Het niet stilbaar verlangen naar kinderen

[Sterretje]

we zijn er nog niet uit hoor... maar zowel ventje als ik neigen allebei emotioneel naar nog een wondertje.
dus ofwel laten we de natuur zijn gang gaan, ofwel starten we toch in januari. we zien wel;;;

[Engel0405]

@Sterretje: time will tell... Ik duim alvast dat jullie alletwee tot dezelfde conclusie komen !

Heb de meningen van de andere meiden er ook nog wat op nagelezen. En ik denk dat de waarheid een beetje in het midden ligt: uiteraard maak je best geen ondoordachte keuzes, zeker als je bijvoorbeeld vandaag al alles wat je hebt bijeen moet schrapen om de maand te overleven.

Maar on the other hand blijft het toch heel persoonlijk : tot waar ga je of wat ben je bereid om op te geven voor nog een kindje? Dan heb ik het niet alleen over het financiële, gewoon ook 'life as you know it'. Zelfs al maak je inschattingen over wat de impact kan zijn, dan nog is het maar de vraag of dit met de realiteit strookt.
In ons geval nu kwamen wij als kopppel terug al een hele tijd op adem. Voor mij was dat toen emotioneel een reden om terug een kindje te willen, maar voor mijn ventje net helemaal niet.
Uiteindelijk kan je zoals ik al zei minstens 101 redenen bedenken om geen kindje meer bij te nemen. Waarom alles te verstoren dat nu perfect draait?

En toch er is 1 reden die alle bezwaren meteen van de tafel veegt: omdat het gewoon fantastisch is een kindje te krijgen, het te zien opgroeien, die liefde te voelen.

Jullie mogen best weten dat ik enorm gelukkig ben dat pluisje op komst is... En ja, er zijn momenten dat ik me afvraag 'hoe gaan we het doen', maar we hebben al zoveel samen overwonnen en kijk, we zijn er toch in geslaagd een prachtig gezinnetje te creëren.
Inmiddels hebben we dat beeld van het perfecte gezin aangepast en ik kijk er echt naar uit: het zal pas echt compleet zijn met dat kindje er bij...
Je zou er van verschieten hoe vlug een mens zich aan nieuwe situaties kan aanpassen...

[Sterretje]

Engel, het is idd fantastisch om zo een klein hummeltje op de wereld te zetten, te vertroetelen en te zien opgroeien.

'helaas' zie ik het tegenwoordig niet meer zo rooskleurig en kan ik enkel nog denken aan zw-kwaaltjes, onderbroken nachten, jengelende peuter/kleuter combinatie.

met andere woorden, mijn kinderwens is even gestild...
Het is eigenlijk echt goed zo met mijn twee schatten en het verlangen naar uitbreiding is echt weg.
'k weet dat wij (spreek voor mezelf en mijn man) veel te veel hier over piekeren. elke dag pols ik eens bij m'n man en hij weet het ook echt niet. het hart wil zo graag, het verstand spreekt tegen. en ik vind echt dat het verstand hier een beetje een overhand heeft. we weten zelf hoever we kunnen/willen gaan en kunnen dus maar beter een limiet stellen. Maar zo definitief NEE zeggen tegen onze cryo's kunnen we echt niet.
Dub dub dub dus maar weer.

nu ja, 'k kan die afspraak nog altijd afbellen. En anders gaan we gewoon in januari en zien we wel

[Engel0405]

Hihi Sterretje, je hebt nog gelijk ook.

Zwkwaaltjes in 't kwadraat (en erger dan met Kersje): check
Onderbroken nachten met jengelende kindjes: dubbel check.
Op dit moment zitten we nog steeds in die fase eigenlijk, zij het dat dit zich 'maar' om de 3 nachten meer voordoet ongeveer..
Vannacht hadden we weer prijs: nachtmerries, tutje paar keer kwijt, hoestbui... Ik geef toe dat ik echt knorrig werd en niet echt met optimisme naar de toekomst keek als er trug een baby'tje is (maanden met nachten van max 3 uur slaap aan 1 stuk)
puberende peuter en betweterig kleutertje: triple check

Meid, ik ga zeker geen reclame gaan voeren voor een kindje erbij. in fact, ik denk dat ik voor mijn collega's bv op dit moment de perfecte anti-conceptie ben. Ik probeer je dus echt niet te overtuigen hoor. Zo veel te beter als jouw verlangen nu gestild is,en je emoties niet met je op de loop gaan. Er is niets zo verscheurends als een kind te willen en je partner daar niet in mee te krijgen, of erger nog: dat het niet lukt.

