Liezeke,
Ook hier een positief verhaal, wel twee-eiige tweeling, vlotte zwangerschap, gewoon zwaarder omdat de buik ook zoveel sneller groeit en rapper in de weg zit. Wel gestopt met werken op ong 28 weken. geplande keizersnede op 38 weken. Wel 2 weken neonatologie omwille van één van beide een lichtgewichtje (2,2 kg).
Maak je nog maar geen zorgen over na de geboorte. een echt' roze wolk' is het niet, daarvoor is het veel te intensief. Je leeft enkele maanden op automatische piloot: kindjes voeden en zelf zoveel mogelijk rusten. Maar met zoveel mogelijk hulp (kraamhulp, vroedvrouwouders,...) lukt het wel. Nu 2 jaar later (waw, ze zijn al bijna 2!) kunnen we al eens zelf ademhalen.
Ik hoop mee met je op 2 placenta's en een vlotte zwangerschap.
groeten,
Veerle
Tweelingvraagje voor gevorderden
-
mineke
- Berichten: 98
- Lid geworden op: 10 januari 2012, 14:22
Ik ben ook zwanger van een tweeling, 28 weken intussen, en alles gaat goed, al begint mijn dikke buik mij parten te spelen bij vanalles en nog wat. Ik moet zeer binnenkort op controle, maar de voorbije controles waren steeds perfect volgens de gynaecoloog. (Het gaat nu wel om een twee-eïge tweeling, dus niet volledig hetzelfde.) In het begin was ik ook wel bang, zeker als je het internet afgaat, maar doordat we het risico genomen hadden om twee eitjes terug te plaatsen en dus de kans op een tweeling te vergroten, heb ik mij daar snel bij neergelegd. Ook omdat ik ondertussen al zo veel mooie tweelingverhalen gehoord hebt. Ik heb ook een boek over tweelingen gelezen waar je heel wat aan hebt, waar je bewust wordt gemaakt van de zwaardere zwangerschap en de mogelijke complicaties, maar waar je vooral ook gerustgesteld wordt en begint te beseffen dat je iets heel unieks meemaakt. Een aanrader, zou ik zeggen. Dat de zwangerschap zwaarder is, dat lees of hoor je overal, maar doemscenario's heb ik nog van niemand van dichtbij meegemaakt.Zelfs maar weinig van horen zeggen. Laten we zeggen dat ik al evenveel over moeilijke éénlingzwangerschappen als over moeilijke tweelingzwangerschappen heb gehoord, tenzij ze mij die verhalen besparen... Ik denk ook steeds, wat er ook gebeurt, ik weet dat we hier met onze gezondheidszorg in goede handen zijn en dat dokters al het mogelijke zullen doen om jou en je kindjes te verzorgen. UIteraard kan ik mij inbeelden dat het psychisch enorm zwaar weegt als er toch complicaties optreden - wie weet spreek ik zelf over een paar weken anders... let's hope not! - maar het beste wat je kan doen is erin geloven, denk ik, en beseffen dat je iets unieks meemaakt. Het is mss allemaal idealistisch en rooskleurig voorgesteld, maar eenmaal je die kindjes in je buik begint te voelen, op verschillende plaatsen tegelijk soms (soms echt dikke party met z'n 2 
) , dan voel je wel dat er iets heel speciaals aan het gebeuren is.
) , dan voel je wel dat er iets heel speciaals aan het gebeuren is.-
fee
- Berichten: 1470
- Lid geworden op: 20 september 2009, 15:23
Liezeke,
Ook niet alle prematuurverhalen zijn slecht é. Onze 2 wondertjes zijn geboren op 30 weken en 2 dagen,en op 36 weken zwangerschap had ik ze al mee naar huis. Ondertussen doen ze het super!
Oké een tweeling is druk, maar al bij al vind ik het nog meevallen. Hier slapen ze al door van hun 3.5 maand. Laatste flesje om 22.30, bedje in en slapen tot 6u à 6u30. Natuurlijk ik heb wel geen ander klein pagadderke lopen.
Geniet van je 2 flikkerende lichtjes! Je hebt nog tijd genoeg om je zorgen te maken.
