IVF op latere leeftijd

[Cookie-Monster]

update. Onze Rambo heeft het niet gehaald Afgelopen zaterdag BN en 's avonds telefoon met het negatieve resultaat. Ik had het wel verwacht. Ik had sinds een paar dagen enorm pijnlijke steken in/rond mijn baarmoeder (veel sterker dan de normale menstruatiekrampen), en kon me natuurlijk niet houden en had de dag voor de BN al eens op een stokske gep*st. Ik vertelde dat ook tegen de dokter, maar die gaf me nog hoop: sommige vrouwen hebben een negatieve urinetest en toch een positieve bloedtest. Maar ik had ook helemaal geen symptomen, zelfs geen pijnlijke borsten of zo. Maar als dan dat telefoontje komt "Het is zoals u gevreesd had: u bent niet zwanger," stort de wereld in. Nog maar eens. Volgende week heb ik nog een afspraak met de gynaecoloog om deze resultaten te bespreken en te kijken of er bij de volgende poging iets anders gedaan kan worden.

Ik ben er nog niet uit wanneer ik die volgende poging wil opstarten. Bij de volgende cyclus (na de huidige) lijkt me zo snel, de cyclus erna zou onze vakantie er tussen komen (en we hebben echt wel nood aan die 2 weken platte rust en ergens in de zon aan een zwembad gaan liggen) en de cyclus daarna zou dan eind augustus-begin september zijn. Dat lijkt me nu dan zo on-ge-loof-lijk ver weg. Te ver. Mijn vriend oppert nu de uitweg om een weekje op reis te gaan in juli en dan toch begin augustus te starten. Ach ja, we zullen zien. Ik wil eerst een horen wat de dokter daarover te zeggen heeft. Die mens, het centrum, het ziekenhuis hebben wellicht ook nog vakantie gepland in de zomermaanden, dus misschien wordt het zo wel lekker makkelijk voor mij beslist

En in de tussentijd moet ik nog twee baby-bezoekjes afwerken (twee vriendinnen van me zijn vorige maand bevallen) en daarmee zien om te gaan, met al dat pril babygeluk. Die vriendinnen weten ook niet dat het bij ons niet lukt via de natuurlijke weg, dus ik verwacht me al aan de vraag "En hoe zit het bij jullie?" Geen idee hoe ik daarop ga antwoorden zonder in huilen uit te barsten terwijl ze me hun eigen baby in mijn armen duwen. Waarom doen jonge moeders dat toch altijd: die heerlijk geurende zachte baby in de armen van hun vriendinnen duwen?

Maar het goede nieuws is: ik ben weer van die smerige Utrobollen af

En Asha, Wanda: veeeel succes met jullie zwangerschap! Geniet er met volle teugen van!

[D&M]

Ook ik blijf hier meelezen en leven met iedereen. Ik ben altijd blij de succes verhalen te lezen. En blijf duimen voor iedereen op dit forum. Ik hoop echt dat iedereen er de moed kan inhouden om zo iedereens diepste wens waar te maken.
Veel succes dames, ik blijf denken aan jullie

Groetjes

[mit777]

Och cookiemonster toch.. t Is toch altijd zo hard, zo'n eeuwige ontgoocheling he.. Helaas, i know the feeling! Wanneer ooit aan ons?? en hoelanger het duurt, hoe moelijker he! courage meid! take care!

[Asha]

Ik kon niet eerder antwoorden, sorry voor dat.

Cookie-Monster dat moet hard zijn, dikke, dikke knuffel. Ik weet dat heel moeilijk is, maar hoop niet verliezen meid!

Wanda dat is goed nieuws hé, ik ben heel blij voor jou! En al een kwaaltjes?

Ik ben vandaag 11.2 week zwanger en geen kwaaltjes, soms denk ik " ben ik echt zwanger?" dat maak mij echt bang. Enkel beetje borsten pijn en soms doen die helemaal geen pijn en buikspierpijn, dat alles.
Volgende week maandag heb ik een echo en dat wordt ook een nekplooimeting. Als we zullen een verhoogde kans hebben dan ga ik een NIPT test doen, ik ga geen risico nemen met vlokkentest of vruchtwaterpunctie . Dat weten wij al maandag zeker, ik heb al bloed twee weken geleden moeten afgeven.

En nu helemaal andere vraag aan zwangere dames, verf jullie haren?

D&M dat is lief van jou, hoe is met jou?

Groetjes Asha,

[Puma]

Mit, Cookie , ik blijf duimen voor jullie, zeker de moed niet laten zakken !!!!!

Hier zijn we intussen in de helft aangekomen....20 weken, ik kan het nog altijd niet geloven. Vrijdag is het weer een grote dag dan is het de 20 weken echo en ik zal vooral blij zijn onze klaine uk weer te zien.
We zijn begonnen aan het plannen van de kinderkamer en sinds vorig weekend "durf" ik ook al wat kleertjes te gaan shoppen....Sinds enkele dagen kan ik haar ook voelen , een wonderlijke ervaring.....

