Hallo dames
Ik wou ook graag even reageren..
Ik heb de ziekte van steinert of ook wel genoemd myotone dystrofie.
Mijn vader kwam 4 jaar geleden op visite en vertelde dat hij zich had laten testen op deze ziekte...omdat zijn moeder mijn oma het ook heeft.
Hij raadde ons mijn broer en broertjes en mij aan om ons ook te laten testen.
daar kwam uit dat ik het ook heb. en omdat ik een vrouw ben zou ik het in een ernstige vorm door kan geven.
De kans op doorgeving is 50%.
Onze grond viel ons onder de voeten weg.
Want onze kinderwens was/ is heel groot, maar als zou blijken dat ik die ziekte zou hebben dachten mijn man en ik dat we beter geen kindjes konden krijgen.
Het ziekenhuis heeft ons ook niet over pgd verteld ...daar ben ik via internet achter gekomen.
Zo zijn wij in dit traject gekomen.
Ook wij gaan de derde behandeling in.
bij de votige behandelingen waren er beide keren 6 embryos.
(laatste keer oversimulTie gehad) maar de 12 dus in totaal allemaal ziek.
Wat een klap keer op keer.
Het is zo wat lieke ook zegt het is een lot uit de loterij.
Maar is ook idd zo dat je op deze manier wel te weten gaat komen of jij de ziekte hebt of niet...lijkt mij.
Nog 2 weken dan start onze laatste behandeling meer word niet vergoed door ziekenfonds.
Wat ik trouwens belachelijk vind want ik heb niet grvraagd om deze ziekte te krijgrn. en wij maken deze keuze zodat de ziekte niet verder kan gaan ...de regering beslist dus of ik wel of geen mama zal worden....of is dit krom denken.
Ik wens je in elk geval suc6 en hopelijk komt het goed.
Lieke jij ook heel veel suc6 hopelijk lezen we van jou over een poosje goede berichten ik duim voor je liefs lizzy
PGD - clubje (gratis toegang whihiihhihi)
-
lizzy
- Berichten: 136
- Lid geworden op: 20 januari 2011, 11:06
Hallo dames
Ik wou ook graag even reageren..
Ik heb de ziekte van steinert of ook wel genoemd myotone dystrofie.
Mijn vader kwam 4 jaar geleden op visite en vertelde dat hij zich had laten testen op deze ziekte...omdat zijn moeder mijn oma het ook heeft.
Hij raadde ons mijn broer en broertjes en mij aan om ons ook te laten testen.
daar kwam uit dat ik het ook heb. en omdat ik een vrouw ben zou ik het in een ernstige vorm door kan geven.
De kans op doorgeving is 50%.
Onze grond viel ons onder de voeten weg.
Want onze kinderwens was/ is heel groot, maar als zou blijken dat ik die ziekte zou hebben dachten mijn man en ik dat we beter geen kindjes konden krijgen.
Het ziekenhuis heeft ons ook niet over pgd verteld ...daar ben ik via internet achter gekomen.
Zo zijn wij in dit traject gekomen.
Ook wij gaan de derde behandeling in.
bij de votige behandelingen waren er beide keren 6 embryos.
(laatste keer oversimulTie gehad) maar de 12 dus in totaal allemaal ziek.
Wat een klap keer op keer.
Het is zo wat lieke ook zegt het is een lot uit de loterij.
Maar is ook idd zo dat je op deze manier wel te weten gaat komen of jij de ziekte hebt of niet...lijkt mij.
Nog 2 weken dan start onze laatste behandeling meer word niet vergoed door ziekenfonds.
Wat ik trouwens belachelijk vind want ik heb niet grvraagd om deze ziekte te krijgrn. en wij maken deze keuze zodat de ziekte niet verder kan gaan ...de regering beslist dus of ik wel of geen mama zal worden....of is dit krom denken.
Ik wens je in elk geval suc6 en hopelijk komt het goed.