Ook niet alle prematuurverhalen zijn slecht é. Onze 2 wondertjes zijn geboren op 30 weken en 2 dagen,en op 36 weken zwangerschap had ik ze al mee naar huis. Ondertussen doen ze het super!
Oké een tweeling is druk, maar al bij al vind ik het nog meevallen. Hier slapen ze al door van hun 3.5 maand. Laatste flesje om 22.30, bedje in en slapen tot 6u à 6u30. Natuurlijk ik heb wel geen ander klein pagadderke lopen.
Geniet van je 2 flikkerende lichtjes! Je hebt nog tijd genoeg om je zorgen te maken.
-
Marit
- Berichten: 468
- Lid geworden op: 30 januari 2011, 12:27
Liezeke,
Hier nog een tweelingmama. Ik bleek zwanger van twee kindjes na TP van één embryoke, 5 dagen na pick-up. Eén-eiig dus en een gedeelde placenta.
Ook best veel stress gehad ivm de gedeelde placenta, en één van de twee bleek met een lichte groeivertraging te kampen door een vrij onschuldig probleempje met z'n navelstreng. Daar uiteraard toen ook best wel wat slaap om gelaten, maar ik heb wel een zwangerschap gehad waar ik echt de grond voor kan kussen. Ik werd van dichtbij opgevolgd en ben uiteindelijk op net geen 37w natuurlijk bevallen van twee jongens (2kg400 en 2kg800) die niet eens in de couveuse moesten (had ik me daar zo maanden op zitten voorbereiden! 
)
De stress en de angst horen er inderdaad wel bij, vrees ik. En ik heb ook niet echt de roze wolk beleefd, maar wees gerust: hoe hobbelig het ook loopt, als die twee er zijn, komt er echt een dag dat je ernaar zit te staren van 'hoe heb ik dat geflikt? En waaraan heb ik dit geluk verdiend?' Het is echt dubbel wonderbaarlijk
De kaarsjes branden hier voor een goede afloop. Laat je goed omringen, aanvaard alle hulp die je kan krijgen en neem op tijd rust. Toitoitoi
Hier nog een tweelingmama. Ik bleek zwanger van twee kindjes na TP van één embryoke, 5 dagen na pick-up. Eén-eiig dus en een gedeelde placenta.
Ook best veel stress gehad ivm de gedeelde placenta, en één van de twee bleek met een lichte groeivertraging te kampen door een vrij onschuldig probleempje met z'n navelstreng. Daar uiteraard toen ook best wel wat slaap om gelaten, maar ik heb wel een zwangerschap gehad waar ik echt de grond voor kan kussen. Ik werd van dichtbij opgevolgd en ben uiteindelijk op net geen 37w natuurlijk bevallen van twee jongens (2kg400 en 2kg800) die niet eens in de couveuse moesten
(had ik me daar zo maanden op zitten voorbereiden! )De stress en de angst horen er inderdaad wel bij, vrees ik. En ik heb ook niet echt de roze wolk beleefd, maar wees gerust: hoe hobbelig het ook loopt, als die twee er zijn, komt er echt een dag dat je ernaar zit te staren van 'hoe heb ik dat geflikt? En waaraan heb ik dit geluk verdiend?' Het is echt dubbel wonderbaarlijk
De kaarsjes branden hier voor een goede afloop. Laat je goed omringen, aanvaard alle hulp die je kan krijgen en neem op tijd rust. Toitoitoi
-
liezeke
- Berichten: 2796
- Lid geworden op: 14 juli 2009, 7:23
Merci ladies,
Heb echt wel veel aan jullie oppepverhalen.
Mijn blad is jammergenoeg niet blanco genoeg om zoals jullie door de zwangerschap (en daarna) te komen. Genieten vn een zwangerschap, tja, moet ongelooflijk mooi zijn dus ga ik niet met alle risico's en mogelijke sequellen aan komen draven. Een tweelingzwsch wordt niet voor niets een risicozwangerschap genoemd... Maar dat is jammergenoeg iets wat ik meedraag en waar ik op één of andere manier mee moet omgaan. Het heeft natuurlijk ook zijn voordeel wnt bij complicaties en verdere behandeling val ik niet uit de lucht en moeten we niet nog heel veel info doorlezen. En qua buikdikte hoop ik dat mijn buikspieren nog even goed in form zijn als bij mijn eerdere zwangerschappen waar ik nooit superveel buik had (mensen vroegen me of het een klein kindje was terwijl het een goei P90-ertje was) en ik ook heel mobiel ben gebleven tot het einde (nog mee staan ramen en deuren verven en huis verbouwen in laatste weken zwangerschap)...
