IUI-clubje

[Kimmie01]

Oh Kimmie toch... Pfff...
Ik snap wel dat je de moed verliest, ik weet ook niet hoe ik ga reageren als het hier ook weer negatief is...
Bij mij gaan ze na deze cyclus nog 1 keer proberen op dezelfde manier, en dan wordt er een nieuw strijdplan opgemaakt (volgens mij nog steeds IUI hoor, maar met medicatie).
Sterkte meid!

Zeg, het wordt tijd dat we hier het voorbeeld van Lotje en Toekan enz volgen he!

Mja, ik reageer precies afwisselend. De vorige keer was ik er echt kapot van maar nu heb ik zoiets van het kan mij niet meer schelen. Deze morgen ook, ik wist zeker dat het negatief ging zijn, ik deed die test maar het negatieve nieuws deed mij niks
Mijn vriend wou mij dan troosten omdat hij dacht dat ik er terug ging doorzitten zoals verleden keer maar het was dus niet nodig. Rare dingen allemaal... De acupuncturiste waarbij ik ga zei de laatste keer dat ze ervoor ging zorgen dat ze wat spanning bij mij ging wegnemen. Ik denk dat dit ook goed gelukt is.

Zie jij het wat positief in voor uw NOD?

[Lady Sin]

Lotje69, een dikke proficiat meid!!!

AnneliesP, kop op meid! Op naar de volgende!
Denk eraan, je staat er niet alleen voor!

Kimmie01, spijtig dat je test negatief was. Maar ik moet je bewonderen voor de manier waarop je reageert.
Zou acupunctuur dan echt zo goed werken? Mss ook eens over nadenken dan

Vooron, veel succes meid! Weet je al iets??

En voor al diegene die mijn "lijdensweg" volgen hier nog effe update:
- vorige week vrijdag bij de gyn vertelde ze me dat het HCG van 127 (op dinsdag) naar 250 (op donderdag) was gestegen. Op zich nog erg laag, gyn heeft bang voor bbz. Maar was wel verdubbeld.
- deze morgen was ik al om 7u15 in het ziekenhuis voor bloed te prikken, zodat ik om 13u kon bellen want mijn gyn vertrekt op congres naar Dakar en wou mij toch niet in onzekerheid laten zitten
- zojuist gebeld, HCG was gestegen van 250 (donderdag) naar 750 (deze morgen). Op zich meer dan verdubbeld, maar zou het ondertussen al niet veel meer moeten zijn? Er zitten toch 3 dagen tussen.
Gyn was wel lichtjes optimistisch.
- woensdag opnieuw bloed trekken en donderdag bellen naar haar assistent voor de uitslag.

Dus in feite dames weet ik niet hoe ik mij moet voelen. Mag ik al blij zijn???
In feite komt het er op neer dat ik nu WEER moet wachten tot donderdag. Dit hou ik niet lang meer vol. Mijn emoties gaan zo op en af.
Klinkt misschien onnozel maar ben afgelopen weekend een kaars gaan branden in een bedevaartsoord hier in de buurt. Op de kast thuis naast onze trouwfoto heb ik er ook eentje neergezet. Je weet maar nooit hé!
Groetjes Lady Sin

[Kimmie01]

Kimmie01, spijtig dat je test negatief was. Maar ik moet je bewonderen voor de manier waarop je reageert.
Zou acupunctuur dan echt zo goed werken? Mss ook eens over nadenken dan

Mja blijft wel erg maar deze keer geen traan gelaten of een slechte dag. Voel mij normaal zoals de andere dagen.
Acupunctuur brengt je wel tot rust zowel mentaal als fysiek. Bij mij was vooral het mentale gedoe zwaar elke maand dus voor mijn part werkt het wel. Nu het zwangere gedeelte nog...
Op dit moment zijn zowel ik als mijn vriend ervan overtuigd dat er toch iets moet zijn dat ze niet gezien hebben bij een echo of bloedonderzoek. Ik moet nu nog 2 IUI's doen totdat ze een kijkoperatie willen doen. Dus het resultaat daarvan weten we ten vroegste in mei... Wat nog laaaang is! Hopelijk blijft mijn gemoed tot dan zoals nu.

