Weet het even allemaal niet meer...

[Robin*]

M'n vriendin en ik proberen al 6j zwanger te raken bij mij is alles in orde zwemmers zijn top bij men vriendin is zware endo vast gesteld en zijn haar eileiders dan ook verwijderd ze had dan ook constant onstekingen en met als gevolg dat we iedere maand op de spoedgevallen belande omdat ze niet meer kon van de pijn ...
dan gestart met IVF 7 pogingen niets allemaal heel pijnlijk aangezien we toen amper 20 en 22 waren na de 7 pogingen beslist van emotioneel is het zowel voor haar als mij niet meer haalbaar .... nu 4j later heeft men vriendin beslist van het een nieuwe kans te geven en terug voor klein wondertje te gaan maar ik twijfel wat als het allemaal weer niks uithaalt zal ze er deze keer sterker uitkomen of zal ze volledig instorten soms weet ik het gewoon allemaal niet meer we willen doodgraag een kleintje maar ik wil het niet ten koste van haar gezondheid want mentaal gaat ze eronderdoor ...
dus mijn vraag was nu of er nog koppels zijn waar de man met dezelfde vragen zit zo ja zou het een enorme hulp zijn uit te leggen hoe je er best mee omgaat


Groetjes Robin

[stefanie]

heykes,

ik weet niet wat het is om met de pijn van endo om te gaan tijdens een stimulatie,maar ik weet wel wat de pijn is van jaren proberen zonder resultaat.
bij ons lag eerst het probleem bij mijn man,te weinig goede zwemmertjes,na 6icsi's nog steeds geen zwangerschap,overgeschakeld naar ander zh en daar kwamen ze ons na de 7de icsi vertellen dat onze zaad en eicellen niet samenpasten dat we maar beroep moesten doen op een eiceldonor,..
ik weet dat jullie verhaal helemaal anders is maar mss kunnen jullie ook eens nadenken over eiceldonatie,zo hoeft jouw vriendin die verschikkelijke pijnen niet meer te ondergaan en kunnen jullie op deze manier mss jullie droom waarmaken.

veel succes in ieder geval
liefs stefanie

[anie]

Heey Robin, ook al een heel verhaal achter de rug. Hebben jullie 7 pickups al gehad? Of 7 terugplaatsingen?
Ik zou er samen toch proberen voor te gaan en inderdaad misschien eens aan eiceldonatie denken.
Hopelijk komen jullie er samen uit.

Veel succes!

[KG]

Hey Robin,

Niemand kan je zeggen hoe je er mee moet omgaan. Praten is meestal wel een begin.
Wij hebben zijn nu 6 jaar aan het proberen en ik heb het er met momenten ook enorm moeilijk mee gehad. We hebben er over gepraat. Mijn man heeft me altijd het gevoel gegeven dat hij er was voor mij en mij steunde.
Wees eerlijk over je gevoelens tegen je partner...

Veel succes!

[Robin*]

hey iedereen

bedankt voor jullie antwoord
praten doen we enorm veel zijn door heel deze situatie dan ook al 3jaar in relatie therapie (vriendin kropt alles op en kan ineens ontploffen) nu weet ik door therapie ook reden waarom ze probeerd haar gevoelens te verbergen en zich sterk te houden ondertussen hoeft dit niet meer omdat alles op tafel ligt....

@ anie nee 7 terugplaatsinngen ze had wonderbaarlijk 28 kleine prutjes met haar eerste behandeling dokter snapte het zelf niet maar soit daaruit is niks gekomen omdat mede door zware overstimulatie was (ze heeft meer dan week in ziekenhuis gelegen ze was precies 9maand zwanger kon niet meer stappen een hel alsek er zo aan terug denk)

en eicel donatie daar sta ik niet voor open en dat weet ze ...

@ stefanie , ja wel dit hebben ze bij ons nooit willen doen in uz in gent ookal vroegen wij het iedere keer nu moet ik wel zegge in brugge is dat het eerste dat ze doen wat sneu voor jullie kan me het echt niet inbeelden dat ik kindje heb met men vriendin dat ergens niet van haar en niet van mij zou zijn ...
en is het ondertussen gelukt bij jullie ?

@ kc praten doen we wel hoor maar nu is het wel zo dat zijn het onderwerp wat probeert te ontwijken normaal waren we vorig jaar in sep gestart maar door overlijden van haar mama was dit echt de moment niet nu hebben we afgesproken om terug te starten dit jaar in sep maar de schrik zit er danig in bij haar dat er weer iets zal gebeuren in de familie (veel geluk hebbe we nog niet gehad het een na het ander ) en dat merk ik ook wel aan haar

[Snoopy5]

Robin:
Bij eiceldonatie is het kindje wel van jou maar niet van je vriendin maar als het in haar buik groeit, denk ik dat je dat wel als je eigen kindje ziet.
Ik sta op de wachtlijst van eiceldonatie en wij zien dit zitten maar natuurlijk is dit niet voor iedereen hetzelfde.

Veel sterkt en hopelijk wordt jullie kinderwens toch vervuld.

[Lulu]

Hai robin, ik schrijf effe voor mijn vriend want.. hij heeft geen account. Hij zegt ja het is moeilijk. Maar ze zal gelukkig worden we doen het ook voor hun. Want het is heel moeilijk en zwaar voor de vrouwen. Ze hebben pijn en wij kunnen niks voor ze doen. Wat je ook zegt is vaak niet goed maar blijven volhouden en haar steunen met alles. Mijn vriendin gaat er ook aan kapot ze is echt helemaal veranderd en is een bom. Ze probeert sterk te zijn maar soms kan ze helemaal los gaan. Ze wil het ook heel graag en elke keer teleurstelling is echt moeilijk om te zien. We hebben 6 iui gedaan nu nu eerste ivf . We zitten nu in de afwachten periode ze moest of gisten of vandaag ongesteld worden. Maar ze voelt nog niks

[merry]

Bij deze il ik zeker ook reageren als man, bij de IVF behandeling.

Wij hebben net de 6e behandeling IVF achter de rug, zonder resultaat. de woorden die nu in me opkomen bij het melden van deze tekst zijn niet echt voor publiciteit vatbaar.

ongelooflijk veel respect voor de vrouwen die telkens pillen, spuiten, op te tafel liggen, pickups, terugplaatsing, bloed trekken, ontgoocheling,.... ondergaan.
als man probeer ik er te zijn, te ondersteunen tijden de stemmingswisselingen, een schouder te bieden bij de vele tranen.
we kunnen er enkel zijn ondersteunen, proberen begrip op te brengen en ook zeker mee vloeken wanneer het niet lukt.