Net het stomste voorbeeld: ik krijg twee foto's van mijn schoonmoeder doorgemaild, 1 van mijn dochter op 3 weken en 1 van mijn vriend toen hij 4 weken was in dezelfde positie (boertje laten op de schouder). en alhoewel ik vind dat ze nu noch op mij noch op hem lijkt, is op die foto er een erge gelijkenis. misschien beeldt ik het me in want ik denk dat veel baby's dezelfde vorm van gezicht hebben in die positie (en normaal vind ik ze heel mooi maar die foto is niet echt flatterend) maar ik schaam me om te zeggen dat die gelijkenis me erg overstuur maakt. niet dat ik mijn vriend niet gun dat ze dingen van hem heeft en ze op mij moet lijken maar echt knap kan je hem niet noemen , ook niet lelijk hoor maar zeker niet om die uiterlijkheden naar een meisje te vertalen (ik heb voorbeelden gezien in zijn familie). terwijl ik het schrijf, weet ik hoe slecht en oppervlakkig dit klinkt maar ik kan er niet aan doen. ik heb tranen in mijn ogen als ik nu naar hem kijk en me inbeeldt dat onze dochter zijn uiterlijke familie trekken gaat hebben. ik schrijf het hier neer omdat ik weet dat het een overdreven emotionele reactie is en hoop dat die snel overgaat en meestal iets neerschrijven helpt bij mij.
maar misschien is er toch iets diepers? ik wil beijvoorbeeld ook heel graag dat ze mijn bruine ogen zal krijgen (en dus ook die van mijn vader en grootmoeder). ik voel me even een slechte partner...