Zwanger en bang
-
Triene
- Berichten: 62
- Lid geworden op: 16 oktober 2008, 11:04
Hey meiden,
Ik wil al diegenen die 'zwanger en bang' zijn nog even een hart onder de riem steken. Ik ben zelf (na verschillende miskramen) ook héél erg 'zwanger en bang' geweest maar ondertussen hebben we de kaap van de 20 weken bereikt en het genieten lukt elke dag een beetje meer (al blijven er onzekere momenten hoor). Bij mij heeft vooral het voelen van ons babytje een grote impact gehad. Zodra ik die beweging voel, kan mijn dag niet meer stuk. Ik ben zo dankbaar dat ik dit mag meemaken maar eerlijk gezegd kan het ook niet snel genoeg augustus zijn want zelfs nu nog lijkt het soms zo onwerkelijk dat ik over enkele maanden waarschijnijk echt een babytje in mijn armen heb...
Veel moed nog aan iedereen, ook aan diegenen die nog niet 'zwanger en bang' kunnen zijn.
Liefs,
Triene
Ik wil al diegenen die 'zwanger en bang' zijn nog even een hart onder de riem steken. Ik ben zelf (na verschillende miskramen) ook héél erg 'zwanger en bang' geweest maar ondertussen hebben we de kaap van de 20 weken bereikt en het genieten lukt elke dag een beetje meer (al blijven er onzekere momenten hoor). Bij mij heeft vooral het voelen van ons babytje een grote impact gehad. Zodra ik die beweging voel, kan mijn dag niet meer stuk. Ik ben zo dankbaar dat ik dit mag meemaken maar eerlijk gezegd kan het ook niet snel genoeg augustus zijn want zelfs nu nog lijkt het soms zo onwerkelijk dat ik over enkele maanden waarschijnijk echt een babytje in mijn armen heb...
Veel moed nog aan iedereen, ook aan diegenen die nog niet 'zwanger en bang' kunnen zijn.
Liefs,
Triene
-
pelkie
- Berichten: 1927
- Lid geworden op: 15 oktober 2007, 9:49
Triene,
Inderdaad, vanaf dat je't voelt wordt je telkens zekerder.
Tussen 12 weken en pakweg 18 weken is nog een moeilijke periode: de misselijkheid is weg en je voelt nog niets in je buik, 't is dan heel abstract om erin te geloven.
Maar eens je op die 20 weken is, gaat't echt wel snel, neemt je buik explosief toe en voel je elke dag meer beweging.
proficiat he.
Inderdaad, vanaf dat je't voelt wordt je telkens zekerder.
Tussen 12 weken en pakweg 18 weken is nog een moeilijke periode: de misselijkheid is weg en je voelt nog niets in je buik, 't is dan heel abstract om erin te geloven.
Maar eens je op die 20 weken is, gaat't echt wel snel, neemt je buik explosief toe en voel je elke dag meer beweging.
proficiat he.
-
Wappie
- Berichten: 3747
- Lid geworden op: 7 oktober 2008, 9:56
Das waar K'tje en Pelkie, eens ik de 20weken echo heb gehad en beweging voel kan ik ook helemaal oprecht genieten en ben ik minder 'intens' bezig met 'zou alles nog wel ok zijn??' Ik wou al dat ik ze meer voelde, maar dat zal ik me misschien nog beklagen
Ik kijk wel nog elke keer uit naar het gynea-bezoek om te zien of nog alles ok is met die 2 spruiten!
Dikke knuffels voor iedereen (en de beebjes)!!
Ik kijk wel nog elke keer uit naar het gynea-bezoek om te zien of nog alles ok is met die 2 spruiten!
Dikke knuffels voor iedereen (en de beebjes)!!
-
Triene
- Berichten: 62
- Lid geworden op: 16 oktober 2008, 11:04
Hey Pelkie,
Klopt echt wat je zegt. Ik vond die periode na de 12-weken echo en voor ik beweging voelde vrij verwarrend. Je komt met het nieuws naar buiten en iedereen verwacht dat je super blij ben terwijl je zelf toch nog wat onzeker blijft. Ik vond het ook vervelend dat ik continu de vraag kreeg "en voel je al iets?". Ik voelde pas de eerste keer duidelijke beweging toen ik bijna 19 weken was. Maar nu is het geregeld feest in mijn buik
.
