ONGERUST - bloedverlies op 21w en nu bruinverlies op 23w

[Engel0405]

Gisteren naar de gyn geweest.

Goede nieuws was dat kindje goed evolueert en dat baarmoeder stand houdt.

Maar dan begon het: ik gaf aan dat ik elke keer als ik op normale werkplaats ging werken (en dus niet thuiswerkte) ik wat roosverlies had en bruinverlies.
Dan suggereerde de gyn om extra pilletje te nemen.

Het geen wat me nog het ergst verontrsut is dat hij zei dat ik nu te ver ben voor een cerclage. Voor mij was dat zo'n beetje het wondermiddel.
Hoe ik het begrepen heb, zou het feit dat ik op weg ben naar 28 weken dit overbodig maken.
Ik vroeg hem dan : maar wat zeg je dan dat het ok is dat een kindje op 28 weken mag komen en je dan niets meer doet?

Ik kreeg dan hele uitleg over hoe kindjes op die temrijn het goed doen en dat een cerclage in dit stadium een te hoog risico is voor de baby. Hij zei dat hij het dan 2 weken geleden had moeten doen.

Ik was zo geshockeerd dat ik eigenlijk geen vragen meer kon stellen.
Maar wat doen ze dan als kindje zo vroeg wil komen? Weten jullie dat, welke opties zijn er nog?

Mijn medicatie is nu wel opgetrokken enzo en ik moet nog meer van thuis uit werken, bellen als dat roosverlies verergert..
Pff ik ben eigenlijk in paniek omdat ik nu het gevoel heb dat IK maar moet zien dat het goed komt en dat er geen medische hulpmiddelen zijn..

[linda76]

Als de adalat pilletjes hun werk niet doen zullen ze je opnemen in het ziekenhuis en je een baxter met weeenremmers (tractocile, atosiban) geven. Deze zijn veel straffer dan de pilletjes en ze mogen twee keer een kuur van 48 uur geven. Dat is voldoende om longrijping toe te dienen zodat je kindje veel betere kansen maakt. Als ze zich nu echt al heel erg zorgen maakten zouden ze naar mijn gevoel wel een fibronectinetest gedaan hebben om de kans op vroeggeboorte te voorspellen. Dit is een soort uitstrijkje waarbij ze een eiwit bepalen dat verhoogd is als je op het punt staat (binnen de week tot twee weken) te bevallen. Ik hoop dat het bij jou niet zo ver komt en het enige advies dat ik je kan geven is rusten, rusten, rusten, .... Niet gemakkelijk maar wel heel belangrijk. Veel geluk.

[liezeke]

engel,

Ik kan er inkomen dat je nu geshockeerd bent, het zit niet in het beeld vn een zwangere om zoiets mee te maken (tenzij je het al hebt meegemaakt en/of heel veel ervaring hebt met mensen in omgeving of op werk met vroeggeboorte)...
Normaal dat je nu kwaad bent en vooral op de medische wereld/arts. Niet dat die er meer aan kan verhelpen maar ik kan er goed inkomen dat je nu alleen maar kwaad kan zijn...

Wat ik zelf weet (uit ervaring werk neo en info die ik heb opgesprokkeld) is dat je als je nu (ik denk dat je ongeveer 27 weken bent?) in arbeid gaat je weeënremmers krijgt (die knn zowel in pilvorm als intraveneus) en verplicht moet platliggen en opgenomen wordt (al dan niet tijdelijk) in een ziekenhuis (meestal universitair) waar een gespecialiseerde neonatale afdeling is zodat transport vn je kindje niet meer nodig is moest je kindje toch te vroeg geboren worden. Afh vn je eigen ziekenhuis ligt er een zwangerschapsduur als grens, bij ons bvb. moet je voor 34 wkn sowieso nr een zh met gespecialiseerde neonatale afdeling.
Soms kan het zijn dat ze de arbeid knn stoppen en dat je thuis verder mag 'rusten', meestal ook met platliggen en orale weeën remmers nemen.

