IUI-clubje

[Krevetka]

Lady Sin, je zal het waarschijnlijk niet meer lezen (wat ik uiteraard begrijp) maar ik zou je toch willen zeggen, dat ik het heel erg vind en dat ik met je mee voel. Ik heb een buitenbaarmoederlijke zwangerschap meegemaakt en weet precies hoe erg het is om telkens opnieuw de hoop te krijgen om dan uiteindelijk toch een slecht nieuws te moeten vernemen...
Tielo, je geduld wordt duidelijk ook op de proef gesteld! Laten we hopen dat je er snel aan mag beginnen.
G*** en Claire - fingers crossed!
Nichowientje, welkom bij ons! Inderdaad, ik geloof in al dat "niet te veel mee bezig zijn" voor geen meter. En ik denk ook niet dat het veel uitmaakt (trouwens: stresshormoon wordt normaal gezien bij ons ook onderzocht dus ze weten waarmee ze bezig zijn).
Bij mij loopt de 2de wachtweek tot het einde en zoals elke maand weet ik al dat het niks zal zijn. Toen ik maandagavond voor het eerst ms-krampen voelde, had ik efkes een crash. Ik denk dat ik een uur aan een stuk geweend heb. Raar, want ik dacht er goed op zijn voorbereid en normaal ween ik bijna nooit. Ik besef gewoon dat het met een iui toch niet zal lukken en dat het een ivf zal moeten worden...

Duffy, hoe is het met jou? Hopelijk niet te veel stress en hopelijk vrijdag wél goed nieuws!

[Duffy]

hey Krevetka, ja, hier ook hetzelfde, ik voel steken, ben wreed slecht gezind en ik krijg mijn maanstondenpukkel... dus jah, ik reken er ook niet op. Wss zaterdag ofzo komen ze er door, net als we op weekend zijn met de vrienden. Pff. In maart hebben we ons "vervolggesprek" en ik ben zo bang dat ze over IVF gaan beginnen. Die IUI valt nog mee, maar als je daarmee begint moet je toch echt open kaart met iedereen beginnen spelen vrees ik, pff geen zin in. Waarom kan ik niet gewoon simpel zwanger worden.
Sorry, beetje aant zagen

Ons verwenweekendje met twee was wel super zalig ontspannend. Dus dat viel wel al mee.

[Espoir]

Ik heb morgen BN na onze 4e IUI, maar vind het precies overbodig; weet toch al dat het niets zal zijn! Bij deze poging hebben we er eigenlijk geen minuut in geloofd; staal van mijn man was van heel slechte kwaliteit.. vorige keer was het van heel goeie kwaliteit en toen was het ook niet gelukt, dus waarom zou het nu dan wel gelukt zijn?!?

Mijn man was dan ook superontgoocheld; hij is gestopt of toch in alle geval heel erg geminderd met roken, neemt nu 3 maanden voedingssupplementen en heeft zich bijna 2 maanden geleden laten opereren aan 2 spataders en nooit eerder was zijn staal zo slecht; behoorlijk frustrerend!!

11 maart staat mijn laparoscopie + hysteroscopie gepland. Heel erg benieuwd/angstig wat daar uit gaat komen!! Indien er niets ernstigs gevonden wordt wil de dokter hierna NOG eens 4 IUI's doen wat wij eigenlijk helemaal niet zien zitten! 'Those hormones are killing me!!!' Bovendien is de slaagkans bij IUI zo klein, zeker met de slechte zwemmers waarmee wij het moeten doen.

Wat wij ons nu afvragen; wat hebben wij daar in te zeggen? Als wij erop aandringen om na de operatie met IVF-ICSI te beginnen, zou de dokter dat dan doen of moeten wij hem daar braafjes in volgen??

Pfff.. wat een lijdensweg toch bij ons terwijl het bij iedereen in onze omgeving als een fluitje van een cent lijkt te gaan! 14 zwangeren in onze vriendenkring; beetje van het goeie teveel op dit moment

Sorry voor mijn emo/ego/negatief bericht, maar er zijn zo van die momenten dat ik denk van; heeft dit allemaal wel zin???

[Espoir]

Ik heb morgen BN na onze 4e IUI, maar vind het precies overbodig; weet toch al dat het niets zal zijn! Bij deze poging hebben we er eigenlijk geen minuut in geloofd; staal van mijn man was van heel slechte kwaliteit.. vorige keer was het van heel goeie kwaliteit en toen was het ook niet gelukt, dus waarom zou het nu dan wel gelukt zijn?!?

Mijn man was dan ook superontgoocheld; hij is gestopt of toch in alle geval heel erg geminderd met roken, neemt nu 3 maanden voedingssupplementen en heeft zich bijna 2 maanden geleden laten opereren aan 2 spataders en nooit eerder was zijn staal zo slecht; behoorlijk frustrerend!!