Aan alle zwangere buiken , laat wat horen van jullie vorderingen... aan alle toekomstige mama's op het wachtbankje... niet opgeven, we steken een kaarsje op zodat ook jullie wachten snel wordt beloond!!!

[flien]

Lieve Cookie-monster, ook al ben ik bij de gelukkigen die na 3.5 jaar eindelijk goed nieuws kreeg, toch ben ik nog absoluut niet vergeten hoe al die teleurstellingen aanvoelden. Het niet vertellen aan je vriendenkring maakt het natuurlijk niet makkelijker hee.
Ik ben er altijd open over geweest en tijdens al de behandelingen kwam ik dus absoluut niet in de buurt van pril baby-geluk. Zelfs naar babyborrels in de dichte familiekring ging ik niet. Dit maakte het voor mij net iets makkelijker. Mijn omgeving begreep dit wel hoor.
Probeer de moed niet te verliezen ook al wordt iedere teleurstelling zwaarder om dragen. Kon ik voor ieder hier een dosis geluk bestellen, ik deed het onmiddelijk. Ik hoop echt dat voor ieder hier de volgende poging nu wel eens de juiste zal zijn.

Puma, ik ben ondertussen bijna aan de 36 weken. Komende vrijdag heb ik opnieuw controle. Ik heb zowat van alle ongemakken mogen genieten die er ook maar enigszins mogelijk zijn. Maar er wordt natuurlijk wel verwacht dat we er niet over klagen. Nog 3 weken werken en dan hopelijk nog een weekje rusten alvorens te bevallen. Al is rusten met een kleuter van 4.5 jaar niet zo evident.

Asha, geniet van de weken dat je geen kwaaltjes hebt hoor. De ongemakjes zullen wel met tijd de kop opsteken. En doen ze dit niet, des te beter voor u hee.

[Cookie-Monster]

Bedankt iedereen voor de lieve woorden, de kaarsjes die in grote aantallen aangestoken worden en de steun

Het spuiten, de PU, de TP, dat wordt allemaal wel wat makkelijker en meer routine hoe vaker je het doorloopt, maar die teleurstellingen worden precies alleen maar erger bij elke mislukte poging...

@ flien: ik vertel inderdaad niet aan iedereen dat we bezig zijn met heel die medische mallemolen... Mijn ouders, mijn directe collega's en een paar goede vriendinnen weten het. Ik wil het ook niet aan te veel mensen vertellen, want dat zijn dan ook weer meer mensen die er mee inzitten (goed bedoeld uiteraard!), met je meeleven (daar heb ik ook geen probleem mee, want dat geeft ongelooflijk veel steun tijdens de procedure), en aan wie je het moet zeggen als de poging mislukt is (en dàt is waar ik het moeilijk mee heb: of ik het nu tegen 1 of tegen 10 personen vertel, ik krijg altijd een krop in de keel en voel me weer barslecht).

Ik blijf me wel zorgen maken om mijn lage aantallen follikels/eicellen. 1e poging 6 follikels, 4 eicellen; 2e poging 7 follikels gestart, uiteindelijk 4 follikels en 3 eicellen, waaruit 1 heel goed embryo kwam, onze Rambo, die zoals gezegd helaas niet is blijven plakken. Mijn AMH is 0.17, wat volgens internet dramatisch laag is, zo goed als onwerkbaar, maar mijn dokter blijft er stoïcijns onder en ziet geen reden tot paniek. Waarom kan ik het dan niet van me afzetten en blijf ik daarover piekeren?

Ik ga hier ook nog een kaarsje doen branden voor de andere dames die wachten op nieuws: dat het allemaal GOED nieuws mag zijn!!

[flien]

Wat er voor alle meiden hier bijkomt is dat we de leeftijd niet meer aan onze kant hebben. Helaas kunnen we ook daar niets aan veranderen hoe graag we het ook zouden willen en hoe jong we ons ook nog voelen.
Wat mijn AMH was weet ik niet precies maar zelf had ik nu ook niet die massa's folikels zoals je soms kan lezen hoor.
En ook al zeggen ze wel, get maar eentje nodig, je wil er natuurlijk liefst zoveel mogelijk al is het maar om die spuitserie en een nieuwe punctie wat te kunnen uitstellen.
Bij mijn eerste poging had ik nog redelijk veel embryo's maar uiteindelijk zijn er niet meer teruggeplaatst geweest dan in poging 2 waar ik maar de helft van de embryo's meer had.
Bij de 3de icsi had ik er dan uiteindelijk maar 3. Twee teruggeplaatste bij de verse poging (helaas een miskraam) en uiteindelijk is het allerlaatste en enige cryo van die poging het goeie geworden.
Zelfs de quotering was van dat cryotje niet echt mooi. Maar zie, die factor geluk moet je pad willen kruisen hee.
De moed niet opgeven, verstand op nul en voortdoen. Want even een half jaar wachten zit er voor ons ook niet direct in hee. Heb vertrouwen in de wetenschap en weet dat er hier velen meeduimen voor dat beetje geluk voor ons allen.
Dikke virtuele knuffel.

