Ik geraak hier ook nog eens, ben blijven meelezen maar mijn laatste dagen hier op't werk waren zo druk dat het schrijven niet lukte. Nu mijn allerlaatste dag, en ik heb al zoveel gedaan dat ik nu precies wat tijd over heb...
Nuja beter zo dan vol stress zitten zeker?Vandaag net 37 weken ver, woensdag nog eens aan de monitor gelegen en de gyn zei dat het nu echt voor elk moment is (omdat beebje zo groot is), dus ik vind het wel spannend. De datum van de ks komt dichterbij, maar ik heb wel een beetje schrik dat het dus eerder vanzelf zal beginnen. Dan wordt het vlug vlug haasten naar het ziekenhuis, want een ks moet het sowieso worden.
Ondertussen zo goed als alles klaar, ik wil volgende week wel graag nog enkele bv-shirts halen, maar wil daar niet al te veel geld aan uitgeven ook... Nuja, als ik gene vind is dat geen ramp, dan doe ik een topje onder een t-shirt aan en zit ik ook niet met m'n buik bloot.
Ik moet de presentjes voor de kindjes in de creche van Sem nog afwerken, en dan is alles zo goed als klaar.
Ik heb enorm last van m'n bekken, rond m'n stuit doet het echt pijn als ik zit, en rechtstaan is ook lastig, ga dus blij zijn als het straks 16u30 is en ik van m'n verlof kan genieten. Of dat hoop ik toch! Mijn ideale scenario is dat beebje nog een week blijft zitten, dat ik nog enkele laatste dingen kan in orde brengen, nog even op't gemakje gaan winkelen, wat rusten (vooral rusten eigenlijk!).
Ik vind het echt spannend, ben zo benieuwd hoe onze kleine man gaat reageren op dat beebje!
Ik ben dan wel al mama maar ook hier is er de angst voor het onbekende hoor, hoe gaan we dat doen met twee kindjes, zal ik nummertje twee wel even graag zien, zal ik het kunnen opbrengen om het ene kindje even te laten wachten als het andere me nodig heeft, enzovoort...
Over het dopen, Sem is gedoopt omdat onze familie dat nogal belangrijk vond, en dus gaat brusje nu ook gedoopt worden. Voor mij was/is dat zeker niet nodig, maar mijn vriend vind het ook belangrijk en dus doe ik dat uit respect voor hem; Ik vind niet dat het veel uitmaakt, wel of niet gedoopt is mij om het even. En veel poespas maken we er ook niet van, als het mogelijk is zal beebje zelfs in de kliniek gedoopt worden. Maar zoals al gezegd, da's persoonlijk en iedereen moet voor zichzelf uitmaken of kindje gedoopt wordt en waarom.
Succes met de laatste loodjes aan de zwangeren, en aan de mama's, elke dag leer je je kindje beter kennen, en een gouden raad is: ga altijd op je eigen gevoel af, voor alles wat met je kindje te maken heeft!
. Geniet van de verliefdheid 
.
bovendien is het hier precies wat gebleven... 
. En wat er over blijft is voor het ventje als ik in het ziekenhuis lig...