Dat je nog steeds mag verderwerken, zelfs buitenhuis en ook niet moet platliggen vind ik zelf wel een goed teken, dat wil ws zeggen dat je bmh niet verder verstrijkt en je bm zich koest houdt.
Mooi, zou ik zeggen:)

Moest je zelf al wat willen ondernemen en goed voorbereid zijn kan je misschien op zoek gaan nr een een goed zh met een neonatale afdeling en je daar gaan informeren (eventueel met goedkeuring vn de gyn). Je kan misschien al een consult met een KA doen waarin je bespreekt wat je kan verwachten als je kindje te vroeg komt. Je kan met bepaalde instanties (familiehulp etc.) al eens bespreken waar je recht op hebt moest je moeten platliggen of hoe je alles gaat organiseren in dat geval. Je kan ook een consult vragen met de neonatale dienst om eventueel een kijkje te gaan nemen....

Zelf ben ik eerder daar mee bezig dan met geboortelijsten of suikerbonen of zo, de schrik zit er hier enorm in dat de kindjes prematuur zullen komen en ik probeer al zoveel mogelijk te weten te komen over de verschillende neonatale afdelingen en mogelijk complicaties etc... beetje luguber maja, beter dat dan helemaal verbouwereerd (en geshockeerd) toch in dat lotje vallen.

Liesje

[Engel0405]

Als ze zich nu echt al heel erg zorgen maakten zouden ze naar mijn gevoel wel een fibronectinetest gedaan hebben om de kans op vroeggeboorte te voorspellen. Dit is een soort uitstrijkje waarbij ze een eiwit bepalen dat verhoogd is als je op het punt staat (binnen de week tot twee weken) te bevallen.

Ze hebben bloed getrokken toen in zkh lag 2 weken geleden en de gyn heeft toen ook met zo'n wattenstokje iets gedaan vanbinnen. Hij heeft toen ook met zijn vingers hard zitten duwen vanbinnen enzo.. Is het dat wat je bedoelt, Linda?

@Liezeke, ik ben nu 25 weken. Volgens de gyn zijn de volgende 3 weken cruciaal voor de baby. Omdat bij deze echo de baarmoeder idd stabiel gebleven leek te zijn (in tegenstelling tot 2 weken geleden), is het blijkbaar ok dat ik mits extra thuiswerk en goed kalm houden probeer de volgende weken door te komen.
Ik werk al maar 2 dagen per week meer op verplaatsing, dus dat kan ik nog terugschroeven. En daarnaast is het thuiswerk en verlof.

IK hoop echt dat wat je beschrijft van die baxter enzo effectief een bevalling kan tegenhouden.. ALs ik op mijn ma lijk (en dat bleek al bij mijn eerste bevalling), dan kan het ditmaal al gepiept zijn op 50 minuten... Ik vraag me af als je volledige ontsluiting hebt op een half uur tijd in hoeverre dan ze nog iets kunnen tegenhouden.

Maar 't is zoals je zegt, ik weet veel te weinig van premature baby's. Zonder iemand voor het hoofd te stoten, maar de angst slaat me rond het hart als ik dat echt moet gaan overwegen dat mijn kindje op 28 weken zou komen.

Heb jij na je opzoekingen al beslist waar je best gaat voor neonatale afdeling?

[Kruimel]

Engel, 't is enkel van wat lezen her en der en dus zeker niet dat ik me erin verdiept heb. Maar ik kom de laatste tijd wat artikelen tegen (o.a. in de Volkskrant, nl'se krant) dat het plaatsen van een pessarium (jaja, zo'n 'ouderwets' voorbehoedsmiddel) veel vroeggeboorte kan voorkomen. En veel minder ingrijpend is om te plaatsen dan een cerclage. En makkelijk verwijderd kan worden als de bevalling wel in gang schiet.

Ik vind het nogal wat om je toch door te laten werken, terwijl je lijf aangeeft dat het rust nodig heeft. Of zie ik het verkeerd? Heeft het zin om een andere arts te raadplegen?

Och meis, ik hoop echt van harte dat je verder komt dan de 30 weken. En dan verder dan de 35. En dan gewoon lekker door tot minstens 37. Sterkte!