Ondertussen al besloten de zwangerschap week per week te doorlopen en angsten op me af te laten komen en te hopen dat ze ook zachtjes weer wegvaren. De goeie begeleiding geeft me wat meer vertrouwen om door die stappen te gaan.
Moest alles 'goed' gaan ga ik ook proberen om nadien met de kindjes bij mijn ouders door de week te gaan wonen zodat ik de nachten wat hulp heb en overdag ook wat kan rusten. 't ventje is weinig beschikbaar zowel dag als nacht, dat ging wel bij één kindje maar bij drie gaat het simpelweg niet meer gaan en aangezien er geen familie dichtbij woont zal ik een tijdje (ik reken toch op een jaartje, ventje hoopt een paar maand) een kleine volksverhuizing moeten doen. Een creèche zie ik met drie kindjes niet meer zitten, zou het er nog voor over hebben om (moest ik dan redelijk vast werk te pakken krijgen, nog zo'n issue) meer dan mijn loon te betalen aan crèche maar met drie kindjes lijkt het me niet onmogelijk dat er veel ziekdagen zullen zijn en heb hier in de buurt geen opvang (voor de eerste dag), dat trek ik gewoon niet.
Heb ook al iemand leren kennen die ook de combi peuter-tweeling heeft gehad (en heeft) en heel nuttige tips en emo-vertrouwen heeft gegeven ook in het omgaan met de cliché's vn de buitenwereld want die vindt het 'gewoon' schattig om een tweeling te zien en (zogezegd) te hebben... Leukste was dat ze zei dat ik niet 2 jaar hoefde te wachten op de eerste keren écht genieten vn je kroost (wat ik wel percipieerde in verhalen vn tweelingmama's), dat er best leuke en aangename momenten zijn in het begin.
Soit, we zien wel wat er komt. First things first, eerst negen weken echo bij fertigyn. Ben van plan om hem iets te geven om hem te bedanken maar vraag me af wat ik kan geven wat origineel is als bedankje. Iemand tips?
Liesje
Heb echt wel veel aan jullie oppepverhalen.
Mijn blad is jammergenoeg niet blanco genoeg om zoals jullie door de zwangerschap (en daarna) te komen. Genieten vn een zwangerschap, tja, moet ongelooflijk mooi zijn dus ga ik niet met alle risico's en mogelijke sequellen aan komen draven. Een tweelingzwsch wordt niet voor niets een risicozwangerschap genoemd... Maar dat is jammergenoeg iets wat ik meedraag en waar ik op één of andere manier mee moet omgaan. Het heeft natuurlijk ook zijn voordeel wnt bij complicaties en verdere behandeling val ik niet uit de lucht en moeten we niet nog heel veel info doorlezen. En qua buikdikte hoop ik dat mijn buikspieren nog even goed in form zijn als bij mijn eerdere zwangerschappen waar ik nooit superveel buik had (mensen vroegen me of het een klein kindje was terwijl het een goei P90-ertje was) en ik ook heel mobiel ben gebleven tot het einde (nog mee staan ramen en deuren verven en huis verbouwen in laatste weken zwangerschap)...
Ondertussen al besloten de zwangerschap week per week te doorlopen en angsten op me af te laten komen en te hopen dat ze ook zachtjes weer wegvaren. De goeie begeleiding geeft me wat meer vertrouwen om door die stappen te gaan.