[wanda]

Deze morgen 2 echo gehad en alles is OK: volgens schema ben ik nu 6w5d, kindje is 66 mm en het hartje klopte al goed...wat ben ik blij! geen achterstand deze keer...hopelijk verloop nu alles goed...ben uitgerekend op 1.02.2014...

groetjes

wanda.

[flien]

super dikke proficiat Wanda.
Probeer nu maar eens echt te gaan genieten, al weet ik uit ervaring dat je altijd met een schrik zal zitten zu na een mk.
Zelfs na de befaamde 12 weken bleef ik bang. Pas toen ik uki echt begon te voelen in mijn buik is de angst afgenomen.
Maar na deze goeie 2e echo ben ik ervan overtuigd dat dit in een wolk van een baby zal uitdraaien !

[D&M]

Hallo Asha,

Hier alles goed. Ik ben nu 34 weken dus het begint voor mij te korten. Ik hoop echt dat iedereen hier op dit forum het aftellen ook mag mee maken.
Ivm de kwaaltje, ik heb er geen enkele gehad, behalve een te lage bloeddruk en het is normaler een te hoge te hebben . Maar ik snap wel dat je je zorgen maakt, heb ik ook vaak gedaan hoor.
En dan nog eens het rare, ik weeg nu nog altijd minder dan voor mijn zwangerschap. Dus van zwangerschapskilo's ga ik mij geen zorgen moeten maken.


Hallo Cookie-Monster,

Wij zijn nu zwanger na onze 2de poging die telkens ging met ICSI. Ivm uw lage aantallen follikels/eicellen. Bij zowel de eerst als de tweede poging had ik er telkens maar 2. Gelukkig konden deze telkens bevrucht worden en terug geplaatst worden en daarvan is er nu eentje bijna volgroeit om geboren te worden.



Voor de rest van de dames. We blijven duimen.

[Asha]

Hallo dames,

Vandaag een 12 week echo, alles is goed met de baby'tje, hij was heel veel aan bewegen en daarom was moeilijk een nekplooimeting te doen, maar toch had zij kunnen iets meten, 2.7 mm verhoogde kans
Door de verkeerde ligging van kindje kon zij niet zien een neusbeentje, dus hogere kans!!
En alles was bij geteld en toen mijn wereld instortte , kans 1/28!!!!!!

Nu ben aan huilen, ik heb zooo bang!

Direct had ik een email gestuurd voor een afspraak voor een NIPT test. Ik hoop dat ik snel mag gaan, omdat deze onzekerheid is killing me.
Ik had verwacht een verhoogde kans , maar zo hoog niet. Pfffff....... wat een k***e lieve.

[Puma]

Hey Asha, ik weet hoe je je nu moet voelen....enkele weken terug zat ik in dezelfde situatie ...weliswaar was mijn risico iets kleiner....
Maar bedenk even ...ze hebben de nekplooi niet goed kunnen meten omdat je kleine uk niet stil was....en het was nog steeds onder de 3mm ... ok ze hebben het neusbeentje niet gezien maar zeggen niet dat het er niet is ....maar al die factoren en dan je leeftijd maken dat het risico hoog is .....
De arts bij onze nipt test zei echter dat hij bij resultaten van 1/10 pas over een verhoogd risico sprak ....het overgrote deel van de andere testen die zij uitvoeren zijn achteraf allemaal negatief voor trisomie....
Probeer je niet te veel zorgen te maken ..dat is niet goed voor je ukje!!!
Waar ga je de nipt laten doen ?
Ik duim mee voor je , dat je snel meer zekerheid hebt !!!

[Puma]

Hier hebben we vorige week de 20 weken echo gehad....het geslacht werd bevestigd en het "grote" onderzoek was positief ....alles is volgroeid en zoals het moet zijn....ze was volop aan het turnen en alsof ze wist dat we toekeken keek ze ons recht aan...en daarna stak ze nog een duim op ....papa en ik konden ons geluk niet op ....met tranen in de ogen heb ik toegekeken....pfff emotioneel om daar het langverwachte wonder te zien.....Nu kan ik er met een gerust hart aan beginnen, alles wordt nu concreter....
16 juli hebben we de suikertest en 30 juli volgende echo.....soms wou ik dat we al oktober waren....maar de gyn zei net geniet er nu maar van , het is niet dat je nog 10 keer gaat zwanger worden....tja daar heeft ze gelijk in....

Hoe vergaat het de anderen ?

[Asha]

Dank u Puma, maar rustig blijven is moeilijk, hé! Ik krijg dat niet uit mijn hoofd Ja, onze ukje was echt druk aan bewegen, alsof hij op trampoline was, hij zwaaide ook naar ons ,leuk te zien. De gyn moest een trilling op de buik doen voor dat hij zou zich verplaatsen. Ik ga morgen naar Antwerpen voor nipt test, bij dr. Willems.
Proficiat met jou goede echo, nu kan jij echt beginnen genieten!