[Engel0405]

Hey Kruimel,

Ik weet het niet goed meer.. Mijn ventje vindt dat ik naar de gyn toe niet duidelijk genoeg ben over hoe zwaar het echt is. Hij zegt: vergeet niet dat het een man is,je moet daar niet subtiel gaan tegen doen. Ik denk dat zolang je zelf niet zegt dat je amper een voet kan verzetten en constant last hebt zowel fysiek als mentaal, hij jou niet gaat verplichten.

Maar ik denk dan dat hij als arts toch zou moeten zelf zien als het nodig is voor complete platte rust of niet?
Moet ik dan echt expliciet erom vragen? Deep down vind ik dat echt not done.

Het probleem is dat wat hij op echo ziet, niet overeenstemt met de lichte bloedingen en wat ik als klachten aangeef. Ik zie en voel dat hij denkt dat er een risico is, maar ditmaal bleef mijn baarmoeder wel vrij stabiel. Soms weten zij het ook niet hè, het is wellicht geen exacte wetenschap. En van nature ben ik nogal geneigd om dingen te verbloemen..

Ik ga het bespreken met mijn werkgever denk ik, als die bereid is om mij te laten proberen met minder naar kantoor te komen en te testen of dat minder last en bloedingetjes geeft, dan is dat misschien nog het best.

En anders zal ik mijn stoute schoenen aantrekken en klare taal spreken met de gyn zeker. Hoe ik nu zit te stressen zal ook wel niet goed zijn...

[liezeke]

tgoh, veel vn de gyns zijn juist enorm 'wetenschappelijk';), ze bekijken de klachten, doen een onderzoek en concluderen daaruit dat alles nog rustig is of niet en beslissen op basis daarvan (en op basis vn de kennis die ze over de prognose hbbn etc...). Lijkt me heel nuchter... Maja, hij voelt je ongerustheid niet, hé. Jij moet jezelf door die zwsch krijgen, zo ver mogelijk. En hoe 'rustiger' je bent, des te makkelijker dat wordt.

We konden kiezen tss a'pen, leuven en genk vr neonatale mr aangezien we nu toch in leuven worden opgevolgd gn we nr leuven.
28 weken is inderdaad zo'n belangrijke zwangerschapsleeftijd, de kans op hersenverlamming daalt zo spectaculair op deze zwangerschapsleeftijd, ook andere vitale fcties zijn zo veel beter ontwikkeld op 28 wkn. De neonatale zorg is nochtans zo goed (en gaat er steeds maar op vooruit) dat zelfs voor deze zwschleeftijd al ongelooflijk goeie prognoses zijn. Maar laat ons daar gewoon niet vanuit gaan, we gaan je vooruit sleuren, dag per dag, week per week.

Die fibronectinetest is inderdaad met zo'n wattestaafje, je kan adhv.die test zien of de bevalling binnen de twee weken zal op gang komen.

Liesje

[Engel0405]

Liezeke, je bent duidelijk goed geïnformeerd.

Heb ondertussen toch een beetje gaan rondneuzen en 't is me al wat duidelijker vanaf wanneer het eventuele prematuurtje in mijn lokale materniteit kan opgevangen worden en wanneer het naar UZ moet. Ik denk dat het bij ons UZ Gent zal zijn, ze werken daarmee nauw samen.

Ja mijn gyn is een heel correcte, nuchtere man en ik vertrouw hem volledig. Ik heb dat ook wel nodig zenne: eentje die mij terugfluit als ik teveel panikeer en de dingen in perspectief plaatst. Maar de keerzijde is dat echt meeleven er niet inzit.
Hij zei ook ooit dat het niet bewezen is dat platte rust helpt..
Hij laat het precies aan mij over om uit te zoeken wat mogelijk is en draagbaar.
Maar als ik geen oplossing meer zie, dan zal hij hopelijk toch wel zelf klare taal spreken. Mijn verlof is nu al fors aan het slinken..

