@ Beatriz : neen, we merken nog niets, morgen BN
Dus nog efkes bang afwachten hé.
IVF Jan Palfijn - Dr Decleer 2013
Veel succes in elk geval!-
Kikker
- Berichten: 323
- Lid geworden op: 12 mei 2012, 10:13
Dag iedereen,
Ik heb komende week mijn derde punctie.
Je wordt inderdaad onder volledige verdoving gebracht (een 10tal minuutjes).
Mijn eerste punctie verliep zonder problemen, maar bij de 2e punctie ben ik een nacht in het ziekenhuis moeten blijven...
Morgen eerste echo om te kijken of de follikels goed hun best doen
!
Grtjs,
Kikker
Ik heb komende week mijn derde punctie.
Je wordt inderdaad onder volledige verdoving gebracht (een 10tal minuutjes).
Mijn eerste punctie verliep zonder problemen, maar bij de 2e punctie ben ik een nacht in het ziekenhuis moeten blijven...
Morgen eerste echo om te kijken of de follikels goed hun best doen
!Grtjs,
Kikker
-
mdr
- Berichten: 193
- Lid geworden op: 8 augustus 2012, 14:25
@Rhodos: spijtig! Hopelijk volgende keer meer succes!
@Kikkertje: we duimen voor jou hé! Het moet gewoon es lukken van deze keer!
Ik ben nog steeds aan het wachten op mijn tp, maar eerst moeten mijn hormoonwaardes goed zitten. Ik heb deze maand normaal een cryo terugplaatsing, maar ik had geen eisprong, dus het verliep even anders dan bij mijn andere cryo pogingen. Ik heb er eerlijk gezegd weinig hoop in dat het gaat lukken, ook al krijg ik terug de atosiban en is er assistent hatching op mijn emmy's toegepast. Ik sprak er al langer van, maar nu doe ik het echt, na deze poging stop ik voor minstens 1, misschien wel 2 of meer maanden. Het is gewoon te zwaar voor mijn lichaam en ik heb nog geen enkele keer resultaat gehad sedert ik met ivf gestart ben. Hopelijk mag ik toch ooit een kindje verwelkomen!
Laat ons hopen dat 2013 een super jaar is voor de Decleer-patientes!
@Kikkertje: we duimen voor jou hé! Het moet gewoon es lukken van deze keer!
Ik ben nog steeds aan het wachten op mijn tp, maar eerst moeten mijn hormoonwaardes goed zitten. Ik heb deze maand normaal een cryo terugplaatsing, maar ik had geen eisprong, dus het verliep even anders dan bij mijn andere cryo pogingen. Ik heb er eerlijk gezegd weinig hoop in dat het gaat lukken, ook al krijg ik terug de atosiban en is er assistent hatching op mijn emmy's toegepast. Ik sprak er al langer van, maar nu doe ik het echt, na deze poging stop ik voor minstens 1, misschien wel 2 of meer maanden. Het is gewoon te zwaar voor mijn lichaam en ik heb nog geen enkele keer resultaat gehad sedert ik met ivf gestart ben. Hopelijk mag ik toch ooit een kindje verwelkomen!
Laat ons hopen dat 2013 een super jaar is voor de Decleer-patientes!
-
Johanne
- Berichten: 278
- Lid geworden op: 15 oktober 2012, 12:43
-
bijnamama83
- Berichten: 110
- Lid geworden op: 31 juli 2012, 16:55
Dag dames, hoe is het hier?
Dubbele duimen voor de pu van Johanne en Kikker - en voor de tp van mdr!
Aan de anderen veel moed om te blijven gaan!
Zelf heb ik afgelopen donderdag de eerste keer pu gehad - na de spannende dagen van afwachten, gisteren een tp op dag 3 gehad van een 8-cellig emmyke A kwaliteit en een ander 8 cellig A'ke in de vriezer... Decleer vond dit toch goed nieuws precies, hoewel het mij dan weer weinig lijkt maar ja... Ik kan nu alleen nog maar wachten he.
Ben wel verschoten dat ik nog zoveel medicatie moet nemen tot aan de BN:
- asaflow: 1xdag
- diazepam: 2x 1/2 dag
- utrogestan: 3xdag
Hebben jullie dat ook allemaal? Geeft hij dit standaard?
En dan nog onze quote: IEDEREEN zwanger in 2013! xx
Dubbele duimen voor de pu van Johanne en Kikker - en voor de tp van mdr!
Aan de anderen veel moed om te blijven gaan!
Zelf heb ik afgelopen donderdag de eerste keer pu gehad - na de spannende dagen van afwachten, gisteren een tp op dag 3 gehad van een 8-cellig emmyke A kwaliteit en een ander 8 cellig A'ke in de vriezer... Decleer vond dit toch goed nieuws precies, hoewel het mij dan weer weinig lijkt maar ja... Ik kan nu alleen nog maar wachten he.
