Toen ik een positieve zwangerschapstest in mijn handen had, toch ook gemengde gevoelens, hoor. Vooral financieel dan, en ook praktisch (de auto, handen te kort, eindelijk uit de pampers, …). Naarmate de weken voorbij gingen, is dat allemaal geminderd, en nu denken we daar eigenlijk niet meer aan.
Financieel mag je toch niet vergeten dat je voor een derde 140 euro belastingsvermindering en 250 euro kindergeld krijgt. Behalve dan in de tijd van de opvang, denk ik dat je daarmee eigenlijk wel een kleuter kunt onderhouden. En als je ziet dat de inflatie ieder jaar 2 % stijgt, gaat ons loon ook ieder jaar 2 % stijgen, maar onze lening blijft wel dezelfde. De ene lening is ook binnen minder dan 10 jaar (dus voor er iemand gaat studeren, en met maar 1 in het secundair) afgelost. Maar goed, inderdaad, soms denken we wel dat het niet makkelijk gaat worden.
De kindjes hebben echt enkel liefde en aandacht nodig, en als je die nog over hebt voor nog eentje, dan moet het lukken. (Dan spreek ik natuurlijk niet voor mensen die van het OCMW moeten leven, of die in Afrika leven, die kunnen misschien wel eens aan het financiële denken, maar als je beiden een job hebt, moet het toch gewoon lukken).
Wow, Sterretje, heb jij nog 10 cryo’s! Daar moet gewoon een brusje tussenzitten
.
) 