Lieke jij ook heel veel suc6 hopelijk lezen we van jou over een poosje goede berichten ik duim voor je liefs lizzy
Ik wou ook graag even reageren..
Ik heb de ziekte van steinert of ook wel genoemd myotone dystrofie.
Mijn vader kwam 4 jaar geleden op visite en vertelde dat hij zich had laten testen op deze ziekte...omdat zijn moeder mijn oma het ook heeft.
Hij raadde ons mijn broer en broertjes en mij aan om ons ook te laten testen.
daar kwam uit dat ik het ook heb. en omdat ik een vrouw ben zou ik het in een ernstige vorm door kan geven.
De kans op doorgeving is 50%.
Onze grond viel ons onder de voeten weg.
Want onze kinderwens was/ is heel groot, maar als zou blijken dat ik die ziekte zou hebben dachten mijn man en ik dat we beter geen kindjes konden krijgen.
Het ziekenhuis heeft ons ook niet over pgd verteld ...daar ben ik via internet achter gekomen.
Zo zijn wij in dit traject gekomen.
Ook wij gaan de derde behandeling in.
bij de votige behandelingen waren er beide keren 6 embryos.
(laatste keer oversimulTie gehad) maar de 12 dus in totaal allemaal ziek.
Wat een klap keer op keer.
Het is zo wat lieke ook zegt het is een lot uit de loterij.
Maar is ook idd zo dat je op deze manier wel te weten gaat komen of jij de ziekte hebt of niet...lijkt mij.
Nog 2 weken dan start onze laatste behandeling meer word niet vergoed door ziekenfonds.
Wat ik trouwens belachelijk vind want ik heb niet grvraagd om deze ziekte te krijgrn. en wij maken deze keuze zodat de ziekte niet verder kan gaan ...de regering beslist dus of ik wel of geen mama zal worden....of is dit krom denken.
Ik wens je in elk geval suc6 en hopelijk komt het goed.
Lieke jij ook heel veel suc6 hopelijk lezen we van jou over een poosje goede berichten ik duim voor je liefs lizzy
-
*Anneke*
-
Lieke85
- Berichten: 32
- Lid geworden op: 5 maart 2013, 20:42
Hallo Lizzy
Heel raar dat je slechts 3 pogingen mag ondergaan! In Jette zijn het er 6, wat de kansen toch doet stijgen. Maar jij bent in Maastricht in behandeling zeker? Ik duim mee. Het is inderdaad niet eerlijk en zo moeilijk te aanvaarden. Dat is gewoon niet mogelijk! Maar we kunnen niet anders dan ervoor te gaan als je kinderwens zo groot is, zoals alle dames hier!
Hey Anneke
Ik ging aanvankelijk naar Sint-Lucas in Gent. Daar werd ik getest zonder psychologische voorbegeleiding. Nadien ging ik naar UZ Gent en vertelden ze me dat er een grote fout gemaakt is. Maar ik ben er vet mee!
Wel goed dat je de behandeling kan doen zonder je status te weten! Moedig van jou dat je deze weg bewandelt, ook al weet je niet of je de ziekte hebt. Heel ingewikkeld allemaal hé! Ik ben niet tevreden over UZ Gent omdat zij alle vooronderzoeken (vooraleer je in Jette kan beginnen) niet hebben doorgestuurd waardoor mijn eerste poging maar liefst drie maand uitstel had! Wanneer je dan vraagt waar je moet zijn voor het spermastaal en ze staan je met vier vrouwen uit te lachen, dan is het hek helemaal van de dam! Daarom rij ik voor elke bloedprik en echo naar Brussel. Heel vermoeiend wel, maar ik wil zeker zijn dat alles rechtstreeks daar terechtkomt. Veel succes met je pick-up! Elk lichaam is anders: ik ken vrouwen die daar geen last van hebben, maar bij mij is het toch wel een ander verhaal. Ik ben steeds zeer misselijk en heb veel pijn. Preventief krijg ik dan vooraf medicatie. De ingreep op zich valt best wel mee, maar ik ben toch ook steeds gespannen.
