, 11:33

Zwangerschapsvergiftiging kan pas vanaf 20 weken, en dat zou dan echt een uitzondering zijn (net gelezen op het internet :D ). Maar goed, als ik vanavond nog niet in orde ben, bel ik even naar de huisarts. Ik heb ook wel vaker last van hoofdpijn, maar ik durf ook niet al te veel medicatie nemen. Gisterenavond 1 dafalgan genomen omdat het te erg werd, verder niets.

sassie2
Berichten: 1203
Lid geworden op: 10 mei 2010, 14:41

Bericht door sassie2 » 23 november 2012, 12:39

Vannacht wakker geworden met een paniekaanval, is al de tweede keer in een week tijd dat ik dat heb. Er is nog niets in orde voor de baby, we hebben zelfs nog geen naam (dan zit ik zelfs te denken op de kleertjes die van de zolder moeten, Lennert moet nog een nieuwe kamer, ...). Ik moet naar de keuring, nieuwe banden opleggen, denk nog steeds dat ik te vroeg ga bevallen, nog geen sinterklaas gehaald, ...

Nu, als ik het allemaal verstandelijk bekijk, besef ik dat alles wel in orde komt, maar vannacht echt veel maagpijn van de stress, meer dan 2 uur opgezeten. En dan blijf ik zitten met de stress van de bevalling, ik ga zo blij zijn als de baby er gezond en wel is. Ik ga het toch eens bespreken met de gyn volgende afspraak (3 december).

Plaats reactie

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 3 gasten