Duimen

[E+P]

Wij hebben momenteel een klein duimertje in huis van 6 maanden. Nu ben ik daar geen voorstander van. Eerlijk gezegd heb ik liever dat onze kleine meid tuttert dan duimt. Een tut kan je immers later wegnemen, met een duim kan je dit logischerwijs niet.

Als ze wakker is en ze duimt, dan nemen we haar duimpje uit de mond en vervangen dit door een tutje (spuwt ze direct uit) of een speelgoedje. Dat laatste heeft meestal wel succes, tenzij ze moe begint te worden. Als ze 's nachts (en wij dus ook) slaapt, kunnen we dat niet.

We hebben al verschillende soorten en merken tutjes (Difrax, Tigex,...) geprobeerd. Wat zouden jullie doen? Zo laten? Of proberen afleren? En hoe doe je dat dan?

[flien]

mijn zoontje wou in het begin ook geen tuutje. Wel moet ik eerlijk zeggen dat hij geen duimer was ook hoor.
Kheb ook een tijd moeten zoeken tegen dat ik een tuutje vond die hij wel wou.
Die van BIBI bleven wel in zijn mondje plakken.

Ondertussen hebben hem de tuut deze zomer in de zee laten gooien aan de baby-vissen. Hij was toen 3.5 jaar. Ook dit verliep vloeiend.

Ik denk inderdaad dat je er goed aan doet om te proberen da duimpje in een tuutje te veranderen.
Misschien snacht kousjes over haar handjes doen, dan kan het duimpje niet int mondje. Maarja get veel keure dat de kousen int het ronde gaan vliegen.

veel succes.

[nogeenkeer]

Mijn buurjongetje duimt ook. ALLES hebben zijn ouders geprobeerd om hem daarvan af te helpen, alle mogelijke tutjes, beloningen enz enz. Is niet gelukt. Hij is nu dik twee jaar en als hij moe is, zie je hem ongetwijfeld met zijn duim in zijn mond.
Zelf heb ik trouwens ook geduimd. Ik denk dat je het echt niet zo gemakkelijk gaat afgeleerd krijgen... Een voordeel: duimpjes kunnen niet kwijt zijn in het midden van de nacht, dus wschl minder opstaan

[sassie2]

Ik heb 2 duimers, en ik zie hier eigenlijk geen probleem in. Ze duimen beide enkel als ze moe zijn, in de klas nog nooit geduimd. Terwijl ik wel kindjes aan de schoolpoort zie die wenen om hun tut, inderdaad, ook 's nachts tut kwijt, en als nichtje komt zien we ze standaard ook met een tut (zeker als ze moe is, in de auto gezeten, bij oma slaapt, ...), en ze is al 4 jaar. Ik zie liever een 4-jarige eens duimen dan met een tut. Pas op, we hebben ook een tut geprobeerd, maar wel snel opgegeven. En slecht voor de tanden, tja, een tut is ook niet goed, hé! En ik denk bij zo'n zaken: 'als het dat maar is', als je ganse dagen vanalles in de krant leest wat er kan gebeuren met je kindjes, 't ja, dan neem ik die duim er met plezier bij .

[E+P]

Inderdaad, slapen gaat perfect. Wij hebben nog nooit moeten opstaan voor een tutje te zoeken.

Misschien moet ik er me inderdaad minder 'zorgen' in maken.

[Sterretje]

een vriendin van mij heeft haar kindjes nooit een tutje gegeven, zij was daar tegen.
nu hebben ze haar jongste kindje in de crèche een tut gegeven ( ) zonder haar medeweten, waarschijnlijk omdat ze zo veel huilde.
toen ze dat doorhad heeft ze uiteraard geëist om die tut af te schaffen, maar sindsdien duimde haar dochtertje.
die is nu twee en half en duimt nog af en toe, als ze moe of verdrietig is.
'k ben toch voorstander van een tut, want die kan je afschaffen.
Het is heel persoonlijk hé, en ik wil niemand voor de borst stoten, maar een kleuter met een tut vind ik zo vreemd. wij hebben rond de 2e verjaardag gezegd dat het tutje 'weg' was en ze nu groot genoeg was voor een tutje. En onze meid heeft dat vrij goed aanvaard. We zijn ook van plan om dat te doen met kleine zus, al zal dat allicht iets moeilijker gaan, gezien haar karakter. maar ik wou ook die problemen vermijden van 'tutje kwijt', en overal op zoek gaan naar tutjes tot ze 5 jaar zijn, nee, is niets voor mij. Ben heel blij dat wij het zo gedaan hebben.

[nogeenkeer]

Tja, is toch niet gemakkelijk hoor. Kabouter is zoooo gehecht aan zijn tut. Hij krijgt die enkel om te rusten en te slapen maar 't doet hem merkelijk deugd. We gaan hem nu wel met zijn verjaardag volgende week (jaja, mijn kleine jongen wordt drie! ) telkens 's morgens de tut laten uitdoen en in zijn nachtkastje leggen. Als hij dan in de loop van de dag nog wil rusten moet hij maar in bed gaan liggen. En zelfs dàt zal lastig worden!
Eigenlijk ging het vrij goed hoor, tot hij in april in het ziekenhuis lag en daar zoooooveel troost had aan zijn tut. Sindsdien is hij er veel meer aan gehecht dan vroeger!

[Sterretje]

ja, ik denk wel, hoe ouder ze zijn, hoe moeilijker af te leren.
en als het echt een manier van troost is, is dat heel moeilijk af te pakken (gevoelsmatig)...ons meisje was dan wel weer gehecht aan enkele knuffels. gelukkig hier nooit geen problemen mee gehad van knuffel kwijt!

