Hey ladies...Ik had gedacht dat mijn 2e zwangerschap wel onbezorgd zou verlopen, het was een onverwacht kadootje. Ik dacht dus in mijn alwetendheid dat ditmaal ik niet verteerd zou worden door ongerustheid, er was ook geen tijd voor met een peuter van 2 en haar halfbrusje erbij.
Ok ik had wel heel uitgesproken symptomen, het kwadraat van de vorige keer.. maar daar kwam het 2e trimester aan en alles ging beter. OEF.
Tot een maand geleden: bloedingen, geruchten van grillige baarmoeder en nu dus angst elke dag dat de baby al komt. Ik zit officieel nog niet eens in mijn 3e trimester met mijn 25 weken.
Jaloers op andere zwangere vrouwen ben ik niet direct, ik begrijp alleen niet hoe het komt dat zij er door fladderen en ik rondloop alsof ik 40 weken ben: fysiek geen sikkepit waard, waggelend als een eend en het gevoel dat het kind al halverwege mijn baarmoederhals zit. (wat niet abnormaal is: kindje zit extreeeeeeeeeeem laag)
Wat mij het grootste verdriet doet is dat ik een vriendin die ik in de mmm heb leren kennen, heb verloren omdat ik zwanger ben.
Ik dacht dat hetgeen we meegemaakt hadden voldoende basis zou zijn.Maar dat ik nu zwanger ben en zij niet, is te pijnlijk voor haar.
Op dit moment zou ze een enorme steun betekenen, ik ben zo bang mijn kindje te verliezen, maar ik durf haar er niet mee lastig te vallen. SOms vraag ik me af of ze pas terug open zou staan voor mij als er iets gebeurt met mijn baby. Maar dan word ik zo boos en verdrietig tegelijk: iemand die niet blij voor je kan zijn, hoe getekdn ze ook is door wat ze heeft meegemaakt,kan dan ook geen echte steun meer zijn als het fout afloopt.
Ik ben hierdoor al heel mijn zwschap verdrietig: de mmm heeft mij samengebracht met haar, maar drijft ons nu uit elkaar. Wat bij mij ongevraagd lukte, is bij haar heel moeilijk. Maar toch.
Wat hier gebeurt, waar vrouwen hiermee worstelen is heel delicaat en het maakt een mens kwetsbaar. Maar soms slorpt het iemand ook volledig op tot niets anders meer bestaat dan dat grote verdriet.
Mijn verdriet is vooral een gevoel van: it sucks dat de mmm ons verandert. En zelfs als je geluk hebt zoals ik en 2 keer een wondertje krijgt, dan nog gaat het dikwijls niet vlot. Kan je het niet beleven zoals diegenen die geen lijdensweg hebben meegemaakt.
Het feit dat ik een vriendin ben verloren is toch weer een donker plekje op mijn ziel. Maar teveel zelfbeklag wil ik ook niet, tenslotte komt er bij ons hopelijk toch als alles goed gaat een kleintje bij. Ik hou me vast aan mijn gezin en aan de steun die ik van jullie allemaal krijg...
zwanger en nog steeds zo'n verdriet
-
mindyke
- Berichten: 3760
- Lid geworden op: 21 maart 2010, 12:44
O Engel, das wel jammer van die vriendin. Je vindt een soort "lotgenoot " en dan valt ie weg. Dat gevoel zal zij ook hebben hoor. Maar dan uit een ander perspectief, misschien als ze zelf ook zwanger is dat ze terugkomt. De wonde zal haar spijtig genoeg nog iets te diep liggen...
dikke knuf en ik hoop dat je klein wondertje een prachtbabytje wordt.
gister ben ik naar de voetreflexoloog geweest. Doet me altijd deugd. ze snapte men verwarring wel wat, het heeft nog geen plaats gekregen in men hoofd en hart.Het is toch raar hoe dat mensen zo snel gewoon geraken aan dingen , zoals het bloed laten nemen ed. zelfs die negatieve dingen. Ze zei dat zelfs zij het even verwarrend vind, we hebben zolang gewerkt op die baarmoeder, heel men verhaal daar ging altijd over de mmm en dat valt nu weg.
Ze vertelde me per accident ook over een vriendin van me die zwanger is. Van de 1ste poging. Ik gun het haar zoooo hard this zo een créme van een meisje maar twas toch de 1ste keer dat het even stak bij mij. Zijn nu 2vriendinnen die in dezelfde periode moeten bevallen als ik.
over 2weken moet ik op echo in het ferti centrum en dan moet ik naar men eigen gyn. Voor mezelf zal dat een goeie afsluiter zijn , nog 1 keer daar met goed nieuws vertekken. daar kijk ik naar uit ! Ik hoop dat ik het dan ook zowat kan klasseren.
