Uitgerekend voorjaar 2013?

[sassie2]

Shadow, ben ook wel benieuwd (had gisterenavond ook al eens komen piepen of je iets geschreven had).

Amaliya, dat mag dan ook eens beginnnen over zijn, hé, die misselijkheid en zo? Je bent toch ook bijna 20 weken, dacht ik. Misschien heb ik er over gelezen, maar voel je al beweging? Ik 's avonds als ik eindelijk rustig in de zetel ga zitten bijna altijd, wat wel een hele geruststelling is, verder af en toe eens overdag, maar als dat te lang begint te duren, is de ongerustheid daar weer. Echt raar, bij mijn vorige zwangerschappen had ik dat niet.

Zijn jullie al zaken aan het regelen? Geboortekaartje, doopsuiker, dingen gekocht, meter/peter, naam, ...? Wij echt nog niets .

[Wendy1981]

Singapura: Dikke knuffel!!!!! Veel sterkte

Amaliya: hier is de misselijkheid smorgens ook weer terug jammer genoeg. Gelukkig is het enkel smorgens maar bij mij. De BI is ook wel heel erg. Ik ga nu elke week 2 x naar de kine maar heb niet de indruk dat het echt helpt. Ik slaap wel goed door mijn borsvoedingskussen tussen mijn benen te leggen.

Zelfs hier ook nog schrik dat het wel nog mis kan lopen. Ik vrees dat iedereen dat wel een beetje heeft niet? Ik zit ook steeds op beweging te wachten. Gelukkig is ze nogal heeeeeel actief.

Lente: Dikke proficiat meid!!! Hopelijk is je echo deze week ook goed!

Shadow: hoe is je echo geweest???

[Amaliya]

Hey sassie, idd bijna 20 weken hier en neen het gaat maar niet beter en het is zo vermoeiend, lichamelijk maar ook mentaal. Ja ik voel ook wel beweging en idd vnl als ik het even rustig doe. Jammer at het extern nog niet te voelen is want mijn ventje voelt zich echt wel buitengesloten

oh nee hier ook nog aan neits begonnen, enige dat geregeld is is onthaalmoeder. We verhuizen in het voorjaar dus met kamertje en al kunnen we ook niet beginnen..


Wendy, echt niet fijn he die misselijkheid: heb jij er iets voor gekregen? postafene helpt nl helemaal niet. Ik denk ook niet dat de kine helpt. Die kussen is wel een goed idee, ik slaap nu enkel met een kussen tussen mijn benen maar eerlijk heb niet het gevoel dat dat beter gaat. Af en toe heb ik echt het gvoel dat ik aan het aftakelen ben. Gisternemiddag "gedut" van 13 tem 17h en ik werd nog zieker wakker..

[Bailey]

hoi iedereen!

Welkom aan al de nieuwelingen!
@Amaliya en Wendy: Ik hoop voor jullie dat het misselijk zijn toch eens mag ophouden. Ik ben ondertussen de 14 weken gepasseerd en de misselijkheid is echt niets meer in vergelijking met wat het bij aanvang was. Nu ben ik enkel nog misselijk wanneer ik aan bepaalde zaken rond eten denk of ruik en wanneer ik te lang wacht met eten. Zo ben ik sinds deze week aan 't proberen om mijn omnibionta prenatal 's morgens te nemen en op dit ogenblik lukt dit. Voordien hadden ze me aangeraden die naar 's avonds te verschuiven daar deze ook misselijkheid kunnen te weeg brengen. De vermoeidheid darentegen is enorm en blijft dit ook. Ik ga opnieuw werken, maar sleep me door mijn dagen door. Woensdag is nu mijn vrije dag en dan slaap ik vooral. Ook dit weekend heb ik zondag weer bijna drie uur geslapen overdag ... als ik dan lees dat jullie al meer dan een maand verder staan en dit nog steeds zo is, krijg ik een beetje schrik. Ik weet helemaal niet hoe ik dit moet blijven volhouden.
Ik probeer dus te blijven hopen dat het betert.

[Bailey]

Shadow ik hoop dat we snel iets van je horen over je echo.

[Shadow]

Hoi iedereen,

Mijn excuses maar ben nog niet online geraakt sedert de echo. Mijn gevoel was helemaal onterecht, alles in orde met ons beebje! Wat was ik opgelucht toen ik een kloppend hartje zag en hoorde! Ik ben nu 12 weken en 4dagen ver en ons kleintje is al 5,8cm groot. Nekplooimeting was in orde en op de resulaten van de bloedtesten moeten we nog eventjes wachten, maar ik ben al heel wat gerustgestelder!

[sassie2]

Super, shadow, begon al wat ongerust te worden bij je lange 'afwezigheid' .

[Amaliya]

shadow, congrats voor je goede test! ben blij dat het allemaal positief was!! nu genieten he

Bailey, balen dat jij er oko nog mee zit.. ik hoop dat die vermoeidheid bij jou ook zal minderen en je snel gaat knnen genieten.