11 maart staat mijn laparoscopie + hysteroscopie gepland. Heel erg benieuwd/angstig wat daar uit gaat komen!! Indien er niets ernstigs gevonden wordt wil de dokter hierna NOG eens 4 IUI's doen wat wij eigenlijk helemaal niet zien zitten! 'Those hormones are killing me!!!' Bovendien is de slaagkans bij IUI zo klein, zeker met de slechte zwemmers waarmee wij het moeten doen.

Wat wij ons nu afvragen; wat hebben wij daar in te zeggen? Als wij erop aandringen om na de operatie met IVF-ICSI te beginnen, zou de dokter dat dan doen of moeten wij hem daar braafjes in volgen??

Pfff.. wat een lijdensweg toch bij ons terwijl het bij iedereen in onze omgeving als een fluitje van een cent lijkt te gaan! 14 zwangeren in onze vriendenkring; beetje van het goeie teveel op dit moment

Sorry voor mijn emo/ego/negatief bericht, maar er zijn zo van die momenten dat ik denk van; heeft dit allemaal wel zin???

Groeten en veel succes/geduld/goeie moed aan iedereen!!

[Duffy]

Hey Espoir,

Ik volg je volledig! Ik heb mij voorgenomen om op dat gesprek wat meer info te vragen over de afgelopen IUI's en te zien wat er misgegaan is. Ik heb (nog) geen laparoscpie ondergaan. Mss is dit ook goed om eens te vragen? Aan de andere kant, als het toch ivf wordt, is het wss minder van belang of mijn eileiders nu doorgankelijk zijn of niet. Volgens mij heb je echt wel het recht om over te stappen naar IVF, zeker na 4 IUI's. Bij ons kwamen ze zelf af met dat vervolggesprek, dus ik vermoed dat ze zelf ook wel de mogelijkheden gaan voorleggen.

En wat erg voor je man! Al die moeite die hij heeft gedaan en dan geen resultaat mogen hebben, moet vreselijk zwaar zijn. Chapeau dat hij dat allemaal doet. Ik kan mijn vriend niet overtuigen om te stoppen met roken.

Hou je vooral niet in met je emoberichten! Ik doe lekker mee

[Kimmie01]

Ook bij mij moeten jullie zich zeker niet inhouden
Ik ben deze morgen naar mijn gyn geweest voor een follikelmeting en het was ok. 2 follikels langs dezelfde kant, grootste was 19mm, de andere kleiner maar dat had ze niet gemeten. Vanavond mag ik terug pregnyl spuiten en zaterdagmorgen iui door een collega van wacht, niet door mijn eigen gyn deze keer. Mss spuit die collega wel beter in de goeie richting
Ze zei 3de keer, goede keer toen ik naar buiten ging maar zoals jullie heb ik er totaal geen geloof meer in. Ik zit nu gewoon eerder af te tellen naar mijn kijkoperatie die ik moet ondergaan na 4 mislukte IUI's. Nu zit ik aan mijn 3de. Kan nog ff hopen maar waarom zou het dan wel opeens lukken...
Ik weet niet wat ze na mijn kijkoperatie gaat voorstellen als alles in orde blijkt te zijn. Hoop dan ook gewoon direct over te schakelen naar IVF/ICSI. Zou het niet zien zitten als ze tegen mij komt zeggen dat ik nog een paar keer IUI moet doen of natuurlijk proberen. Kwacht nu al zolang en mijn geduld begint op te raken. Ook langs mijne kant lijkt iedereen gemakkelijk zwanger te worden en als er dan tussen zitten die moeilijk zwanger geraakten, dan zijn ze nu toch ook al zwanger. Behalve ik

Moest mijn 3de iui nu positief zijn dan zou het een mooi cadeautje zijn voor mijn vriend want NOD valt een dag na zijn verjaardag. Mja dat zei ik dus vorige keer ook over valentijn en het was een valentijn in mineur...

[Krevetka]

Ja, ik begin me ook af te vragen of mijn 4de iui nog zin heeft. Ik zal het wel doen, want ons vervolggesprek is pas 2 april, maar zonder kleinste sprankeltje hoop.
Espoir, ik zou zeker vragen om over te schakelen naar ivf.
Duffy, persoonlijk vind ik iui ook enorm belastend (mentaal dan) en dan wetend dat je nog zo weinig kans hebt... Ik ben ook bang voor de ivf maar als ik hoor hoeveel meer kans je op die manier hebt, dan gaan al die twijfels en angsten weg.
Toe we begonnen met de iui, zei ik tegen mijn man, dat als het 3 keer niet lukt, ga ik het zeker heel moeilijk mee hebben. En inderdaad: ik slaap slecht, ben er constant mee bezig, heb al alles over ivf gelezen. Ik heb nog nooit zo diep gezeten.
Normaal gezien ging ik morgen een testje doen, maar ben er zo zeker van dat de ms gaan komen dat ik het zonde van het testje vind...