Groetjes,
Triene
Klopt echt wat je zegt. Ik vond die periode na de 12-weken echo en voor ik beweging voelde vrij verwarrend. Je komt met het nieuws naar buiten en iedereen verwacht dat je super blij ben terwijl je zelf toch nog wat onzeker blijft. Ik vond het ook vervelend dat ik continu de vraag kreeg "en voel je al iets?". Ik voelde pas de eerste keer duidelijke beweging toen ik bijna 19 weken was. Maar nu is het geregeld feest in mijn buik
Groetjes,
Triene
-
wat is er mis?
- Berichten: 8876
- Lid geworden op: 13 mei 2008, 16:56
Ik hoor het al. Er staat me nu nog een onzekere periode te wachten. En ik die dacht er bijna vanaf te zijn. Eerst kijk je uit naar de 7 wkn, want dan is de eerste echo. Dan kijk je uit naar de 12 weken, de magische grens toch? Maar dan is het ook nog onzeker, want ja er kan ook nog vanalles mislopen. Ik keek dan uit naar de uitslag van de triple-test. En nu kijk ik uit naar het moment dat mijn buik echt groeit. Alé ik zal nog geduld moeten opbrengen tot 20wkn. Nog 6 wkn te gaan.
Liefs,
Bokje
Liefs,
Bokje
-
pelkie
- Berichten: 1927
- Lid geworden op: 15 oktober 2007, 9:49
Je moet je na 12 weken écht wel forceren om erin te geloven. Statistisch gezien loopt het dan héél weing mis!
Maar je gevoel is inderdaad nog niet mee. Ik had wel geluk dat ik al vanaf 16 weken regelmatig "iets" voelde. 't kunnen misschien mijn darmen geweest zijn, maar als ik er maar in geloofde he
Maar je gevoel is inderdaad nog niet mee. Ik had wel geluk dat ik al vanaf 16 weken regelmatig "iets" voelde. 't kunnen misschien mijn darmen geweest zijn, maar als ik er maar in geloofde he
-
Wappie
- Berichten: 3747
- Lid geworden op: 7 oktober 2008, 9:56
Ik voelde eigenlijk vrij laat iets. Ondanks dat het een tweeling was kon ik bij 20-21 weken duidelijk zeggen "dat zijn ze". Nu voel ik ze elke dag meer en meer. En een heel leuk gevoel, blijkbaar kan het naar het einde toe zelf pijn doen als ze stampen.
En Bokje, je moet erin blijven geloven. Alles verloopt goed! De 12 weken echo zal ook mooi zijn, en dan hop naar de 20 weken! Het zal er zijn voor je het weet. Geniet van elk kostbaar moment!
En Bokje, je moet erin blijven geloven. Alles verloopt goed! De 12 weken echo zal ook mooi zijn, en dan hop naar de 20 weken! Het zal er zijn voor je het weet. Geniet van elk kostbaar moment!
-
pelkie
- Berichten: 1927
- Lid geworden op: 15 oktober 2007, 9:49
ja, kan bij mij al echt pijn doen. Ik kan der ook echt van verschieten als er plots een beentje met volle kracht mijn ribben raakt. Dan denk ik: allez, miss, beetje manieren houden he!
Ik geloof dat je bij een tweeling niet méér hoeft te voelen, zeker naar't einde toe, omdat ze minder plek hebben he.
Ik geloof dat je bij een tweeling niet méér hoeft te voelen, zeker naar't einde toe, omdat ze minder plek hebben he.
-
wat is er mis?
- Berichten: 8876
- Lid geworden op: 13 mei 2008, 16:56
-
grootgevaarke
- Berichten: 4815
- Lid geworden op: 15 juli 2008, 14:20
't Is wel al 10 jaar geleden bij mij, maar ik kan jullie verzekeren dat jullie in maand 7 en 8 het meest gaan voelen. Heb toen geregeld een ferme stomp in mijn maag gekregen. Maar daarna was hij te groot en had hij geen plaats meer om uit te halen
Hoe zien jullie eigenlijk uit naar de bevalling? (want daar wordt hier zelden iets over gezegd hé)
Ikzelf heb héél gemakkeljke bevalling gehad, uiteraard wel met epidurale verdoving. Tussen water breken en geboorte zat er iets meer dan 8u. Heb zelfs nog enkele uren geslapen (nadat ik prik gekregen had). Mijn zoon was eigenlijk wel te groot om normaal geboren te worden (net geen 55cm en 4,160kg), maar het was te laat voor keizersnede. Hij is er dan uitgetrokken met zuignap (ai!) en daardoor was zijn sleutelbeentje gebroken. Hij heeft daar gelukkig heel weinig last van gehad en na enkele weken was dat genezen.