Alé eigenlijk hebik voor mezelf gezegd dat ik het dan MOET klasseren. Ik was bij men zoontje onbezorgd en dat verdiend dit bubbeltje ook!
dikke knuf en ik hoop dat je klein wondertje een prachtbabytje wordt.
gister ben ik naar de voetreflexoloog geweest. Doet me altijd deugd. ze snapte men verwarring wel wat, het heeft nog geen plaats gekregen in men hoofd en hart.Het is toch raar hoe dat mensen zo snel gewoon geraken aan dingen , zoals het bloed laten nemen ed. zelfs die negatieve dingen. Ze zei dat zelfs zij het even verwarrend vind, we hebben zolang gewerkt op die baarmoeder, heel men verhaal daar ging altijd over de mmm en dat valt nu weg.
Ze vertelde me per accident ook over een vriendin van me die zwanger is. Van de 1ste poging. Ik gun het haar zoooo hard this zo een créme van een meisje maar twas toch de 1ste keer dat het even stak bij mij. Zijn nu 2vriendinnen die in dezelfde periode moeten bevallen als ik.
over 2weken moet ik op echo in het ferti centrum en dan moet ik naar men eigen gyn. Voor mezelf zal dat een goeie afsluiter zijn , nog 1 keer daar met goed nieuws vertekken. daar kijk ik naar uit ! Ik hoop dat ik het dan ook zowat kan klasseren.
Alé eigenlijk hebik voor mezelf gezegd dat ik het dan MOET klasseren. Ik was bij men zoontje onbezorgd en dat verdiend dit bubbeltje ook!
-
Anoniempje123
- Berichten: 1
- Lid geworden op: 19 februari 2013, 13:26
Ik wil hier enkel duidelijkheid scheppen. De verloren vriendschap waarover Engel het heeft is NIET door de zwangerschap. Engel zou beter eens in de spiegel kijken en misschien moet ze eens nadenken om maar één voorbeeld te geven hoe ze mij en nog iemand anders die me heel dierbaar is heeft ingelicht over haar zwangerschap.
Ze moet eens goed nadenken over hoe ze er voor ons is geweest als wij in de miserie zitten / zaten. Er is te veel gebeurd en te veel niet gebeurd om het gewoon toe te wijten aan de zwangerschap (de gemakkelijkheidsoplossing).
Eén ding vind ik heel belangrijk te stellen en dat is dat ze me duidelijk niet kent (zo goed was de vriendschap) als ze ook maar één seconde durft stil te staan bij het feit dat ik haar toewens dat er iets negatief verloopt met haar of haar baby of haar gezin. Ik ben hierdoor heel diep gekwetst (om het nog zacht uit te drukken).
Verder wil ik er hier geen woorden aan vuil maken, want dit zijn zaken die m.i. niet openbaar tentoongesteld moeten worden.
Engel, gelieve me niet te contacteren (op gelijk welke manier). Ik kan momenteel dergelijke stress niet dragen (dit stressniveau is al erg genoeg).
Ze moet eens goed nadenken over hoe ze er voor ons is geweest als wij in de miserie zitten / zaten. Er is te veel gebeurd en te veel niet gebeurd om het gewoon toe te wijten aan de zwangerschap (de gemakkelijkheidsoplossing).
Eén ding vind ik heel belangrijk te stellen en dat is dat ze me duidelijk niet kent (zo goed was de vriendschap) als ze ook maar één seconde durft stil te staan bij het feit dat ik haar toewens dat er iets negatief verloopt met haar of haar baby of haar gezin. Ik ben hierdoor heel diep gekwetst (om het nog zacht uit te drukken).
Verder wil ik er hier geen woorden aan vuil maken, want dit zijn zaken die m.i. niet openbaar tentoongesteld moeten worden.
Engel, gelieve me niet te contacteren (op gelijk welke manier). Ik kan momenteel dergelijke stress niet dragen (dit stressniveau is al erg genoeg).
-
Engel0405
- Berichten: 852
- Lid geworden op: 5 mei 2010, 14:22
Thx mindyke, das lief, maar ik denk niet dat het goedkomt.
Het is een verdriet dat wel zal slijten, als iemand niet blij kan zijn of kan meeduimen voor je ongeboren kindje dan is dat gewoon heel moeilijk...
