mama in een dip

[Wappie]

Gisterenavond heb ik tranen met tuiten gehuild Mijn man moest vanmorgen heel vroeg weg en ik moet ook om 6.30u vertrekken. Schoonouders gaan de kindjes altijd halen donderdag van school en vrijdag werken zij niet. Dus hadden ze het voorstel van hun te laten slapen. Eerlijk gezegd was ik al niet bijster enthousiast maar ik begreep wel dat dit voor de jongens het beste was. Zo moest ik ze immers niet wakker maken om 6u.
We mochten ook blijven eten gisterenavond dus kon ik ze zelf slapen leggen. We komen daar dus na het werk toe en Alexander is aan het brullen en gloeide van de koorts Ik had wel hun medicamentjes bij dus heb snel iets gegeven tegen de koorts en stillekesaan werd het beter. Maar hij had serieuze wallekes onder zijn ogen en heeft geweigerd iets te eten.
Mijn schoonouders hadden gezegd ze sowieso te laten slapen en dan konden ze vandaag nog zien wat ze zouden doen. Als hij beter was naar school en anders bij hun blijven. Ik ben hun dus mee slapen gaan leggen maar dat was bij Alexander met de nodige tranen, hij wilde mee naar huis natuurlijk duurde het niet lang voor Matthias volgde Ik vind dat vreselijk om mijn ventjes zo achter te laten. Ik weet dat schoonouders de beste zorgen geven maar eigenlijk wil je als mama niet liever als dan zelf thuis blijven. SM heeft vanmorgen al gebeld en ze hadden flink geslapen. Alexander was nog wel plattekes, maar had voorlopig geen koorts. Hij wilde mee naar school dus zal hij gaan. Hopelijk geen foute keuze...

[Filka]

O Wappie, dikke knuffel!
Dat is echt helemaal niet leuk om zo je jongens 'achter te laten'.
Meestal is het gewoon het besef dat jij weggaat wat hen tot huilen brengt. Zoals ik bij ons M. hoor duren de tranen nooit lang nadat we vertrokken zijn.
Je verstand weet dat het best is voor hen dat ze daar blijven slapen maar je mama-hartje wil ze altijd dicht bij jou. Natuurlijk zal Je SM goed voor ze zorgen, feit dat ze goed geslapen hebben is ook een teken dat de jongens daar tenslotte ook graag zijn. Ik hoop mee dat de koorts slechts een kleine opwelling was zodat jullie samen het weekend kunnen starten.
xx

[Elke2]

Dikke knuffel wappie!!

[Sterretje]

ook van mij een dikke knuf.
als kindjes ziek zijn wil je als mama het liefste voor hen zorgen. en da's heel moeilijk om dan die keuze te maken, ook al weet je rationeel wel wat het beste is.
Hopelijk gezonde kindjes in't weekend!

't blijft toch een hekelpunt hé, wel / niet /minder werken, evenwicht gezin/jezelf/kindjes...
ik heb het er heel vaak moeilijk mee hoor, wat voor een maatschappij is dit soms!

[Wappie]

Gisterenavond was ik vooral boos, idd boos op de maatschappij! In zo'n situaties zou je moeten kunnen zorgen dat je zelf thuis bent om voor de kindjes te zorgen. Maar zoals Filka al zei weet ik wel dat ze bij SM ook de beste zorgen krijgen. Het is vooral ook het gevoel van onmacht en verlies van controle dat me boos en droevig maakt.
Ik zal ze straks wel overladen met mamaliefde

[Sterretje]

hihi ja, goed plan

Hier gisterenavond ook discussie met manlief over evt 3e kindje.
Ik gaf aan dat het toch heel wat drukker ging worden: vb: thuiskomen met baby die dringend melk moet drinken, twee hongerige schoolkinderen... dit zijn stressituaties waarbij je echt prioriteiten moet stellen.
Uitgebreid koken en het huishouden doen zal er weer bij inschieten dan natuurlijk. En manlief is echt geen keukenprins dus die kan me natuurlijk niet helpen.
En toen gaf ik aan dat ik moesten er 3 kindjes zijn, wel minder wou gaan werken (4/5 of 3/5) maar dat zag manlief totaal niet zitten (financieel).
Dus ook hier heel erg boos op de maatschappij. Mensen gaan er op de duur toch aan kapot? Ik vraag me heel vaak af hoe andere mama's dat dan: een (groot) gezin en full time werken.
ik heb in feite geen flexibele uren, en toch zijn er zo veel dingen die moeten gebeuren binnen de kantooruren (bank, post, dokter, ...). Moet een mens daar dan altijd verlof voor nemen??? Ben dat soms zo beu hé.
Afspraak met kinderarts eind volgende week: midden in de namiddag. 'k maak in de plaats daarvan afspraak bij de huisarts: om 16 uur enige vrije plaats!
Tja, wat doe je dan?
'k kan dit jaar al niet meer bijhouden hoeveel keer ik te laat op m'n werk kwam en vroeger vertrok. Overuren doen? no way met kindjes die afgehaald moeten worden... soms word ik er echt moedeloos van

[Elke2]

Lijkt mij soms idd heel moeilijk om werk en gezin te combineren op zo een manier dat iedereen zich er goed bij voelt.. Chapeau voor jullie werkende mama's hoor!!