Moest alles 'goed' gaan ga ik ook proberen om nadien met de kindjes bij mijn ouders door de week te gaan wonen zodat ik de nachten wat hulp heb en overdag ook wat kan rusten. 't ventje is weinig beschikbaar zowel dag als nacht, dat ging wel bij één kindje maar bij drie gaat het simpelweg niet meer gaan en aangezien er geen familie dichtbij woont zal ik een tijdje (ik reken toch op een jaartje, ventje hoopt een paar maand) een kleine volksverhuizing moeten doen. Een creèche zie ik met drie kindjes niet meer zitten, zou het er nog voor over hebben om (moest ik dan redelijk vast werk te pakken krijgen, nog zo'n issue) meer dan mijn loon te betalen aan crèche maar met drie kindjes lijkt het me niet onmogelijk dat er veel ziekdagen zullen zijn en heb hier in de buurt geen opvang (voor de eerste dag), dat trek ik gewoon niet.
Heb ook al iemand leren kennen die ook de combi peuter-tweeling heeft gehad (en heeft) en heel nuttige tips en emo-vertrouwen heeft gegeven ook in het omgaan met de cliché's vn de buitenwereld want die vindt het 'gewoon' schattig om een tweeling te zien en (zogezegd) te hebben... Leukste was dat ze zei dat ik niet 2 jaar hoefde te wachten op de eerste keren écht genieten vn je kroost (wat ik wel percipieerde in verhalen vn tweelingmama's), dat er best leuke en aangename momenten zijn in het begin.
Soit, we zien wel wat er komt. First things first, eerst negen weken echo bij fertigyn. Ben van plan om hem iets te geven om hem te bedanken maar vraag me af wat ik kan geven wat origineel is als bedankje. Iemand tips?
Liesje
-
leisje
- Berichten: 301
- Lid geworden op: 25 mei 2011, 12:04
goh liesje, ik weet natuurlijk niet wat jouw specifieke risico's zijn bij een tweelingzwangerschap, maar mijn gynaecologen (zowel fertigyn als gewone gyn) zeggen dat de tijd dat tweelingzwangerschappen steeds risico zwangerschappen zijn, voor bij is. Ik word niet regelmatiger opgevolgd dan een 'gewone' zwangere mama, en gemiddeld genomen is de bevalling op 37 weken (al zijn er zelfs die tot 40 weken volhouden).
Probeer je niet teveel aan te trekken van de negatieve verhalen die je hoort. Ik heb wat contacten inmiddels met andere tweelingmama's, en die zijn best wel realistisch en enthousiast!
Maar voel je ook niet schuldig als je niet van in het begin super enthousiast kan zijn. Ik heb voor mijn eerste echo verschillende keren tegen mijn man gezegd dat ik zo hoopte dat het geen tweeling was. En heb nog weken/maanden met de gedachte geworsteld dat het er dus wel twee waren. ondertussen zijn we er helemaal op ingesteld (en duimen we dat alles goed blijft gaan).
Ik lees in je berichtje dat je je zorgen maakt over hoe je dit praktisch moet aanpassen. Dat heb ik ook maanden gedaan (en nog soms), maar uiteindelijk ben ik er zeker van dat het allemaal zal lukken.
ja, we kopen een nieuwe auto, en ja, we zullen heel veel kosten hebben aan crèche en naschoolse opvang voor de oudste dochter, maar we gaan er samen voor. We hebben al dat eerst aangekund, dat tweede en derde zullen ook wel lukken!
succes!
Probeer je niet teveel aan te trekken van de negatieve verhalen die je hoort. Ik heb wat contacten inmiddels met andere tweelingmama's, en die zijn best wel realistisch en enthousiast!
Maar voel je ook niet schuldig als je niet van in het begin super enthousiast kan zijn. Ik heb voor mijn eerste echo verschillende keren tegen mijn man gezegd dat ik zo hoopte dat het geen tweeling was. En heb nog weken/maanden met de gedachte geworsteld dat het er dus wel twee waren. ondertussen zijn we er helemaal op ingesteld (en duimen we dat alles goed blijft gaan).
Ik lees in je berichtje dat je je zorgen maakt over hoe je dit praktisch moet aanpassen. Dat heb ik ook maanden gedaan (en nog soms), maar uiteindelijk ben ik er zeker van dat het allemaal zal lukken.
ja, we kopen een nieuwe auto, en ja, we zullen heel veel kosten hebben aan crèche en naschoolse opvang voor de oudste dochter, maar we gaan er samen voor. We hebben al dat eerst aangekund, dat tweede en derde zullen ook wel lukken!
succes!
