Bloedverlies prille zwangerschap
-
Sterretje
- Berichten: 12336
- Lid geworden op: 18 december 2007, 15:11
Bloedverlies prille zwangerschap
Ik vind niet meteen een apart topicje hierover...
en ik weet het bij heel veel pril zwangeren komt bloedverlies voor, maar toch enkele vraagjes
- hoeveel bloedverlies hadden jullie
- ging dit gepaard met krampjes, zeurende pijn of andere kwaaltjes
- en vooral: wat zijn de oorzaken?
Ben bij de vorige zwangerschappen nogal verwend geweest met een bloedloos traject en dit maakt me erg onrustig...
ik heb sinds maandagavond af en aan vochtverlies dat zowel eens rood als bruin als roze kan zijn. meestal 2 inglekruisjes per dag, soms wat vlokjes er in.
't is bijna zeker innestelingsbloeding maar heb ook vaak buikpijn...
ik schat dat ik 5-6 weken zwanger ben nu...
en ik weet het bij heel veel pril zwangeren komt bloedverlies voor, maar toch enkele vraagjes
- hoeveel bloedverlies hadden jullie
- ging dit gepaard met krampjes, zeurende pijn of andere kwaaltjes
- en vooral: wat zijn de oorzaken?
Ben bij de vorige zwangerschappen nogal verwend geweest met een bloedloos traject en dit maakt me erg onrustig...
ik heb sinds maandagavond af en aan vochtverlies dat zowel eens rood als bruin als roze kan zijn. meestal 2 inglekruisjes per dag, soms wat vlokjes er in.
't is bijna zeker innestelingsbloeding maar heb ook vaak buikpijn...
ik schat dat ik 5-6 weken zwanger ben nu...
-
Fien83
- Berichten: 1627
- Lid geworden op: 3 september 2009, 12:01
Sterretje: Bij mijn eerste zwangerschap had ik ook bloedverlies. Op 6 weken een beetje bij het afvegen, op 8 weken meer bloedverlies, op 17 weken nog meer en op 34 weken nog meer. Op 17 weken was het van mijn placenta die te laag lag, op 34 weken had het ook met de placenta te maken de eerste twee keren is er nooit een oorzaak gevonden en was er ook nooit iets te zien op echo. Ik had geen krampen op die momenten. Er werd me later verteld dat heel veel IVF-zwangerschappen met bloedverlies gepaard gaan, dat dat nu eenmaal zo is, maar dat is in jouw geval nu niet aan de orde. Bij de tweede zwangerschap ook bloedverlies, maar dat is wel misgelopen. Ik kan me voorstellen dat het je onrustig maakt, maar er valt jammer genoeg niet veel anders te doen dan af te wachten tot je naar de gyn gaat...
-
Lie_29
- Berichten: 1063
- Lid geworden op: 12 januari 2009, 23:18
Hier liep dat bloedverlies nooit goed af en ging het altijd gepaard met stevige krampen.
MAAR mijn HCG stond ook nooit hoog genoeg wat bij jou wel het geval is dacht ik hier ergens gelezen te hebben.
Zo snel mogelijk naar de gyn, voor mijn part via spoed (
) al is het maar om jezelf gerust te stellen.
Ik duim in elk geval (en geloof er in) dat dat bloedverlies onschuldig is.
MAAR mijn HCG stond ook nooit hoog genoeg wat bij jou wel het geval is dacht ik hier ergens gelezen te hebben.
Zo snel mogelijk naar de gyn, voor mijn part via spoed (
Ik duim in elk geval (en geloof er in) dat dat bloedverlies onschuldig is.
-
Kimzie
- Berichten: 843
- Lid geworden op: 28 september 2009, 17:36
Wow Sterretje, een dikke proficiat! Met mijn laatste zwangerschap heb ik ook bruinverlies gehad (soms echt veel) zo'n 12 dagen aan een stuk, rond de periode dat ik mijn ms moest krijgen. Dat liep dus wel goed af! Ik heb ook bloedverlies gehad met mijn eerste zwangerschap: dat ging op en af, maar was soms wel echt rood bloed. Dat liep niet goed af.
Ik hoop dat je maandag gerustgesteld kan worden!
Ik hoop dat je maandag gerustgesteld kan worden!
-
Fien83
- Berichten: 1627
- Lid geworden op: 3 september 2009, 12:01
Oei Sterretje, ben je al mogen gaan dan... Wat een vreselijk nieuws... 't Was misschien wat onverwacht de zwangerschap, maar eens je dat nieuws krijgt, valt de hemel toch even op je hoofd denk ik. Ik vind het zo erg voor jullie... Dikke knuffel en pak die twee fantastische meisjes die daar al rondlopen straks maar eens stevig vast! x
-
Sterretje
- Berichten: 12336
- Lid geworden op: 18 december 2007, 15:11
tja, echt tampons vol bloedverlies en lege baarmoeder op de echo. moest normaal toch minstens vruchtzakje te zien zijn.
nu enkel risico op bbz uitsluiten.