Ach, meestal stoppen ze vanzelf wel met die tut hé, of die gaat eens mee met de Sint of zo
Zolang ze niet de hele dag door tutten is dat wel OK voor de tandjes en zo...

[flien]

Mijn zoontje is dit jaar al twee keer in het ziekenhuis geweest. De eerste keer was hij 3jaar en 3 maand en had hij zijn tuutje wel nog. Hij heeft er toen veel troost uitgehaald.
Ik had het hem bij de sint ervoor willen laten meegeven maar hij was toen ook ziek en kheb het dan zo gelaten. Wel inderdaad de tuut zoveel mogelijk in zijn kamer achterlaten.
Deze zomer zijn we op reis geweest en hebben we hem kunnen overtuigen om zijn tuutje in de zee te gooien voor de baby vissen. Hij was toen 3.5j en zijn tandjes begonnen al naar zijn tuutje te staan. Eigenlijk dus wel tijd om het tuutje achterwege te laten en tegen de sint zou hij bijna 4 geweest zijn dus da vond ik toen te oud.
Ik moet zeggen dat ik nooit gedacht had dat het zo vlot zou gegaan zijn. Hij heeft die dag nog 2 keer naar zijn tuut gevraagd en daarna nooit meer.
In oktober is hij dan weer in het ziekenhuis opgenomen geweest en even heb ik getwijfeld om hem een tuutje te geven maar ik heb het niet gedaan. En ik moet zeggen hij heeft het super gedaan.
Ik denk dat een tuutje afleren pas kan als je kindje er klaar-rijp voor is. Ze zeggen wel dat ze tegen dat ze naar de klas gaan zonder tuut moeten kunnen maar ik zou mij daar niet op focussen. Ik heb nog nooit enen van 20 jaar me een tuut zien rondlopen.
Alles op zijn tijd.

[sassie2]

Ik heb nog nooit enen van 20 jaar me een tuut zien rondlopen.

Ik ook nog nooit een 20-jarige met een duim, dus hoop ik ook dat ze er ooit mee stoppen .

[Wappie]

Hier ook tutjes maar alleen voor het slapen. Ze vragen er anders nooit achter. Ik ben van plan om ze mee te geven met Sinterklaas maar hoe dichter het komt, hoe meer schrik ik ervoor krijg Langs de ene kant worden ze rustig en is het deel van het slaapritueel geworden.
Langs de andere kant kijk ik er wel naar uit om na 3.5jaar niet meer 3maal per nacht er uit moet om tutjes te geven

[LaBatsa]

Mijn zoontje heeft geduimd tot hij 6 jaar was Een tutje heeft hij nooit gewild, dat hebben we lang geprobeerd, maar uiteindelijk opgegeven. Alles geprobeerd om het af te leren, zonder resultaat (belonen voor een dag niet duimen, nagellak tegen nagel bijten,...) Op een dag had hij een kleine ontsteking aan het nagelriempje van zijn duim. Nu moet je weten dat hij nogal geobsedeerd is door zijn gezondheid, hij heeft nooit schrik gehad van monsters of zo, wél heeft hij schrik om kanker te krijgen Mijn man heeft toen op internet gezocht naar foto's van verschrikkelijk geïnfecteerde vingers (compleet met etter en al) en hij heeft hem gezegd dat hij dat kon krijgen van te duimen. Misschien niet helemaal pedagogisch verantwoord, maar het heeft wél gewerkt! Sinds die dag heeft hij nooit meer geduimd
Om gelijkaardige scenario's te vermijden, hebben we onze dochter vanaf het begin een tut gegeven. Ze is nu 21 maanden en kan echt nog niet zonder. Als we haar laten doen, loopt ze een ganse dag met dat ding in haar mond. Maar ik krijg het nog niet over mijn hart om hem af te nemen, ook al zeiden ze bij Kind&Gezin om hem vanaf 1 jaar weg te doen. We zien wel, ik maak me er nog geen zorgen over, dat is iets voor volgend jaar (of het jaar nadien )
Voor 's nachts was zo'n duimertje idd veel handiger, nooit moeten opstaan voor de zoon. De dochter daarentegen... Soms 3 keer per nacht uit ons bed omdat ze tutje kwijt was Nu ze wat ouder is, gaat het wel beter. Er liggen 3 exemplaren in haar bedje en meestal vindt ze er zelf wel ééntje.

[nogeenkeer]

En alsof hij wist dat we het er hier over hadden steekt prinske sinds dit week-end steeds meer zijn duimpje in zijn mond..

[E+P]

Oké, dit is de evaluatie: ik hoor dus dat ik moet genieten van de voordelen (nml. lekker slapen 's nachts). En als ze ouder is, moet we hopen dat ze vanzelf stopt of moeten we haar confronteren met "didactisch materiaal"

[sassie2]

Brent komt 6 in januari, en zei vanmorgen, toen hij bij mij in bed kwam liggen: 'zie je, ik duim niet meer, en draai niet meer in mijn haar (ja, dat doet hij dus ook als hij moe is), ik word een grote jongen.'. Toen ik vroeg of de juf er misschien iets van gezegd had, zei hij: 'maar ik doe dat allang niet meer in de klas, ze zouden met mij lachen, hoor'.

Ik heb geen idee hoe het met hun tanden zit, maar Lennert krijgt intussen wel al een bobbeltje op zijn duim, Brent heeft niets (en duimt nochtans al dubbel zo lang). Wat al zeker is, is dat de melktanden niet sneller uitvallen. De helft van Brent zijn klas is wel al 1 of meerdere tanden kwijt, maar Brent (de oudste van de klas) zijn tanden zitten alleen nog muurvast

En ik geniet dus ook al jaren van de voordelen van een duimertje. Als ze binnen 10 jaar scheve tanden hebben, laat ik het zeker weten (wat dan nog niet zeker is dat het van het duimen is).