ik heb mij gisteren ook allerhande gerechten laten voorschotelen die zij in haar keukentje had gemaakt. Best wel leuk ook om 'tijd' te hebben om met haar te spelen. Vroeger wilde ik graag dat het hele huishouden (koken, afwassen, de was en zo) gedaan was tegen dat zij ging slapen, zodat wij dan ook rust hadden. Nu kan dat dus niet meer...
Gek hoe rap kindjes doorhebben dat je hen niet meer mag tillen he. Als mijn dochtertje dwars wil doen, loopt ze naar boven, ze weet dat ik haar nauwelijks achterna kan (moet dringend mijn man vragen om traphekje terug te plaatsen).
En televisie, daar is ze inderdaad gek op. Maar ik voel me zo'n slechte moeder als ik haar naar de televisie laat kijken. Precies alsof ik dan 'verloren' heb. Als de televisie een avond niet heeft aangestaan, voel ik dat precies als een overwinning. Ik wil haar daar ook niet teveel gewoon aan maken. Maar goed, als ik nog veel zwaarder word, zal het wel niet anders kunnen denk ik...
dank voor de morele steun! fijn om te lezen!
ONGERUST - bloedverlies op 21w en nu bruinverlies op 23w
-
Engel0405
- Berichten: 852
- Lid geworden op: 5 mei 2010, 14:22
@Siemsje: Joehoe je bent ondertussen al bijna 27 weken niet?
@Leisje: ben jij morgen al geen 33 weken? Net als ik?
Hier goed nieuws bij de gyn vorige week. Baarmoeder is stabiel gebleven! Het volledig stoppen met werken heeft dus precies wel effect. Vorige week waren zowel mijn dochtertje als pluskindje de volledige week thuis, dus dat was best wel druk, maar fijn ook.
Ik slaag er ook niet in om hen niet meer op te tillen. Ik beperk het wel heel erg en ze zagen ook niet constant om op te pakken gelukkig, maar het is onmogelijk als ze zich bv pijn doen om hen dan niet te troosten.
Wat ik nog wel doe van huishoudelijke taken is koken, wel geen uitgebreide toestanden, maar ik doe het zo wat in stukjes zodat tegen dat papa thuis is, we allemaal samen kunnen eten... Das dan mijn meest inspannend halfuurtje van de dag. Mijn strijk heb ik altijd al uitbesteed en ik heb sinds een maand elke week een poetsvrouw. Die blijft ook na de bevalling, full time werken en 3 kindjes( als ook pluskindje er is) zal al hectisch genoeg zijn
De valiezen staan hier ondertussen al klaar voor mezelf, de baby, en mijn dochtertje uiteraard die dan op logement gaat...
Nu ben ik bezig met de doopsuikerdoosjes te vullen. Elke dag een beetje... Vraag me wel af wat ik ga doen als alles gedaan is.... Mij steendood vervelen?
De baby gaat wellicht niet meer uit de stuitpositie komen, denkt de gyn... Hij zit nu weeral lager met het poepje. Volgende week ga ik uitgebreid mijn opties bekijken, maar aangezien keizersnede meestal pas gepland wordt na 38 weken en ik dat wellicht niet haal wordt dat toch een beetje afwachten. Was dus gaan lezen over natuurlijk bevallen en ik zou eerder daarvoor kiezen als ik die mogelijkheid krijg. Het schrikt met niet af en een spoedkeizersnede is 1) schijnt moeilijker herstel dan geplande en 2) misschien zelfs niet mogelijk als ook deze keer de genen van mijn moeder dominant zijn en er 50 minuten zitten tussen eerste wee en geboorte
Ga ook vragen of uitwendige kering niet kan geprobeerd worden, toch zeker als de baby er nog zit op 36 weken. Iemand ervaring daarmee?
@Leisje: ben jij morgen al geen 33 weken? Net als ik?
Hier goed nieuws bij de gyn vorige week. Baarmoeder is stabiel gebleven! Het volledig stoppen met werken heeft dus precies wel effect. Vorige week waren zowel mijn dochtertje als pluskindje de volledige week thuis, dus dat was best wel druk, maar fijn ook.
Ik slaag er ook niet in om hen niet meer op te tillen. Ik beperk het wel heel erg en ze zagen ook niet constant om op te pakken gelukkig, maar het is onmogelijk als ze zich bv pijn doen om hen dan niet te troosten.
Wat ik nog wel doe van huishoudelijke taken is koken, wel geen uitgebreide toestanden, maar ik doe het zo wat in stukjes zodat tegen dat papa thuis is, we allemaal samen kunnen eten... Das dan mijn meest inspannend halfuurtje van de dag. Mijn strijk heb ik altijd al uitbesteed en ik heb sinds een maand elke week een poetsvrouw. Die blijft ook na de bevalling, full time werken en 3 kindjes( als ook pluskindje er is) zal al hectisch genoeg zijn
De valiezen staan hier ondertussen al klaar voor mezelf, de baby, en mijn dochtertje uiteraard die dan op logement gaat...