't is echt klote. ik had me al stilaan verheugd, waren al volop plannen aan het maken, mijn man geloofde er nog in deze ochtend, maar voor mij was het toen al voorbij.
wel een supergyn die me onmiddellijk binnen liet en een lieve verpleegster om de pijn te verzachten.
nu alles laten bezinken en we zien wel weer.
hé, 't zonnetje schijnt dus
nu enkel risico op bbz uitsluiten.
't is echt klote. ik had me al stilaan verheugd, waren al volop plannen aan het maken, mijn man geloofde er nog in deze ochtend, maar voor mij was het toen al voorbij.
wel een supergyn die me onmiddellijk binnen liet en een lieve verpleegster om de pijn te verzachten.
nu alles laten bezinken en we zien wel weer.
hé, 't zonnetje schijnt dus
-
Bjorn en Kim
- Berichten: 4308
- Lid geworden op: 24 augustus 2007, 10:56
-
Sterretje
- Berichten: 12336
- Lid geworden op: 18 december 2007, 15:11
Kim, bedankt
heb al veel aan jou gedacht.
ik wil er niet te veel mensen mee lastig vallen, ieder heeft zijn kruis te dragen. Het doet me momenteel al eens goed het hier eens neer te schrijven. hebben besloten om er met niemand vd buitenwereld over te praten. het zou ons te ver brengen.
het doet enorm veel pijn, zowel fysiek als emotioneel.
Was een beetje in de naïeve veronderstelling dat ik dit nooit zou mee moeten maken, 'k ben weer eens met m'n voeten op de grond gezet.
heel veel respect voor ieder die dit (meermaals) moet doorstaan.
Momenteel (werk) draai ik in survivalmodus. probeer het zoveel mogelijk van me af te zetten en zal me vanavond nog wel eens (moeten) laten gaan
Tja, die kinderwens is nu echt wel weer uitgesproken aanwezig. maar weet niet of ik nogmaals die pijn/onzekerheid aan kan. Heb nu al een paar dagen achter de rug die niet meteen de gezelligste uit m'n bestaan waren. Wil ik mezelf en m'n omgeving niet meer aandoen.
heb al veel aan jou gedacht.
ik wil er niet te veel mensen mee lastig vallen, ieder heeft zijn kruis te dragen. Het doet me momenteel al eens goed het hier eens neer te schrijven. hebben besloten om er met niemand vd buitenwereld over te praten. het zou ons te ver brengen.
het doet enorm veel pijn, zowel fysiek als emotioneel.
Was een beetje in de naïeve veronderstelling dat ik dit nooit zou mee moeten maken, 'k ben weer eens met m'n voeten op de grond gezet.
heel veel respect voor ieder die dit (meermaals) moet doorstaan.
Momenteel (werk) draai ik in survivalmodus. probeer het zoveel mogelijk van me af te zetten en zal me vanavond nog wel eens (moeten) laten gaan
Tja, die kinderwens is nu echt wel weer uitgesproken aanwezig. maar weet niet of ik nogmaals die pijn/onzekerheid aan kan. Heb nu al een paar dagen achter de rug die niet meteen de gezelligste uit m'n bestaan waren. Wil ik mezelf en m'n omgeving niet meer aandoen.
-
LittleBean
- Berichten: 1715
- Lid geworden op: 8 februari 2010, 22:55
-
Bjorn en Kim
- Berichten: 4308
- Lid geworden op: 24 augustus 2007, 10:56
Sterretje, ik weet dat dit je kinderwens weer gaat aanwakkeren. Bij mij leerde de ervaring dat ik eerst dit verlies moest verwerken voor ik verder kon kijken.
De ICSI staat op de planning voor augustus, rond de geplande bevallingsdatum. Pas dan ga ik het ook kunnen loslaten.
Nu, na 3maand, begint de enorme emotionele pijn te vervagen naar een doffe leegte. Ik kan stilaan met andere zwangeren en pasgeboren kinderen omgaan maar ik weet dat ik dit pas ga kunnen lostlaten in augustus.
Ik vond het ergste aan de mk dat ik het gezien heb op echo, de echt erna waarop het vruchtje weg was was zo verscheurend..
Ik kan maar zeggen praat erover met je man en met iemand anders als je het nodig hebt. Ik had het persoonlijk veel nodig, nog steeds maar iedereen om jou vergeet het...
De ICSI staat op de planning voor augustus, rond de geplande bevallingsdatum. Pas dan ga ik het ook kunnen loslaten.
Nu, na 3maand, begint de enorme emotionele pijn te vervagen naar een doffe leegte. Ik kan stilaan met andere zwangeren en pasgeboren kinderen omgaan maar ik weet dat ik dit pas ga kunnen lostlaten in augustus.
Ik vond het ergste aan de mk dat ik het gezien heb op echo, de echt erna waarop het vruchtje weg was was zo verscheurend..
Ik kan maar zeggen praat erover met je man en met iemand anders als je het nodig hebt. Ik had het persoonlijk veel nodig, nog steeds maar iedereen om jou vergeet het...
Wie is er online
Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 2 gasten