Ik ben momenteel aan de derde dag gekomen van mijn Puregon spuiten! Helaas reageer ik steeds heel snel op de inspuitingen onder vorm van misselijkheid, hoofdpijn, warmteopwellingen, wat ook een invloed heeft op mijn humeur (mijn man kan er van meespreken, maar hé, je beleeft de behandeling met z'n twee
) Ik heb dan ook steeds veel follikels. Dat geeft hoop, hoewel er dus al tweemaal geen enkel goed embryo uitkwam... Nu het zo warm is, is het extra veel afzien.
Maar goed dames, blijven geloven in de slaagkansen! Het geluk moet ons toch ook eens meezitten, we hebben dat hier allemaal verdiend!
X
Heel raar dat je slechts 3 pogingen mag ondergaan! In Jette zijn het er 6, wat de kansen toch doet stijgen. Maar jij bent in Maastricht in behandeling zeker? Ik duim mee. Het is inderdaad niet eerlijk en zo moeilijk te aanvaarden. Dat is gewoon niet mogelijk! Maar we kunnen niet anders dan ervoor te gaan als je kinderwens zo groot is, zoals alle dames hier!
Hey Anneke
Ik ging aanvankelijk naar Sint-Lucas in Gent. Daar werd ik getest zonder psychologische voorbegeleiding. Nadien ging ik naar UZ Gent en vertelden ze me dat er een grote fout gemaakt is. Maar ik ben er vet mee!
Wel goed dat je de behandeling kan doen zonder je status te weten! Moedig van jou dat je deze weg bewandelt, ook al weet je niet of je de ziekte hebt. Heel ingewikkeld allemaal hé! Ik ben niet tevreden over UZ Gent omdat zij alle vooronderzoeken (vooraleer je in Jette kan beginnen) niet hebben doorgestuurd waardoor mijn eerste poging maar liefst drie maand uitstel had! Wanneer je dan vraagt waar je moet zijn voor het spermastaal en ze staan je met vier vrouwen uit te lachen, dan is het hek helemaal van de dam! Daarom rij ik voor elke bloedprik en echo naar Brussel. Heel vermoeiend wel, maar ik wil zeker zijn dat alles rechtstreeks daar terechtkomt. Veel succes met je pick-up! Elk lichaam is anders: ik ken vrouwen die daar geen last van hebben, maar bij mij is het toch wel een ander verhaal. Ik ben steeds zeer misselijk en heb veel pijn. Preventief krijg ik dan vooraf medicatie. De ingreep op zich valt best wel mee, maar ik ben toch ook steeds gespannen.
Ik ben momenteel aan de derde dag gekomen van mijn Puregon spuiten! Helaas reageer ik steeds heel snel op de inspuitingen onder vorm van misselijkheid, hoofdpijn, warmteopwellingen, wat ook een invloed heeft op mijn humeur (mijn man kan er van meespreken, maar hé, je beleeft de behandeling met z'n twee
) Ik heb dan ook steeds veel follikels. Dat geeft hoop, hoewel er dus al tweemaal geen enkel goed embryo uitkwam... Nu het zo warm is, is het extra veel afzien. Maar goed dames, blijven geloven in de slaagkansen! Het geluk moet ons toch ook eens meezitten, we hebben dat hier allemaal verdiend!
X
-
Lieke85
- Berichten: 32
- Lid geworden op: 5 maart 2013, 20:42
Hallo Lizzy
Heel raar dat je slechts 3 pogingen mag ondergaan! In Jette zijn het er 6, wat de kansen toch doet stijgen. Maar jij bent in Maastricht in behandeling zeker? Ik duim mee. Het is inderdaad niet eerlijk en zo moeilijk te aanvaarden. Dat is gewoon niet mogelijk! Maar we kunnen niet anders dan ervoor te gaan als je kinderwens zo groot is, zoals alle dames hier!
