mannen niet toegelaten topic :)

[Sterretje]

ik kan mij daar lastig in maken. 't is niet omdat een man geen huishoudelijke capaciteiten heeft dat hij niet in staat is zijn bord in de vaat te zetten?
da's toch gewoon principieel? onze kindjes leren dat ook; Zelf hun bord pakken en als't even kan ook terug afruimen. zelfde als hun beker terug naar de keuken brengen.

en 't is ook niet omdat de man in huis vaak langer 'werkt' (professioneel) dat hij niets moet doen in huis?

Mijn man zal nooit in de zetel ploffen zonder dat op z'n minst de keuken aan de kant is (tenzij ik er zelf nog in bezig ben). De Vaatwasmachine is zowat het enige waar hij zich in de keuken om bekommerd
Verder helpt hij nog met de kindjes in bad doen, als hij thuis is, kachel aanmaken en uitkuisen, papierwerk opruimen en als hij 's ochtens nog tijd heeft ruimt hij ook wat rommel in de living op.
minstens 1x per week zitten we samen op ons kniëen om al het speelgoed van de kindjes terug in de bakken te doen. daarna genieten we samen eventjes van een opgruimd huis

[leisje]

en wie zegt er eigenlijk dat een man geen huishoudelijke capaciteiten heeft?? Het is een kwestie van niet gewoon gemaakt zijn als kind, én niet willen. Ook denk ik dat sommige vrouwen - ik spreek mij niet uit over de vrouwen hier, want ik kén jullie niet - de man niet toelaten om veel te helpen.

Mijn man doet (bijna) evenveel als ik, en hij vindt dat gelukkig maar normaal ook. We werken ook beiden even hard... Ik was gisteren een avond niet thuis, en toen ik thuiskwam had hij gekookt, afgewassen, opgeruimd en ons dochter in bad en in bed gedaan. Net zoals ik zou gedaan hebben als hij niet thuis zou geweest zijn...

Met een andere taakverdeling zou ik me niet gelukkig kunnen voelen, vrees ik...

[Sterretje]

hihi leisje, gelukkig zijn er mannen genoeg die wel die capaciteiten hebben hoor. sommigen verbergen ze alleen
de weinige keren dat mijn man toch eens aan het kookvuur staat, 'bakt' hij er meestal toch iets moois van

ik verlang ook niet van mijn man dat hij gaat koken en poetsen. maar opruimen en meehelpen bij de ochtend en avondspits vind ik maar doodnormaal
't zou niet goed komen moest mijn man de krant lezen terwijl ik de boterhammen smeer, de vaat inleeg en de kids aan het eten krijg

maar mijn man zou aan mij niet moeten vragen om de groentenhof om te spitten of het gras af te rijden

[Wappie]

Was ik wel nog even vergeten te zeggen, ik heb een (amateur)kok in huis

[mindyke]

Hier wel een nieuwe man ze, poetsen, strijken, voro kindje zorgen dat gaat allemaal.
(al ga ik altijd nog even de laatste rommeltjes opruimen )

De gemoederen zijn hier al gedaald.

[cimoca]

Ik heb vorig weekend duidelijk gezegd dat zo'n situatie voor mij onleefbaar is. Mar of 't doorgedrongen is???? Ik twijfel er serieus aan.

Zit vandaag serieus in een dip: combinatie van veel factoren tesamen.

Gisteren halve dag verlof, had kapper ingepland. ik zit met geverfd haar bij de kapper, tel van rechtstreekse chef dat de grote chef naar een doc vroeg en dat 't dringend was. Hij had me dat woensdagavond om kwart na 4 gevraagd. 't was natuurlijk nog niet af. Ik ben met verf in de haren bij de kapper gevlucht, naar huis gereden, doc afgewerkt, zelf haar uitgespoeld en terug naar kapper voor knipbeurt. ontspannend Vandaag hoor ik dat de grote chef zich eigenlijk kwaad gemaakt had op rechtstreekse chef voor iets dat zij vergeten was. haar tel aan mij was dus bliksemafleider

En dat bovenop de probs met mijn halve trouwboek, de sterfdag/week van mijn mama,....

Ik had echt geen goesting om uit mijn bed te komen vandaag.

sorry voor 't gezeur

Cin

[Sterretje]

Zeur er maar op los Cinne, hier kan dat hé

een superdikke knuf van mij...

'k kan me je gevoelens hier levendig inbeelden

hier gisteren gesprek gehad met rechtstreekse chef ivm 'hangende problemen' maar 'k blijf ook op mijn honger zitten.
Niet fijn, maar we zullen er maar weer het beste van maken.

De laatste dagen ook al veel met tranen in de ogen aan mijn overleden papa gedacht, de feestdagen zullen ook weer veel emoties losweken....
op dat gebied heb ik een begripvolle man.

cinne, schudt hem maar eens goed wakker. Dat hij ook eens zijn verantwoordelijkheid toont en eens beseft wat voor een prachtvrouw en prachtgezin hij eigenlijk heeft!!!

[Vi]

Cinne, dikke knuffel van mij ook. Ik vind het jammer dat je blijkbaar op weinig begrip kan rekenen van je man omdat je verdrietig bent om je overleden mama.
Mijn mama is nu ondertussen 10 jaar overleden en nog altijd heb ik het rond pasen (ze is gestorven op goede vrijdag) altijd moeilijk en ook andere feestdagen voel ik dat gemis extra hard aan. Mijn man heeft daar nog nooit commentaar op gehad. Integendeel, het gebeurd soms dat hij zelf zegt dat hij het jammer vind dat mijn mama dit of dat niet meer kan meemaken. Dus nogmaals dikke knuffel.

[sassie2]

Mijn man doet ook helemaal niets in het huishouden, en ja, ook ik kan me daar druk in maken. En niet dat hij moet poetsen, strijken of koken, maar als hij gedaan heeft met eten zijn bord in de vaatwas stoppen, of als hij eens thuis is om samen te eten, samen afruimen. Zo'n zaken vind ik die echt zouden moeten kunnen.

Gisteren heb ik aan zijn boekhouding gewerkt, en toen ik vroeg om 24 facturen te bekijken (omdat ik niet wist of het investeringen waren of niet), dan heeft hij de helft bekeken, want allemaal was toch veel werk. Ik had intussen wel al meer dan 300 facturen bekeken om die 24 te selecteren voor hem. Heb me dan toch ook kwaad gemaakt, maar wat haalt het uit, de map ligt nog steeds open waar hij gebleven is.