bevallen met of zonder epuderale???

[mindyke]

het is een eindeloze discussie ....
Thuis bevallen voor de 1ne de hemel de ander de hel.
sommige bevallen supersnel en vallen de weeën mee , andere bevallen na bijna 24uren en gaan door eenhel.

Je kan het denk ik niet op voorhand beslissen. Ga met een open mind binnen en zie wat er komt;

[Vlientje]

Zelf zou ik het liefst zonder epidurale bevallen. Maar ook ik ga eigenlijk het moment zelf afwachten.

Ik ben al 2 keer bevallen, het was geen voldragen zwangerschap, maar op 18w en 18,5w. Hier heb ik wel epidurale genomen omdat ik als ik ons kindjes toch moest afgeven, ik de pijn niet wou afstaan.
Probleem is dat ik allergisch ben aan opiaten, ik word dan zot van de jeuk. Bij de tweede keer hebben ze bij hun cocktail hier rekening mee genomen, maar toen was mijn ene kant enorm verdoofd, maar de andere kant was toch nog redelijk wakker.
Doordat ik scoliose heb, is het ook moeilijker om epidurale te steken. Ze raken dan soms een zenuwke, waardoor ik ongemakkelijk word en het bewustzijn verlies. Ik heb niet alleen van mijn twee bevallingen epidurale gekregen, maar ook nog eens bij 2 knie-operaties en toen mijn cerclage is gestoken. Ik ben er gewoon niet zo zot van. Daarom, als ik het zonder kan, doe ik het liever zonder.

[NatSar]

Ik wou vorige keer absoluut zonder epidurale bevallen. Mijn wens was ook een onderwaterbevalling... Tot ik ingeleid werd en na uren puffen en weeën die niet krachtig genoeg waren én niet regelmatig genoeg werd aan de weeënopwekkers moest. Van de gynaecologe mocht ik toen niet verder zonder epidurale. Deze keer zie ik wel. Als er iets is wat ik geleerd heb, is het om vooraf niet al te veel plannen te maken.

[Kusje]

Ik ben zonder epidurale bevallen. En onder dezelfde omstandigheden zou ik terug hetzelfde doen. Binnen 3 maanden mag ik weer bevallen, en denk nu dus zonder epidurale. Maar wie weet zijn de omstandigheden wel zodanig anders dat ik er wel eentje vraag dan...

Mijn zoontje is 5u na aankomst op verloskunde ter wereld gekomen. Ze hebben vrij lang gewacht met te vragen of ik epidurale wou (mss omdat het nacht was?), en toen had ik iets van, tja, nu moet het ook niet meer. Ik vond de pijn zelf meevallen, maar elke vrouw en elke bevalling is anders. Ben wel blij dat ik het moment compleet bij bewustzijn heb meegemaakt (hoewel ik op het einde niet meer zo wakker was ). De 5u was bij mij wel in bed te doen. Ik zag mijzelf niet bepaald recht staan en rond lopen

[Ahiha]

OOk ik ben vertrokken naar het ziekenhuis met het idee van 'we zien wel'. Ik wou zonder proberen en als het niet meer lukte ging ik een epi vragen.
Ik kreeg een echte weeënstorm (geen tijd tussen de weeën en terwijl de ene wee afzwakte voelde ik al de volgende opzetten.) maar wou per sé zonder doen (dan toch nog IETS wat ik kon zonder medische hulp.
Enorm afgezien en op t einde kon het me eigenlijk allemaal niet meer schelen. Ik was op. Blij dat mijn man de kleine nam en ik gewoon mocht blijven liggen tijdens het naaien van de scheur.
Wel overtuigd dat je alles aanvoelt. Ik ben beginnen persen omdat ik het niet meer kon tegenhoude n(en niet omdat iemand me zei dat ik het moest doen)
Ben er eigenlijk nog altijd niet uit of ik de volgende keer epi zou nemen of niet. Ik weet nu wat het is, ik weet dat ik het kan maar weet niet of ik het nog wel eens wil...
Ik wou liever geen wegens schrik dat ze het verkeerd zetten, beelden van vroedvrouwen die meeduwen op de buik,...
Maar op voorhand ja of nee zeggen is moeilijk.

[leisje]

Ik ben bevallen met epidurale ( de eerste keer toch, de tweede keer was keizersnede), en zou niet weten wat ik zonder zou gedaan hebben. Ik hield het gewoon echt niet uit

Ik heb daar ook totaal geen spijt van, zou niet weten waarom het ene beter is dan het andere. Heb er enkel spijt van dat mijn laatste bevalling keizersnede was. Nu zal ik nooit nog voelen wat een wee is... En zo blijkt maar eens dat alles relatief is...