Nu ben ik bezig met de doopsuikerdoosjes te vullen. Elke dag een beetje... Vraag me wel af wat ik ga doen als alles gedaan is.... Mij steendood vervelen?
De baby gaat wellicht niet meer uit de stuitpositie komen, denkt de gyn... Hij zit nu weeral lager met het poepje. Volgende week ga ik uitgebreid mijn opties bekijken, maar aangezien keizersnede meestal pas gepland wordt na 38 weken en ik dat wellicht niet haal wordt dat toch een beetje afwachten. Was dus gaan lezen over natuurlijk bevallen en ik zou eerder daarvoor kiezen als ik die mogelijkheid krijg. Het schrikt met niet af en een spoedkeizersnede is 1) schijnt moeilijker herstel dan geplande en 2) misschien zelfs niet mogelijk als ook deze keer de genen van mijn moeder dominant zijn en er 50 minuten zitten tussen eerste wee en geboorte
Ga ook vragen of uitwendige kering niet kan geprobeerd worden, toch zeker als de baby er nog zit op 36 weken. Iemand ervaring daarmee?
-
liezeke
- Berichten: 2796
- Lid geworden op: 14 juli 2009, 7:23
Waw, Engel, da's super hé!
Op nr die 38 wkn! (ttz eerst de 34)... Geen ervaring met uitwendige kering mr heb al gelezen dat daar maar één kans op tien op slagen is. Veel hangt af vn de expertise vn de gyn. Vroeger waren gyns daar een heel pak bedrevener in dan nu.
Siemsje, amai, da's mega mijlpaal, op naar die 28 wkn nu, dan zijn de kansen (op complicaties) al zoveel beter! Komaan, we trekken je er wel door!
Leisje, las dat je ook veel last hebt vn vocht... Prof. Lewi zei dat dat niet zoveel kwaad kon, maar leuk is anders, hé. Ik voelde me er echt mega opgeblazen door. In ghb zijn ze trouwens ook niet zo pro 'platliggen' als het écht nog niet moet. Zou niet echt veel voordeel gegeven hebben. Het 'relatief' rustig aan doen wel...
Hier bijna week 22 gehaald, vandaag laatste controle in ghb (echo) en daarna is het om de twee weken bij eigen gyn. Ben nog vrij mobiel, BI valt heel goed mee, heb nog maar een paar harde buiken gehad (oef!)... Ben gisteren nog gaan zwangerschapszwemmen, eindelijk nog wat beweging zonder die bandenpijn te voelen... Deed wel deugd. Benieuwd hoe lang ik dat kan volhouden. Mede-zwemsters konden wel niet geloven dat ik al 21,5 wkn zw was vn een twin, mja, mijn extra kilo's kruipen meer in billen, armen en de rest dan in buik;).
Na deze echo begint er een spannende periode, die tien weken overbruggen zonder al te veel brokken en harde buiken en contracties etc... 't zal een uitdaging zijn. Heb hier nu wel een poetshulp maar doe strijk nog zelf, kook ook zelf, en ruim nog alles zelf op. Maar het enige 'zware' is toch mijn dochter dragen en opheffen etc... ventje heeft eindelijk door dat het toch moeilijker wordt voor mij en probeert op dat vlak (vaak met veel zuchten) me wat te ontlasten. Al blijft dat beperkt met haar 's ochtends nr beneden dragen en 's avonds naar boven dragen (en als hij thuis is haar kleedjes aandoen). Wat ben ik blij dat ze nog vier dagen nr de crèche gaat. Ze stapt nu gelukkig al vlotjes dus dat is wel een voordeel... Ben benieuwd hoe lang ik het zo ga volhouden.
Liesje
Op nr die 38 wkn! (ttz eerst de 34)... Geen ervaring met uitwendige kering mr heb al gelezen dat daar maar één kans op tien op slagen is. Veel hangt af vn de expertise vn de gyn. Vroeger waren gyns daar een heel pak bedrevener in dan nu.
Siemsje, amai, da's mega mijlpaal, op naar die 28 wkn nu, dan zijn de kansen (op complicaties) al zoveel beter! Komaan, we trekken je er wel door!
Leisje, las dat je ook veel last hebt vn vocht... Prof. Lewi zei dat dat niet zoveel kwaad kon, maar leuk is anders, hé. Ik voelde me er echt mega opgeblazen door. In ghb zijn ze trouwens ook niet zo pro 'platliggen' als het écht nog niet moet. Zou niet echt veel voordeel gegeven hebben. Het 'relatief' rustig aan doen wel...
Hier bijna week 22 gehaald, vandaag laatste controle in ghb (echo) en daarna is het om de twee weken bij eigen gyn. Ben nog vrij mobiel, BI valt heel goed mee, heb nog maar een paar harde buiken gehad (oef!)... Ben gisteren nog gaan zwangerschapszwemmen, eindelijk nog wat beweging zonder die bandenpijn te voelen... Deed wel deugd. Benieuwd hoe lang ik dat kan volhouden. Mede-zwemsters konden wel niet geloven dat ik al 21,5 wkn zw was vn een twin, mja, mijn extra kilo's kruipen meer in billen, armen en de rest dan in buik;).