-
liezeke
- Berichten: 2796
- Lid geworden op: 14 juli 2009, 7:23
Amai, Leisje, jouw gyn heeft veel zelfvertrouwen om zoiets te zeggen:). Denk nt dat de gyns (en leerboeken) die ik consulteer dat durven zeggen...
Maar misschien is het voor zwangeren met blanco blad wel makkelijker om te denken: 'we zullen de problemen wel oplossen als ze zich stellen'... Dan maakt de zwangere zich niet extra zorgen en heeft ze (moest er toch iets gebeuren) toch genoten vn een leuke zwangerschap. Misschien denkt je gyn zo.
Jammergenoeg lukt dat niet meer bij mij. Heb teveel gezien en meegemaakt om zomaar blindelings een klik te maken. 't gaat dus niet alleen over wat ik NU lees, wel wat mijn geheugen allemaal heeft opgeslagen. Trust me, you don't wanna know!
Maar dat is niet zo erg, we overleven het ook, met angstmonster aan onze zijde:).
De praktische dingen zullen zich wel oplossen ook al zal dat een beetje tandenbijten zijn voor tventje (om zijn kindjes door de week niet te zien) maar dat is niet voor eeuwig, hé. Eventually vinden we wel een modus vivendi, die (nog steeds) veeeeeeeeeeeeeeeeeeeel (tot de duizendste macht) aangenamer en minder kwellend is dan het leven zonder kind(eren).
Liesje
Maar misschien is het voor zwangeren met blanco blad wel makkelijker om te denken: 'we zullen de problemen wel oplossen als ze zich stellen'... Dan maakt de zwangere zich niet extra zorgen en heeft ze (moest er toch iets gebeuren) toch genoten vn een leuke zwangerschap. Misschien denkt je gyn zo.
Jammergenoeg lukt dat niet meer bij mij. Heb teveel gezien en meegemaakt om zomaar blindelings een klik te maken. 't gaat dus niet alleen over wat ik NU lees, wel wat mijn geheugen allemaal heeft opgeslagen. Trust me, you don't wanna know!
Maar dat is niet zo erg, we overleven het ook, met angstmonster aan onze zijde:).
De praktische dingen zullen zich wel oplossen ook al zal dat een beetje tandenbijten zijn voor tventje (om zijn kindjes door de week niet te zien) maar dat is niet voor eeuwig, hé. Eventually vinden we wel een modus vivendi, die (nog steeds) veeeeeeeeeeeeeeeeeeeel (tot de duizendste macht) aangenamer en minder kwellend is dan het leven zonder kind(eren).
Liesje
-
sunshine
- Berichten: 828
- Lid geworden op: 12 december 2007, 19:52
Pff Liesje, Ik denk aan jou en je angstmonster. Laat het angstmonster alsjeblieft niet winnen meid. Ik kijk mee uit naar je 9 weken echoen duim voor 2 placenta's. Ik heb bij mn meerlingzwangerschap elke week n echo gehad. Dan in ziekenhuis X bij arts Y, dan in weer n andere ziekenhuis met n andere arts. Ik had ook nooit gyneacologen/artsen, die me vertrouwen gaven en zeiden dat alles wel goed zou komen! 
Misschien had alles er anders uit gezien voor ons gezin indien ik wel die positieve artsen had gehad. Wij hoorden enkel maar hoge percentages en kansen op foute afloop.
Hou ons op de hoogte eh meid. Hoever was je nu?
Misschien had alles er anders uit gezien voor ons gezin indien ik wel die positieve artsen had gehad. Wij hoorden enkel maar hoge percentages en kansen op foute afloop. Hou ons op de hoogte eh meid. Hoever was je nu?
-
Repelsteeltje
- Berichten: 1422
- Lid geworden op: 23 juli 2009, 10:33
Liesje,
Eerste en vooral een dikke proficiat met je zwangerschap.
k Begrijp je angst volledig. Tweelingzwangerschappen zijn risicovoller (k heb hier in de familie ook genoeg voorbeelden over wat er allemaal kan mislopen) en jij zit dan nog met een extra risico.