Ben wel verschoten dat ik nog zoveel medicatie moet nemen tot aan de BN:
- asaflow: 1xdag
- diazepam: 2x 1/2 dag
- utrogestan: 3xdag
Hebben jullie dat ook allemaal? Geeft hij dit standaard?
En dan nog onze quote: IEDEREEN zwanger in 2013! xx
-
evapluquet
- Berichten: 183
- Lid geworden op: 26 maart 2012, 12:22
hei dames,ik ben hier bijna 9 maanden weggeweest maar ben nu terug.
Het is een lang epistel dus sorry van op voorhand.
Even mijn verhaal doen: wij hebben eind 2010 en begin 2011 5 IUI'S gehad in St Lucas Brugge...,zonder resultaat,het probleem lag blijkbaar enkel bij mijn man,niet dus. Dan in april 2011 terecht gekomen bij dr Decleer: in juni heb ik dan een kijkoperatie gehad met resultaat:endometriose,verstopte eileiders en een septum (tussenschot) in mijn baarmoeder die bij een 2e operatie moest weggehaald worden dus IUI was al uitgesloten. In juli dan geopereerd aan mijn baarmoeder. Mijn ventje is ook geopereerd geweest,hij heeft te trage zwemmerkes en ze hebben een ader afgesloten in zijn ene teelbal wat wel geholpen heeft en resultaat heeft. In oktober 2011 mochten we,na een herstel van 3 maanden dan met onze 1ste poging IVF starten. Na onze 3e poging in maart konden we dan eindelijk zeggen (na 4 jaar proberen) dat we ZWANGER waren. In de eerste 3 maanden heb ik wat bloedingen gehad maar het vruchtje was sterk en is toch in het warme nestje gebleven.
Voor de rest van mijn ZS ging het goed,ons kindje kwam goed bij. In de laatste 2 maanden was mijn bloeddruk wat gestegen waar ik pillekes voor nam en er was wat verkalking op de placenta maar de baby voelde zich nog steeds goed. Ik was uitgerekend voor 28/12 maar 17/12 waren mijn vliezen gebroken... Wij naar het ZH en mijn gyn (dr Bovyn) zei nog,ale we gaan je laten bevallen hé. Mijn man en ik keken nog naar mekaar van,ja eindelijk worden we mama en papa,na 4 jaar
. Na 12u een harde arbeid te hebben was ie dan geboren,ons Jarneke,flinke jongen van 55cm en 3,400kg... maar het was helemaal niet goed. Hij ademde niet en zag helemaal grauw,ze hebben hem moeten reanimeren maar het was nog niet goed en hij had 0% hersenactiviteit. Ze hebben hem direct overgebracht naar het UZ in Gent waar ze zijn temp op 33gr gingen houden,dat is sinds 4 jaar een nieuwe techniek om de zwelling in de hersentjes te doen afnemen 
. Mijn placenta hebben ze ook weggedaan voor onderzoek en na
3 dagen wisten wij dat die voor 1/3 een infarct heeft opgelopen nog tijdens de zwangerschap, maar dan wel heel laat in de zwangerschap, want dat was echt niet te zien op echo's ofzo. hij was de dinsdagmorgen geboren en de zaterdag was er nog altijd 0% hersenactiviteit,terwijl de 1ste 48u cruciaal zijn. De maandag 24/12 gingen ze nog een hersenscan doen,maar daar zou er ook niet veel goeds uitkomen. Hij maakte om de zoveel tijd stuipjes, lag met massa's medicatie, morfine,...Hij had wel een sterk hartje dat klopte en dat moest ook zo zijn dat hij een sterk hartje had, anders was hij er zeker niet doorgeraakt, maar ja, da's geen troost. Het is een schrale troost, maar wij weten nu wat de oorzaak is van al deze ellende ;(;(;(;(;(;(;(...De zaterdag 22/12 is ons ventje dan gedoopt geweest op intensieve zorgen van het UZ Gent,hij heeft tenslotte een meter en peter. de koeling van ons ventje was inmiddels ook afgelopen en die dag na de doop, ging z'n koelingspakje uit. De scan was ook heel slecht nieuws,schade was niet te overzien. Jarneke ging zowel zwaar mentaal als motorisch gehandicapt zijn,het ventje ging ons nooit herkennen. We hebben dan van ons hart een steen gemaakt en ons verstand op 0 gezet en beslist om ons ventje te laten gaan.. Het zou voor hem geen leven zijn geweest en voor ons ook niet. Wij zijn in die week mentaal 10jaar ouder geworden. Hoe kon het dat zo'n perfecte baby geen kans maakte?... we hebben dan afscheid van hem genomen op 26/12,8 dagen na zijn geboorte.Het manneke heeft gevochten, maar we mochten ook niet te veel verwachten van hem... Afgelopen