Na deze echo begint er een spannende periode, die tien weken overbruggen zonder al te veel brokken en harde buiken en contracties etc... 't zal een uitdaging zijn. Heb hier nu wel een poetshulp maar doe strijk nog zelf, kook ook zelf, en ruim nog alles zelf op. Maar het enige 'zware' is toch mijn dochter dragen en opheffen etc... ventje heeft eindelijk door dat het toch moeilijker wordt voor mij en probeert op dat vlak (vaak met veel zuchten) me wat te ontlasten. Al blijft dat beperkt met haar 's ochtends nr beneden dragen en 's avonds naar boven dragen (en als hij thuis is haar kleedjes aandoen). Wat ben ik blij dat ze nog vier dagen nr de crèche gaat. Ze stapt nu gelukkig al vlotjes dus dat is wel een voordeel... Ben benieuwd hoe lang ik het zo ga volhouden.
Liesje
-
Engel0405
- Berichten: 852
- Lid geworden op: 5 mei 2010, 14:22
Hey Liezeke,
Proficiat meid! Probeer toch kalmaan te doen, hoe langer je dan de echte platte rust kan uitstellen hoe beter... Ik kon mezelf er ook niet toe brengen, maar ben echt blij dat ik op een gegeven moment de klik gemaakt heb, het was hier thuis een janboel, ik had het gevoel dat op het werk alles in bet 100 zou lopen als ik er niet was, maar toen het dan echt alarm begon te worden.. Tja dan moest ik het wel loslaten, het moederinstinct nam het volledig over en dat was maar goed ook!
Wij hadden in het begin vd zwschap al veel discussies: ik was constant misselijk en moe en mijn ventje die zag het helemaal niet meer zitten. Er viel zoveel op hem, hij vroeg zich af hoe dat dan moest als er nog een kindje bijkwam, ging ik dan ook zo flauw doen...
Het ging dan een 2 maandjes goed en toen begon ik te bloeden... De heftigste keer was dan nog na een heel grote ruzie. Toen keerde hij helemaal en er mocht eindelijk een poetsvrouw ... Dat heeft veel gedaan en ook het feit dat ik ook in mijn job het rustigeraan ben gaan doen en dus niet alleen in het weekend van de stress probeerde te recupereren.
Hij vond het vooral niet kunnen dat ik al mijn energie in job stak en thuis dan het gezin het moest bekopen. Niet dat ik niet mocht rusten van hem, maar ik zat echt dikwijls te kermen vd pijn en te huilen van miserie omdat ik me weer had overdaan op het werk...
Nu gaat alles echt veel beter...
Proficiat meid! Probeer toch kalmaan te doen, hoe langer je dan de echte platte rust kan uitstellen hoe beter... Ik kon mezelf er ook niet toe brengen, maar ben echt blij dat ik op een gegeven moment de klik gemaakt heb, het was hier thuis een janboel, ik had het gevoel dat op het werk alles in bet 100 zou lopen als ik er niet was, maar toen het dan echt alarm begon te worden.. Tja dan moest ik het wel loslaten, het moederinstinct nam het volledig over en dat was maar goed ook!
Wij hadden in het begin vd zwschap al veel discussies: ik was constant misselijk en moe en mijn ventje die zag het helemaal niet meer zitten. Er viel zoveel op hem, hij vroeg zich af hoe dat dan moest als er nog een kindje bijkwam, ging ik dan ook zo flauw doen...
Het ging dan een 2 maandjes goed en toen begon ik te bloeden... De heftigste keer was dan nog na een heel grote ruzie. Toen keerde hij helemaal en er mocht eindelijk een poetsvrouw ... Dat heeft veel gedaan en ook het feit dat ik ook in mijn job het rustigeraan ben gaan doen en dus niet alleen in het weekend van de stress probeerde te recupereren.
Hij vond het vooral niet kunnen dat ik al mijn energie in job stak en thuis dan het gezin het moest bekopen. Niet dat ik niet mocht rusten van hem, maar ik zat echt dikwijls te kermen vd pijn en te huilen van miserie omdat ik me weer had overdaan op het werk...
Nu gaat alles echt veel beter...
-
leisje
- Berichten: 301
- Lid geworden op: 25 mei 2011, 12:04
blij te horen dat alles goed gaat met iedereen! Ik ben niet morgen maar overmorgen inderdaad 33 weken, dat begint te tellen he. Ik hou me rustig tot 36 weken (als het al zo lang zou duren), en daarna hoop ik dat de bevalling toch spontaan in gang komt vóór de geplande keizersnede op 37 weken...
