combinatie werken en IVF

[patatje]

Hallo
Ik ben nieuw hier. In september starten we met IVF. Ik bots momenteel op praktische problemen met mijn werk. Ik ben opvoedster in de Bijzondere Jeugdzorg. Door mijn onregelmatige uren en onvoorspelbaarheid van het werk is dit niet te combineren met IVF. Thuisblijven mag van de arbeidsarts niet, tijdskrediet is een optie maar dat is dan financieel weer moeilijk. Bijkomend probleem: als ik toch thuisblijf ben ik bang dat ik me teveel op de behandeling ga focussen.
Iemand hier ervaring mee of mogelijke oplossingen?

[Yago]

lijkt mij echt een moeilijke keuze voor jou!! Heb mij altijd al afgevraagd hoe je IVF moet combineren met sommige beroepen. ik werk in een sector met super veel verlof en glijdende uren, lucky me dus

Heb je begrip van collega's die soepel willen zijn in het onverwacht wisselen van shiften?

[patatje]

Het probleem is ook de periode vooraf: de injecties die op bepaalde tijdstippen moeten gegeven worden ( zelfs als ik het zelf doe kan ik niet garanderen dat dat lukt omdat er altijd crisissen kunnen zijn). Diensten op t laatste moment switchen is niet zo makkelijk omdat wij in één weel zowel dag-laat-als nachtdiensten hebben.
Hopeloos dus...

[boomer]

Patatje, die injecties dat zal wel lukken hoor. De gewone dagelijks injecties zijn gewoon ergens in de avond, speelt niet zozeer een rol hoe laat, de enige die exact op uur moet geplaatst worden is de injectie om je eisprong op te wekken. Ik zou ook proberen om een paar collega's en jouw baas misschien in te lichten op voorhand met wie je misschien in geval van nood van shift kunt wisselen. En zowieso is er na een maand IVF met punctie een maand rust. Het is niet altijd simpel om je ernaar te schikken, maar ja, 't is voor het goede doel, hé.

[Elle7]

Hey meid,

ik heb al wat ervaring met het hele IVF-gebeuren.
De eerste twee pogingen heb ik gecombineerd met mijn job, met als resultaat een fameuze burn-out. Ik heb ook een job waarin je je heel flexibel moet opstellen, onverwachte crisissituaties, overwerk....ook jobinhoudelijk viel het me heel zwaar (moet regelmatig verwaarloosde kinderen plaatsen).
Ik heb dan een jaar niet meer behandeld. Sinds maart dit jaar zijn we terug bezig, maar ik heb volledige loopbaanonderbreking genomen...zolang het nodig is. Voor mij is de geschikte oplossong, omdat er heel veel stress wegvalt..voornamelijk het praktisch regelen van de behandelingen. Thuis ben ik er niet te veel mee bezig, omdat ik voldoende afleiding gezocht heb...verbouwingen .
Ik wil je met mijn verhaal niet bang maken..gewoon wat ervaring delen. Jij moet uiteindelijk dien waar je je goed bij voelt en dat zal zichzelf wel uitwijzen....alvast veel succes! X

[zorgje]

hey patatje,

Tja, dat is inderdaad een moeilijk situatie...
Ikzelf werk ook in de zorgsector ook met vroege-late-nacht schiften, zonder een vast patroon. Wij hebben gelukkig wel een groot team waar ik wel mee kon ruilen op het laatste moment... Want ik vond vooral het geregel voor de controles moeilijk, omdat je dat soms laat weet en moest ik soms toch verschillende collega's bellen voor ik vervanging voor me had gevonden. Ik weet niet of je huisarts eventueel achter je wil staan zodat je je misschien af en toe ook gewoon "ziek" kan melden...(heb dit zelf gelukkig niet nodig gehad maar het kan wel een geruststelling zijn denk ik)
Ikzelf ben ook wel minder gaan werken, 4/5 i.p.v. voltijds. Omdat het inderdaad wel zwaar is alles te combineren waar dan ook weer wat stress bij komt kijken maar langs de andere kant trok het bezig zijn op het werk me er ook wel weer door... Dus het is een beetje zoeken tussen een goed evenwicht voor jezelf.
Heel veel succes!!

Groetjes
Zorgje

[Roosje26]

Als je op controle moet of voor een terugplaatsing moet gaan, dan krijg je steeds een ziektebriefje, wettelijk gezien is dat dus in orde. Ik lichte op voorhand mijn werkgever in en die maakt daar nooit een probleem van...
Voor jezelf is het natuurlijk niet leuk als je alweer wat later komt of alweer een dag afwezig bent, maar dit hoort er bij...

[patatje]

Dank je voor de raad en de steun. Heb gelukkig een baas uit duizend en zijn nu aan het proberen regelen dat ik eventjes part time kan werken. En mijn huisdokter "staat ook achter mij".
Ik vind het toch lastig: naast de emotionele belasting ook het praktische gedoe...

[zazoe]

Dag patatje,

ook ik werk als opvoedster... Het is een heel gedoe... Ik werkte gelukkig in een heel flexibel team dat regelmatig diensten kon wisselen...
spuiten, dat deed ik op het werk... het ging niet anders...
vanaf de pickup ging ik een ziekenbriefje halen bij de huisarts. Als we zwanger zijn moeten we immers ook meteen thuisblijven hé...
Wel ambtetant om dan na 14 dagen ziekenverlof terug te moeten gaan werken, iedereen wist dan dat het weer niet gelukt was... ach ja...
ondertussen hebben we flinke zoon... moed erin houden!

[Konega]

Ik ken het probleem. Ik werkte als projectmanager in een wetenschappelijk onderzoeksbureau. Normale uren, thuiswerk mogelijk, best wel wat vakantie en recupdagen. Maar... als manager wel verplicht om continue aanwezig te zijn tijdens een lopend project - als ik er niet was, lag het project stil (en dus ook de rest van het team: 2-10 medewerkers en ingehuurde zware machinerie). Mijn werkgever was allesbehalve blij met het nieuws dat ik tijdens zo'n project drie dagen afwezig zou zijn voor de PU en TP (ook al zei ik het een maand op voorhand).

Uiteindelijk heb ik mijn ontslag gekregen, en aangezien ik toen 'nog' niet ziek of zwanger was, mag dit allemaal

Ik zit dus nu thuis op zoek naar een job met aandacht voor werk-privébalans.

Hopelijk gaat het bij jou zo'n vaart niet en vind je snel een oplossing!

[patatje]

Ondertussen weer een aar gesprekken verder. De part time optie is praktisch niet te regelen. Mijn baas vindt het nu beter ( voor team en mezelf) om maar meteen een paar maanden thuis te blijven.... En ik stribbel nog tegen....