Ladies, een vraagje: hoe is jullie ventje tijdens de zwangerschap?

ik heb een geweldige partner, we zijn bijna 10 jaar samen, waarvan een 5 jaartjes gelukkig gehuwd. Ik heb eerlijk gezegd weinig te klagen, we werken beiden voltijds, huishouden doen we met zn 2, het is iemand die liever een avond met mij doorbrengt dan met zijn vreinden op café te zitten, we hebben ook samen de halve wereld afgereisd en t is gewon mijn maatje..
Maar sinds de zwangerschap ben ik eigenlijk wel erg in hem teleurgesteld.. Ik heb het gevoel dat hij "mee-zwanger is'. hij heeft onverklaarbare kwaaltjes, rugpijn, misselijk, vermoeidheid, terwijl hij in de afgelopen 10 jaar nauwelijks ziek is geweest. En teklens weer is er dat geloop naar de dokter waar blijkt dat er niets mis is.. Als hij mij op de bank ziet liggen, komt hij er bij liggenmet de klacht dat hij zich ook niet goed voelt.. het huishouden blijft liggen tot de dagen waar ik mij beter voel, maar dat is maar 1 keer op de 2 weken max.. Ik ben zo ontzettend teleurgesteld in hem dat het alles nog zwaarder maakt.. ik heb dit al tig keer met hem besproken en hij beseft het ook.. maar er is maar geen verandering. Ik heb het gevoel dat ik er helemaal alleen voorsta:Ik wil gewoon verwend worden, ik wil betutteld wordne, ik voel me gewoon zo slecht dat ik behoefte heb om eens geod vastgepakt te worden en getroost te worden;Is dit zo abnormaal? Maar deze taak valt blijkbaar op min schouders, aangezien dat hij zich plots ook niet goed voelt

ik had al eerder gelezen dat mannen "meezwagneren" maar had echt neit gedacht dat mijn stoere kerel zich zo zou aanstellen, want dit voelt echt aan als aanstellen..

een verdrietige ik

[Maya82]

hoi meiden,

tot wanneer loopt deze topic?
ik ben uitgerekend voor half juni, kan dat er nog bij?

knuffs

[mietje]

@amaliya:

Ik herken me een beetje in jouw situatie momenteel,alhoewel het hier nog anders is..Ik ken mijn vriend nog niet zolang,maar herinner me toch wel dat hij zei van :"eens je zwanger bent,zal ik het je gemakkelijk maken en hoef je niet véél méér te doen"...hum hum daar heb ik tot nu toe ook nog niet véél van gemerkt..Ik ben wel al thuis van begin september,verplicht in de zorgsector en ik moet zeggen dat ik mij toch beter voel als ik kan gaan werken! De dagen gaan véél vlugger,heb sociale contacten en mis echt mijn werk en alles wat er rond gebeurd..maar ja,het is nu zo.

Mijn vriend vindt ook omdat ik nu alle dagen thuis ben alle huishoudelijke taken,boodschappen,enz. voor mij zijn, nochtans was dit ook niet anders toen ik ook alle dagen ging werken hoor..er zijn hier daarvoor ook al discussies geweest..

Ik hoop en verwacht wel eens de baby er zal zijn dat hij serieus een tandje bijsteekt in het huishouden,afwachten wat dat gaat worden.

[Bailey]

@amaliya:
Ik herken jou verhaal volledig, maar dan wel uit mijn eerste zwangerschap. Mijn man was volledig 'mee zwanger'. Hij is zelfs evenveel bijgekomen als ik ben bijgekomen. Hij maakte wel geregeld het eten of poetste, maar dat deed hij voordien ook. (we woonden toen boven bij mijn schoonouders omdat ons huis toen gebouwd werd en poetsen heet dus een ruimte van 3 bij 4 wat onze leefruimte was, afstoffen en dweilen, wat op een half uur klaar was)Hij ging ook samen met mij mee rusten, maar dat vond ik soms ook gezellig. Het misbegrijpen van gevoelens dat herkennen er velen onder ons denk ik.
Ik ben toen gaan beseffen dat het naïef is om te denken dat mannen je gevoelens kunnen lezen ... dus ik heb het hem telkens letterlijk gezegd wat ik voelde, was soms een beetje raar, maar werkte wel. Weet je misschien moet je het mee ziek zijn met jou en mee rusten met jou net zien als dat hij enorm graag mee wil genieten van de zwangerschap en vandaar kopieergedrag vertoont. Ik kan begrijpen dat zoiets een gevoelige kwestie is. Ik zou het erover spreken met hem toch niet opgeven. Ook al voelt hij zich slecht omdat hij ziet dat het met jou wat minder gaat, bij de pakken blijven zitten heeft geen zin. In tegendeel hij kan er net voor zorgen dat jij je wat beter voelt door, al zijn het maar kleine dingen, toch wat actie te ondernemen. Ik hoop dat je hem dat kan duidelijk maken, want ik ben er zeker van dat eens hij ziet hoe goed dit jou doet, hij hier veel voldoening zal uithalen. Niet opgeven dus.
Nu heb ik hier een heleboel neergepend, ik weet niet of je er iets mee bent, maar bij mijn man heeft het geholpen.