Ik heb eigenlijk makkelijk spreken, bij ons is het beslist in onze plaats.. En het helpt echt gigantisch dan dat die mamahormonen je helemaal in de mood krijgen voor nog zo'n klein hummeltje erbij

[Sterretje]

ja da's waar. Het is nu eenmaal zo, je vindt als mama zeker en vast je weg, het is 'maar een jaar of 2' en dat is ook weer zo voorbij...

we nemen nu een week of twee bedenktijd zonder er nog over te praten en proberen niet meer te piekeren... na Nieuwjaar zien we wel weer.

[Sterretje]

Het ziet er naar uit dat we onze kinderwens gaan opbergen. hoe meer we er over praten en nadenken, hoe meer we neigen naar gelukkig te zijn met ons vier.
een babietje erbij, 't zou keileuk zijn en meer dan welkom, maar rationeel past het echt niet meer in onze levensstijl, denkwijze.
wij kunnen onze twee schatten nu alles geven wat kan, we kunnen het perfect managen samen of als mamma /pappa alleen, en waarom het ons weer 'lastig' gaan maken met een 3e erbij.
'k voel me enerzijds opgelucht dat we er nu eindelijk uit zijn, anderzijds een beetje triest. 'k ga dit weer moeten verwerken, het verlangen naar zwanger zijn, een babietje baren zal er altijd zijn, daar ben ik al uit. maar ik ben dankbaar genoeg om blij te zijn met wat we al mochten meemaken!
de afspraak in UZ Gent zal worden geannuleerd

[Mandy]

Moedige beslissing sterretje!
Soms besef je pas wat t teweeg brengt wanneer het werkelijkheid wordt.
Gelukkig kunnen jullie er goed over praten en zijn jullie het eens met elkaar.

[Wappie]

Sterretje, ik vind het heel mooi dat jullie hier zo over kunnen babbelen.
En echt een moedige beslissing! Ik vind het knap dat jullie hier zo goed over nadenken want het is idd niet enkel een babietje willen. Dat babietje wordt groot en zal meer noden hebben.
Het is een periode die je zal moeten afsluiten en dat zal wat tijd vragen. Maar ik weet zeker dat met de hulp van je knappe prinsesjes geen probleem zal zijn

[Sterretje]

't was effectief een loodzware beslissing. maar hoemeer ik er over nadenk hoe beter ik het vind. Wij hoeven niet per sé 3 kindjes. Twee is perfect, en enkel en alleen om het 'nog eens mee te maken' is zo een egoïstische reden. De grootste doorslaggever was echt wel het financiële aspect (niet nu maar binnen x-aantal jaar) maar ook wel emotioneel hoor: 'k zag me echt niet meer met drie kindjes aan de armen lopen, hoe jaloers ik soms ben op grote gezinnen, meer en meer begin ik te beseffen dat het toch niet echt voor mij is. 'k maak me nu al vaak (onnodig) druk in mijn twee kadées, dus waarom er nog 'stress' bijnemen. de hele MM zit idd wel heel diep en op zich is het afscheid nemen van 'zwanger worden' een hele brok om te verwerken nadat je jaren bezig bent met überhaupt zwanger KUNNEN worden. 'k heb dan ook heel veel steun gehad aan DVO en besef dat ik nu ook stilaan afscheid mag nemen...

[Liefje]

Het afscheid nemen van de MMM is zwaar, maar ook een enorme opluchting. Hier blijft het ook bij twee kinderen ('aan elke hand ééntje, lijkt mij genoeg' denk ik altijd maar )
Ik heb na de geboorte van Jakob het gevoel dat er een jarenlange episode van verdriet en verlangen kan worden afgesloten. Het heeft mijn leven verrijkt en versterkt, maar tegelijkertijd ruim zes jaar lang op de rem gezet en verzwaard. Nu is het tijd voor een nieuwe (door-)start. Hopelijk geldt dat voor jullie ook!