Maar jouw geduld valt ook niet te onderschatten Ik hoop echt dat je nu een laatste keer bloed moet laten nemen en dat ze uitsluitsel hebben deze week want zo'n onzekerheid is ook geen lachertje. Uw waarden gaan er wel elke keer op vooruit maar weet dus ook niet of het goeie waarden zijn voor een normale zwangerschap. Ik blijf duimen!

[Bailey]

Hoi allemaal

Aan zij die zwanger zijn, proficiat en geniet er ongelofelijk van.
Aan de andere, hou de moed erin. Ik kan bij enkele lezen dat ze er niet meer in geloven na twee pogingen. Hopelijk kunnen jullie toch de knop omdraaien en denken 'Derde keer goede keer, want dat was bij mij het geval en binnen 8 weken is het zover en wordt ik voor de tweede keer mama'

@Lady Sin: Elke dag ben ik al komen kijken, naar een berichtje van jou. Spijtig dat je nog steeds in onzekerheid zit. Ik ga nu iets schrijven wat ik zelf enorm moeilijk vond toen, maar hoop dat jij het op deze manier kan bekijken. Ik denk dat je langs de ene kant positief en blij mag zijn, je waarden tonen immers duidelijk dat je zwanger bent. Wat je op dit moment dus al hebt, is de bevestiging dat het kan, je kan zwanger worden, waar je toch zeker blij voor mag zijn. Langs de andere kant ga je ook moeten relativeren. Ik heb voor mijn eerste dochtertje ook eerst een miskraam gehad. Mijn gyn gaf toen de volgende uitleg: '1 op 3 vrouwen heeft de eerste keer een miskraam doordat haar lichaam er onvoldoende op voorbereid was, de eerste 'korte' zwangerschap is dan als het ware een oefening. Vele vrouwen weten dit echter niet daar een paar dagen na NOD de afdrijving natuurlijk wordt ingezet en ze het dus als een late menstruatie ervaren.' Zij was eigenlijk diegene die me hetgeen ik hierboven heb geschreven vertelde: Je bent zwanger geweest, dus het kan, je mag opgetogen zijn. Of je lichaam was er niet klaar voor of er was iets mis met het eitje.
Daar je nu opgevolgd wordt door een gyn kan die ook goed kijken wat er gebeurd met je lichaam en hoe je baarmoeder reageert op de zwangerschap om zo, moest het niet lukken, al meteen een goed beeld te hebben waar ze eventueel moeten helpen, moest dit nodig zijn met hormonen of zo bij een eventuele volgende poging.

Ik hoop dus echt dat het goed mag lopen en je binnen een paar dagen wat geruster gaat zijn, maar moest het alsnog negatief uitdraaien hoop ik dat je na een periode van verdriet, je het kan relativeren en kan optrekken aan de uitleg die mijn gyn me gegeven heeft en van daaruit vol goede moed aan een volgende poging kan beginnen.
Ik vind het trouwens ook goed dat je niet moet wachten tot ze terug is van haar congres, maar je bij haar assistente terecht kan.
Ik blijf dus duimen!!!

[Lady Sin]

Bailey,

ja ik kan mij wel wat terugvinden in jouw uitleg.
Ik vind het ook heel aannemelijk klinken. En het is inderdaad positief dat het spontaan gelukt is.
Maar toch, die angst blijft er in zitten hé.
Ook ben ik blij dat ik bij de gyn van een fertiliteitskliniek in behandeling ben. Want het is zoals je zegt: ze zullen dan hopelijk beter kunnen onderzoeken/inschatten waar het fout gegaan is.
Maar voorlopig ga ik proberen om het twee dagen uit mijn hoofd te zetten om dan donderdag weer volle bak te stressen als ik weer mag bellen voor de uitslag

En voor jou: geniet nog van je laatste zwangerschapsweken en ik wens je een voorspoedige bevalling toe, laat ook effe weten wat het geworden is hé
Groetjes L.S.