Ik begin hier de laatste tijd steeds vaker te piekeren over hoe ik het zelf ga doen na mijn loopbaanonderbreking. Ik moet ander werk zoeken en heb nog geen idee wat ik zou kunnen gaan doen. Wij hebben ook niets van hulp van grootouders ofzo dus moeten we alles zelf kunnen opvangen. Ik wil ook echt niet dat de kindjes vaak en/of lang naar de opvang buiten school moeten dus dat zal nog wat worden

[mindyke]

dikke knuf wappie, geef ze vanavond maarextra liefde!

ja soms is de combi moeilijk he. Ik ga vanaf kleine man naar school gaat men tijdskrediet met motief kindonder 8jaar in 4/5 nemen. aangezien ik ook weekends werk ben ik dan altijd 2dagenperweek thuis. zalig kijk er al helemaalnaar uit!

[Sterretje]

ja, klinkt heerlijk mindyk!

persoonlijk denk ik dat het zowel voor mij als de kindjes wel zal beteren als ze ouder zijn (7-8 jaar) maar naar die kleintjes nu toe heb ik soms zooooo een schuldgevoel.
Dus bij een evt 3e kindje overweeg ik serieus tijdskrediet/langer ouderschapsverlof!

[sassie2]

Ik vraag me ook af hoe het allemaal zal lopen met 3, maar we gaan het moeten nemen zoals het komt. De rationele redenen waren hier een reden om de kinderwens even op te bergen, maar goed, we werden spontaan zwanger, dus, moeder natuur zal wel gedacht hebben dat we het gaan aankunnen, zeker?! Ik werk nu 70 % en denk ook niet dat het financieel haalbaar zal zijn om minder te werken. Ik doe ook nog de boekhouding van mijn ventje en zit iedere avond een uur of 2-3 te werken aan een project van mezelf. Ik vraag me ook af hoe het gaat gaan als we van school komen, tegen dat de baby nog geen 6 maanden gaat zijn, gaat Brent naar het eerste leerjaar, huiswerk dus, leren lezen, ... Geen idee hoe we dit gaan inplannen. Voorlopig maakt schoonmama 1 keer in de week eten, en doet soms onze strijk. Misschien ga ik de strijk uitbesteden, en vraag ik of ze 2 keer eten kan maken. Dan maak ik de zondag eten voor zondag en maandag, de dinsdag SM, woensdag voor woensdag en donderdag en vrijdag weer SM, dan kan ik wel kijken voor de kindjes. Ik denk dus eerder te opteren voor 3 uur extra schoonmaakhulp (nu al 3 uur in de week) eerder dan minder te werken.

En ik denk zoiezo ook dat het binnen een paar jaar wel makkelijker zal gaan, probleem is nu vaak dat ze moe zijn en honger hebben. Ik weet het, er zullen andere zorgen bijkomen, maar de toekomst gaat alles moeten uitwijzen.

[sassie2]

Vannacht wakker geworden met een paniekaanval, is al de tweede keer in een week tijd dat ik dat heb. Er is nog niets in orde voor de baby, we hebben zelfs nog geen naam (dan zit ik zelfs te denken op de kleertjes die van de zolder moeten, Lennert moet nog een nieuwe kamer, ...). Ik moet naar de keuring, nieuwe banden opleggen, denk nog steeds dat ik te vroeg ga bevallen, nog geen sinterklaas gehaald, ...

Nu, als ik het allemaal verstandelijk bekijk, besef ik dat alles wel in orde komt, maar vannacht echt veel maagpijn van de stress, meer dan 2 uur opgezeten. En dan zit ik nog met de stress van de bevalling (zie ander onderwerp hierover), ik ga zo blij zijn als de baby er gezond en wel is.

Ik besef dat ik het rustiger zou moeten aandoen (ze zoeken op het werk maar vervanging vanaf half januari tot aan het collectief verlof, ik kom erna terug, dus geen overdracht erna), zeker met mijn project 's avonds. Maar langs de andere kant zouden we het zo graag financieel wat makkelijker, meer ademruimte hebben, dat we gewoon moeten doordoen zoals we bezig zijn, het is geen optie om te minderen.

