Op het einde van 2013 word ik 34 en de man 35. Niet stokoud, maar toch ook niet meer piep.
Ik moest al sowieso 9 maand wachten door de zware keizersnede.
Toen de zoon tussen de 2 en de 5 maand was, zou ik zo direct terug zwanger willen zijn: hij at en sliep en deed alles wat een baby moest doen en het was een zalige periode.
Nu hebben we er ongelooflijk veel werk mee: kieskeurig eten, weinig slapen, kot houden 's nachts, elk week wel een andere ziekte uit de creche enz...
Op dit ogenblik WIL ik nog wel een baby, maar mijn gezond verstand zegt -zeker wanneer ik weer eens sta te slapen voor de klas- dat het nu echt niet het moment is. Maar wanneer dan wel eh? Ik moet ook geen jaren meer wachten. *dilemma*
Soit, zoals ik al zei: ik ben gezond jaloers op je: 3 kindjes op 2 jaar tijd. Waw
En ik heb het al gezegd: ik geloof er niet in dat er hier nog een kindje zal komen zonder hulp. Intuïtie heet dat eh