[Lady Sin]

Kimmie01

Als ik zo de tabellen bekijk op internet van de HCG-waarden zit ik aan de lage kant voor het aantal weken dat ik ben. De gyn heeft gezegd: als ge over de 1000 zit zullen we nog eens een echo doen. Maar ook dan zal ik weer schrik hebben: is er wel iets te zien, zal het goed zijn, zal het levensvatbaar zijn.
Ik ga nu weer effe kalm aan doen de volgende 2 dagen.

En ja, mei is inderdaad nog ver weg. Maar laat ons hopen dat je niet tot dan moet wachten hé meid!
Hopelijk blijft de acupunctuur je zo goed helpen als nu!

Groetjes

[Claire]

Hallo allemaal,

Het is even geleden dat ik nog een berichtje heb geschreven. Na het negatieve resultaat was ik even heel down. Ik heb me moeten herbronnen en herpakken.
We zijn ondertussen terug gestart met Fostimon, en vanmorgen nog eens op controle geweest: follikel 12mm. Ik moet mijn dosis nu verhogen en donderdag terug op controle. Hopelijk volgt er daarna gauw poging 2.
Ik probeer me meer te ontspannen en mijn gedachten te verzetten. Ik heb een KitchenAid gekregen van mijn man en leef me volop uit in de keuken ter ontspanning.
Ik probeer me ook meer te focussen op de positieve dingen in mijn leven, de dingen waar ik wel controle over heb. Zoals mijn werk. Ik heb net promotie gemaakt en probeer daar 't beste van mezelf te geven. Dat compenseert wel een beetje 't gevoel van mislukking & teleurstelling..

Hoe gaat 't met jullie?
LadySin, jouw geduld wordt stevig op de proef gesteld! Sterkte meid! Blijf positief!

Proficiat aan iedereen met een positieve uitslag! Dat motiveert ons om niet op te geven!

[Lady Sin]

Allé vooruit, weer maar eens vertrekken naar het ziekenhuis voor een bloedname. Morgen voormiddag pas uitslag. Ik heb toch nog veel schrik. Ik heb ook totaal geen zwangerschapssymptomen, behalve wat gevoelige borsten maar gisteren waren die ineens volledig weg...

[TieLo]

Ik duim voor je dat het toch positief nieuws mag opleveren meid!!!
Wist je dat ze met je bloedonderzoek maar 3 kwartier bezig zijn? Misschien kan je dus wel erg snel je antwoord krijgen! (dat zeiden ze bij ons in het labo toch)


@Hier: weer wat chaos in mijn lijf... Ik heb door de antibiotica een schimmelinfectie gekregen dus ik ging naar de apotheker voor daktarinzalf. Thuis wou ik hm aanbrengen en merkte ik op dat ik van dat slijm had dat aangeeft dat je je eisprong gaat krijgen. Ik dacht: vreemd, ik heb volgens de gyn mijn ei vorige week toch gehad... dus ik geef er verder geen aandacht aan...
Een uur later op toilet opnieuw hetzelfde slijm gespot en ik dacht: toch maar eens een ovulatietest doen... Die was knal positief!
Drie uur later eentje van een ander merk: ook positief.
Ik bel dus maar naar de gyn, omdat ik er niets meer van snap. Nuja, zij dus nu ook niet meer... Mijn NOD wordt opgeschoven met een week voor de zekerheid en vanmorgen hebben we toch nog maar eens aan ZI gedaan...

