Hcg maar laag wie nog?

[inaatje13]

Oh Jackie wat droevig !! Niet leuk!!! Dikke knuf hoor!!!

Hier alles ok!! Nu 33 weken!!

Groetjes!

[vuurvliegje]

Hoe erg Jackie... Het spijt me voor je.

[jackie]

Voilà, er is duidelijkheid : leeg vruchtzakje. De emmy is gestopt met groeien, wanneer is niet duideljk. Vruchtzak & placenta zijn wel ok maar daar ben ik niet veel mee uiteraard.
Op zich vinden ze het positief omdat ik weer zwanger ben geworden en dat dit eigenlijk gewoon 'pech' is. Bij mij voelt het vooral als zeer pijnlijk aan en het gevoel weer te hebben gefaald, alsof ik niet capabel ben om deftig zwanger te zijn.
Ze zeggen dat extra onderzoek niet nodig is omdat ik zwanger geraak en dit op geen enkele manier vermeden had kunnen worden. Ik ga dat toch nog eens wat uitpluizen
Dinsdag krijg ik cytotec (op mijn vraag tot na het weekend gewacht, ik heb leuke dingen te doen dit weekend en wil er nog een klein beetje van genieten. En zo geeft het mij ook tijd om te aanvaarden wat er gebeurt). Als alles daarmee weg gaat, is het ok. Anders curetage. En dan kan ik ofwel volgende cyclus (zal ergens in oktober-november zijn, laatste cyclus heb ik 70 dagen moeten wachten!) opnieuw proberen. En hopen dat het wel echt lukt in een van de laatste 3 icsi pogingen.
Ik ben triest maar het dringt nog niet goed door

[inaatje13]

Knuf Jackie!!!

[AnTan]

Hallo allemaal, eerst en vooral veel sterkte aan iedereen in dit topic bij wie het niet goed is afgelopen.
Zelf heb ik 2 miskramen gehad op 5 weken vorige jaren, begon altijd met laag HCG (2e keer 80, eerste keer 250).

Na mijn 3e IUI op 3/8, gisteren bloedafname en was hcg was 10. (progesteronwaarde 15)Ik weet niet wat ik hiermee moet. Ik heb twee huisartsen, volgens de ene is bloedafname gewoon te vroeg en KAN het niet meer dan 10 zijn (maar ik lees toch andere dingen), maar IUI was op dag 12 en dag 28 bloedafname, zou toch WEL resultaat moeten geven.
En volgens andere was 10 zelfs niet eens 'zwanger', kon dit nog van de pregnyl zijn.


Mijn fertiliteitsarts is in verlof, dus vind het beetje een week van verdwalen nu. "wachten tot vrijdag" is gemakkelijk gezegd nieuwe bloedafname, maar ik zou toch graag weten hoe het zit. Ik moet nu tot vrijdag utrogestan verder nemen en dan terug gaan.
Dus morgen ga ik voor bloedafname, zal die 10 wel minder of meer zijn en dan weet ik het toch he...

Mijn vraag hier... Had hier iemand ooit een hcg van 10? en hoe is dat afgelopen?

[Bjorn en Kim]

Ga mij hier aansluiten. Op dag 13 na tp een hcg van 7 en progesteron van 9,8. Heel weinig hoop dus maandag nieuwe bn...

[AnTan]

Is laag, en weinig hoop, zoals bij mij... maar ergens... kan het àltijd... wie weet gewoon nog maar pas zwanger, gewoon duimen en beste hopen! succes!

[AnTan]

Ma hcg 10
Wo 16
Vr 19

Afgelopen dus.hoop op spontaan miskraam en geen bbz of iets waar ingreep vr nodig is.stoppen mt utrogetan en wachten op ms.woensdag controle...

[Bjorn en Kim]

Thx AnTan maar veel mspijn en soms wat bruinverlies dus kan niet goedkomen denk ik...

[Ster_]

Hey Kim,

Ik las op het brusjes forum dat jullie opnieuw gestart zijn! Leuk! Niet leuk van de mislukte poging, maar je zal wel snel weer zwanger zijn! Bij mij zegt ivf centrum: zwanger vanaf 25. Ik had ook eens een hcg van 18 bij de eerste bloedname, maar dat werd zelfs niet verder gecontroleerd, voor Decleer is dat niet zwanger. Ik heb me hier toen geen vragen over gesteld. Maar als ik het zo lees was dit dan toch ook een miskraam. Of niet?