Ik kan echt niet klagen over de hulp van mijn man, integendeel zelfs! Zonder morren brengt hij elke dag mijn dochter naar de crèche en laat mij in bed liggen. Ook in het weekend doet hij allerhande dingen met haar (boodschappen, wandelingetje, zwemmen) zodat ik thuis wat kan rusten. Wij hebben al jaren poetshulp, dus zelf poetsen moeten we niet meer doen. Nu heb ik ook thuishulp voor de was, de boodschappen, koken en opruimen. En wat er over blijft doet mij man eigenlijk bijna allemaal (opruimen, kastjes in elkaar vijzen, babyspulletjes kopen, tuin onderhouden en dochtertje entertainen). Ik doe bijna alleen wat er zittend kan gedaan worden (geboortekaartjes, doopsuiker en boekhouding). Ik moet er wel bijzeggen dat dat enkel is sinds mijn ziekenhuisopname.Ervoor kon ik best zeggen dat het zwaar werd, maar dat drong precies niet door. En ik vond ook van mezelf dat ik niet moest 'trunten'.
Ik probeer te genieten van de rust, want na de bevalling zal het voor een paar jaar anders zijn En toch valt het me allemaal zwaar: mijn rug begint serieus pijn te doen, de frequente harde buiken benemen me mijn adem en door mijn lage bloeddruk kan ik nauwelijks rechtstaan. Maar voor het goede doel kan ik dit best nog een week of 3 Ã 4 volhouden!
Ik kan echt niet klagen over de hulp van mijn man, integendeel zelfs! Zonder morren brengt hij elke dag mijn dochter naar de crèche en laat mij in bed liggen. Ook in het weekend doet hij allerhande dingen met haar (boodschappen, wandelingetje, zwemmen) zodat ik thuis wat kan rusten. Wij hebben al jaren poetshulp, dus zelf poetsen moeten we niet meer doen. Nu heb ik ook thuishulp voor de was, de boodschappen, koken en opruimen. En wat er over blijft doet mij man eigenlijk bijna allemaal (opruimen, kastjes in elkaar vijzen, babyspulletjes kopen, tuin onderhouden en dochtertje entertainen). Ik doe bijna alleen wat er zittend kan gedaan worden (geboortekaartjes, doopsuiker en boekhouding). Ik moet er wel bijzeggen dat dat enkel is sinds mijn ziekenhuisopname.Ervoor kon ik best zeggen dat het zwaar werd, maar dat drong precies niet door. En ik vond ook van mezelf dat ik niet moest 'trunten'.
Ik probeer te genieten van de rust, want na de bevalling zal het voor een paar jaar anders zijn
En toch valt het me allemaal zwaar: mijn rug begint serieus pijn te doen, de frequente harde buiken benemen me mijn adem en door mijn lage bloeddruk kan ik nauwelijks rechtstaan. Maar voor het goede doel kan ik dit best nog een week of 3 Ã 4 volhouden!-
Siemsje
- Berichten: 49
- Lid geworden op: 10 maart 2013, 14:59
hoi dames!!
Blij te lezen dat alles goed gaat!!
Ik ben vandaag bij de gyn geweest voor controle en heb nogal een zwaar deksel op men neus gehad. In tegenstelling tot de vorige controle was nu niet alles stabiel gebleven. Ik ben op 3 weken tijd van 4cm bmh naar 3cm gegaan. Zit nu echt op de onderste grens en moet het heel kalm doen. Vraag me af wat ik nog kalmer kan ik doe al helemaal niets!!
Ben stiekem een beetje blij te lezen dat ik niet de enige met een iets minder behulpzaam ventje. Het is echt niet dat ie van slechte wil is, maar hij kan het gewoon niet aan. Full time werken en huishouden en onze dochter is echt een brug te ver voor hem. Hij zegt het ook zelf dat hij het niet kan. Maar daar ben ik niet veel mee natuurlijk.. Men huis is een stort, ik durf niet zeggen hoeveel weken het al ni gedweild is boven! Mijn vensters oh my god! tis schandalig. Maar doordat ik nu zo vroeg thuis ben is er geen extra geld voor poetshulp dus zullen het zo moeten redden vrees ik! Wel echt een tegenvaller, ik had zo gehoopt dat het stabiel zou gebleven zijn!
Blij te lezen dat alles goed gaat!!
Ik ben vandaag bij de gyn geweest voor controle en heb nogal een zwaar deksel op men neus gehad. In tegenstelling tot de vorige controle was nu niet alles stabiel gebleven. Ik ben op 3 weken tijd van 4cm bmh naar 3cm gegaan. Zit nu echt op de onderste grens en moet het heel kalm doen. Vraag me af wat ik nog kalmer kan ik doe al helemaal niets!!
