IUI-clubje

[Bailey]

Hoi allemaal,
ik wilde graag even reageren op lotje69 daar jouw verhaal héél herkenbaar is voor mij. Ook mijn man had hier problemen terwijl dit voordien niet het geval was. Bij ons lukte het nog wel, maar met veel moeite en hoe moet ik dat nu schrijven, er kwam niets uit. Wij hebben eerst een half jaar bij uroloog gezeten die het ook weet aan stress, prostaat gecontroleerd, zelfs viagra moeten nemen omdat dit zou ontspannen. Uiteindelijk na een aantal maanden te zijn gepasseerd is zijn bloed nogmaals gecontroleerd, maar dan om de hormonen te controleren. Die bleken toen enorm laag te staan. Zo is mijn man doorverwezen naar een endocrinoloog, daar er iets moest mis zijn met zijn hypofyse. Dit is een klier in de hersenen die hormonaal alles aanmaakt. Na bijkomende testen bleek deze verschrompeld en onherstelbaar beschadigd. Mijn man moet nu medicatie nemen voor zijn schildklier, zijn bijnieren en testosteron en dit zijn leven lang. Dit ontdekken was eigenlijk in de eerste plaats nog veel belangrijker voor hemzelf dan om een kindje te maken. Zo maken de bijnieren bv. stresshormoon aan die maken dat wanneer je ziek wordt, je lichaam gaat vechten tegen hetgeen dat je lichaam aanvalt. Bij mijn man gebeurt dit niet wat gevaarlijke situaties kan opleveren. Zo is hij soms voor zijn werk op de baan. Hij heeft in zijn portefeuille een document zitten, net zoals ook zijn werk dit document aanwezig is. Moest hij in een ongeval terecht komen, moet dit meteen intraveneus worden toegediend, anders vecht zijn lichaam niet voor hem. Dit zijn wij allemaal te weten gekomen doordat het zwanger geraken niet lukte. Mijn man heeft uiteindelijk een jaar medicatie (waaronder medicatie dat testosteron aanmaakte, nodig om goede zwemmertjes te maken) moeten nemen waarna alles verbeterde. Zo zijn we van compleet geen sperma, naar een tamelijk goed staal gegaan naar hoeveelheid, beweging enkel de vorm kregen ze niet in orde. Hierdoor hebben we advies gekregen om te starten met IUI. Na drie pogingen is die gelukt en ik ben nu bijna 19 weken zwanger. Toen mijn man eerst dacht dat het aan hem lag en ze zeiden dat het tussen zijn twee oren zat, schaamde hij zich dood en mocht ik er met niemand over spreken. Tot dan bleek dat het daar helemaal niets mee te maken had en het eigenlijk om een klier in de hersenen ging die niet meer functioneerde, toen draaide hij helemaal. Hieraan kon hij immers niets doen.
Ik weet niet of dit bij hem allemaal gecontroleerd is. Hoe hadden we dit nog kunnen merken volgens endocrinoloog en wat inderdaad zo was: vermoeidheid (mijn man lag elke avond al van een uur of acht te slapen in de zetel, gaat om missen van hormonen voor schildklier), verminderde beharing op borst, mijn man is door missen van testosteron letterlijk 1 cm gekrompen en schoenmaat met 1 maat verkleind, minder zin in seks, minder presteren, mijn man was minder mans veel meegaander in alles (dit heeft te maken met te weinig testestoron), vaker ziek (dit heeft te maken met het missen van stresshormoon)
Het is nogal persoonlijk wat ik hier allemaal geschreven heb, maar wel belangrijk. Wij zijn teleurgesteld in de uroloog, hij had ons veel sneller moeten doorverwijzen.
Voor hetzelfde is het dit natuurlijk niet, maar moest het nog niet gecontroleerd zijn bij je man, zou ik meteen bloed laten trekken.

[bets]

@ Bailey

Zo wat een heftig verhaal zeg. maar super ondanks wat jullie allemaal hebben mee gemaakt dat je nu wel zwanger bent.
Tjee dan heb je denk ik al heel snel het gevoel dat kinderen krijgen nooit wat wordt.
En moet je nu eens zien al 16 weken zwanger.
Gefeliciteerd! Voel je je wat goed? kwam je er snel achter dat je zwanger was? ik bedoel had je ook kwaaltjes?

liefs bettina

[bets]

@ Bailey

correctie bedoelde 19 weken

[Bailey]