[Repelsteeltje]

Engel, t kan toch niet de bedoeling zijn dat je al je verlof opneemt om medische redenen? Kan je niet met je huisarts afspreken dat je eens per week een dag ziekteverlof neemt? In jouw situatie is dat niet profiteren hé. t is Niet dat je een dagje gezellig gaat shoppen of zo hé.

[linda76]

idd, fibronectinetest is met een wattenstaafje. Maar andere uitstrijkjes voor opsporen van infectie ook. Dus het is niet zeker dan je een fibronectine test gehad hebt. In gasthuisberg zeiden ze me alleszins redelijk snel na de test dat ik kans had op vroeggeboorte. Weeenremmers via infuus zijn normaal gezien vrij effectief als er geen erge onderliggende oorzaak is waardoor je onstuitbare arbeid krijgt. Bij mij zette de bevalling na 2,5 dagen toch door ondanks weeenremmers, maar het feit dat je op die tijd longrijping gehad hebt maakt echt een wereld van verschil voor je kindje. Zoals Liezeke zegt krijg je als je in het ziekenhuis beland met risico op vroeggeboorte een neonatoloog aan je bed die je de risico's van je kindje komt uitleggen. Niet leuk, want dat is heel confronterend en ziet er doorgaans minder rooskleurig uit dan je in je hoofd hebt. En indien er een mogelijkheid is kan je met bed of rolstoel een bezoekje brengen aan neonatologie waar ze je een kindje tonen van ongeveer jouw zwangerschapsleeftijd. Maar dit kan je eventueel ook wel eerder doen panikeren denk ik zo achteraf, want een kindje van 26-27 weken ziet er niet uit als een schattige mini baby.
Ik zou als je echt zo ongerust bent toch aandringen bij je gynaecoloog om te stoppen met werken. Ik heb altijd zo het gevoel gehad dat ze je pas op tijd als risico zwangere beschouwen als je al eens een risicozwangerschap hebt meegemaakt. En dat is heel jammer. Ik denk dat die gynaecologen nu eenmaal veel vrouwen over de vloer krijgen die over de minste prul klagen, waardoor ze alles een beetje gaan minimalizeren tenzij jij echt aan de alarmbel trekt en zegt dat het echt niet meer gaat. Bij mijn eerste zwangerschap was het eerste was de gynaecoloog zei toen ik er de allereerste keer binnenging: "een zwangerschap is geen ziekte". Ik ging er dan ook maar van uit dat alles wat ik voelde normaal was (na mijn tweede zwangerschap wist ik wel beter). Bij de tweede zwangerschap zei diezelfde gynaecoloog: "als je denkt dat er ook maar iets mis is mag je me altijd opbellen, ik ga je niet als onnozele trut beschouwen". Zo zie je maar. Overtuig je gynaecoloog dat jij niet die onnozele trut bent, maar dat je echt last hebt en meer rust nodig hebt waar je niet aan toe komt als je moet gaan werken. Ze zegt trouwens dat je gynaecoloog het zowat aan jou overlaat om te beslissen wat gaat en wat niet. Ik heb bij mijn tweede zwangerschap ook in die situatie gezeten. Ik kreeg zowat carte blanche om te beslissen wanneer ik stopte met werken en ik vond dat ook heel moeilijk. Want je wil niet profiteren, maar je wil ook geen risico's nemen. Als je beslist te stoppen ben je geen profiteur, hou dat in je achterhoofd. Als je kindje veel te vroeg geboren wordt ben je waarschijnlijk door de lange ziekenhuisopname van je kindje langer afwezig dan als je nu stopt met werken om te rusten en aterm bevalt.

[E+P]

Hey Engel,

eigenlijk schrik ik er niet van. Ik begrijp zeer goed dat je in schok bent. Je zou voor minder. Bij mij hebben ze zelfs op 21 weken geen cerclage meer willen doen wegens te groot risico op miskraam.