donderdag zijn we dan op gesprek geweest bij dr Bovyn,die ook op de uitvaart op zaterdag 29/12 van Jarneke was wat we enorm appreciëren,ook nog een man met zijn hart op de juiste plaats zoals dr Decleer. Hij heeft nog eens met ons mijn dossier doorgenomen en de papieren van de monitor waar ik heel mijn arbeid aan gelegen heb. Hij zei dat ie niet kon geloven dat Jarne enkel door dat infarct er zo slecht is uitgekomen omdat de hartslag goed bleef tot op het einde...Dwz dat er wss in het laatste uur,of zelfs kwartier voor mijn bevalling iets gebeurd moet zijn... Ja,men denkt dan,hadden we dat niet beter gedaan of was er dat niet beter gebeurd..maar er was geen aanleiding die aangaf dat er KS moest uitgevoerd worden of zo... Makkelijk gezegd achteraf en nu blijven we nog met zoveel vragen over :-( Mijn ventje en ik praten veel met elkaar en hebben veel steun van familie,vrienden,.. Ons verdriet is enorm, maar Jarne blijft voor altijd bij ons, wij blijven voor altijd de mama en de papa van Jarne...ook als er nog een kindje komt...en dat komt er zeker, wij zullen en moeten een broertje of zusje voor Jarneke hebben...Dus geven we niet op,wij starten terug met IVF in april.Wij zullen Jarne nooit vergeten en houden enorm van "ons sterretje" aan de toekomstige kinderhemel... ;(
Sorry voor zo'n lang epistel en bedankt dat ik mijn hart eens mocht luchten
Het is een lang epistel dus sorry van op voorhand.
Even mijn verhaal doen: wij hebben eind 2010 en begin 2011 5 IUI'S gehad in St Lucas Brugge...,zonder resultaat,het probleem lag blijkbaar enkel bij mijn man,niet dus. Dan in april 2011 terecht gekomen bij dr Decleer: in juni heb ik dan een kijkoperatie gehad met resultaat:endometriose,verstopte eileiders en een septum (tussenschot) in mijn baarmoeder die bij een 2e operatie moest weggehaald worden dus IUI was al uitgesloten. In juli dan geopereerd aan mijn baarmoeder. Mijn ventje is ook geopereerd geweest,hij heeft te trage zwemmerkes en ze hebben een ader afgesloten in zijn ene teelbal wat wel geholpen heeft en resultaat heeft
. In oktober 2011 mochten we,na een herstel van 3 maanden dan met onze 1ste poging IVF starten. Na onze 3e poging in maart konden we dan eindelijk zeggen (na 4 jaar proberen) dat we ZWANGER waren. In de eerste 3 maanden heb ik wat bloedingen gehad maar het vruchtje was sterk en is toch in het warme nestje gebleven.Voor de rest van mijn ZS ging het goed,ons kindje kwam goed bij. In de laatste 2 maanden was mijn bloeddruk wat gestegen waar ik pillekes voor nam en er was wat verkalking op de placenta maar de baby voelde zich nog steeds goed. Ik was uitgerekend voor 28/12 maar 17/12 waren mijn vliezen gebroken... Wij naar het ZH en mijn gyn (dr Bovyn) zei nog,ale we gaan je laten bevallen hé. Mijn man en ik keken nog naar mekaar van,ja eindelijk worden we mama en papa,na 4 jaar
. Na 12u een harde arbeid te hebben was ie dan geboren,ons Jarneke,flinke jongen van 55cm en 3,400kg... maar het was helemaal niet goed. Hij ademde niet en zag helemaal grauw,ze hebben hem moeten reanimeren maar het was nog niet goed en hij had 0% hersenactiviteit. Ze hebben hem direct overgebracht naar het UZ in Gent waar ze zijn temp op 33gr gingen houden,dat is sinds 4 jaar een nieuwe techniek om de zwelling in de hersentjes te doen afnemen . Mijn placenta hebben ze ook weggedaan voor onderzoek en na3 dagen wisten wij dat die voor 1/3 een infarct heeft opgelopen nog tijdens de zwangerschap, maar dan wel heel laat in de zwangerschap, want dat was echt niet te zien op echo's ofzo. hij was de dinsdagmorgen geboren en de zaterdag was er nog altijd 0% hersenactiviteit,terwijl de 1ste 48u cruciaal zijn. De maandag 24/12 gingen ze nog een hersenscan doen,maar daar zou er ook niet veel goeds uitkomen. Hij maakte om de zoveel tijd stuipjes, lag met massa's medicatie, morfine,...Hij had wel een sterk hartje dat klopte en dat moest ook zo zijn dat hij een sterk hartje had, anders was hij er zeker niet