Hoi Bets

Ook ik heb net zoals lotje69 al een dochtertje wel van 4.5 dat natuurlijk verwekt is. Toen was er niets aan de hand. Ik was zelfs binnen de vier maanden zwanger van haar en in die vier maanden had ik ook een miskraam, wat aantoont dat, voor de problemen, mijn man en ik goed vruchtbaar waren. Ergens tussen de geboorte van mijn dochtertje en de leeftijd dat ze twee geworden was, is er iets mis gegaan in het hoofd van mijn man. De endocrinoloog zegt dat het achterhalen wat er net is gebeurd enorm moeilijk is. Het kan een ontsteking zijn geweest dat voor mijn man aanvoelde als hoofdpijn of het kan ook om een trauma gaan. Nu wij hebben in die periode zelf ons huis gebouwd en daar heeft hij zijn hoofd wel goed gestoten, maar of dat nu de reden is geweest, dat zullen we nooit weten.
We dachten inderdaad dat een tweede kindje geen optie was voor ons, in onze vriendenkring was ik de eerste die zwanger was. Ik was ook de eerste die bijgevolg aan een tweede kindje begon, ondertussen hebben al zes van de vrienden er een tweede wondertje rondlopen terwijl ik nu pas zwanger ben met hulp.
Nu gaat het ondertussen goed. De eerste maanden waren zwaar daar ik enorm ziek en vermoeid ben geweest en niets kon binnen houden zelfs geen water. Ik heb dan medicatie via suppo gekregen zodat die zijn werk kon doen. Op 15 weken is alles gebeterd, ik eet nu met smaak en als ik op tijd mijn rust neem, kan ik heerlijk genieten.
Ik dacht trouwens echt dat het niet gelukt was. Ik had veel last van lage rugpijn en buikpijn, net zoals wanneer je ongesteld gaat worden. Ik schrok dan ook toen op NOD de niet doorkwamen (kon er anders mijn klok op gelijk zetten), de volgende morgen bloed laten trekken en rond de middag wist ik dat ik zwanger was. Mijn ziek zijn is een twee weken later begonnen rond zes à zeven weken tot vijftien weken. Doordat het mijn tweede is, voel ik sinds mijn vijftien weken ook beweging.
Ik hoop van harte dat jullie dat zelfde gevoel ook mogen meemaken binnenkort.
Ik weet dat er hier een aantal opzien tegen eventueel IVF. Ik zit ook op een ander item bij 'uitgerekend voorjaar 2013' en daar zitten er toch wel een aantal waarbij het niet lukte via IUI, maar wel snel via IVF. Als dat dus de oplossing blijkt te zijn, hoop ik dat moest het nodig zijn, jullie de energie vinden om hiermee te starten.
Ook al schrijf ik nog weinig, ik volg zeker jullie verhalen hier verder.
Van het verhaal van Leeuwke krijg ik kippenvel, moet verschrikkelijk zijn. Ik kan me inbeelden dat je ontroostbaar bent in zo'n situatie, laat staan hoe je aan zo'n verwerkingsproces begint, woorden schieten hiervoor te kort. Veel sterkte gewenst in ieder geval.

[*Katrien*]

bets: succes morgen met het testen, maar als het negatief is, kan het zijn dat het nog te vroeg is hé!

lotje69: das geen leuk verhaal dat je hebt. Mannen en hun trots, het is iets raar. Mijn vriend was er in't begin toch ook wat van aangedaan als de gyn vertelde dat we met IUI's verder moesten, maar hij heeft het dan toch aanvaard. Ik denk echt dat de taboesfeer errond moet verbroken worden, want er zijn zoveel mensen die met vruchtbaarheisproblemen kampen, op welke manier dan ook.
Ik zou nog eens goed met je vriend praten.
Ik geloof het zeker dat IUI's voor jullie een oplossing kunnen zijn, dus waarom niet! Ik denk ook dat jullie probleem meer voor komt dan je denkt...
Succes in ieder geval!

bailey: je hebt ook een zware weg afgelegd. Maar voor ons positief te weten dat wat je ook voorhebt, je de moed niet mag opgeven. Geniet van je zwangerschap!!

[bets]

hoi Bailey,

Ik heb echt bewondering van jouw verhaal, poeh wat hebben jullie veel meegemaakt.Maar echt super fijn dat je toch voor de 2x zwanger bent ondanks de zware tijd/periode die jullie hebben meegemaakt.
Fijn dat het nu beter gaat daarom nu ook maar lekker genieten van je zwangerschap


@ katrien dank je wel en ik weet dat het nog te vroeg is dus blijf positief. teminsten dat probeer ik in zekere zin

[Bailey]

Oh ja en dat had ik nog niet verteld. Ik weet sinds een dikke week, dat het een jongetje is Mijn dochtertje is blijkbaar op school ook al vrolijk gaan rond vertellen dat ze op het scherm bij de dokter een piemeltje heeft gezien, dus dat ze grote zus wordt van een broertje. Ik mag dan langer hebben moeten wachten, er is zeker één voordeel aan verbonden ... mijn dochtertje beleefd dit echt héél bewust en dat is als ouder puur genieten. Voor de sint gaat ze ook een verzorgingstas vragen voor haar poppen met talkpoeder, pampers enz. zodat ze kan oefenen

[Leeuwke84]

dank u allemaal voor de steunende woorden!!
tis echt verschrikkelijk.
maar heel de familie steunt elkaar dus zullen we er ook samen door geraken!! mijn broer en schoonzus kunnen alle steun dan ook goed gebruiken.

morgen moet ik zelf opnieuw op gesprek bij de gynae maar deze keer ga ik zowat met gemengde gevoelens, wij proberen om zwanger te worden, terwijl zij net hun zoontje kwijt zijn. pfff..

bailey proficiat en hopelijk mag alles goed blijven gaan!! wens het jullie van harte!!!