Enfin, ben vandaag van thuis uit aan het werken, soep al gemaakt (groentjes vanmorgen gesneden), net een tasje gedronken, en echt al super veel gewerkt vanmorgen. En ik ga straks al terug in actie schieten, na slechts een half uurtje middagpauze, zo kan ik tegen 17 uur de kindjes al gaan ophalen bij oma.

[Sterretje]

sassie

misschien toch in't weekend eens speciale tijd vrijmaken om iets voor de nieuwe baby in orde te brengen? kan soms echt mentale rust brengen hé?

ik heb dat soms ook, als ik zo lang met iets rondloop dat echt eens moet gedaan worden.
en dan moet ik op de duur gewoon alles laten vallen en daar tijd voor maken, of eens een dagje vrij nemen of zo.
ik heb dan weer gemoedsrust als alles in orde is (zoals de sinterklaascadeau's)

[leisje]

Sassie, klinkt me bekend in de oren. Ik ben nog niet zo ver als jij (nu net 12 weken), maar wel zwanger van een tweeling. Dan zullen we in één klap drie kindjes hebben, en dat bezorgt mij heel wat kopzorgen: nieuwe auto, extra kamer, en vooral: extra financiele zorgen. Ook ik zou ervoor opteren om na de bevalling ipv 4u poetshulp, 8u hulp te nemen, in de hoop dat dan ook mijn was kan gedaan worden, strijk, kasten effen leggen enzovoort.
Maar soms lig ik echt nachten wakker met de vraag hoe we dat allemaal zouden betalen: twee kindjes in de crèche, liefst thuisopvang na school voor mijn oudste kindje dat in september naar school gaat, verdubbeling van poetshulp én een nieuwe auto...
Ik heb bovendien erg veel schrik dat de tweeling te vroeg zou komen, zodat ik ook niet echt weet vanaf wanneer we er klaar voor moeten zijn, met als gevolg dat ik er liefst nu al klaar mee zou zijn, dan ben ik tenminste praktisch op de twins voorbereid...
Gelukkig blijft mijn man hier eerder kalm onder, zo houden we elkaar een beetje in evenwicht...

[sassie2]

Leisje, met 2 erbij zo ik nog meer 'freaken'. Die auto, ja, daar heb ik ook al van wakker gelegen. Mijn man rijdt met een audi a4, en daar zouden ook geen 3 autostoelen achteraan kunnen, maar het gaat moeten (eventueel 2 vanachter en 1 vooraan, en dan 1 volwassene tussen de stoelen gewrongen), geld is er eenvoudigweg niet voor een nieuwe auto. Ik rij met een ford ka, dus die is zeker geen optie .

Ik heb nu wel een schat van een poetsvrouw, die heeft woensdag in 3 uur tijd de ganse beneden gepoetst, de ramen vooraan en de voordeur, de ramen boven (4 kamers) en dan nog de badkamer en de ganse boven, en verse lakens opgelegd, en dan ben ik bijna de bladeren vergeten die ze uit de carport gehaald heeft. Ik snapte er niets van (wel hadden wij alles al aan de kant gezet 's morgens). De week ervoor had ze de andere ramen gedaan, en opnieuw beneden en badkamer natuurlijk, maar ook de frigo, koekenkast en nog een open kastje 'uitgemest', alsook nog in de berging aan de kant gedaan. Ik zou ze dus ook 3 uur extra vragen voor de strijk (ik strijk 2 à 3 uur in de week), gezien ze zo snel is, zou ik dan hopen dat ze nog eens kan stofzuigen of aan de kant doen erbij. Dan zou ik toch echt zo goed als niets meer te doen hebben in het huishouden (behalve de dagelijkse zaken natuurlijk).

Het financiële van de opvang zit ik ook mee in mijn maag (en 't is dan nog maar 1), het zal rond de 250 euro per maand zijn, maar dat zou dus het kindergeld voor nummer 3 zijn.

Sterretje, ik zou graag in het weekend er eens tijd voor maken, maar morgen moet Brent mee naar een 'vriendjesdag' in de yoga van een vriendje, en dan gaan we kijken voor een kamer voor Lennert, en zondag ganse dag verjaardagsfeestje van nichtje. Pff, 'k ga er niet te veel over nadenken, of ik flip weer.

[Sterretje]

soms lastig hé. maar vaak moet je ook keuzes maken... ten koste van iets. 'k bedoel je kan niet alles willen of moeten
bijvoorbeeld: maar een half dagje naar dat verjaardagsfeestje gaan en eens een half dagje thuis orde op zaken zetten.

ik zou intussen ook niet meer weten wat doen zonder poetsvrouw! ben nog nooit zo 'ontspannen' geweest en kan zo veel meer tijd in de kindjes steken in't weekend.
en ook al is het soms nog zooo druk in de week, eens de kindjes in bed liggen, heb ik eindelijk vaak eens tijd voor mezelf