baaldagje

[Anks]

Mij gaat het ook niet goed af vandaag, en gisteren ook al niet. Volgens mij sluipt de herfstblues binnen, de dagen worden stilaan korter en donkerder en ik heb 's avonds nergens nog energie voor...
Of zou het komen doordat ik nooit op tijd in mijn bed lig en de vermoeidheid zich opstapelt? Vroeger gaan slapen vind ik nochtans een moeilijke kwestie, dan zijn mijn avonden nóg korter...

We zullen ons samen door de dag moeten proberen te slepen, Sterretje en Wappie, courage!

[Wappie]

Familieperikelen zijn ook niet niets hé Knuff hoor!
Het gaat wel weer over maar ik heb net hetzelfde als u. Gisteren om 06.30u de deur uit en om 17.45u pas terug bij de kindjes. Ze zaten bij mijn mama een hele dag gespeeld met neefjes en nichtjes dus echt doodop. In badje kunnen zetten en dan gaan slapen.
Dus veel heb ik niet aan hun.
Morgen heb ik een half dagje verlof, ik ga inpakken, kindjes halen, papa ophalen op het werk en richting Ardennen En het wordt vrij mooi weer! Ik kijk er echt naar uit

[Sterretje]

geniet van je weekendje Wappie, vergeet die maagproblemen even en relaxen!

wij hopen zondag eindelijk eens tot in plopsaland te geraken...

[Evy_]

Gisteren te weten gekomen dat een kennis van mij, die ongeveer gelijktijdig met mij bevallen is alweer zwanger is en dit van de eerste keer ! . Pfff, ik heb daar zo een raar gevoel bij, ik kan het niet omschrijven. Soms heb ik het gevoel dat ik voor alles wat ik wil bereiken in mijn leven veel meer moeite moet doen dan anderen om het te bereiken, en niet alleen met zwanger worden heb ik dat maar dat is er wel 1 van. Waarom toch hebben sommigen alleen geluk in hun leven?

[linda76]

@evy: elk huisje draagt zijn kruisje en niet iedereen loopt met dat kruisje te koop. Sommige mensen lijken alleen maar geluk te hebben, maar dit kan ook schijn zijn. Door zelf open te zijn over bepaalde zaken ben ik al meermaals tegengekomen dat mensen waarvan het lijkt alsof ze geboren zijn voor het geluk ook de nodige tegenslag in het leven gehad hebben. Probeer je dus niet te focussen op het geluk van anderen en het zogenaamde ongeluk van jezelf, want daar maak je jezelf alleen maar ongelukkig mee. Ik ben ervan overtuigd dat je een groot deel van je geluk in eigen handen hebt.

[DVO pixi]

ik had het niet beter kunnen zeggen @linda, thx om het zo mooi te verwoorden.

[Anks]

Hier ook, helemaal eens met Linda!

Ik trap zelf ook geregeld in die val, op momenten dat ik me niet zo goed voel, van mezelf te gaan vergelijken met anderen en de wereld heel oneerlijk te vinden. Maar als ik doordenk, besef ik wel dat ik met níemand van leven zou willen ruilen, ook al lijkt een ander zijn leven op 't eerste zicht 'gemakkelijker'...

[Evy_]

Oei, dacht toch van hier begrepen te worden, aangezien we hier allemaal ongeveer hetzelfde 'probleem' hebben, blijkbaar niet dus .

Sorry, ik HAAT iedereen die snel zwanger wordt !!! Ik wil dit gewoon allemaal niet meer horen, hoe lang het bij iemand heeft geduurd om zwanger te worden, tegen mij moet er daar niemand meer over beginnen. Ik moet dat allemaal niet meer weten !

Paar dagen geleden een positieve ovulatietest gehad, en weer het gevoel had dat we moesten vrijen. Ook dat ben ik zo beu, dat was de laatste keer dat het van 'moeten' was. Wij doen het nu alleen nog als we er zin in hebben vanaf nu. En na Nieuwjaar terug ivf hoor, het steekt mij al meer dan tegen terug.