[lotje69]

pff Leeuwke, dat is idd een heel moeilijke siutatie. Zeker als jullie algauw zwanger zouden zijn zal dat waarsch wel een beetje moeilijk zijn.
Ik wens jullie echt heel veel sterkte toe, heb er al veel aan gedacht vandaag!

Allemaal erg bedankt voor jullie reacties, je kan niet geloven hoeveel deugd het doet er eens over te kunnen praten. Mijn vrienden en familie weten wel dat het niet lukt maar weten de echte reden niet,.. alleen mijn allerbeste vriendin. Met haar kan ik er over praten, alleen is ze deze week bevallen van haar eerste kindje, dus haar wil ik nu zeker niet lastigvallen met hoe ik me voel. Zij moet nu in de eerste plaats genieten!

Ik heb gisterenavond weeral weer ruzie erover gehad met mijn vriend, en vanmorgen heb ik hem een berichtje gestuurd, met de vraag of hij me nu wil laten weten wat het word, omdat ik de gyn zo snel mogelijk iets moest laten weten. En dat hij moest weten dat het heel erg belangrijk is voor mij om het zo te proberen omdat ik zoals het nu gaat met dan en dan en dan moeten we klussen en elke keer die teleurstelling omdat het niet gelukt is, omdat ik dat echt niet meer leuk vind. En dat ik vind dat het onze relatie geen goed doet. Dat ik heel goed begrijp dat het moeilijk is voor hem als man, maar dat ik ook vind dat hij zich moet proberen daarover te zetten!

Vanavond kwam hij thuis en als de dochter in bed zat nam hij me dicht en zei hij dat we ervoor gingen gaan. Dat hij het heel moeilijk vind maar dat hij het belangrijker vind dat ons gezinnetje compleet gemaakt word!

<3 <3 <3 <3

Dus nu vlug een mailtje sturen naar mijn gyn

[Espoir]

@lotje69: super van je vriend dat hij er nu toch mee instemt!! Go for it!!

@Bets: heb je nu je test gedaan vandaag en?? Als ik jouw 'symptomen' zo hoor zou ik echt wel goeie moed hebben... Ik heb mijn 1e IUI exact een week na jou gehad, maar voel nog niets dus ga ervan uit dat het niets is..

@Bailey: dikke proficiat! Geniet van je zwangerschap!

[bets]

hey hey
Nou ik kan denk ik een beetje blij zijn.
Ik had vanmorgen twee testen gedaan samen met vriendje lief en een hele lichte streep van positief op beide testen,
ik ben te vroeg geweest met testen mag officieel zondag testen dus we testen zondag nog een x en dan met de clearbleu die dan ook gelijk aangeeft hoe lang je zwanger bent.
Dus ja spannend..... ik hoop het zo maar wat denken jullie?
Ik heb er nu wel wat meer vertrouwen in gekregen haha maar zondag weten we het officieel.
Maar kan dit nog zijn van de pregnyl? ik had op internet gelezen dat pregnyl binnen 10 dagen uit je lichaam is en het is vandaag precies twee weken geleden dat ik de eerste iui behandeling heb gehad.

xxx bets

[Bailey]

Als je inderdaad weet dat de pregnyl uit je lijf is, mag je juichen Bets, positief is positief. Je kan een valse negatief hebben omdat je te vroeg hebt getest, maar geen vals positief, tenzij van de medicatie. Wanneer kan je bloed laten trekken, dan heb je bevestiging, dat vond ik belangrijk, zien dat die waarden goed waren.

[bets]

Hey hey
Ja dat is ook wel weer zo. maar ik heb geen idee of de pregnyl al uit mijn lichaam is.
ja wat ik zei is dat ik op internet gelezen heb dat het binnen 10 dagen je lichaam uit is.
Ben nog steeds met vlagen misselijk.
Maar we zullen het zondag weten
Ik weet helemaal niks over dat bloed laten testen.
tegen ons was gezegd op de 18e testen is die positief ben je zwanger.

xxx

[bets]

de pregnyl spuit is vandaag precies 16 dagen geleden dat ik die gespoten had.
de datum van de pregnyl was 31 okt en vrijdag 2 november had ik de iui behandeling.

[Bailey]

Gewoon je huisarts bellen en zeggen dat je positief hebt getest, bij mijn dochtertje heeft mijn huisarts bloed getrokken. De volgende dag wist ik dan resultaat. Nu bij IUI moest ik op 15de dag na IUI naar ziekenhuis komen voor bloed te laten trekken, twee uur later mocht ik bellen. Ah, weer iemand waar het bij gelukt is, zou zo'n goed nieuws zijn. Ik was pas na een paar weken misselijk, maar mijn collega was ook al goed ziek nog voor ze positief teste. Haar waarden waren dan ook al goed hoog wat misselijkheid verklaart.