Hopeful, hier ook eentje die van nature uit een hoge hartslag heeft (maar dan wel weer een superlage bloeddruk). Gaf destijds nogal een vertekend beeld toen ik wou starten met lopen met hartslagmeter

. Heb uiteindelijk een soort conditietest moeten afleggen bij de specialist waaruit bleek dat het snel omhoog ging, maar dat ik daarom nog niet "in het rood" ging. Nu ik zwanger ben, ben ik wat vlugger "kortademig" en ook wel rapper "opgefokt", wat jammer genoeg ook af en toe resulteert in slapeloze nachten

. Deze week ben ik 's nachts een uurtje in de living gaan zitten. Ik ben wel moe, maar ik heb dan een zodanig opgejaagd gevoel, dat ik totaal niet meer tot rust kan komen.
Deze week onze lijst gaan leggen. Vond het behoorlijk moeilijk om al die keuzes te maken... 4,5 uur hebben we ervoor nodig gehad om achteraf toch nog één en ander te willen veranderen...

. Ventje en ik zijn ook redelijk verschillend van mening als het over prints en kleuren gaat (voor hem kan het niet kleurrijk en humoristisch genoeg zijn waar het voor mij soms wel iets zachter mag

).
Inmiddels betrappen we onszelf er ook op dat we echt moeten beginnen opletten in onze uitspraken over het geslacht want af en toe floept er wel eens iets uit waarvan ik direct denk "damn, mocht ik niet gezegd hebben!". We proberen dat wel wat te compenseren door af en toe eens het andere geslacht te laten vallen

, maar het wordt toch moeilijker en moeilijker hoor. Ook als de schoonouders in huis zijn voor een klusje en dan boven komen, is het constant voorzorgen nemen dat ze niet aan de spulletjes kunnen afleiden wat het wordt... Of zoals dit weekend een vriendin die haar kindje boven te slapen wou leggen in onze logeerkamer (annex toekomstige kinderkamer) en ik al direct "Oeps, beter eerst eens gaan checken!".
