Peuter huilt soms onophoudelijk 's nachts

[NatSar]

Ik weet dat er hier al een topic over bestaat, maar ik ben precies wat lui om te zoeken en ik zie het niet staan op de eerste 2 bladzijden...

Om het verhaal even te schetsen...
T is een flink peutertje van ondertussen 2 jaar. Hij gaat 's avonds naar bed na pyjama aandoen, melk drinken en tandjes poetsen.
Nu zit het zo dat hij vaak al na 10 min begint te huilen als hij net in zijn bedje ligt, hij wil dan nog melk drinken. Soms huilt hij dan na 10 min weer om nog meer melk te drinken enzoverder. Het komt heel vaak voor dat hij nog 1,5 a 2u nadat hij in bed werd gelegd, nog niet slaapt...
Maar uiteindelijk valt hij steeds rond 21u (ten laatste in slaap)

Er zijn nachten dat hij niet wakker tot 's ochtends. Er zijn nachten dat ik er 2-3 keer uit moet om hem toe te dekken of omdat hij zijn beer of tut kwijt is.
Maar er zijn helaas ook nachten dat hij onophoudelijk ligt te wenen.
Vannacht bvb begon hij eraan om 1u. Hij huilde onophoudelijk en riep de hele tijd "slapen" en uiteindelijk hebben we hem rond 3u30 bij ons in bed gelegd. Daar heeft nog nog een dik uur liggen woelen en is dan uiteindelijk terug in slaap gevallen.

Nu vroeg ik me af of ik iets moet veranderen. Ik ben vrij consequent met hem maar hem uren aan een stuk laten wenen, krijg ik echt niet over mijn hart. Ik heb in die 2u dat hij lag te wenen vannacht verschillende keren gezegd dat hij niet bang moest zijn en dat we nu gewoon allemaal gingen slapen.

Nu moet ik ook zeggen dat dit verre van de eerste keer is dat dit zo'n nacht is... Het is iets dat zich regelmatig afspeelt...

Zijn er nog mensen met dit probleem?

[pelkie]

we hebben dat altijd gehad, met onze dochter én zoon. Wat het is heb ik nooit zeker geweten, maar nachtmerris spelen zeker een rol.
Bij de dochter hielp het om in de kamer wat te blijven en rustig te babbelen of te zingen(ze is een lichtgewichtje, dus kon je haar nog gemakkelijk lang ronddragen en in slaap wiegen).

Bij de zoon helpt niets, enkel naar beneden gaan en in de zetel wat gaan zitten met hem en na een uurtje weer proberen. Eventueel tv opzetten...
't is zoeken naar wat bij jullie wel lukt. In ons bed leggen is mijn man principieel tegen. Hij heeft schrik dat het een gewoonte gaat worden.

[NatSar]

Ja, ik ben ook wel bang om er een gewoonte van te maken. Maar ik denk dat hij er voorlopig nog niet van profiteert...
Ik wist eigenlijk niet dat kindjes zo jong al nachtmerries konden hebben! Misschien zou dat inderdaad wel een verklaring kunnen zijn...

[Repelsteeltje]

Gaap - ER hangt iets in de lucht denk ik.

Hier een peuter die altijd mooi om 19u30 ging slapen na haar ritueeltje en dan minstens tot 7u30 sliep.

Drie weken geleden is het begonnen met snachts te weten. Om flesjes vragen, of heel de tijd roepen 'pakke' 'pakke'.
Een week later kreeg ze een ooronsteking, dus ik hoopte een beetje dat het daar mee te maken had.
Maar ondertussen is de ontsteking weg en blijft het gewoon, t is wel niet meer een kot in de nacht, maar elke avond tot wij gaan slapen en elke ochtend om 5u30-6u begint het gehuil.

k heb zelfs terug droomvoedingen ingebouwd omdat ik dacht dat ze honger had, maar ook dat helpt niet. Laten weten doe ik ook nooit lang. En als er wordt opgestaan is het ook echt opstaan, niet gezellig bij mama en papa in bed....

[NatSar]

Maar je kan toch niet om 2 uur 's nachts opstaan??
Allee je kan dat wel maar dan ben ik 's morgens echt geen mens, vrees ik. En eigenlijk is mijn zoon een kind dat moeilijk weer in slaap raakt en al snel zou denken dat de dag is begonnen...

[mindyke]

ik heb hier een nachtlampje gezet. Nogal fel maar hijmag het zelf aan en uit doen. soms brandt het heel de nacht en soms doet ie het zelf uit. Ik merk wel dat het helpt....

[sassie2]

Hier ook, weliswaar al een kleuter, die opeens niet meer wil slapen. Het moeilijke is dat we niet weten of hij ziek wordt, of dat hij gewoon in een 'fase' zit. We zijn dinsdag naar de dokter geweest, maar er was niets aan de hand, hij heeft ook geen koorts, maar toch is hij niet in zijn gewone doen (ook overdag trunterig).

Als wij nog niet naar bed zijn, gaat hij soms mee naar beneden, pedagogisch niet verantwoordt, ik weet het, maar 't is echt het enige dat helpt. Hij slaapt ook soms tussen ons, ligt dan muisstil en is eigenlijk wel flink. Brent doet dat ook in periodes, vooral ook bij verkoudheid of als hij 's morgens vroeg wakker is. Met 3 wordt dat wel een probleem .