Ben stiekem een beetje blij te lezen dat ik niet de enige met een iets minder behulpzaam ventje. Het is echt niet dat ie van slechte wil is, maar hij kan het gewoon niet aan. Full time werken en huishouden en onze dochter is echt een brug te ver voor hem. Hij zegt het ook zelf dat hij het niet kan. Maar daar ben ik niet veel mee natuurlijk.. Men huis is een stort, ik durf niet zeggen hoeveel weken het al ni gedweild is boven! Mijn vensters oh my god! tis schandalig. Maar doordat ik nu zo vroeg thuis ben is er geen extra geld voor poetshulp dus zullen het zo moeten redden vrees ik! Wel echt een tegenvaller, ik had zo gehoopt dat het stabiel zou gebleven zijn!
-
E+P
- Berichten: 667
- Lid geworden op: 26 november 2010, 14:52
@ Engel & Leisje: Goed nieuws, dames! Laat die weken er maar bij komen. Bij 33 weken kan je stilletjes aan relaxen hoewel elke week nog zeer mooi meegenomen is.
@ Siemsje: 3 cm is al wat minder maar valt nog mee, meid. Ik had op 25 weken bij H. ook nog 2,8 cm en heb nog de 37 weken behaald. Ik duim dan ook voor jou. En voor de rest blijft het rusten, he. Laat dat huis maar huis zijn. Dat was bij mij ook zo.
@ Siemsje: 3 cm is al wat minder maar valt nog mee, meid. Ik had op 25 weken bij H. ook nog 2,8 cm en heb nog de 37 weken behaald. Ik duim dan ook voor jou. En voor de rest blijft het rusten, he. Laat dat huis maar huis zijn. Dat was bij mij ook zo.
-
liezeke
- Berichten: 2796
- Lid geworden op: 14 juli 2009, 7:23
amai, leisje, dat is echt mega sjans hbbn:)
Hier een ventje die wel zijn best doet maar het niet ziét. Hij doet alles op vraag en soms met veel morren. Voel me dan een echt commandant en stop dan vlug met vragen natuurlijk. Maar hij doet toch al meer dan vroeger. Hij haalt mijn dochter uit bed, eerst nog wat 'knuffelen' in bed en daarna ververst hij haar pampertje en douchet en kleedt hij zichzelf aan (terwijl ze wat speelt in de badkamer), dan brengt hij haar nr beneden en geeft haar pap. We kleden haar dan samen aan (hij kan zelf niet de kleedjes kiezen;)) en zet haar in de eetstoel. Ondertussen doe ik de rest (was nr beneden brengen, tafel dekken, koffie zetten, was in machine stoppen, afwasmachine uitladen/inladen)... Na ontbijt ruim ik meestal af en laadt afwasmachine in. Ik ruim speelgoed één keer per week (of twee als er bezoek komt) op, net voor poetsvrouw komt. Ventje brengt dochter nr crèche. Eén dag per week zorg ik voor haar. Koken doe ik, boodschappen tot nu toe zelf, vanaf nu met collect and go. Glas en vuilnis buiten zetten/weg brengen doe ik ook. Dochter afhalen 's avonds en samen eten en pyjama aandoen doe ik. Entertainen tot 's avonds doe ik ook. Dan hopen dat ventje tegen acht uur thuis is om haar nr boven te brengen. Indien niet leg ik haar ook in bed. In we is ventje ook vaak zaterdag gaan werken dus zorg ik voor dochtertje, als hij vrij is heeft hij wel de neiging om nog dingen te gaan doen die hij zelf leuk vindt (wat normaal is) en zo de zorg vr dochtertje ook over te laten aan mij. Beetje lastig mr het lukt voorlopig nog wel.
De meeste dingen vr twin zijn al beslist/besteld en daar hoef ik dus ook niet meer mee te sleuren als ik ze ga kopen.
Heb hier nog twee feesten waarvan één waarbij mijn moeder komt helpen.
Gisteren bij prof. geweest die toch aanraadde om 'in beweging' te blijven. Vertelde vn het zwangerschapszwemmen en ze vond dat een super idee! Bij kiné sta ik ook nog op crosstrainer, allemaal vrij gewrichtssparend en in geval vn zwemmen zelfs onbelast. Ideaal dus om conditioneel nog wat op peil te blijven. Heffen en tillen is dan weer uit den boze...
Mijn bmh was 37 mm, niet echt bij stilgestaan of dat goed of slecht was wnt prof had er precies wel vertrouwen in. Maar als ik hier de bmh lengtes lees...
Soit, binnen twee weken volgende controle en daarna is het aftellen nr de 26 wkn.