Zijn er nog Clomid dames waarbij het ei niet te vinden was en dat de cyclus weer langer werd dan voorheen? Vlak voor deze cyclus had ik er 2 van 30 dagen en nu, als het klopt dat ik nu mijn ei heb, zijn het er weer 37 (nog steeds beter dan de 40 en 54 van voorheen, maar dan nog)
Heeft de Clomid dan wel iets afgedaan??

[Lady Sin]

Hey Tielo,

je ziet hé, zelfs de professionals kunnen zich af en toe wel eens vergissen
Bij mijn allereerste inwendige echo (heel in het begin van de onderzoeken) zei de gyn ook: jij hebt net je eisprong gehad. Ik dacht toen nog: kan niet, want heb nog geen posi ovutest gehad. Die had ik pas de week later! Lang leve de testen!!!
Toen ik het haar bij het volgend onderzoek zei, zei ze: tja, het is ook geen exacte wetenschap hé


Met je vraag over Clomid kan ik je jammer genoeg niet helpen, maar hopelijk heeft je ZI iets afgedaan

Veel succes nog!

[Duffy]

hey Tielo, ik slik ook clomid en snap er hier soms ook niks van. Ik heb inseminatie gehad op dag 14 (vrijdag). Mijn temperatuurverhoging is ingegaan op dinsdag, dus op dag 18. Dan zou eisprong rond dag 15-16 moeten zijn? En sinds gisteren (dag 18) heb ik ook zo 'nat broekje'-slijm. Wij hebben in het weekend helaas niet "geklust", dus geen extra kansen, heel stom.

Eigenlijk zouden ze vlak voor inseminatie nog eens een echo moeten doen vind ik, dan kunnen ze zien of de follikel er nog zit. Want heb soms toch het gevoel dat het niet allemaal exact het juiste moment is. Maar ja, het is idd geen exacte wetenschap zeker.

Mss moet ik toch ook maar eens met ovulatietesten beginnen, heb dat nog nooit gedaan, maar blijkbaar geeft dit toch wat beter inzicht in je cyclus.

Ook even ego-berichtje. Ik heb serieus dipje sinds gisteren. Ik geloof er niet meer in. Ik voel weer gewoon zoals de vorige keren: niks, en ga er ook vanuit dat het deze keer ook weer negatief zal zijn. Ik moet ook al afspraak maken voor "vervolggesprek". Dat is echt niet fijn. Langs andere kant heb je met IVF mss meer kans maar dat is voor mij op dit moment zo een grote stap dat ik daar echt niet aan wil denken.

Het probleem is ook dat ik merk dat wij alles van de wetenschap laten afhangen. Geen seks voor inseminatie om zo goed mogelijk staal te hebben bijvoorbeeld, terwijl ge eigenlijk gewoon uw leven zou moeten zo normaal als mogelijk verder zetten. Hoe staan jullie daar tegenover? Merken jullie dit ook of kunnen jullie hier goed mee omgaan?

[Claire]