Hey Anneke
Ik ging aanvankelijk naar Sint-Lucas in Gent. Daar werd ik getest zonder psychologische voorbegeleiding. Nadien ging ik naar UZ Gent en vertelden ze me dat er een grote fout gemaakt is. Maar ik ben er vet mee!
Wel goed dat je de behandeling kan doen zonder je status te weten! Moedig van jou dat je deze weg bewandelt, ook al weet je niet of je de ziekte hebt. Heel ingewikkeld allemaal hé! Ik ben niet tevreden over UZ Gent omdat zij alle vooronderzoeken (vooraleer je in Jette kan beginnen) niet hebben doorgestuurd waardoor mijn eerste poging maar liefst drie maand uitstel had! Wanneer je dan vraagt waar je moet zijn voor het spermastaal en ze staan je met vier vrouwen uit te lachen, dan is het hek helemaal van de dam! Daarom rij ik voor elke bloedprik en echo naar Brussel. Heel vermoeiend wel, maar ik wil zeker zijn dat alles rechtstreeks daar terechtkomt. Veel succes met je pick-up! Elk lichaam is anders: ik ken vrouwen die daar geen last van hebben, maar bij mij is het toch wel een ander verhaal. Ik ben steeds zeer misselijk en heb veel pijn. Preventief krijg ik dan vooraf medicatie. De ingreep op zich valt best wel mee, maar ik ben toch ook steeds gespannen.
Ik ben momenteel aan de derde dag gekomen van mijn Puregon spuiten! Helaas reageer ik steeds heel snel op de inspuitingen onder vorm van misselijkheid, hoofdpijn, warmteopwellingen, wat ook een invloed heeft op mijn humeur (mijn man kan er van meespreken, maar hé, je beleeft de behandeling met z'n twee) Ik heb dan ook steeds veel follikels. Dat geeft hoop, hoewel er dus al tweemaal geen enkel goed embryo uitkwam... Nu het zo warm is, is het extra veel afzien.
Maar goed dames, blijven geloven in de slaagkansen! Het geluk moet ons toch ook eens meezitten, we hebben dat hier allemaal verdiend!
X
Heel raar dat je slechts 3 pogingen mag ondergaan! In Jette zijn het er 6, wat de kansen toch doet stijgen. Maar jij bent in Maastricht in behandeling zeker? Ik duim mee. Het is inderdaad niet eerlijk en zo moeilijk te aanvaarden. Dat is gewoon niet mogelijk! Maar we kunnen niet anders dan ervoor te gaan als je kinderwens zo groot is, zoals alle dames hier!
Hey Anneke
Ik ging aanvankelijk naar Sint-Lucas in Gent. Daar werd ik getest zonder psychologische voorbegeleiding. Nadien ging ik naar UZ Gent en vertelden ze me dat er een grote fout gemaakt is. Maar ik ben er vet mee!
Wel goed dat je de behandeling kan doen zonder je status te weten! Moedig van jou dat je deze weg bewandelt, ook al weet je niet of je de ziekte hebt. Heel ingewikkeld allemaal hé! Ik ben niet tevreden over UZ Gent omdat zij alle vooronderzoeken (vooraleer je in Jette kan beginnen) niet hebben doorgestuurd waardoor mijn eerste poging maar liefst drie maand uitstel had! Wanneer je dan vraagt waar je moet zijn voor het spermastaal en ze staan je met vier vrouwen uit te lachen, dan is het hek helemaal van de dam! Daarom rij ik voor elke bloedprik en echo naar Brussel. Heel vermoeiend wel, maar ik wil zeker zijn dat alles rechtstreeks daar terechtkomt. Veel succes met je pick-up! Elk lichaam is anders: ik ken vrouwen die daar geen last van hebben, maar bij mij is het toch wel een ander verhaal. Ik ben steeds zeer misselijk en heb veel pijn. Preventief krijg ik dan vooraf medicatie. De ingreep op zich valt best wel mee, maar ik ben toch ook steeds gespannen.