[Sterretje]

Evy,
probeer dat toch even in een andere context te zien.
Niet iedereen die makkelijk zwanger wordt verdient het om gehaat te worden...
je kan jaloers zijn of er gemengde gevoelens bij hebben, dat is perfect te begrijpen. maar daarom hoef je niet zo kort door de bocht te gaan.
Probeer ook te beseffen dat ieder huisje wel zijn kruisje heeft.

Bij ons allemaal, en duidelijk ook bij jou heeft de MMM zijn sporen nagelaten. het ene spoor al dieper dan het andere.
de wonden zullen soms helemaal nooit genezen
Maar ik zou jou toch aanraden om even professionele hulp te zoeken, eventueel met de psycholoog van je zkh te gaan praten of zo.
Je focust je er echt wel erg op. dit is niet gezond.
Geniet je uberhaupt nog van je kindje? Besef je eigenlijk nog wel wat voor een wonder hij is?

Niemand vrijt graag van 'te moeten'. Iedereen kent dat gevoel van 'waarom nog moeite doen'. Laat het een beetje los. je afspraak komt dichterbij, binnenkort zit je weer aan de hormonen, dat zal ook niet makkelijk zijn, ook al denk je dat nu wel.
dat brusje MOET er nu toch nog niet zijn? wat ga je doen als je IVF keer op keer ook mislukken? Probeer een manier te vinden om met je teleurstellingen en frustraties om te gaan.
Ik hoop voor jou, net zoals voor iedereen anders hier, dat je geen moeilijk traject moet afleggen. Jammer genoeg kunnen we dat niet in de hand werken.
Geef het de tijd die het nodig heeft... geniet van je zoontje!

[lotje83]

hey Evy,

ik begrijp je. Wij zijn zwanger van ons eerste kindje via ivf. Ondertussen zijn er enkele zwanger van hun tweede kindje die na ons beginnen klussen zijn voor hun eerste (duidelijk verwoord? ). Ik schrok van mezelf dat ik bij dit nieuws telkens een steekje voelde. Ik dacht dat, eens zwanger, alles vergeten zou zijn, maar dat is niet zo. Ik heb dit tegen niemand durven vertellen.
Ik kan me ook voorstellen dat je hoopte niet terug opnieuw door de mm te moeten.
x

[Evy_]

Sterretje, het klinkt inderdaad nogal heftig van dat 'haten', maar sommige gevoelens die ik ervaar zijn zo intens en ik heb er geen controle over, vind hetzelf ook erg om zulke gevoelens te ervaren. En dat brusje is op zich zeker niet superdringend, zelfs al word ik pas binnen een jaar zwanger dan nog zullen ze maar 2 jaar schelen en is dat nog perfect. Ik denk dat het mij nu meer gaat om het feit dat ik zo graag eens spontaan had zwanger willen worden, in plaats van dat kindje op zich... maar hoe kan ik nu wachten op iets dat misschien niet eens mogelijk is? Pfff, die onzekerheid.

Lotje83, ook jij begrijpt mij, hoe verloopt je zwangerschap? Hoe ver zit je al? Heb jij ook die schrik dat je voor een tweede weer IVF moet doen? Veel succes met je zwangerschap en bevalling.

[Repelsteeltje]

Evy
t is niet dat we niet begrijpen dat het hard aankomt als iemand je zegt dat ze na 1 ronde zwanger zijn.
Wat we gewoon willen nuanceren is je stelling dat bij jou alles moeilijk gaat en bij anderen alles op rolletjes loopt.

Niet iedereen loopt met zijn problemen te koop. En als het zwanger zijn niet moeilijk loopt, hebben ze misschien zieke familieleden, is hun kind ziek, loopt het financieel minder lekker,... En er zijn heeeeeeeel veeeeeeeeel mensen die zwijgen of de schijn hoog houden voor anderen.

k Heb zelf hemel en aarde moeten bewegen om zwanger te worden, maar k stond wel 'op de zwarte lijst' van een vriendin met vruchtbaarheidsproblemen omdat wij zogezegd snel snel zwanger waren geraakt. Pas als mensen zich helemaal blootgeven merk je vaak dat het niet allemaal rozengeur en manenschijn is.