Hoe zien jullie eigenlijk uit naar de bevalling? (want daar wordt hier zelden iets over gezegd hé)
Ikzelf heb héél gemakkeljke bevalling gehad, uiteraard wel met epidurale verdoving. Tussen water breken en geboorte zat er iets meer dan 8u. Heb zelfs nog enkele uren geslapen (nadat ik prik gekregen had). Mijn zoon was eigenlijk wel te groot om normaal geboren te worden (net geen 55cm en 4,160kg), maar het was te laat voor keizersnede. Hij is er dan uitgetrokken met zuignap (ai!) en daardoor was zijn sleutelbeentje gebroken. Hij heeft daar gelukkig heel weinig last van gehad en na enkele weken was dat genezen.
-
Wappie
- Berichten: 3747
- Lid geworden op: 7 oktober 2008, 9:56
Oei grootgevaarke... juist geboren en al iets gebroken. Ocharme het dutske.
Ik ben een beetje dubbelzinnig over de bevalling. Nu liggen mijn twee rakkers nog dwars dus ik hoop dat ze tijdig draaien anders hebben ze geen plaats meer en wordt het keizersnede, maar daar zijn we nog lang niet. Voor de rest heb ik daar nog niet veel bij stilgestaan. Mijn zussen zijn allebei bevallen zonder epidurale en zouden het ook zo terug doen. Ze zeggen dat ge de pijn vergeet als dat wondertje in je armen ligt. Maar ik heb schrik voor het tweede... stel dat het eerste kleintje er zonder problemen uitkan, maar dat het tweede blijft 'hangen'. Ik denk gewoon dat ik , zoals iedereen, hoop op een gemakkelijke, pijnloze bevalling

Ik ben een beetje dubbelzinnig over de bevalling. Nu liggen mijn twee rakkers nog dwars dus ik hoop dat ze tijdig draaien anders hebben ze geen plaats meer en wordt het keizersnede, maar daar zijn we nog lang niet. Voor de rest heb ik daar nog niet veel bij stilgestaan. Mijn zussen zijn allebei bevallen zonder epidurale en zouden het ook zo terug doen. Ze zeggen dat ge de pijn vergeet als dat wondertje in je armen ligt. Maar ik heb schrik voor het tweede... stel dat het eerste kleintje er zonder problemen uitkan, maar dat het tweede blijft 'hangen'. Ik denk gewoon dat ik , zoals iedereen, hoop op een gemakkelijke, pijnloze bevalling
-
pelkie
- Berichten: 1927
- Lid geworden op: 15 oktober 2007, 9:49
Begint dichterbij te komen voor mij he... morgen naar de prenatale kine voor uitleg over hoe weeën opvangen. Dan wordt't ineens heel concreet.
Ik probeer er vooral niet teveel bij na te denken. Als ik er teveel over denk, word ik namelijk zenuwachtig. Ik kijk vooral uit naar dat moment net erna, als ze die kleine op je borst leggen.
De kleine ligt goed en gyne zegt dat ik 90% kans heb op een gewone vaginale bevalling. Daar gaan we dus voor. Omdat ik mezelf onredelijk stoer vind, ga ik voor the natural way, zonder epidurale dus (mijn vriend verklaart me gek, maar kom).
Ik probeer er vooral niet teveel bij na te denken. Als ik er teveel over denk, word ik namelijk zenuwachtig. Ik kijk vooral uit naar dat moment net erna, als ze die kleine op je borst leggen.
De kleine ligt goed en gyne zegt dat ik 90% kans heb op een gewone vaginale bevalling. Daar gaan we dus voor. Omdat ik mezelf onredelijk stoer vind, ga ik voor the natural way, zonder epidurale dus (mijn vriend verklaart me gek, maar kom).
Wie is er online
Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 1 gast