[Liesl5]

Hallo iedereen, ik heb hier al vaak meegelezen, maar wil hier nu toch ook eventjes mijn verhaal kwijt. Hebben jullie een kwartiertje
ik ben liesl5 en in mei 2011 gestopt met de pil. Na een zestal lange cyclussen in januari 2012 naar de gyn gestapt en daar gemerkt dat ik PCOS heb. Ik heb dus zelden of nooit cyclussen zoals het zou moeten zijn. De gyn heeft me toen clomid voorgeschreven en na een aantal maanden kwamen we bij de goede dosering uit. Na een aantal succesvolle pogingen met Clomid was ik nog steeds niet zwanger, en in juli werd ook het sperma van mijn vriend onderzocht. Dat sperma was niet overdreven goed, maar ook niet overdreven slecht. Het lag juist onder het gemiddelde, en omdat het bij mij ook niet al te vlot ging stelde en IUI voor. Eind augustus een eerste poging, niet gelukt. Eind september een tweede poging, en wat bleek: ik was zwanger!
Half oktober een bloeding gehad: bloedwaarden waren nog goed, dus geen paniek.
Eind oktober eerste echo: het vruchtje was te klein, volgens dat het zou moeten zijn op 6 weken en er was geen kloppend hartje.
31 oktober: pilletjes gekregen om miskraam op te wekken, het vruchtje was nog altijd veel te klein
MS zijn toen doorgekomen
09 november: controle om te kijken of baarmoeder goed leeg was, tot de ontdekking gekomen dat er ook een buitenbaarmoederlijke zwangerschap was
's namiddags aan de baxter gelegd geweest, om alles te laten afdrijven
Al bij al heb ik geluk gehad, het scheelde niet veel of mijn eileider werd uitgehaald, maar dit hebben we kunnen vermijden.
Verschillende keren nog bloed moeten laten trekken en de 24ste december stond mijn HCG eindelijk op 11 (=0 voor gyn). Dan ook een echo laten nemen, om te kijken of ik mocht beginnen met Clomid. Daar zag de gyn dat er zich een follikel aan het ontwikkelen was die toen zo'n 14 op 12 was. Hij wist niet of het toeval was of niet, dus ik mocht nog niet beginnen met Clomid. Een paar dagen later terug op controle geweest,ik had gewoonweg een eigen cyclus! We waren te laat coor IUI, maar dan maar gewoon geprobeerd. Twee weken later kwamen mijn ms door. Ik mocht van de gyn maar let Clomid 100 beginnen, omdat hij overstimulatie wou vermijden. Dat sloeg echter niet aan. Begin februari ben ik dan opnieuw begonnen met provera, daarna terug Clomid 200 en toen ik vorige week vrijdag op controle ging zat er op dag 10 een follikel van 16mm. Maandag terug op controle geweest, de follikel was mooi gegroeid tot 20mm. 's Avonds pregnyl laten plaatsen en dan gisteren IUI gehad. Nu dus 2 weekjes afwachten...

[Krevetka]

De test vanmorgen heeft mijn sterke vermoeden bevestigd: één wrede streep. Nu maandstonden afwachten en dan de 4de en laatste ronde voor we met IVF starten. Mentaal voel ik me veel beter dan een paar dagen geleden. Nu een paar dagen rust...

Welkom Liesl5, wat een verhaal! Ik wens je veel succes en (redelijk) rustige wachtweken.

[zwartje]

[Espoir]

@Krevetka & Duffy: Je wenst het niemand toe om in dezelfde miserie te zitten als jezelf, maar anderzijds doet het wel deugd dat er mensen zijn die hetzelfde denken/voelen/beleven..
Echt balen dat je resultaat negatief was Krevetka! Ik moet straks pas voor bloedname en dan weer de hele avond zitten wachten op dat vervelend telefoontje; bah! Ondanks alles verwacht ik dan weer een paar dagen weer heel erg down te zijn om dan weer beetje bij beetje recht te spartelen.. Zo ging het toch de voorbije 3 keer

Ik ben vastbesloten om de dokter te zeggen dat we verdere IUI's eigenlijk niet meer zien zien zitten..We gaan zien hoe het verloopt als ik daar voor de dokter zit, zeker gezien ik vandaag alleen moet gaan.

@zwartje; welcome back en bedankt voor je begrip en bemoedigende woorden. Ik heb nog geen HSG gehad, de dokter gaat dat doen samen met de laparoscopie en de hysteroscopie op 11 maart..Net daardoor wil hij nadien nog een aantal IUI's doen omdat je dan meer kans zou hebben volgens hem. Dat is dan wel in de veronderstelling dat de zwemmers van goeie kwaliteit zijn en dat is bij ons niet het geval..