Ik hoop echt dat jij het verdriet een plaats kan geven en genieten van dat bubbeltje. Je verdient het!
Het is een verdriet dat wel zal slijten, als iemand niet blij kan zijn of kan meeduimen voor je ongeboren kindje dan is dat gewoon heel moeilijk...
Ik hoop echt dat jij het verdriet een plaats kan geven en genieten van dat bubbeltje. Je verdient het!
-
Repelsteeltje
- Berichten: 1422
- Lid geworden op: 23 juli 2009, 10:33
Gisteren mogen ontekken dat ik de littekens op mijn ziel nog verre van verdwenen zijn.
Vriendin van me die in kindje van 15mnd heeft is terug zwanger. Haar eerste zwangerschap heeft me ook ongelofelijk veel pijn gedaan omdat ze absoluut niet begreep dat het me pijn deed te horen dat ze als een fluitje van een cent zwanger was geworden. Haar reactie heeft een wig tussen ons gedreven.
En nu, 2 jaar later, kon ik eindelijk aankondigen dat ik terug zwanger was. En hup ze bleek ook zwanger te zijn.
En ook al gun ik het haar en ben ik blij dat zij nooit de pijn heeft moeten voelen, het steekt.Het zinnetje 'tof hé, onze kindjes gaan van het zelfde jaar zijn' heeft me 2 jaar terug zoveel pijn gedaan, vooral omdat toen ik aan het vechten was voor ons Roosje ze helemaal nog niet klaar was voor een kind. En nu steekt ze me bijna voorbij
En het duwt me weer in een eenzaam hoekje. Want wie begrijpt nu dat na al die tijd, met een gezond kindje en nummer 2 onderweg, ik het nog steeds moeilijk heb met mensen die op 1-2-3 zwanger worden...
Grrrr, ik haat die gevoelens!!!!
Vriendin van me die in kindje van 15mnd heeft is terug zwanger. Haar eerste zwangerschap heeft me ook ongelofelijk veel pijn gedaan omdat ze absoluut niet begreep dat het me pijn deed te horen dat ze als een fluitje van een cent zwanger was geworden. Haar reactie heeft een wig tussen ons gedreven.
En nu, 2 jaar later, kon ik eindelijk aankondigen dat ik terug zwanger was. En hup ze bleek ook zwanger te zijn.
En ook al gun ik het haar en ben ik blij dat zij nooit de pijn heeft moeten voelen, het steekt.Het zinnetje 'tof hé, onze kindjes gaan van het zelfde jaar zijn' heeft me 2 jaar terug zoveel pijn gedaan, vooral omdat toen ik aan het vechten was voor ons Roosje ze helemaal nog niet klaar was voor een kind. En nu steekt ze me bijna voorbij
En het duwt me weer in een eenzaam hoekje. Want wie begrijpt nu dat na al die tijd, met een gezond kindje en nummer 2 onderweg, ik het nog steeds moeilijk heb met mensen die op 1-2-3 zwanger worden...
Grrrr, ik haat die gevoelens!!!!
-
Hopeful82
- Berichten: 1470
- Lid geworden op: 18 december 2012, 20:37
-
Lie_29
- Berichten: 1063
- Lid geworden op: 12 januari 2009, 23:18
Ik zal dat ook altijd hebben hoor, Repelsteeltje, al ben ik er nu niet meer zo slecht van als toen....
Onlangs ook op een babyborrel het lief van een collega ontmoet. Ze is amper 20 of zo en heeft al een kindje. Nu terug zwanger.
En maar roepen tegen Pier en Pol dat ze een spiraal had. En zwanger geworden ondanks spiraal. En maar zuchten over hoe hard dit niet de bedoeling was.
Moest het maatschappelijk aanvaard zijn, ik had d'r met d'r neus in een taart geduwd
Onlangs ook op een babyborrel het lief van een collega ontmoet. Ze is amper 20 of zo en heeft al een kindje. Nu terug zwanger.
En maar roepen tegen Pier en Pol dat ze een spiraal had. En zwanger geworden ondanks spiraal. En maar zuchten over hoe hard dit niet de bedoeling was.
Moest het maatschappelijk aanvaard zijn, ik had d'r met d'r neus in een taart geduwd
-
Repelsteeltje
- Berichten: 1422
- Lid geworden op: 23 juli 2009, 10:33
Mja, misschien dat hetgeen me het meest dwars zit aan de mmm het feit dat je er zoweinig erkenning voor krijgt van je omgeving. Dat mensen niet beseffen dat zoiets je tekent (voor de rest van mijn leven)...