Duffy,
ik neem zelf geen clomid - ik ben daar resistent voor en moet dus spuiten zetten. Ik kan je dus spijtig genoeg geen advies geven daarrond.
Ik vind 't ook wel spijtig dat ze geen echo doen voor de inseminatie - 't blijft toch altijd een gok..
We plannen onze vrijpartijen ook rond de inseminatie en de grote van de follikels.. niet echt romantisch :-s
De eerste keer was mijn man er niet zo erg mee bezig, toen lette ik vooral op mijn eten en alle mogelijke signalen van mijn lichaam. Ditmaal is 't andersom. Ik heb 't gevoel dat ik niet kan afgaan op mijn lichaam, de signalen zijn zo dubbelzinnig. Ik probeer me te focussen op andere dingen.
Mijn man daarentegen wil de beste kwaliteit leveren en dus draagt hij enkel nog extra ruime boxers, doet hij meteen zijn pyjamabroek aan als hij thuis is, zit hij bewust met zijn benen op (om de temperatuur niet te laten verhogen), gaat hij bijna niet meer paardrijden, eet hij elke dag minstens 1 banaan en drinkt hij geen alcohol of cola meer. Hij gaat er echt volledig voor. Ik hoop nu dat de volgende keer de kwaliteit van zijn staal beter zal zijn, anders vrees ik een teleurstelling van zijn kant..
We gaan allemaal anders om met de 'voorbereiding'. Het is jammer, maar eigenlijk heb je weinig zelf in de hand. We doen alles om 't geluk aan onze kant te hebben, maar 't blijft een kwestie van geluk.. helaas.
Ik vind 't vooral moeilijk dat je je leven zo on hold moet zetten. Vakantie durven we niet te plannen - je zou dan maar net eens op controle of IUI moeten. Ik spreek ook niet graag meer 's avonds af want om 22u stipt moet ik mijn spuiten kunnen zetten. Je agenda wordt meermaals overhoop gegooid door een onverwachte controle ofzo..
Persoonlijk merk ik dat 't voor mij belangrijk is om er niet te veel op te focussen en mijn leven verder te zetten zoals voorheen. 't Helpt mij om een tegenslag te relativeren en mij te ontspannen.
Tijd maken voor jezelf, je extra verwennen en in de watten leggen. Dat doet nu eens zoveel deugd.
Eens goed gaan shoppen met vriendinnen, toch dat ene mooie kleedje kopen waardoor je je super goed voelt in je vel, een massage nemen, ... die kleine dingen, daar kikker ik echt van op.
Neem de tijd om je slecht te voelen en je verdriet te verwerken en een plaats te geven, maar neem eens zoveel tijd om je terug te motiveren en op en top vrouw te voelen!

[G****]

Ik neem wel clomid en mijn cyclus is min of meer hetzelfde gebleven... onregelmatig 28 tot 31 dagen... Vorige maand 31, deze maand lijkt het rond 28 dagen uit te komen. Bij mij is zelfs het tweede deel van de cyclus niet altijd 15 dagen, dat heb ik vorige maand ontdekt...

Vandaag heb ik mijn fm gehad! Positief nieuws 2 follikels: links 20mm en rechts 17mm. Straks pregnyl zetten en vrijdag iui...

Mijn man heeft maandag koorts gehad en we zijn vorig weekend ook naar de sauna geweest... Ik hoop dat dit geen invloed gaat hebben op de kwaliteit!

[Lady Sin]

Hoi allemaal,

zojuist heel slecht nieuws gehad.
HCG was van maandag 750 tot woensdag 800 gegaan. Dus veel te weinig gestegen. Morgen afspraak in het ziekenhuis om te kijken wat ze gaan doen, waarschijnlijk tabletten om een bloeding te veroorzaken. Na een lijdensweg van bijna 3 weken wachten en onzekerheid is het nu over en uit.
Alhoewel ik het wel verwacht had, komt de klap toch hard aan. Heb nu even tijd nodig om alles te verwerken.

Vele groetjes
Lady Sin

En succes aan iedereen die wel goed nieuws heeft!

[Kimmie01]

Hoi allemaal,

zojuist heel slecht nieuws gehad.
HCG was van maandag 750 tot woensdag 800 gegaan. Dus veel te weinig gestegen. Morgen afspraak in het ziekenhuis om te kijken wat ze gaan doen, waarschijnlijk tabletten om een bloeding te veroorzaken. Na een lijdensweg van bijna 3 weken wachten en onzekerheid is het nu over en uit.
Alhoewel ik het wel verwacht had, komt de klap toch hard aan. Heb nu even tijd nodig om alles te verwerken.

Vele groetjes
Lady Sin

En succes aan iedereen die wel goed nieuws heeft!

Veel sterkte!
Neem maar de tijd om het een plaats te geven en hopelijk daarna terug veel moed om eraan te beginnen!

xxx