Onze A. is op 28 weken geboren maar de man/vrouw die longrijping heeft uitgevonden, mag voor mijn part een standbeeld krijgen! Voor het VVOC (vereniging voor ouders van couveusekindjes) ben ik momenteel bezig met het reviseren van ervaringsverhalen. Naar mijn aanvoelen is er een zeer groot verschil tussen kindjes die zeer plots te vroeg zijn gekomen en kindjes waarvan men wist dat er een risico was. Deze laatsten kregen immers op tijd en stond longrijping en deden het algemeen beter.

Ivm de weeënremmers: het feit of deze de geboorte tegen houden hangt wat af van de situatie. Bij mij was mijn vruchtwater gebroken en hebben de weeënremmers uiteindelijk de bevalling met 30 uur uitgesteld. Bij sommigen lukt het langer, bij sommigen korter.

Of je al spullen moet klaar zetten, hangt ook van persoon tot persoon af. BNaar mijn aanvoelen moest alles zoveel mogelijk klaar zijn voor de geboorte. Een vriendin van mij met 2 prematuurtjes (1 op 30 weken en 1 op 35 weken) vond dat ze het lot zou uitdagen als ze alles al in orde bracht. Tja, da's dus ook heel persoonlijk.

We duimen mee!

Eva

[Blondie]

Hey Engel,

Ik zou ook echt nu ziekenverlof vragen, evt maandag naar de huisarts, die kan je ook al een weekje rust voorschrijven, tot als je weer naar gyn kan. Voor mij maakte rust zoveel uit, mijn buik was veel rustiger. Zelf merk je blijkbaar ook dat je meer bloedt als je naar het werk moet. Als je nu drie weken rust, ben je aan die 28 en dat is zo belangrijk. Als je bm stabiel blijft, kan je dan nog overwegen om nog wat verder te werken, maar nu komt het er echt op aan. Al is het maar om zelf even van alles te bekomen en wat rust te vinden, dat zal ook al veel deugd doen voor jullie beiden.

Over dingen klaarmaken voor de baby zou ik me nog geen zorgen maken. Daar kruipt ook veel energie in. In het zh hebben ze al het nodige en stel dat het te vroeg zou komen, moet de baby toch nog in het zh blijven en heb je nog tijd om alles thuis in orde te brengen. Ik heb dat zelf ook maar op het einde gedaan.

Veel sterkte!

[Siemsje]

Hey Engel,

Net je verhaal hier gelezen en ik vroeg me af hoe het met je gaat?

[Siemsje]