Liesje
Hier een ventje die wel zijn best doet maar het niet ziét. Hij doet alles op vraag en soms met veel morren. Voel me dan een echt commandant en stop dan vlug met vragen natuurlijk. Maar hij doet toch al meer dan vroeger. Hij haalt mijn dochter uit bed, eerst nog wat 'knuffelen' in bed en daarna ververst hij haar pampertje en douchet en kleedt hij zichzelf aan (terwijl ze wat speelt in de badkamer), dan brengt hij haar nr beneden en geeft haar pap. We kleden haar dan samen aan (hij kan zelf niet de kleedjes kiezen;)) en zet haar in de eetstoel. Ondertussen doe ik de rest (was nr beneden brengen, tafel dekken, koffie zetten, was in machine stoppen, afwasmachine uitladen/inladen)... Na ontbijt ruim ik meestal af en laadt afwasmachine in. Ik ruim speelgoed één keer per week (of twee als er bezoek komt) op, net voor poetsvrouw komt. Ventje brengt dochter nr crèche. Eén dag per week zorg ik voor haar. Koken doe ik, boodschappen tot nu toe zelf, vanaf nu met collect and go. Glas en vuilnis buiten zetten/weg brengen doe ik ook. Dochter afhalen 's avonds en samen eten en pyjama aandoen doe ik. Entertainen tot 's avonds doe ik ook. Dan hopen dat ventje tegen acht uur thuis is om haar nr boven te brengen. Indien niet leg ik haar ook in bed. In we is ventje ook vaak zaterdag gaan werken dus zorg ik voor dochtertje, als hij vrij is heeft hij wel de neiging om nog dingen te gaan doen die hij zelf leuk vindt (wat normaal is) en zo de zorg vr dochtertje ook over te laten aan mij. Beetje lastig mr het lukt voorlopig nog wel.
De meeste dingen vr twin zijn al beslist/besteld en daar hoef ik dus ook niet meer mee te sleuren als ik ze ga kopen.
Heb hier nog twee feesten waarvan één waarbij mijn moeder komt helpen.
Gisteren bij prof. geweest die toch aanraadde om 'in beweging' te blijven. Vertelde vn het zwangerschapszwemmen en ze vond dat een super idee! Bij kiné sta ik ook nog op crosstrainer, allemaal vrij gewrichtssparend en in geval vn zwemmen zelfs onbelast. Ideaal dus om conditioneel nog wat op peil te blijven. Heffen en tillen is dan weer uit den boze...
Mijn bmh was 37 mm, niet echt bij stilgestaan of dat goed of slecht was wnt prof had er precies wel vertrouwen in. Maar als ik hier de bmh lengtes lees...
Soit, binnen twee weken volgende controle en daarna is het aftellen nr de 26 wkn.
Liesje
-
Engel0405
- Berichten: 852
- Lid geworden op: 5 mei 2010, 14:22
Hey meiden,
@Siemsje :Niet panikeren Siemsje : tussen 21 en 23 weken ben ik de helft verloren van bmhalslengte. Nadien ben lk op gegeven moment op 3 weken tijd ook 1,6 cm verloren. Was ook zo rond jouw termijn nu. Heb toen stap gezet naar nog meer thuiswerk( uiteraard moet je job zich daartoe lenen)... Toen ging het trager met verdunning. Pas vanaf 2,5 zou de grens zijn voor platte rust en volledig stoppen met werken dacht ik. Anyway, ik wou maar zeggen dat ik ondertussen toch al 33 weken ben en ik sta nog op 2,3 cm bmhals.
Gisteren hoorde ik van een nieuwe collega dat ze op 24 weken volledig plat moest. Ze verloor vruchtwater, heeft zelfs een ziekenhuisopname gehad op 28 weken met weeën en longrijping voor baby toegediend gekregen... Ze is pas bevallen op 39 weken!
@Leisje, Siemsje en Liezeke: toch nog zeggen dat mijn ventje echt wel ALLES doet wat niet meer gaat. Hij heeft heel lang ook gepoetst, maar ik moet er eerlijk bijzetten dat als huisje janboel was, kwam omdat we hier 2 peuters hebben, een kat en hij ook nog de zolder aan het verbouwen was. De was, plas,kindjes, eten maken, opstaan s nachts want uiteraard worden de kindjes nog dagelijks meermaals wakker... Dat eiste zijn tol.
Hij deed dus alles, t is maar toen ik wat meer energie en minder,pijn had doordat ik mijn job terugschroefde dat ik wat kon bijspringen. Dat was waarom hij morde omdat hij erdoor zat, omdat ook hij schrik had voor prematuurke en ik mijn werk prioriteit gaf.
Hij zag zeker het werk, maar de arme schat was hier echt soms tot 10 u 's avonds aan t werk ofwel huishouden ofwel de zolder... Vanaf dat ik bloedde en in ziekenhuis moest heeft hij me zo min mogelijk proberen laten zien dat hij het zwaar had zowel,fysiek als mentaal.
Sowieso heeft hij altijd al zo'n grote rol gespeeld in huishouden, wij deden alles samen. En hij heeft zelfs bijna een jaar 4/5 e ouderschapsverlof genomen omdat ik het niet kon met mijn nieuwe job.
Ik kus dus mijn 2 pollekes en hij had echt gelijk dat het niet fair was dat ik risico's op t werk nam en thuis dan helemaal kapot zat.