doorgeraakt, maar ja, da's geen troost. Het is een schrale troost, maar wij weten nu wat de oorzaak is van al deze ellende ;(;(;(;(;(;(;(...De zaterdag 22/12 is ons ventje dan gedoopt geweest op intensieve zorgen van het UZ Gent,hij heeft tenslotte een meter en peter. de koeling van ons ventje was inmiddels ook afgelopen en die dag na de doop, ging z'n koelingspakje uit. De scan was ook heel slecht nieuws,schade was niet te overzien. Jarneke ging zowel zwaar mentaal als motorisch gehandicapt zijn,het ventje ging ons nooit herkennen. We hebben dan van ons hart een steen gemaakt en ons verstand op 0 gezet en beslist om ons ventje te laten gaan
.. Het zou voor hem geen leven zijn geweest en voor ons ook niet. Wij zijn in die week mentaal 10jaar ouder geworden. Hoe kon het dat zo'n perfecte baby geen kans maakte?... we hebben dan afscheid van hem genomen op 26/12,8 dagen na zijn geboorte.Het manneke heeft gevochten, maar we mochten ook niet te veel verwachten van hem... Afgelopen donderdag zijn we dan op gesprek geweest bij dr Bovyn,die ook op de uitvaart op zaterdag 29/12 van Jarneke was wat we enorm appreciëren,ook nog een man met zijn hart op de juiste plaats zoals dr Decleer. Hij heeft nog eens met ons mijn dossier doorgenomen en de papieren van de monitor waar ik heel mijn arbeid aan gelegen heb. Hij zei dat ie niet kon geloven dat Jarne enkel door dat infarct er zo slecht is uitgekomen omdat de hartslag goed bleef tot op het einde...Dwz dat er wss in het laatste uur,of zelfs kwartier voor mijn bevalling iets gebeurd moet zijn... Ja,men denkt dan,hadden we dat niet beter gedaan of was er dat niet beter gebeurd..maar er was geen aanleiding die aangaf dat er KS moest uitgevoerd worden of zo... Makkelijk gezegd achteraf en nu blijven we nog met zoveel vragen over :-( Mijn ventje en ik praten veel met elkaar en hebben veel steun van familie,vrienden,.. Ons verdriet is enorm, maar Jarne blijft voor altijd bij ons, wij blijven voor altijd de mama en de papa van Jarne...ook als er nog een kindje komt...en dat komt er zeker, wij zullen en moeten een broertje of zusje voor Jarneke hebben...Dus geven we niet op,wij starten terug met IVF in april.Wij zullen Jarne nooit vergeten en houden enorm van "ons sterretje" aan de toekomstige kinderhemel... ;(Sorry voor zo'n lang epistel en bedankt dat ik mijn hart eens mocht luchten
-
NJS
- Berichten: 657
- Lid geworden op: 7 december 2012, 21:42
Beste Eva,
Ik heb jouw verhaal gelezen en kreeg er echt koude rillingen van. Ik heb al een aantal miskramen achter de rug, maar je kindje na de bevalling verliezen, is nog veel erger. Ik wil jou heel veel sterkte toewensen in deze hele zware periode. Zo te horen hebben jullie veel steun aan elkaar. Houden zo. Heel veel moed om door te gaan.
Ik heb jouw verhaal gelezen en kreeg er echt koude rillingen van. Ik heb al een aantal miskramen achter de rug, maar je kindje na de bevalling verliezen, is nog veel erger. Ik wil jou heel veel sterkte toewensen in deze hele zware periode. Zo te horen hebben jullie veel steun aan elkaar. Houden zo. Heel veel moed om door te gaan.
-
rhodos2008
- Berichten: 28
- Lid geworden op: 23 april 2012, 15:57
-
evapluquet
- Berichten: 183
- Lid geworden op: 26 maart 2012, 12:22
-
Beatriz
- Berichten: 257
- Lid geworden op: 11 november 2012, 21:26
Goh Eva,
Dit is echt een verhaal om stil van te worden, ik weet niet wat ik moet zeggen om jou te troosten. Ik las een tijdje geleden nog jouw verhaal op het forum toen je aan het proberen was om zwanger te worden. Dit verwacht je natuurlijk niet na de vreugde. Ik vind dat je echt sterk bent.
Beatriz
Dit is echt een verhaal om stil van te worden, ik weet niet wat ik moet zeggen om jou te troosten. Ik las een tijdje geleden nog jouw verhaal op het forum toen je aan het proberen was om zwanger te worden. Dit verwacht je natuurlijk niet na de vreugde. Ik vind dat je echt sterk bent.
Beatriz
Wie is er online
Gebruikers op dit forum: Google [Bot] en 6 gasten