[VickskeL]

Ik ben naar het ziekenhuis vertrokken met de duidelijke mening dat ik zonder epidurale wou bevallen.
De natuur heeft er echter anders over beslist want na 10 uur weeen was alles stilgevallen waardoor ik een baxter kreeg met wee opwekkende middelen.
Daarna was de pijn gewoon niet meer uit te houden! Daarboven was mijn dochter nog een sterrenkijker waardoor het veel hevigere rugweeen waren.
Na nog een uur afzien hebben ze me omgepraat om toch een epidurale te nemen,waarschijnlijk omdat ze al wisten dat het een keizersnede ging worden...
Ik vond de epidurale aan 1 kant een verlossing maar het kan natuurlijk ook zijn omdat ze gelijktijdig weeenremmers gegeven hadden. Aan de andere kant vond ik het voos verlammend gevoel verschrikkelijk! Het kan natuurlijk wel zijn dat je straffer spul krijgt bij een keizersnede
Ik vind het verschrikkelijk dat ik nooit een natuurlijke bevalling (lees vaginale bevalling) kan meemaken. Niet omdat ik van de pijn hou maar eerder omdat ik het verschrikkelijk vind om die eerste momenten te missen omdat je in de recovery ruimte ligt of niet uit je bed kan.. Mijn droomscenario was bevallen en de dag nadien naar huis gaan. Het herstel achteraf bij een keizersnede is ook niet om te lachen.

Mijn raad is dus: niet teveel plannen, je kan er gerust op voorhand over nadenken maar een bevalling loopt nooit zoals gepland. Hoe meer je erover nadenkt hoe groter de teleurstelling als er iets misloopt...

[liezeke]

Leuk, al die verhalen over epi...

Zoals Mindyke zegt, tblijft een eindeloze discussie. Medisch ingrijpen heeft altijd risico's mr die zijn ook afhankelijk vn welke arts het uitvoert en vn ernst etc. Van mijn laatste epi (die niet hft gewerkt) heb ik een bil overgehouden die nog steeds voos aanvoelt, niet erg mr ws blijf ik rondlopen met een 'voos gat';).
Ik denk dat Vi (vn twin) heel lang evenwichtsstoornissen heeft gehad door de epi (en niets zelf kon doen met haar kindjes).
Die risico's worden jammergenoeg niet vermeld (omdat ze ook niet zo vaak voorkomen, gelukkig), net zoals die vn een KS.

heb ook al ondervonden dat het advies vn artsen verschillend is, net zoals de ene arts zonder uitzondering een KS doet bij een stuit gaat de andere niet moeilijk doen over een stuitbevalling. Lie, ik vermoed dat als je een second opinion vraagt er zeker een gyn is die een vaginale bevalling wil begeleiden, dus dan kan het het helemaal zonder epi doen;).

Zelf heb ik driemaal een epi gevraagd Eerste maal doodgeboorte dus liever geen pijn( epi was perfect goed gezet en gedoseerd). Tweede maal epi die aan één kant niet werkte owv. scoliose maar die na hersteken wel goed zat. Laatste bevalling was een farce... Nu ja, epi zat goed, paar uur knn chillen maar daarna was ze (door me te verzetten) losgekomen en werkte ze gewoon niet (want zat onderhuids). Na bijgeven (maximale dosissen) bleek dat het nog steeds niets deed (ik voelde ondertss alles) mr geloofde de anestesist me niet, na aandringen op herevaluatie zag ze dat alles onderhuids was gekomen mr mocht ze ook niets meer bijgeven (owv; bloeddruk). Voor de pijn vn de weeën had ik niet veel schrik, die zou ik wel overleven mr de gedachte alleen al aan moest het tweede kindje zich draaien en de gyn manueel het kindje zou meoten gaan zoeken deed me huiveren (om dat zonder epi te doen). Nu ja, had geen keuze. Ben toen nog drie uur op acht cm blijven hangen, ook nog in weeënstorm terechtgekomen en na zes uur puffen over de laatste cm's (gelukkig) na tegenhouden vn persen bij persweeën (best wel een hel) toch nog vrij vlot bevallen;) vn twee mooie kindjes. In totaal 24 u arbeid (wel vier uur knn chillen a epi) en was best wel 'op' mr ben het (clichécliché) al vergeten;). Al ben ik wel nog een paar dagen hees geweest van het krijsen (waarvoor ik me nadien uitgebreid heb geëxcuseerd)...

Liesje

[Lie_29]

"Lie, ik vermoed dat als je een second opinion vraagt er zeker een gyn is die een vaginale bevalling wil begeleiden"


Absoluut, maar als er 4 gyns in eenzelfde kliniek dezelfde mening toegedaan zijn dan zou ik echt niet weten waarom ik zo eigenwijs zou zijn om toch iemand te zoeken die het anders wil doen.
Jammer, maar ik ga niet met mijn leven en dat van mijn kind spelen om een ervaring rijker te zijn

[yérini]

bedankt allemaal voor jullie verhalen. het doet mij goed om ook eens positieve verhalen te horen over bevallen zonder epi. als ik er hier over begin dan hoor ik alleen maar, dat dat niet zal lukken en dat dat veel te veel pijn doet enz... niet dat het me echt beïnvloed in mijn keuze om het zonder te proberen.
ik zeg ook wel niet dat ik totaal geen epi wil, maar zou het toch veel liever zonder willen proberen. zou dat prachtig vinden als me dat zou lukken. (ook dat ik weet dat er geen tweede kans op zo'n ervaring zal komen, aangezien we niet meer voor een tweede kindje gaan, mijn man heeft er al 3, dus anders wordt het echt véél te druk)

het enige waar ik een beetje mee zit is als er een spoedkeizersnede zou moeten gebeuren dat ze me dan helemaal zouden moeten verdoven, en ik er helemaal niets van zou merken, en mijn man er ook niet bij zou kunnen zijn dan .

hopelijk gaat alles goed, en normaal kan de gyn vanaf een bepaalde tijd wel de kans inschatten of het een keizersnede zal worden of niet zeker??