Ik ben momenteel aan de derde dag gekomen van mijn Puregon spuiten! Helaas reageer ik steeds heel snel op de inspuitingen onder vorm van misselijkheid, hoofdpijn, warmteopwellingen, wat ook een invloed heeft op mijn humeur (mijn man kan er van meespreken, maar hé, je beleeft de behandeling met z'n twee
) Ik heb dan ook steeds veel follikels. Dat geeft hoop, hoewel er dus al tweemaal geen enkel goed embryo uitkwam... Nu het zo warm is, is het extra veel afzien. Maar goed dames, blijven geloven in de slaagkansen! Het geluk moet ons toch ook eens meezitten, we hebben dat hier allemaal verdiend!
X
-
*Anneke*
-
lizzy
- Berichten: 136
- Lid geworden op: 20 januari 2011, 11:06
-
Lieke85
- Berichten: 32
- Lid geworden op: 5 maart 2013, 20:42
Hey Lizzy en Anneke
Zo erg dat in Nederland slechts drie pogingen worden terugbetaald! In Jette kom ik wel veel Nederlandse koppels tegen, nu snap ik waarom zij naar Jette gaan. Kan jij dit ook niet doen? Uiteindelijk heb je toch het dubbel aantal pogingen hé!
Anneke, 12 is een mooi aantal hé! Maar inderdaad, de selectie is enorm, een echte afvalrace, het enige dat je kan doen is afwachten!
En Lizzy, in Jette word je niet tussendoor opgebeld, je moet effectief wachten op dat telefoontje op dag 5 tussen 10u en 12u... Echt niet leuk!
Vanmorgen mijn eerste echo gehad: 17 follikels rechts en 10 links. Het worden er steeds meer ondanks de lagere dosissen, heel raar! Jammer genoeg waren ze heel erg verschillend qua grootte! Er zit er zelfs al eentje van 20 mm. Links zijn ze allemaal heel klein. Vanavond en morgenochtend nog een inspuiting en dan morgen terug echo en bloedprik. Morgen wordt PU ingepland. Ondertussen stijgt de druk ter hoogte van de eierstokken en heb ik een aantal bloeddrukvallen achter de rug. Ik vermoed dat er dus vele follikels niet rijp zullen zijn gezien de verschillende grootte!
Groetjes
Zo erg dat in Nederland slechts drie pogingen worden terugbetaald! In Jette kom ik wel veel Nederlandse koppels tegen, nu snap ik waarom zij naar Jette gaan. Kan jij dit ook niet doen? Uiteindelijk heb je toch het dubbel aantal pogingen hé!
Anneke, 12 is een mooi aantal hé! Maar inderdaad, de selectie is enorm, een echte afvalrace, het enige dat je kan doen is afwachten!
En Lizzy, in Jette word je niet tussendoor opgebeld, je moet effectief wachten op dat telefoontje op dag 5 tussen 10u en 12u... Echt niet leuk!
Vanmorgen mijn eerste echo gehad: 17 follikels rechts en 10 links. Het worden er steeds meer ondanks de lagere dosissen, heel raar! Jammer genoeg waren ze heel erg verschillend qua grootte! Er zit er zelfs al eentje van 20 mm. Links zijn ze allemaal heel klein. Vanavond en morgenochtend nog een inspuiting en dan morgen terug echo en bloedprik. Morgen wordt PU ingepland. Ondertussen stijgt de druk ter hoogte van de eierstokken en heb ik een aantal bloeddrukvallen achter de rug. Ik vermoed dat er dus vele follikels niet rijp zullen zijn gezien de verschillende grootte!
Groetjes
-
lizzy
- Berichten: 136
- Lid geworden op: 20 januari 2011, 11:06
@anneke hoe is het ? ...dit was de vierde dag toch? morgen weet je geloof ik meer ...ik duim voor je hoor!!! suc 6
@lieke oohhh maar dat is al wel rap ik hoop dat het goed gaat komen..duim ook voor jou veel suc6!!