Ik duim heel hard mee dat je beebjes een aparte placenta hebben en dat je ook liefde in het kwadraat mag voelen voor die garnaaltjes!
Liefs,
Repelsteeltje
Eerste en vooral een dikke proficiat met je zwangerschap.
k Begrijp je angst volledig. Tweelingzwangerschappen zijn risicovoller (k heb hier in de familie ook genoeg voorbeelden over wat er allemaal kan mislopen) en jij zit dan nog met een extra risico.
Ik duim heel hard mee dat je beebjes een aparte placenta hebben en dat je ook liefde in het kwadraat mag voelen voor die garnaaltjes!
Liefs,
Repelsteeltje
-
liesje81
- Berichten: 456
- Lid geworden op: 19 mei 2010, 17:12
Ik wil graag even reageren op jouw berichtje, Leisje. Liezeke, eventjes je ogen sluiten voor dit berichtje (sorry!)!
Liezeke is vooral bezorgd over een eeneiige tweelingszwangerschap met gedeelde placenta. Ik vermoed dat jouw gyne het vnl over twee-eiige zwangerschappen had, want de risico's met een eeneiige tweelingszwangerschap met maar 1 placenta zijn er wel degelijk (nog altijd). Ze vereisen ook een strikte follow-up van de zwangerschap en zelfs dan kunnen er ernstige complicaties optreden (bvb TTS in hele range van ernst). Liezeke haar angst is dan ook zeker niet ongegrond.
En om te zeggen dat tweelingszwangerschappen niet meer risicovol zijn vind ik precies zeer optimistisch. Gedurende de drie maanden dat mijn meisjes op neonato lagen in GHB vond ik er verhoudingsgewijs veel tweelingen liggen. Daarom geen teken dat het slecht gaat met deze babietjes, maar toch een indicatie dat er meer vroeggeboortes zijn naar mijn gevoel. Maar dit is heel subjectief, en de opinie van de gyns veel betrouwbaarder.
Ik wil nu niet enorm negatief klinken, want er zijn idd ook véél positieve tweelingszwangerschappen, maar ik vind wel dat er een realistisch beeld mag gezet worden en dat de angsten rond tweelingszwangerschappen niet volledig van tafel mogen worden gegooid. Maar natuurlijk wens ik alle tweelingszwangere vrouwen een zorgeloze zwangerschap en bevalling toe!
Liezeke is vooral bezorgd over een eeneiige tweelingszwangerschap met gedeelde placenta. Ik vermoed dat jouw gyne het vnl over twee-eiige zwangerschappen had, want de risico's met een eeneiige tweelingszwangerschap met maar 1 placenta zijn er wel degelijk (nog altijd). Ze vereisen ook een strikte follow-up van de zwangerschap en zelfs dan kunnen er ernstige complicaties optreden (bvb TTS in hele range van ernst). Liezeke haar angst is dan ook zeker niet ongegrond.
En om te zeggen dat tweelingszwangerschappen niet meer risicovol zijn vind ik precies zeer optimistisch. Gedurende de drie maanden dat mijn meisjes op neonato lagen in GHB vond ik er verhoudingsgewijs veel tweelingen liggen. Daarom geen teken dat het slecht gaat met deze babietjes, maar toch een indicatie dat er meer vroeggeboortes zijn naar mijn gevoel. Maar dit is heel subjectief, en de opinie van de gyns veel betrouwbaarder
.Ik wil nu niet enorm negatief klinken, want er zijn idd ook véél positieve tweelingszwangerschappen, maar ik vind wel dat er een realistisch beeld mag gezet worden en dat de angsten rond tweelingszwangerschappen niet volledig van tafel mogen worden gegooid. Maar natuurlijk wens ik alle tweelingszwangere vrouwen een zorgeloze zwangerschap en bevalling toe!
-
liezeke
- Berichten: 2796
- Lid geworden op: 14 juli 2009, 7:23
No offense, zunnu. Vind het heel mooi dat Leisje zo gelooft in het goeie verloop vn een tweelingzwangerschap. Moet toch prachtig zijn om van zo'n wonder(s) te genieten!
En misschien is het net goed om te denken: 'we zullen het probleem wel aanpakken als het zich stelt', dan ben je minder ongerust, hé.