@Siemsje :Niet panikeren Siemsje : tussen 21 en 23 weken ben ik de helft verloren van bmhalslengte. Nadien ben lk op gegeven moment op 3 weken tijd ook 1,6 cm verloren. Was ook zo rond jouw termijn nu. Heb toen stap gezet naar nog meer thuiswerk( uiteraard moet je job zich daartoe lenen)... Toen ging het trager met verdunning. Pas vanaf 2,5 zou de grens zijn voor platte rust en volledig stoppen met werken dacht ik. Anyway, ik wou maar zeggen dat ik ondertussen toch al 33 weken ben en ik sta nog op 2,3 cm bmhals.
Gisteren hoorde ik van een nieuwe collega dat ze op 24 weken volledig plat moest. Ze verloor vruchtwater, heeft zelfs een ziekenhuisopname gehad op 28 weken met weeën en longrijping voor baby toegediend gekregen... Ze is pas bevallen op 39 weken!
@Leisje, Siemsje en Liezeke: toch nog zeggen dat mijn ventje echt wel ALLES doet wat niet meer gaat. Hij heeft heel lang ook gepoetst, maar ik moet er eerlijk bijzetten dat als huisje janboel was, kwam omdat we hier 2 peuters hebben, een kat en hij ook nog de zolder aan het verbouwen was. De was, plas,kindjes, eten maken, opstaan s nachts want uiteraard worden de kindjes nog dagelijks meermaals wakker... Dat eiste zijn tol.
Hij deed dus alles, t is maar toen ik wat meer energie en minder,pijn had doordat ik mijn job terugschroefde dat ik wat kon bijspringen. Dat was waarom hij morde omdat hij erdoor zat, omdat ook hij schrik had voor prematuurke en ik mijn werk prioriteit gaf.
Hij zag zeker het werk, maar de arme schat was hier echt soms tot 10 u 's avonds aan t werk ofwel huishouden ofwel de zolder... Vanaf dat ik bloedde en in ziekenhuis moest heeft hij me zo min mogelijk proberen laten zien dat hij het zwaar had zowel,fysiek als mentaal.
Sowieso heeft hij altijd al zo'n grote rol gespeeld in huishouden, wij deden alles samen. En hij heeft zelfs bijna een jaar 4/5 e ouderschapsverlof genomen omdat ik het niet kon met mijn nieuwe job.
Ik kus dus mijn 2 pollekes en hij had echt gelijk dat het niet fair was dat ik risico's op t werk nam en thuis dan helemaal kapot zat.
-
leisje
- Berichten: 301
- Lid geworden op: 25 mei 2011, 12:04
Engel, mijn man was ook zo toen ik nog werkte. En ergens hebben ze wel gelijk: goed genoeg om te werken, maar thuis niets kunnen, dat gaat natuurlijk niet he... Ze hebben het ook niet gemakkelijk, die mannen...
Ik heb daarnet een was opgehangen en wat speelgoed opgeruimd, ik voel dat direct in mijn onderbuik... Nu weer wat rusten dus! Wat vind ik dat rusten saai! Ik word er bovendien lui van. Nu zie ik zelfs het douchen als een opgave! Je gyn heeft gelijk liesje dat hij je laat bewegen. Zodra je ermee stopt, is er geen weg terug denk ik...
En hoe oud is je dochtertje nu precies liesje?
Ik heb daarnet een was opgehangen en wat speelgoed opgeruimd, ik voel dat direct in mijn onderbuik... Nu weer wat rusten dus! Wat vind ik dat rusten saai! Ik word er bovendien lui van. Nu zie ik zelfs het douchen als een opgave! Je gyn heeft gelijk liesje dat hij je laat bewegen. Zodra je ermee stopt, is er geen weg terug denk ik...
En hoe oud is je dochtertje nu precies liesje?
-
liezeke
- Berichten: 2796
- Lid geworden op: 14 juli 2009, 7:23
Zou het daarom zijn dat ze me nog wat laat bewegen, Leisje?
Ik weet het niet goed waarom. Is wel beter voor de kindjes zelf mr wat doet het met je bmh en bm?
Nu ja, dat zwemmen is zowieso goed want volledig onbelast. Wandelen lukt me ook nog mr denk dat vanaf ik harde buiken krijg het moeilijker zal worden. Zit vooral in met mijn bmh, die is nog 'lang' (3,7) mr nu ook niet superlang. 't zal dus om de twee weken checken worden hoe die het doet. Voorlopig heb ik nog maar een tweetal zelf gevoelde harde buiken gehad, de rest wel veel bandenpijn. Hoop dat die harde buiken lang wegblijven...
Mijn dochtertje is net één jaartje. Ze begint nu heel vlot grote afstanden te stappen en wat snelheid te nemen mr trap op gaat natuurlijk nog niet en vaak moet je haar optillen als ze ergens zit wat niet mag. Moeilijk dus. Wnt ze weegt wel al meer dan 10 kg en kan serieus spartelen.
't ventje denkt hier het omgekeerde: als je niet meer moet werken moet je toch niets doen... dus waarom zou hij dan dingen moeten overnemen?