Pas op, ik heb ook ooit rondgelopen met het gevoeldat alles verkeerd liep bij mij en bij anderen alles op rolletjes liep. Mijn minderwaardigheidsgevoel lag ervoor aan de basis. k Ben er voor in therapie geweest, mindfullness gedaan enzo. En sinds ik een niuewe job heb en een pracht van een dochter, ben ik verlost van dat probleem.

[Mandy]

Evy_: Het is niet dat we je niet begrijpen, maar vooral de manier van verwoorden. Je trekt je alles zo erg aan. Je lijkt elke dag weer wel tegen iets anders aan te lopen. Daardoor lijk je (ik spreek voor mezelf) een erg ongelukkig persoon. Vele van de punten waar je tegen aan loop kan ik mij zeker in vinden. Maar als je relativeer heeft iedereen inderdaad zijn eigen problemen. De ene persoon kan minder verdragen dan de ander. Zo kunnen sommige mensen met zoo veel tegenslagen zich zo optimistisch en positief opstellen, terwijl iemand met "minder" bij de pakken neer gaat zitten. Maar ieder heeft op zijn manier een eigen rugzakje. En daar moeten we hoe dan ook respect voor dragen. Maar (bijna) niemand verdient het om gehaat te worden. Oke, ik voel ook jaloezie bij mensen die binnen no time zwanger zijn. Maar gelukkig kan ik nu vooral denken poeh gelukkig is hun alle ellende bespaard. Dat wil niet zeggen dat ik er niet van baal, maar dit betrek ik dan meer op mezelf dan dat ik hun er voor aan kijk.
Mijn man heeft duidelijk gezegt dat hij nu zeker nog geen tweede wil, waarschijnlijk pas over een jaar of 2. Hier was ook eerst heel boos over. Maar nu besef ik eigenlijk pas, wat er allemaal is gebeurd afgelopen jaren. Het verwerken is bij mij pas na de geboorte van onze pracht zoon gekomen. Het zwanger worden was mijn leven ipv dat het een onderdeel van is.
Misschien moet je er serieus eens over nadenken om hulp te zoeken. Met iemand te praten die je eens vanaf een andere kant kan laten kijken.
Las eens een adempauze in voor jou en vooral voor jullie. Want mij lijkt dit voor jou en voor je man heel erg zwaar!

[Evy_]

Mandy, bedankt voor de raad maar ik doe liever door omdat ik dingen die ik niet leuk vind niet graag uitstel ( ivf), het moet er toch weer van komen waarom dan uitstellen. Maar het is zeker niet het enige in mijn leven, nu lijkt dat wel zo een beetje omdat ik nog thuis ben, maar als ik terug begin te werken in november ga ik daar zeker minder aan denken. Ik ben ook al 30 en daarom ook doe ik direct door voor een tweede. Ben nu wel van plan om toch tot nieuwjaar een rustpauze in te lassen .

[DVO pixi]

morgen, 6jaar geleden, dachten 2 heel verliefde, maar zoals bleek heel naïeve mensen, dat hun kinderwens op 123 vervuld ging zijn en ze binnen no time een gezinnetje gingen worden. Nu, vandaag is dit jammer genoeg nog steeds hun grote onvervulde droom, en zijn ze bovendien ook in die jaren tijd al vele illusies,dromen en enkele dierbaren verloren maar ze zijn nog steeds even verliefd, en ook al gaat hun pad niet over rozen, ze zijn blij met elkaar en kijken vol ongeduld en verlangen uit naar de dag dat de telefoon zal rinkelen en er een kindje aan de andere kant van de wereld een thuis bij hen mag vinden.
Je zou denken, 'dit kan tellen als baaldag' maar oh...weet je, balen is zo vermoeiend, en eventjes zuchten en bokken, het gebeurt hier ook hoor. Maar der is zoveel meer energie te halen in goed nieuws en blijdschap om je heen (ja, ook bij de aankondiging van een zwangerschap, want werkelijk, wens je al die miserie echt een ander toe? en er is toch niets mooiers dan een kind op komst?)
Dus ja, ik pas hier wel en ook weer niet in dit rubriekjes, maar toch... eventjes tussendoor gewoon dan maar.