[liezeke]

Lie, hangt ook af vn zh tot zh, mr kan er best inkomen dat je na die horrorbevalling liever meteen een KS wil hebben. laat ons er dan maar van uit gaan dat murphy deze keer niét langskomt, hé!!!

In ieder geval: good luck ladies, met of zonder epi, een gezonde baby in je handen krijgen is nog altijd het doel. (en liefts zelf ook gezond blijven)

Liesje

[Noa]

met of zonder epi, een gezonde baby in je handen krijgen is nog altijd het doel. (en liefts zelf ook gezond blijven)

Dat is het enige wat telt... Je kunt zoiets gewoon niet vooraf uitmaken want je wéét gewoon niet wat zal komen. Hier 2x geen andere keuze gehad, en vind echt niet dat ik "iets" gemist heb omdat ik het niet zonder epi heb beleefd. Hoezeer sommige van mijn vriendinnen me dat precies wel proberen aan te praten. Jeetje. Dochter was er bijna niet meer na horrorbevalling en ikzelf was bijna weg na bevalling zoontje door HELLP. Of het nu KS is, vaginaal, met of zonder epi... Zie wat er komt. Gewoon supergelukkig zijn als alles voorspoedig verloopt, al de rest maakt helemaal niks uit.

[Mandy]

Hier vooraf veeeel info gekregen van vv over de risico's van pijnstilling. Vooraf riep ik dus heel hard "voor mij geen pijnstilling!" tot ik na 36u hele pijnlijke weeën op een kleine 5cm zat. Toen heb ik gesmeekt gesmeekt en gelukkig kwam er toen eindelijk een gync die ontdekte dat ons zoontje er vanwege sterrenkijkertje nooit natuurlijk uit ging komen.
Een bevalling is onplanbaar, zelfs al is het de 2de of de 3de etc. Op het moment dat het daar is weet je plots heel goed wat je wilt hoor .

[valentijn]

Hier na moeilijke zwangerschap wou ik erg graag natuurlijk bevallen maaaar ben met spoed ingeleid. Vliezen werden gebroken en onmiddellijk volle bak medicatie. Weeen van 4 a 5 minuten met maximum 5 seconden tussen. Was alleen met mijn man, het eerste anderhalf uur geen vroedvrouw gezien. Komt die eindelijk binnen en deelt die mee, we gaan een epidurale steken e, tis een eerste en een in'eiding. Ik niet echt veel weerstand op dat moment. 15 minuten later zit dat op zijn plaats, zelfs zonder controle van opening gehad te hebbe. Ik zeg tegen die vroedvrouw als ze naar buiten vertrekt met anesthesist: ik moet precies persen. Zij lacht en zegt tzal in 10 minuten wel beter zijn. Ik zeg tegen mijn man, doodkalm, dat is niet erg ik ga dat kindje wel alleen kopen. Mijn man in alle staten om de hoofdvroevrouw. Die controleert opening en ik moest persweeen wegpuffen want mijn dochter was daar al. Dus trekt ze die epidurale uit. Roept gynecoloog die toevallig toekwam op de gang en nog geen 5 minuten later was mijn dochter geboren. Of zoals de vroedvrouw had gezegd na 10 minuten wast beter. Mijn gyn heb ik nog nooit zo boos gezien ( had een risicobevalling owv zwangerschapstoxicose) en de vroedvrouw die mij had moeten begeleiden is bijgevolg ontslagen en ik heb epidurale niet moeten betalen, hihi. Maar ik was zo bang om mijn dochter te verliezen dat ik de bevalling allemaal niet zo goed heb beseft, tot nadien. Dus epidurale, ik weet het niet, ik hoop dat ik het dit keer zonder red maar dat hangt veel van de situatie op, dus ik probeer het te nemen zoals het komt.

[Ahiha]

Yérini : Niet te veel luisteren naar anderen. Ik hoorde vanaf mijn 8ste maand enkel horrorverhalen over bevallingen en iedereen die mij zei hoeveel pijn het wel deed en dat ik ZEKER om een epi moest vragen. Gelukkig was er 1 collega (waar ik toen niet eens goed mee overeenkwam maar nu des te meer ) die me toen zei : ' Je kan dat wel. Niet luisteren naar de rest. Doe wat jou goed lijkt' Dus bij deze : niet luisteren naar die verhalen die je hoort IRL. Op t moment zelf zal je wel kunnen beslissen. Ok, het doet PIJN maar eerlijk, tmoment dat je denkt 'dit hou ik niet meer' , dan is t over en mag je persen. (alle bij mij toch) en iets wat mij ook hielp was denken 'ok, ik ga hier niet van dood van deze pijn' hihi.