Heb echt al moeten uitleggen dat sommige dingen tillen echt wel te zwaar wordt mr hij zegt dat hij dat niet ziét (als hij ze moet tillen dus) en ik het moet vragen, maar loopt dan wel te morren als ik het vraag. Kan daar wel inkomen, ik vind mezelf echt een 'ouwe zaag' klinken als ik alles moet vragen. Ik help wel bij verschonen vn dochtertje en doe ook nog alles wat niet al te veel tilwerk vraagt mr merk toch dat de wasmand nr boven dragen ook al lastiger wordt. Soit, hij kan best wel soms knorren als ik hem iets vraag, hij werkt natuurlijk ook wel veel en als hij thuiskomt is hij ook vaak helemaal 'patat' en vindt dat hij dan wel wat rust verdient... en als ik dan dingen begin te vragen steekt dat dik tegen.
Kan hem daar geen ongelijk in geven, dus probeer hem zoveel mogelijk te sparen en durf niet goed nog extra dingen vragen aan hem buiten mijn dochtertje tillen en af en toe nr boven gaan als ze huilt...
Gelukkig heb ik een poetsvrouw (vervangster nu, anders had hernia) en moet ik vn poetswerk nog wel de dagdagelijkse dingen doen en de was en strijk mr dat valt nog mee. Voor andere klusjes die ik nog zou willen doen (tuinmeubels osmo-en, stoelen boenen, zetels inwrijven, kist schilderen en keuken uitkuisen) komt mijn moeder helpen. Dan kan ik een half uurtje 'iets doen' en een half uurtje gn liggen terwijl het toch blijft vooruit gaan;).
Liesje
Ik weet het niet goed waarom. Is wel beter voor de kindjes zelf mr wat doet het met je bmh en bm?
Nu ja, dat zwemmen is zowieso goed want volledig onbelast. Wandelen lukt me ook nog mr denk dat vanaf ik harde buiken krijg het moeilijker zal worden. Zit vooral in met mijn bmh, die is nog 'lang' (3,7) mr nu ook niet superlang. 't zal dus om de twee weken checken worden hoe die het doet. Voorlopig heb ik nog maar een tweetal zelf gevoelde harde buiken gehad, de rest wel veel bandenpijn. Hoop dat die harde buiken lang wegblijven...
Mijn dochtertje is net één jaartje. Ze begint nu heel vlot grote afstanden te stappen en wat snelheid te nemen mr trap op gaat natuurlijk nog niet en vaak moet je haar optillen als ze ergens zit wat niet mag. Moeilijk dus. Wnt ze weegt wel al meer dan 10 kg en kan serieus spartelen.
't ventje denkt hier het omgekeerde: als je niet meer moet werken moet je toch niets doen... dus waarom zou hij dan dingen moeten overnemen?
Heb echt al moeten uitleggen dat sommige dingen tillen echt wel te zwaar wordt mr hij zegt dat hij dat niet ziét (als hij ze moet tillen dus) en ik het moet vragen, maar loopt dan wel te morren als ik het vraag. Kan daar wel inkomen, ik vind mezelf echt een 'ouwe zaag' klinken als ik alles moet vragen. Ik help wel bij verschonen vn dochtertje en doe ook nog alles wat niet al te veel tilwerk vraagt mr merk toch dat de wasmand nr boven dragen ook al lastiger wordt. Soit, hij kan best wel soms knorren als ik hem iets vraag, hij werkt natuurlijk ook wel veel en als hij thuiskomt is hij ook vaak helemaal 'patat' en vindt dat hij dan wel wat rust verdient... en als ik dan dingen begin te vragen steekt dat dik tegen.
Kan hem daar geen ongelijk in geven, dus probeer hem zoveel mogelijk te sparen en durf niet goed nog extra dingen vragen aan hem buiten mijn dochtertje tillen en af en toe nr boven gaan als ze huilt...
Gelukkig heb ik een poetsvrouw (vervangster nu, anders had hernia) en moet ik vn poetswerk nog wel de dagdagelijkse dingen doen en de was en strijk mr dat valt nog mee. Voor andere klusjes die ik nog zou willen doen (tuinmeubels osmo-en, stoelen boenen, zetels inwrijven, kist schilderen en keuken uitkuisen) komt mijn moeder helpen. Dan kan ik een half uurtje 'iets doen' en een half uurtje gn liggen terwijl het toch blijft vooruit gaan;).
Liesje
-
Siemsje
- Berichten: 49
- Lid geworden op: 10 maart 2013, 14:59
Ik maak me vooral zorgen omdat het bij de dochter ineens aan een razend tempo is gegaan die baarmoederhals. Op 27w had ik nog alles en was hij nog stug en op 31w was alles weg en had ik 1 cm opening. Twas vooral ne tegenvaller omdat ik de vorige keer wel stabiel was gebleven! Ma vandaag ben ik alweer wa positiever. Ik kan er niets aan veranderen buiten rusten dus dat is wat ik moet doen he!
Groetjes
Groetjes
Wie is er online
Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 3 gasten