Ik heb eigenlijk een beetje iets gelijkaardig voor en maak me zoveel zorgen.
Onze dochter is 2.5 en geboren op 33W +6D. Er is nooit een oorzaak gevonden, ik had wel al vroeg harde buiken en op 31w in het ziekenhuis beland met voorweën en 1cm ontsluiting. Een week later mocht ik naar huis om verder te rusten maar diezelfde dag nog had ik vruchtwaterverlies en lag ik opnieuw aan de Weënremmers. Heb toen voor de 2e keer een spuit longrijping gehad ook. Uiteindelijk is onze prinses dan geboren op 33w 5d. Ze heeft in totaal een maand op neonatologie gelegen. Nu is ze vrij gezond, is een super vrolijke meid met heel duidelijk haar eigen karaktertje. We hebben lang getwijfeld voor een brusje. Gewoon omdat er geen oorzaak was bij onze dochter, en de kans dus wel bestond dat we hetzelfde zouden voorhebben. Mijn gyn heeft me altijd gezegd dat ik evenveel kans had op een normale zwangerschap dan ieder ander, dat samen met het feit dat onze prinses zo fantastisch is en we echt graag nog 1tje wilde heeft gemaakt dat we toch voor een 2e zijn gegaan. Mijn droom om is een gewone zwangerschap te hebben werd al vrij vlug verstoord. Ik heb tot nu toe eigenlijk bijna een kopie van mijn zwangerschap van de oudste.. Misselijk overgeven en niets waard zijn in de eerste maanden, daarna maagklachten en deze keer begonnen de harde buiken nog vroeger dan bij onze dochter . Vanaf 15w voel ik ze, maar niet heel vaak, toen ik op 16weken op controle ging heb ik het wel met de gyn besproken die mij magnesium voorschreef en me verzekerde dat het allemaal geen kwaad kon.. De 7e van deze maand moest ik normaal terug op controle maar ben de 26 al gegaan omdat ik me echt zorgen begon te maken over men harde buiken (toen bija 20 weken). ZE deden ook al echt pijn met momenten en datzelfde had ik bij onze dochter pas als ik 27weken was dus ik was echt niet gerust. De gyn ging er nogal lichtjes over, ook dat vind ik in jou verhaal net alsof je over mij schrijft. Ik had ook het gevoel dat er teveel in mijn handen werd gelegd. Mijn baarmoederhals was nog tussen 4-5cm wat me wel gerust stelde. Maar ik weet ook uit ervaring dat dat bij mij geen garantie is want bij onze dochter is die ook van nog lang en gesloten op 27w naar 1cm opening op 31weken gegaan. Ik kreeg wel utrogestan om men baarmoeder te kalmeren en een weekje rust voorgeschreven. Die week was vorige week donderdag ten einde. En ik ben terug naar de gyn gegaan. Ik kan niet eens een klein stukje stofzuigen zonder de 1 na de andere harde buik te hebben dus stond ik weer aan zijn deur. Ook nu was er van zijn kant niet al te veel ongerustheid. En ik ben een beetje ingestort. Had echt het gevoel dat hij me niet geloofde en dat daheb ik ook gezegd&. Ik had echt verwacht dat hij wat meer meelevend zou zijn zeker gezien mijn voorgeschiedenis.. Uiteindelijk heeft hij me toch serieus genomen en nogmaals men baarmoederhals gecontroleerd, die was nu 3.5cm dus nog steeds goed maar ik was helemaal van men melk dat hij op een week tijd toch minstens 0.5cm ingekort was. Gyn leek dit dan toch ook niet zo waauw te vinden en heeft me aan de monitor gelegd. 6 pieken op de grafiek op een half uur tijd was het verdict. Ik mag dus niet meer gaan werken en moet veel rusten, de 26ste moet ik terug en ik hoop zo dat men bmh nu wel stabiel blijft.. Ben nu 21w en doodnerveus. Onze 2e prinses is kerngezond maar er kan nog zoooo veel misgaan..

[E+P]

Hey Siemsje,

dat zijn zeer spannende tijden. Zeker als je al een premature baby hebt gehad, weet je wat er mis kan gaan, ook al heeft jouw kindje een prachtparcours gedaan. Dat was ook bij ons zo. Alleen had ik iets meer geluk bij mijn gyn die zeer begripvol was tijdens de 2de zwangerschap.

Nu, je hebt hem uiteindelijk toch kunnen sensibiliseren en da's het belangrijkste. Op dit moment is het belangrijk je rustig te houden. Laat de dingen maar echt letterlijk liggen zoals ze liggen. Da's echt *** maar de baby gaat nu voor.

Vorig jaar heb ik dat ook gedaan en dat heeft echt geloond. Ik hoop dat dit voor jou ook kan werken. Ik kan je alleen maar aanraden niets teveel te doen, elk actief half uurtje te compenseren met een dubbel zo grote rustpauze, niets meer te tillen,.... Ik weet het, da's allemaal makkelijker gezegd dan gedaan. Zeker met een 2,5-er in huis. Maar uit ondervinding weet ik dat die zich er snel bij neerleggen.
Onze A. was het op den duur ook gewoon dat ik steeds op de zetel lag. Hij vond dat zelfs een voordeel want dan mocht hij met z'n auto's op en onder mijn benen rijden. Ook wist hij dat hij niet meer moest vragen om hem te tillen. Daarvoor moest hij bij papa zijn.

En voor de rest moet je proberen je te organiseren: iemand voor de strijk (mijn schoonmoeder in mijn geval), iemand voor de kuis (mijn man en zelf niet kijken naar de plushkes ),...

We duimen hier ook voor jou mee! Kom hier gerust eens extra langs als het je teveel wordt.

Groetjes, Eva