De verzekering in nederland vergoed maar 3 behandelingen ik heb mij laten vertellen dat dat voor iedere nederlander gelijk is of je nu naar het buitenland gaat of niet.
Is dat niet zo dan zou ik dat ook graag horen en bij welke verzekeringmaatschappij dat dan niet zo is want dan kan ik erachter aan...op internet ook al gezocht maar kan er niets over vinden dat je in het buitenland dan meer mag als nederlander.
liefs lizzy
@lieke oohhh maar dat is al wel rap ik hoop dat het goed gaat komen..duim ook voor jou veel suc6!!
De verzekering in nederland vergoed maar 3 behandelingen ik heb mij laten vertellen dat dat voor iedere nederlander gelijk is of je nu naar het buitenland gaat of niet.
Is dat niet zo dan zou ik dat ook graag horen en bij welke verzekeringmaatschappij dat dan niet zo is want dan kan ik erachter aan...op internet ook al gezocht maar kan er niets over vinden dat je in het buitenland dan meer mag als nederlander.
liefs lizzy
-
domi
- Berichten: 89
- Lid geworden op: 10 juni 2010, 13:49
Dag Dames,
Ik heb heel lang niets neer van mij laten horen. Heb nog een hele tijd stilletjes meegelezen. Maar dat heb ik op een bepaald moment ook opgegeven. Want na 6 PGD pogingen was alles op. De kracht, de moed en de hoop om toch nog maar eens te proberen was er niet meer.
Maar jullie kennen het wel de wens, het verlangen naar een gezin met kinderen was te groot. Daarom zijn we het avontuur van KID in gegaan. Je denkt dan oké helemaal iets nieuws geen hormonen, geen spuiten niet extra in mijn lichaam. Hiermee moet het wel snel lukken. Nee hoor. De natuur had haar eigen plan. Maar toch geven we niet zo snel op. Na 5 poging begon de zon toch door de wolken te breken. Want het was prijs. Na een verleden van PGD ben je bang. Want het kan zo snel gedaan zijn. Ik kreeg meermaals van mijn ventje onder mijn voeten. Ga je nu eens positief zijn! Gemakkelijker gezegd dan gedaan. Maar hij heeft gelijk. Nu kan ik jullie met een glimlach op mijn gezicht zeggen dat ik 19 weken zwanger ben van ons eerste kindje. Alles gaan goed.
Ik wilde jullie ons verhaal/avontuur toch vertellen. Het is dan uiteindelijk geen PGDerke geworden. Spijt dat we PGD hebben gedaan.. nee!! Anders was ik nu nooit de vrouw/echtgenoot/moeder dat ik vandaag ben. Het heeft mij sterker gemaakt. Als het waren een laagje eelt op mijn ziel gelegd.
Ik wil jullie één voor één heel veel succes met jullie behandelingen/pogingen.
liefs, cleo x
Ik heb heel lang niets neer van mij laten horen. Heb nog een hele tijd stilletjes meegelezen. Maar dat heb ik op een bepaald moment ook opgegeven. Want na 6 PGD pogingen was alles op. De kracht, de moed en de hoop om toch nog maar eens te proberen was er niet meer.
Maar jullie kennen het wel de wens, het verlangen naar een gezin met kinderen was te groot. Daarom zijn we het avontuur van KID in gegaan. Je denkt dan oké helemaal iets nieuws geen hormonen, geen spuiten niet extra in mijn lichaam. Hiermee moet het wel snel lukken. Nee hoor. De natuur had haar eigen plan. Maar toch geven we niet zo snel op. Na 5 poging begon de zon toch door de wolken te breken. Want het was prijs. Na een verleden van PGD ben je bang. Want het kan zo snel gedaan zijn. Ik kreeg meermaals van mijn ventje onder mijn voeten. Ga je nu eens positief zijn! Gemakkelijker gezegd dan gedaan. Maar hij heeft gelijk. Nu kan ik jullie met een glimlach op mijn gezicht zeggen dat ik 19 weken zwanger ben van ons eerste kindje. Alles gaan goed.