Gun het iedereen volledig om zo'n prachtzwangerschap en later babytijd door te maken:)...
Merci liesje maar je hoeft me niet te beschermen, hoor. Too late;)!
Zoals ik al zei, ben tot de conclusie gekomen dat ik best gewoon week per week en stap per stap zal doen en bij elke goeie controle een mini-feestje te maken:)! Is dat geen goeie deal?
't zal nog veel angstmonster-slayen vergen maar denk dat het wel zal lukken... with a little help from my friends...
Eerste stap: op naar twee (ver uit elkaar en ver vn cervix liggende) placenta's!
Liesje
En misschien is het net goed om te denken: 'we zullen het probleem wel aanpakken als het zich stelt', dan ben je minder ongerust, hé.
Gun het iedereen volledig om zo'n prachtzwangerschap en later babytijd door te maken:)...
Merci liesje maar je hoeft me niet te beschermen, hoor. Too late;)!
Zoals ik al zei, ben tot de conclusie gekomen dat ik best gewoon week per week en stap per stap zal doen en bij elke goeie controle een mini-feestje te maken:)! Is dat geen goeie deal?
't zal nog veel angstmonster-slayen vergen maar denk dat het wel zal lukken... with a little help from my friends...
Eerste stap: op naar twee (ver uit elkaar en ver vn cervix liggende) placenta's!
Liesje
-
lyse
- Berichten: 1446
- Lid geworden op: 19 juni 2009, 16:59
super!liezeke schreef: Heb ook al iemand leren kennen die ook de combi peuter-tweeling heeft gehad (en heeft) en heel nuttige tips en emo-vertrouwen heeft gegeven ook in het omgaan met de cliché's vn de buitenwereld want die vindt het 'gewoon' schattig om een tweeling te zien en (zogezegd) te hebben... Leukste was dat ze zei dat ik niet 2 jaar hoefde te wachten op de eerste keren écht genieten vn je kroost (wat ik wel percipieerde in verhalen vn tweelingmama's), dat er best leuke en aangename momenten zijn in het begin.
ik kan dat ook wel bevestigen, de beginperiode is vooral intens vind ik, soms intens genieten en soms intens afzien, maar genieten is er zeker ook vaak bij!
-
fee
- Berichten: 1470
- Lid geworden op: 20 september 2009, 15:23
Toch even je tegenspreken Liezeke
Ik heb een zeer moeilijke zwangerschap gehad, 3 x bloedingen, waarvan de 3de keer de bloeding premature weeën op gang bracht met geboorte tot gevolg. Maar ik heb er echt van genoten, ondanks de doodsangsten die ik heb doorgemaakt.
Je hebt natuurlijk op neo gewerkt, en dan zie je natuurlijk dingen die je liever niet ziet. Is een bagage die je niet zomaar wegwist.
Vind ik ook dikke zever, dat je maar kunt genieten eens de kinderen 2 jaar zijn. Maar het is wel zo dat je niet meer zo gemakkelijk je huis uitkomt. Maar ik heb al zo'n mooie momenten beleefd met mijn 2 schatten. De glimlach van je beebjes, het kraaien van plezier,hoe ze elkaars handje vastnemen ... dat is ook genieten ...
Natuurlijk is het ook lastig als de één slaapt, de andere huilt en vice versa. Veel rustmomenten zijn er niet meer.
Ik heb een zeer moeilijke zwangerschap gehad, 3 x bloedingen, waarvan de 3de keer de bloeding premature weeën op gang bracht met geboorte tot gevolg. Maar ik heb er echt van genoten, ondanks de doodsangsten die ik heb doorgemaakt.
Je hebt natuurlijk op neo gewerkt, en dan zie je natuurlijk dingen die je liever niet ziet. Is een bagage die je niet zomaar wegwist.
Vind ik ook dikke zever, dat je maar kunt genieten eens de kinderen 2 jaar zijn. Maar het is wel zo dat je niet meer zo gemakkelijk je huis uitkomt. Maar ik heb al zo'n mooie momenten beleefd met mijn 2 schatten. De glimlach van je beebjes, het kraaien van plezier,hoe ze elkaars handje vastnemen ... dat is ook genieten ...