[Vi]

Hier ook nog altijd 2 peutertjes (goch zondag zijn ze al 16 maand, waar gaat de tijd naartoe) die niet denderend slapen. Alhoewel er al een klein beetje beterschap is. Hier is het meestal wel gebonden aan het ziek zijn of tandjes. Maar soms komen ze ook wakker van de kou (dragen nochtans een slaapzak en liggen onder een lakentje, een dubbelgevouwen deken en nog een klein dekentje daarbovenop) en raken ze niet terug in slaap. En heel soms is er niet direct een reden. De laatste 2 avonden is onze X ook heel lastig als we hem naar bed doen. Dan begint hij ook onophoudelijk te wenen. Vroeger was het in bed stoppen zelf nooit een probleem. Dus het is een beetje zoeken naar een reden wat er plots veranderd is. Misschien is hij te moe tegen dat hij naar bed moet en raakt hij daardoor over zijn toeren. Ik weet het niet maar in ieder geval gaan we eens kijken of het beter is als we hem vroeger in bed stoppen.
We hebben hier gisteren ook wel eens hun bedjes anders gezet in de kamer. Tip van anderen die zeggen dat er misschien een waterader (of zoiets ) loopt waar hun bedjes staan. Ik geloof er niet echt in maar we kunnen maar proberen hé.
Als het 's avonds is dat ze wenen als we ze in bed stoppen en we zien dat het is omdat ze nog niet willen slapen (is eigenlijk nog maar 1 keer gebeurd) dan laten we ze wenen. Het is nochtans echt brullen dat ze doen en mijn hart bloed dan. Ik ga dan enkel eens binnen om ze terug neer te leggen en toe te dekken en ga zonder iets te zeggen terug naar buiten.
Maar als ze 's nachts wenen en er ligt 1 van de 2 te slapen dan is dat niet altijd mogelijk omdat mijn ander zoontje dan ook wakker wordt en dan hebben we er 2 die niet meer willen slapen.
Nu, als ze wenen omdat ze ziek zijn of pijn hebben van hun tanden, dan krijg ik het niet over mijn hart om ze te laten wenen.
Verder is de tv hier soms ook een oplossing en als dit niet helpt uiteindelijk ons bed. Maar dat laatste is echt het allerlaatste wat ik doe.

[fluffie]

Mijn zoontje is er ondertussen 3 en heeft regelmatig van die periodes. Nu gaat het al goed sinds de zomer (hout vasthouden), toen heeft hij 6 weken aan een stuk slecht geslapen. In april had hij ook zo'n periode gehad, toen heeft een nachtlampje uiteindelijk geholpen. Ik weet nog altijd niet wat er precies scheelt als hij in zo'n periode zit. Bang vooral denk ik. Het is eigenlijk altijd wat uitzweten... geen pasklare oplossing gevonden. Vaak belandt hij dan bij ons in bed, of één van ons gaat bij hem slapen. Echt laten wenen kan ik ook niet, wel eens eventjes maar geen uur aan een stuk.
Veel sterkte!
Véro.
xx

[NatSar]

Gisterennacht en vannacht was het weer zover...
Hij heeft een half uur onophoudelijk liggen huilen. Gisteren stopte hij vanzelf. Vannacht stopte hij ineens bruusk toen ik het licht in de gang aandeed... Zou het kunnen dat hij bang is in de donker?????

Deze morgen schrok ik mezelf dan weer bijna een bult!! Rond 9u30 hoorde ik hem eindelijk lawaai maken. Ik was al wat ongerust want normaal gezien slaapt hij nooit zo lang. Kom ik zijn kamer bijna en zijn gezicht hing letterlijk vol bloed. Blijkbaar moet hij vannacht een bloedneus gehad hebben...

[sassie2]

Lennert zegt ook de laatste tijd dat hij bang is, wij laten nu het licht in de gang aan en zijn deur 5 cm open, en dat is ok voor hem. We deden het eerst uit toen wij gingen gaan slapen, en toen riep hij midden in de nacht. Nu laten we het echt de ganse nacht aan, en roept hij niet meer (vanmorgen tot 8 uur ). Hij zegt wel iedere avond dat hij 'een klein beetje in zijn eigen bed, en de rest bij papa' gaat slapen.

[NatSar]

Na het lichtvoorval heb ik hem niet meer gehoord... Hij was echt keihard aan het wenen op dat moment en toen ik het licht aanstak was het meteen stil... Misschien moeten we vannacht ook maar eens het licht in de gang aanlaten!

Zijn reactie op het bloed was trouwens hilarisch!!! Choco mama???

[leisje]

wij hebben bij premaman zo een lichtje gekocht dat je ofwel in het stopcontact kan steken, ofwel in een omhulseltje (waar ze het er niet kunnen uithalen) en zo kan meenemen in bed. Het is een lichtje dat enkel brandt in het donker, en om de zoveel dagen eens moet worden opgeladen in het stopcontact.

Op verplaatsing vraagt ze altijd om de deur open te laten, maar wij geven haar bij wijze van compromis dat lichtje, en dat is voor haar ook goed. (de deur openlaten is op verplaatsing niet altijd een optie, omdat er dan dikwijls teveel lawaai is). en thuis wil ik haar daar eigenlijk ook liever niet gewoon aan maken...

Lichtje was wel eerder duur in de aankoop, maar ben er heel tevreden van!

[NatSar]

En 't licht lijkt hier echt wel te werken... de laatste twee nachten hoorde ik hem wat huilen maar hij kalmeerde na een paar snikken vanzelf!