Ik wilde jullie ons verhaal/avontuur toch vertellen. Het is dan uiteindelijk geen PGDerke geworden. Spijt dat we PGD hebben gedaan.. nee!! Anders was ik nu nooit de vrouw/echtgenoot/moeder dat ik vandaag ben. Het heeft mij sterker gemaakt. Als het waren een laagje eelt op mijn ziel gelegd.
Ik wil jullie één voor één heel veel succes met jullie behandelingen/pogingen.
liefs, cleo x
-
*Anneke*
-
Lieke85
- Berichten: 32
- Lid geworden op: 5 maart 2013, 20:42
Wauw Cleo, wat een verhaal! Dit lijkt een enorme lijdensweg met uiteindelijk goed nieuws! Dat is op zich fantastisch, hoewel ik vermoed dat het een enorme lijdensweg is geweest. Althans zo voel ik het bij mezelf aan.
Wat betreft het aantal pogingen in België en Nederland, weet ik het eerlijk gezegd niet goed meer. Ik ging er gewoon van uit dat ik veel Nederlandse koppels zag ik Jette omdat er inderdaad meer pogingen voorhanden zijn. Maar dat was puur een veronderstelling.
Anneke, supergoed nieuws dat er een terugplaatsing is!
Mijn pick-up is gepland op vrijdag. Ondertussen gaat het wel steeds slechter met me. Ik zit met 27 eicellen, maar voel me zo slapjes, moe en misselijk... En ik vermoed dat er heel wat onrijpe follikels bij zullen zijn gezien het grote aantal... Das zo jammer dat je dat zelf niet in de hand hebt... Maar het zorgt toch voor de nodige stress... Nu moet er echt een transfer plaatsvinden, ik kan dit geen derde keer aan!
Liefs
Wat betreft het aantal pogingen in België en Nederland, weet ik het eerlijk gezegd niet goed meer. Ik ging er gewoon van uit dat ik veel Nederlandse koppels zag ik Jette omdat er inderdaad meer pogingen voorhanden zijn. Maar dat was puur een veronderstelling.
Anneke, supergoed nieuws dat er een terugplaatsing is!
Mijn pick-up is gepland op vrijdag. Ondertussen gaat het wel steeds slechter met me. Ik zit met 27 eicellen, maar voel me zo slapjes, moe en misselijk... En ik vermoed dat er heel wat onrijpe follikels bij zullen zijn gezien het grote aantal... Das zo jammer dat je dat zelf niet in de hand hebt... Maar het zorgt toch voor de nodige stress... Nu moet er echt een transfer plaatsvinden, ik kan dit geen derde keer aan!
Liefs
-
Lieke85
- Berichten: 32
- Lid geworden op: 5 maart 2013, 20:42
Hey Anneke
Hoe gaat het met je? Wanneer moet je terug voor bloedprik?
Hey Lizzy
Wanneer start jij terug met je derde poging? Is dat niet ergens in augustus?
Ik had vorige vrijdag PU met 21 eicellen. Ik was deze keer veel minder misselijk, maar oh jee, wat heb ik pijn gehad... Ondertussen gaat het al veel beter. Morgen het spannende telefoontje of ik mag komen voor terugplaatsing... De zenuwen staan enorm gespannen. Ik hoop echt dat er eens een vervolg komt...
Hoe gaat het met je? Wanneer moet je terug voor bloedprik?
Hey Lizzy
Wanneer start jij terug met je derde poging? Is dat niet ergens in augustus?
Ik had vorige vrijdag PU met 21 eicellen. Ik was deze keer veel minder misselijk, maar oh jee, wat heb ik pijn gehad... Ondertussen gaat het al veel beter. Morgen het spannende telefoontje of ik mag komen voor terugplaatsing... De zenuwen staan enorm gespannen. Ik hoop echt dat er eens een vervolg komt...
Wie is er online
Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 1 gast