[indirah]

Bij mij spraken ze over n biochemische zwangerschap als er minder dan 50 HcG in jmn bloed zat (15 dagen na PU) wat niet verdubbelde. Je lijf geeft wel n signaal af maar er is geen sprake van gezonde innesteling.
Ik heb (helaas) ook twee miskramen gehad; toen was er n hartje gestopt met kloppen of n vruchtje niet verder gegroeid. HcG stond toen al over vele duizenden op week 6 en 9. Vooral de tweede miskraam vond ik erg zwaar.

Soms denk ik dat we gewoonweg té vroeg testen. Ik heb zelf 17 behandelingen gehad en dus ook 17 keer in de wachtweken gezeten waarbij iedere dag n eeuw duurt en je helemaal gek wordt van de onzekerheid. Maar mijn ervaring is dat het extra zwaar is om een teleurstelling te krijgen na n sprank hoop (dus vroeg testen waarbij er HcG te vinden wat achteraf bezien niets opleverde) zwaarder dan een week langer in onzekerheid. 'Normale' vrouwen denken gewoon dat ze een weekje overrijd zijn en hebben het grote verdriet van verlies niet.
Daarbij bevestigt het het idee dat je niet zwanger kunt worden en daardoor werd wanhopiger. Terwijl één derde van de stellen zo'n HcG zouden hebben als ze extreem vroeg testen. Dus volkomen normaal (desalniettemin volkomen klote)

Enfin, ik hoop dat voor iedereen het HcG de licht in mag vliegen!
En mocht het iemand moed geven: die 17e behandeling was voor mij de juiste want in november verwacht ik m'n eerste kindje. Als je wens groot is: niet opgeven hoor!! Alles is mogelijk. En wat voor een sterke vrouwen zijn er op dit forum te vinden!! Ik heb enorme bewondering voor onze veerkracht en positiviteit!

[Bjorn en Kim]

Hoi ster en indirah.

Bij mij slraken ze dus wel van een zwangerschap, ik had ook heel mooie orogrsteronwaardes ook de dag dag mijn hcg weg was. Mijn regels,waren ook heel,iets anders dan normaal. Heel pijnlijk, heel veel en met veel vlokken bij.

Vind dit wel veel minder pijnliijk dan mijn mk in december toen was ik 7 weken en heb ik het vruchtje gezien op echo. Dit nu had ik op een normale manier zelf niet eens geweten ondanks de symptomen die wel duidelijk aanwezig waren..'

Mijn grootste schrik is nu dat het weer zal foutlopen na 2x na elkaar...

Ik schijf vooral nog op het icsi forum nu.

Indirah een vlotte bevalling voor jou, ster hoe gaat het met jou?

[Ster_]

Hey Kim, dan heb ik ook meer miskramen gehad dan twee. Ik had bijna altijd een lichte hcg stijging. En ook progesteron dat steeg goed. (behalve dan toen ik uiteindelijk goed zwanger was ) De twee miskramen die decleer ook echte miskramen noemde (met hoge hcg dus en waarvan een keer ook twee vruchtjes mogen zien op echo) kwamen bij mij ook na mekaar. En ik was ook doodsbang, net als jij nu. Maar uiteindelijk kwam alles goed! Daar moet je ook in geloven!

Met ons is alles goed! Het enige wat zwaar weegt zijn de doorbroken nachten. Zoontje van elf maanden slaapt heel slecht. Hij sukkelt met zijn darmen (zware constipatie, al maanden laxeermiddelen en paar ziekenhuisopnames gehad) en bij t minste dat ie zich niet lekker voelt, brult hij alles bij mekaar, uren na mekaar. Hij vraagt dan ook om de twee uur eten, als troost. Af en toe mogen we eens zeven of acht uren na mekaar slapen van hem, en das dan zooooooo zalig! Ik weet nu na al die maanden dat nachtrust heilig is! Moest hij zo slecht niet slapen, waren we al gestart voor nr drie denk ik, hoewel de borstvoeding me ook wel tegenhoudt.

[Bjorn en Kim]

Ster,

Ik weet hoe zwaar die onderbroken nachten zijn. Bij Maxim moest ik tot 15x per nacht opstaan tot zijn 20 maand maar het is goedgekomen en nu slaapt hij heel goed. Ik duim dus dat het bij jou ook snel in orde komt...

24sep gaan we terug en starten we voor de cryo, hipen dat het dan eens goed gaat dus...

[Ster_]

Ja dat hopen wij ook vurig, dat het eens over gaat. We zijn écht wel moe, moe is zelfs het woord niet meer. Hij sliep in het begin zoveel dat ik me zorgen maakte of hij niet teveel sliep, maar kijk, hij heeft die eerste acht weken precies genoeg geslapen voor de rest van zijn leven

Veel succes met de cryo poging! Ons tweede wonder is een cryo geweest, dus ik geloof daar sterk in intussen! Dat zijn vechtertjes, die cryos die de dooi overleven!