Natuurlijk is het ook lastig als de één slaapt, de andere huilt en vice versa. Veel rustmomenten zijn er niet meer.
-
liezeke
- Berichten: 2796
- Lid geworden op: 14 juli 2009, 7:23
Mooi Fee!
Ik geniet ook wel vn de zwsch, hoor. Net na een goeie echo;) Voor vijf minuutjes;)...
Denk ook dat mijn kennis en ervaring me op angstvlak de das om doet. Neonatale zorg is ontzettend goed in BelgIê maar weet maar al te goed dat geneeskunde niet sluitend is en zeker geen garantie geeft. En ken de risico's vn prematuriteit maar al te goed, jammergenoeg. En sommige aandoeningen (bij prematuren) worden niét beter, hé. Ken maar al te goed de implicaties op alle vlakken voor het gezin en omgeving... Die reality check heb ik al gehad.
Maja, nog eens, vind het mooi dat mensen vollop vertrouwen hebben en ook in die mate genieten van hun tweelingzwangerschap maar da's anders voor ons.
Bij deze, op naar de negen weken echo:)...
Liesje
Ik geniet ook wel vn de zwsch, hoor. Net na een goeie echo;) Voor vijf minuutjes;)...
Denk ook dat mijn kennis en ervaring me op angstvlak de das om doet. Neonatale zorg is ontzettend goed in BelgIê maar weet maar al te goed dat geneeskunde niet sluitend is en zeker geen garantie geeft. En ken de risico's vn prematuriteit maar al te goed, jammergenoeg. En sommige aandoeningen (bij prematuren) worden niét beter, hé. Ken maar al te goed de implicaties op alle vlakken voor het gezin en omgeving... Die reality check heb ik al gehad.
Maja, nog eens, vind het mooi dat mensen vollop vertrouwen hebben en ook in die mate genieten van hun tweelingzwangerschap maar da's anders voor ons.
Bij deze, op naar de negen weken echo:)...
Liesje
-
leisje
- Berichten: 301
- Lid geworden op: 25 mei 2011, 12:04
tja liesje, dat dacht ik gisteren ook nog na mijn berichtje. Dat ik er wel moest bijzeggen dat ik zwanger ben van twee-eiege tweeling, met twee placenta's. Dat is inderdaad een geheel andere situatie dan een eeneiige tweeling met gedeelte placenta. Dus daar wil ik mij ook helemaal niet over uitspreken.
En dat ik vooral de positieve mededelingen van mijn gynaecologen onthoud, zal ook wel te maken hebben met het feit dat ik wil dat alles goed gaat verlopen, en dat ik weet dat dat mogelijk is precies omdat er mensen een vlotte tweelingzwangerschap hebben gehad. Ik ben vast besloten om bij de goede groep te gaan behoren
Anderzijds werd ik gisteren in mijn illusies bedrogen. Ik had gisteren zo'n vreemde onderbuikpijn (wellicht infectie, maar moet nog worden nagegaan), en ze deden mij toch komen op de materniteit. Alles is perfect in orde met babies en zwangerschap, maar ik moet wel allerlei zwangerschapsondersteunende medicatie nemen én thuisblijven omdat 'tweelingzwangerschappen altijd een risico zijn'...
En dat ik vooral de positieve mededelingen van mijn gynaecologen onthoud, zal ook wel te maken hebben met het feit dat ik wil dat alles goed gaat verlopen, en dat ik weet dat dat mogelijk is precies omdat er mensen een vlotte tweelingzwangerschap hebben gehad. Ik ben vast besloten om bij de goede groep te gaan behoren
Anderzijds werd ik gisteren in mijn illusies bedrogen. Ik had gisteren zo'n vreemde onderbuikpijn (wellicht infectie, maar moet nog worden nagegaan), en ze deden mij toch komen op de materniteit. Alles is perfect in orde met babies en zwangerschap, maar ik moet wel allerlei zwangerschapsondersteunende medicatie nemen én thuisblijven omdat 'tweelingzwangerschappen altijd een risico zijn'...
Wie is er online
Gebruikers op dit forum: Google [Bot] en 2 gasten