En nee, t is absoluut niet aanvaard om mensen levensles te geven, t zou anders wel makkelijk zijn.
En nee, t is absoluut niet aanvaard om mensen levensles te geven, t zou anders wel makkelijk zijn.
-
Hopeful82
- Berichten: 1470
- Lid geworden op: 18 december 2012, 20:37
Dat het je tekent is een ding wat zeker is. Slechts een heel klein voorbeeldje: ik heb gelukkig het geluk gehad niet zo heel lang in de MMM te hebben moeten zitten (4IUI's en van de eerste IVF raak nu), maar toen ik afgelopen weekend de Menopur spuiten terugvond, kwam er een golf van tranen naar buiten. Tranen van geluk dat ik ze niet meer nodig heb (voorlopig), maar ook veel tranen van pijn van de afgelopen maanden. Ik wil het me niet voorstellen als je al jaren in die MMM zit, respect dames! En ja, het is dan nog eens extra hard als je op die manier eigenlijk een (goede) vriendin verliest... De mensen denken dat ze weten hoe zwaar het is, maar dat kun je maar begrijpen als je er zelf in zit/hebt gezeten, vind ik toch.
-
Repelsteeltje
- Berichten: 1422
- Lid geworden op: 23 juli 2009, 10:33
k Heb ook niet zooo lang nodig gehad hoor.
voor nummer 1, bijna 2 jaar (eerst 9 maand proberen en nadien een jaartje in de mallemolen: TESE, donorprocedures en 3 KIDs). voor nummer 2, bijna een jaar (2 KIDS, miskraam met lange nasleep, afgebroken poging en 1 KID)
t Is gewoon, k had neit gedacht dat zij een 'gevaar' vormde: nog maar net nieuwe job enzo.
En bij sommigen mensen lijkt alles gewoon peace of cake te zijn...
Mja, k zal maar leren leven met mijn rugzakje en vooral niet te veel meer hopen dat mensen het begrijpen of me erkenning geven.
voor nummer 1, bijna 2 jaar (eerst 9 maand proberen en nadien een jaartje in de mallemolen: TESE, donorprocedures en 3 KIDs). voor nummer 2, bijna een jaar (2 KIDS, miskraam met lange nasleep, afgebroken poging en 1 KID)
t Is gewoon, k had neit gedacht dat zij een 'gevaar' vormde: nog maar net nieuwe job enzo.
En bij sommigen mensen lijkt alles gewoon peace of cake te zijn...
Mja, k zal maar leren leven met mijn rugzakje en vooral niet te veel meer hopen dat mensen het begrijpen of me erkenning geven.
-
Hopeful82
- Berichten: 1470
- Lid geworden op: 18 december 2012, 20:37
Hehe, gevaar, wat zeg je dat mooi... Ik heb een hele goede vriendin die op de hoogte is van de hele problematiek, en die een enorme steun is. Ze gaf aan nog geen kinderwens te hebben, maar mij in te zullen lichten als dat wel het geval zou zijn. Ik was maar wat bang dat zij eerder zwanger zou zijn dan ik, want dan was ik een van mijn weinige steunpunten kwijt voor mijn gevoel, zou me dan echt verraden hebben gevoeld, ook al weet ik rationeel dat dat onzin is. Gelukkig ben ik dan toch vrij rap zwanger geraakt 
-
oktobervis
- Berichten: 5
- Lid geworden op: 29 juni 2012, 19:24
Waw,
blij dat ik ben dat ik op dit onderwerp gestoten heb.
Voel ik me meteen niet meer schuldig over zwanger zijn EN toch nog pijn voelen bij foto's van zwangeren op Facebook, mensen die supersnel zwanger geraakten en mensen die 'ongewenst' zwanger raken of zelfs zwangeren die klagen over een idioot kwaaltje..
Nu maar hopen dat het hier blijft duren, want ik kan precies maar geen 100% gerust zijn.
Oktobervis
6 weken 6 dagen zwanger
blij dat ik ben dat ik op dit onderwerp gestoten heb.
Voel ik me meteen niet meer schuldig over zwanger zijn EN toch nog pijn voelen bij foto's van zwangeren op Facebook, mensen die supersnel zwanger geraakten en mensen die 'ongewenst' zwanger raken of zelfs zwangeren die klagen over een idioot kwaaltje..
Nu maar hopen dat het hier blijft duren, want ik kan precies maar geen 100% gerust zijn.
Oktobervis
6 weken 6 dagen zwanger
Wie is er online
Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 10 gasten