We zien wel... Het beste voor elk van jullie en tot snel!
Espoir

[Claire]

dag dames,

hier ook niet zo'n positief nieuws.
gisteren poging 2 IUI gehad. Mijn man heeft de afgelopen weken alle moeite gedaan voor de kwaliteit te verhogen: bananen eten, gezond eten, niet drinken, losse broeken dragen, niet fietsen of paardrijden,... en nu was de kwaliteit even slecht als ervoor. Niets verbetering te zien.
We hebben wel een tweede poging gedaan, maar de kans is zeer klein. Vanmorgen besloten met gynae dat we naar IVF overstappen. Dus volgende week een afspraak maken om ivf te bespreken. Aangezien ze nu al een afspraak willen inplannen, neem ik aan dat 't wel niets zal worden deze IUI.
Ik leid hier uit af dat je idd niet een aantal pogingen moet ondergaan alvorens over te stappen naar ivf, gewoon vragen en bespreken met je gynae! go for it!
al dat wachten, al die controles... 't is je energie en hoop niet waard als 't toch op niets uitdraait.

Wat ik mij nog afvroeg: moet je nog een hsg ondergaan als je naar ivf overstapt? daar zie ik namelijk heel hard tegenop..

[nichoewientje]

Dag dames,

Even om jullie een hart onder de riem te steken. Normaal ben ik "chagrijn en mieke-blijt-maar-op" zelve op en rond den eisprong, maar vandaag heb 'k een redelijk goeie dag. Misschien omdat ik weet dat het weekend is en de druk even van de ketel kan?
Woensdag zijn we halsoverkop toch nog geïnsemineerd, was eerst niet verwacht, want dat follikel groeide met horten en stoten, helemaal niet zoals bij de vorige IUI. Zou er niet te veel van moeten verwachten, maar zoals iedere keer is er toch een stemmetje dat zegt, zou het toch niet prijs kunnen zijn deze keer...Ik weet met m'n verstand dat dat niet wijs is en dat ik iedere keer als het dan weer niet lukt er zo van afzien, maar ja, ik kan het niet helpen dat ik blijf hopen.
Dus tja, nu is het afwachten, de rottigste periode, vind ik zelf !

Krevetka, we begrijpen je zo hard. Die fucking éne streep, daar kan je zo van in de put zitten. Janken en kwaad zijn... en de zoveelste test in de vuilbak hé. Ik duim dat je je snel wat beter mag voelen. Dag per dag bekijken, zo is dat met ons. En daarna er weer terug met volle moed voor gaan. Hebben ze bij jou niet gezegd om na drie pogingen te evalueren en eventueel al met ivf te starten voor de vierde poging ? Of starten de gyns daar niet zomaar mee standaard ?
Bij ons is het drie pogingen iui en dan evalueren...
Ik versta Claire ook wel, je ziet er al genoeg van af, dus ja, geen tijd verliezen zeker. Is er echt een groot verschil tussen de slaagkans bij iui of ivf ?
Ik mag er nog niet aan denken, want ik lees dat ivf qua hormonenzooi alleen nog maar zwaarder is dan iui. En ik crepeer nu al van de koppijn en mottigheid, om nog maar te zwijgen van de krampen in de onderbuik.

Espoir, dat van die manstuff, dat kennen wij hier ook. Mijn ventje heeft een jaar aan een stuk flixar geslikt en wat nog allemaal van zink en selenium en toestanden. Heeft ons een bom geld gekost. Grote boxershorten, geen warme badjes meer, gsm niet in broekzak enz. Allé, kortom, we werden er beiden soms zot van, maar het heeft allemaal niets of weinig uitgehaald. Ik denk dat als je beiden met wat problemen zit, zoals wij, dat het gewoon een kwestie van héél veel chance zal worden, mocht het lukken. We blijven hopen hé, Espoir ! Leuke nicknamen btw.

Dames, ik wens jullie allen een rustig en goed weekend, waarin jullie hopelijk je zinnen een beetje kunnen verzetten om dat op en af gevoel qua humeur en fysieke kwalen te compenseren.
Veel moed en sterkte voor diegene die even "af" zijn, wees gerust, die "op", dat komt echt wel terug.

[Espoir]

Zopas telefoon gekregen en zoals verwacht; negatief!

[zwartje]

bah...balen espoir....pfff

ik moest voor we aan de iui begonnen standaard een hsg ondergaan (ook al "lag het aan mijn vriend" ze doen dat altijd voor ze starten en ik kon daar in het begin niet zo om lachen) Niet fijn, maar dan weet je het natuurlijk direct of je eierstokken doorgankelijk zijn en twijfel je daar al niet meer over. Aangenaam is het niet, maar het duurt zo kort dat het echt te doen is.