[cimoca]

Sterretje,

doe me niet aan dat je DVO gaat verlaten hé.

Dikke knuffel voor je moedighe beslissing. En verwenje twee prinsesjes maar eens heel goed.

Ik keek gisteren op een website van een fotografe en zij had een speciale actie newborns. Als je die schatjes ziet ,mmmmmmm wegdromen. Eigenlijk genieten we veel te weinig van wat we hebben hé

Cinne

[Sterretje]

Liefje, je heb dat zo mooi verwoord.

ik ben 'dankbaar' voor de MMM omdat het van mij een ander mens en van ons een ander koppel heeft gemaakt. Dus wij komen er rijker uit.
nu wordt het tijd om het hele hoofdstuk af te sluiten. Misschien komt er nog een telgje bij, misschien niet, wie weet.
't is niet langer een druk in mijn hoofd / buik waar ik naar moet luisteren.

'k ben niet langer jaloers op dikke buiken, eerder nieuwsgierig, 'k ben niet langer gekwetst bij zw- aankondigingen en ik verlang niet meer per sé naar een baby in de buik of aan de borst, dus 't is precies een groot stuk verwerkt.

en omdat ik met baby's bezig zal zijn zolang ik hier meelees, ga ik toch proberen stilaan afscheid te nemen. al zal ik alle klapjes hier echt heel erg missen.
Misschien kunnen we via een ander medium contact houden hé... Facebook ...

[Vi]

Sterretje, zoals de anderen hier ook zeggen, vind ik dit ook een moedige beslissing. Ik ben blij voor jou en je man dat jullie hier zo openhartig met elkaar kunnen over praten en elkaar kunnen vinden in de beslissing die jullie genomen hebben. Ik kan goed geloven dat je dit nu allemaal even moet verwerken en neem er dan ook de tijd voor.
Ik kan me helemaal vinden in hetgeen je zegt over het zwanger worden om alles nog eens te kunnen meemaken. Ik vind het nog steeds jammer dat ik maar 1 keer zwanger heb mogen zijn maar uiteindelijk besef ik ook dat ik moet gelukkig zijn dat ik het toch heb mogen meemaken. Iets wat we hier waarschijnlijk allemaal wel beseffen.

Alleen, ik hoop net als Cinne dat je DVO nog niet gaat verlaten. Ik vind je een hele lieve en toffe madam die iedereen helpt en steunt waar je kan en ik zou je echt missen. Maar als het je keuze is dan respecteer ik dat natuurlijk.

[Wappie]

Sterretje, ik begrijp het hoor. Ik zit er ook al langer mee in mijn hoofd om afscheid te nemen van DVO. De wens voor een derde is er hier voorlopig ook niet, dat zal misschien niet meer komen.
Maar ik kan maar geen afscheid nemen... Ik vind hier zoveel steun en begrip. Ik zit ook op andere fora en daar kan ik me in sommige zaken zo ergeren.
Hier is het compleet anders, het is gewoon met een ander gevoel dat ik hier schrijf.
Onlangs heeft Nathalie ook afscheid genomen en kan haar alleen maar bewonderen voor haar beslissing en dat ze zo 'plots' kan stoppen met schrijven. Bij mij zal dit geleidelijker aan verlopen.
Het is nu al een tijdje dat ik mijn posts en schrijven minder en uiteindelijk zal het uitdeinen denk ik
Het is het afsluiten van een periode, een periode met een traan en een lach, een periode van onmacht en overwinningen, maar vooral een periode die ik mag afsluiten met 2 prachtige ventjes die ik liever zie dan wat maar ook ter wereld...

[sassie2]

Sterretje, ik ben blij voor jou dat jullie de knoop doorgehakt hebben. Met twijfels rondlopen is altijd lastig, hé! En ik ben ook blij dat jullie op dezelfde lijn zitten.

Maar ook zoals de anderen zeggen, zou ik het jammer vinden als je DVO zou verlaten .