[Wollow]

Maya ik denk dat je hier wel bij kan. Half juni is ook nog een beetje voorjaar

Shadow proficiat met je goeie echo!

Vandaag eerste echo! Wat een wonder! Ik ben helemaal verliefd op ons Joske!
Nu 1cm groot en een mooi kloppend hartje. Volgens de dokter zat het ook goed vast.

Hier geen klagen gelukkig over mijn ventje. Hij doet heel veel, neemt veel over (strijken, soms koken) ik apprecieer dit erg. In is ook ineens terug superverliefd heel raar... Beter zo denk ik dan.
Ik hoop dat jullie wat kunnen veranderen aan de zwangere mannen. Succes ermee!

[Wendy1981]

Bailey: Hier is de misselijk vooral s'morgens hoor, dus mag niet klagen. Het is ook een heel eind weggeweest van 15-21 weken, en nu sinds vorige week dus terug. Hopelijk gaat het terug weg he! Heb ook nogal wat stress de laatste tijd, dus kan daar wel mee te maken hebben.

Amaliya: Hier valt het 'mee-zwanger zijn' mee. Hij doet zowiezo niks in het huishouden (werkt van 8 tot......) zeer lange dagen dus. Dus dat blijft bij mij. al heb ik de indruk nu ik thuis ben gezet voor mijn BI dat hij wel verwacht dat ik nog meer doe. Maar die vlieger gaat hier niet op hoor. Ik ben dan ook iemand die dat rap duidelijk kan maken ook Hij is de laatste 2 maanden wel verdikt Hij 5 kg en ikke nog maar 3 kg. Hij snapt het zelf niet precies en gaat er wel iets aan doen.

Maya: je kan er ZEKER nog bij hoor! Dikke proficiat alvast!!

[Maya82]

dank jullie meiden!

ivm dat mee zwanger zijn, ik heb mijne man gisteren nog gevraagd waarom hij bijna nooit over de zwangerschap praat, want ik denk dat hij t nog altijd niet geloofd. maar ik denk ook dat dit anders is voor een man, niet? zij staan er echt los van he, wij voelen alles enzo en zij niets natuurlijk...
hopelijk komt t hier niet zover
maar door mijn ziekenhuisopname zijn zijn ogen precies wel open gegaan...

wollow, zalig seg, je eerste echo! en veel traantjes gelaten?!

[Bailey]

Hoi iedereen

Ik zoek even wat steun. Ik hoop dat ik mij voor niets ongerust maak, maar ik ben toch goed geschrokken.
Ik ben een kleine veertiendagen geleden op onderzoek geweest voor mijn uitgebreide echo van 12 weken. De nekplooi was goed, neusbeentje goed te zien, dus alles leek in orde. Ik moest alleen nog resultaat bloedonderzoek afwachten. Nu ben ik vandaag gebeld dat ik een extra uitgebreide echo moet laten doen binnen 2 weken. Ik heb als resultaat 1/760. Vanaf 1/1000 is het in orde, onder 1/300 dien je punctie te laten doen. Zij zegt dat vele ziekenhuizen norm hanteren 1/300, eronder punctie - erboven oké, maar dat Imelda en UZ Leuven, ook de norm 1/1000 hanteren. Alles tussen beide krijgt een uitgebreide echo om het percentage mogelijk te kunnen verhogen. Zou het na deze uitgebreide echo nog niet voldoende gestegen zijn dan adviseren ze toch een punctie ... en dus heb ik al gehuild en gehuild omdat ik zo ongerust ben. Alhoewel de gyn mij geruststelde dat zij ervan overtuigd is dat alles in orde is en dit gewoon een extra zekerheid is, ben ik toch enorm ongerust. En dan zie je plots alles zo negatief. Bij mijn dochtertje heb ik dit allemaal niet gehad. Nu ben ik eerst zo ziek geweest en weet ik nu vaak nog niet hoe ik vermoeidheid te lijf moet gaan, dan bellen ze mij om kwart voor tien 's avond uit mijn bed omdat mijn schildklier te traag werkt en ik medicatie moet starten om ervoor te zorgen dat mijn kindje gen mentale achterstand krijgt. Oké, denk ik dan, ze zitten er echt wel op, ik moet me geen zorgen maken ... en nu is mijn echo weer niet voldoende en moet ik voor een uitgebreidere echo nogmaals terug komen. Het lijkt allemaal zoveel negatief...Zijn er misschien onder jullie die deze waarden van mij herkennen of iets gelijkaardig hebben meegemaakt?